Nieuws
Barcelona Update 5: Van het stadion naar de straat
Vrijdag ben ik voor het eerst weer naar het stadion geweest sinds de race van Kristof en Niels. Ik heb het hotel van de Belgische equipe verlaten, omdat ik vind dat ik er nu niets meer te zoeken heb. Ook Kristof heeft me nu niet nodig. Het is de eerste keer dat ik niet de pendelbus neem vanaf het atletenhotel, maar gewoon de route van de toeschouwers. Dat betekent onderaan de Montjuic met roltrappen omhoog. Ik zie nu pas hoe druk het is en hoe weinig je hiervan meekrijgt als je direct bij het warming-upveld aankomt vanaf je hotel. De drukte van de stad, hoe mooi het is en hoe het EK leeft. Als coach leef je in een kleine wereld die zich vooral afspeelt tussen het trainingsveld, warming-upveld, het stadion en het atletenhotel. Vrijdag beloofde een fantastische atletiekavond te worden met een groot aantal loopnummers en dat werd het ook. Ik heb een ongekend hoog niveau op de 1500m vrouwen gezien, waarbij duidelijk werd dat de Nederlandse limiet van 4.08.76 absoluut niet te streng is geweest en eerder te licht als te zwaar kan worden aangemerkt. Susan Kuijken, de enige Nederlandse die de limiet had gelopen, stond slechts 17e op de startlijst en ging in de series kansloos ten onder. De eerste drie ronden moest ik erg aan Kristof denken. Ze leek niet lekker te draaien en was ook al niet fris toen de finale begon. Nu is daar natuurlijk de fantastische zilveren medaille van Yvonne Hak. Je kon gewoon aan alles zien dat die medaille er zou komen. Het is wat Selma me sms'te: "Wow, die Hak. Wat was die totally in control." En zo is het maar net. En verder was daar natuurlijk de 1500m finale. Met pijn in het hart kijk je ernaar, met ons gevoel dat toch Kristof daar had moeten staan en niet die Oostenrijker of Goran Nava. Maar wat een niveau en wat een spektakel. Met een slotronde van 51 seconden. Een zinderende finale, woorden schieten tekort. Toch echt een koningsnummer, die 1500m. 's Avonds heb ik een heel gezellige avond gehad met Meint (Price Waterhouse Coopers) in de stad, op Placa Reial. We hebben goed gepraat over de ontwikkeling en het gedrag van een groot aantal TDR-atleten. Ik vind dat altijd zeer waardevol. Maar verder hebben we ook enorm gelachen. Want de ober gooide een kan sangria over me heen en vervolgens werden me allemaal foute prullaria aangeboden van één, twee of drie euro. De volgende morgen ben ik vroeg opgestaan om vanuit Gavà Mar naar het atletenhotel te gaan om zo de route die we moeten rijden met het team af te leggen. Ook wij, het begeleidingsteam, hebben een generale repetitie. En daarin gaat lang niet alles zoals gepland. Door alle stoplichten en eenrichtingswegen waren we veel langer onderweg dan de geplande 30 minuten. Morgen zullen we dan ook om 05.30u weg moeten rijden om 06.30u in het hotel te zijn voor de voorbereiding van de slush puppies, de koelboxen met drankjes en koude handdoeken. Samen met de jongens zijn we naar het startgebied gegaan en hebben we gekeken naar waar we morgen gaan zitten: ons stekkie voor de warming-up, callroomprocedure en het startgebied. De jongens zijn toen direct teruggegaan naar het hotel en Gerard, Carel, Majelle en ik hebben vervolgens de damesmarathon intensief gevolgd, alsook de drankposten bekeken. Ik zal morgen met Robert Ton de drankpost op de 10, 20, 30 en 40 kilometer bemannen, terwijl Carel met Willem van der Worp bij de andere zal staan op 5, 15, 25 en 35 kilometer. Wat me opviel bij de dames is dat de meesten zo'n zes tot acht minuten boven hun pr eindigden. Dat is toch meer dan ik had gedacht. De winnares Balcinuaite was de enige die een negative split kon lopen. Ondanks haar rustige start (er was een grote kopgroep die halverwege in 1.16 doorkwam) was zij de enige die kon versnellen. Dat alles heeft met de hitte te maken, ik zag vanochtend zelfs een thermometer 33 graden aangeven. Gelukkig waren er weinig uitvallers. Wat me verder opviel is dat ik niemand vanuit achterveld zag oprukken. De Engelse meiden liepen zoals wij voor ogen hebben: sterk in de breedte en op safe. Kortom: ik denk dat Rens en Ronald het goed doen als ze onder de 2.24 lopen en veilig finishen. Zoals Rens zei: "Ik sta 45e van de 65 deelnemers en dat moet ik zoveel mogelijk gaan verbeteren. En daarvoor zal je ten eerste moeten finishen." We gaan het zien, iedereen die finisht is voor ons sowieso een held, zo spraken we vanochtend met zijn allen af. Vanavond vroeg naar bed en morgen gaan we het zien. Er waren trouwens veel bekenden langs het parcours, zag ik vandaag. Dus kom morgen in groten getale naar de marathon, de jongens kunnen alle steun gebruiken!
Lees verderBarcelona Update 4: De grote leegte
Tja, dat was het dan. Ik ben inmiddels weer terug in het trainingskamp in Gavà Mar en probeer naar de marathonjongens mijn teleurstelling niet te laten blijken. We bouwen in een climax naar een wedstrijd toe en ik vind dat ik die niet mag verstoren. Dus zojuist heb ik vol energie met Ronald het raceplan voor zondag doorgenomen. Het mooie is dat ik ook energie krijg van zo'n jongen en het bouwen naar zoiets moois. Nu jullie me bellen ben ik een wandeling aan het maken met collega-coach Carel van Nisselroy. We waren net bezig met de vraag van het ouder worden en het coach zijnde. Carel is al wat ouder dan ik. Waar ik kan buigen op 20 jaar ervaring, zit hij toch al 35 jaar in het coachingvak. Ik ben inmiddels al op aardig wat toernooien geweest, maar Carel des te meer. Ik heb hem zojuist gevraagd of de pieken en dalen vervlakken bij het ouder worden, met andere woorden: worden de euforie en teleurstelling minder? Hij wist dat ik naar de bekende weg vroeg. "Het probleem bij ons is dat we altijd door moeten," antwoordde Carel me. "Het moet elke keer weer beter en we analyseren ons suf. Wat ging er mis en wat had beter gemoeten?' Samen bespreken we het machteloze gevoel dat je er uiteindelijke niet zoveel aan kan doen. Je bereidt je atleten zo goed mogelijk voor, maar op sommige zaken kun je ze simpelweg niet voorbereiden. Of ze hebben het of ze hebben het niet op het beslissende moment. En daarbij, de atleet moet door bepaalde fases van ontwikkeling heen. Dat geldt niet alleen voor Niels, maar ook voor Kristof. Beiden hebben ze niet laten zien waar ze toe in staat zijn, het onderpresteren kun je wel zeggen. Kristof is iemand die op de beslissende momenten iets extra's kan en wil geven, zoals hij bijvoorbeeld op het Belgisch Kampioenschap heeft laten zien. Juist op deze dag was dat niet het geval. Hij was uiteindelijk toch te onrustig tijdens de wedstrijd. Z'n passen waren niet ontspannen, zijn techniek klopte niet. De afgesproken souplesse was afwezig. Dus Kristof was al moe toen de sprint begon. We maken samen de teleurstelling door. Zoals Gerard van Lent vanmorgen vroeg in de taxi naar Gavà zei: "Als het goed is vorm je een symbiose met je atleet, je doet het samen. Dat is zo intens, dat je samen de teleurstelling voelt." De uren die na de wedstrijd volgden, was het wel lastig. De atleet is niet in staat tot het spreken met je in propere zinnen, daarom laat je hem maar met rust. Het traject wordt plotseling onderbroken en de atleet gaat naar zijn familie en partner. De evaluatie, wat ook bij het traject hoort, daar is nog geen tijd voor en dat heeft nu ook geen zin. Echt zinnig hebben we elkaar nog niet gesproken, we hebben ook afgesproken nu wat afstand te nemen. Tegen Niels heb ik gezegd: ‘geniet er maar van', maar dat zal voor hem heel lastig zijn, weet ik. Om toch op de wandeling met Carel terug te komen, als coaches gaan we altijd verder. Maar ook de atleet moet verder en het zijn alleen de kanjers die verder gaan. Weerbaar worden, het overwinnen, het bouwen aan de palmares, het steeds maar beter worden. Net als wij als coaches ook verder zullen gaan. Hoe je het ook wendt of keer, het komt er uiteindelijk toch op neer dat we verder moeten, dat is ons lot.
Lees verderVan Malderen en Verwer beiden uitgeschakeld op EK
Barcelona - Kristof van Malderen en Niels Verwer zijn er vanavond niet in geslaagd zich te plaatsen voor de EK-finale van de 1500 meter. De twee TDR-atleten troffen elkaar in de tweede serie, maar konden in de belangrijkste race van het seizoen de verwachtingen niet waarmaken. Voor Van Malderen, die zijn zinnen op de finale gezet had, betekende de uitschakeling een grote teleurstelling. De verrassend voor het EK gekwalificeerde Verwer bleek, allicht ongemerkt, toch onder de indruk van de entourage en eindigde de serie als laatste. In een wedstrijd als deze is het altijd lastig de juiste strategie te bepalen. Voor Van Malderen leek er een reële kans te bestaan om directe kwalificatie af te dwingen door bij de eerste vier te eindigen. Verwer hoopte echter dat de serie 8 finalisten op zou leveren en hij allicht als outsider de finale zou kunnen bereiken. Het feit dat hij in de tweede serie uit zou komen beschouwde hij dan ook als een voordeel, gezien deze vaak sneller dan eerdere series gelopen wordt. Dit bleek vandaag echter niet aan de orde; in de eerste serie werd de lat gelijk al hoog gelegd. "Het was van tevoren allemaal goed doorgenomen", aldus coach Guido Hartensveld. "Plan A was om zoals altijd voor die eerste plaatsten te lopen. Dus energie sparen, het juiste moment afwachten, en bij de eerste vier zien te eindigen. Plan B lag klaar voor het geval de eerste serie langzaam zou gaan. Dan staat de deur open voor acht finalisten en zouden we eventueel het initiatief kunnen nemen." Het werd dus plan A. Van Malderen zette in op een plaats bij de eersten, maar liep niet de race die van hem verwacht mocht worden. De eerste twee ronden leek hij slecht in de wedstrijd te zitten, en straalde hij vooral veel onrust uit. Hij bevond zich te ver achterin het veld en liep bovendien, geheel tegen het raceplan in, aan de binnenkant, waardoor hij meerdere keren ingesloten dreigde te raken. Na 1000 meter reageerde hij wel alert op de door titelfavoriet Reyes Estévez geplaatste versnelling, en liep in zijn kielzog mee naar voren. De laatste driehonderd meter bleek echter dat drie atleten duidelijk sterker waren dan de rest van het veld, en de 27-jarige Belg was degene die een gat moest laten vallen. "Mijn versnelling was op zich wel goed", aldus Van Malderen na de wedstrijd; "maar ik zat totaal niet lekker in de wedstrijd. Ik had geen controle over de race en bij de bel voelde ik dat ik daarvoor eigenlijk al teveel krachten had verspeeld." Met een viertal andere atleten bleef de strijd om de vierde plaats tot het laatst spannend, maar Van Malderen moest uiteindelijk zes man voor zich dulden en eindigde als zevende. Zijn tijd van 3.42.80 bleek bovendien vier tienden van een seconde te traag om als tijdsnelste door te gaan. Coach Guido Hartensveld toonde zich na afloop minstens zo teleurgesteld als zijn atleet: "In de laatste 300 meter laat hij het liggen, terwijl hij daar normaal gesproken veel sterker is. Dit is helaas niet de Kristof van de laatste weken. Hij is een atleet die graag het verschil wil maken, maar hij staat nu helaas toch met lege handen." Niels Verwer kwam er in de race totaal niet aan te pas. Daar waar de eerste ronden in een tempo gelopen werden dat hij makkelijk zou moeten kunnen volgen, had de jonge Bakkummer bij de bel het contact met de groep al verloren. Met zijn tijd van 3.52.67 zou hij een jaar geleden tevreden zijn geweest, maar in dit geval betekende het een enorme teleurstelling. "Ik moet dit nog een plekje geven", aldus Verwer. "Ik loop tien goede races dit seizoen, en juist deze waarin ik wilde laten zien waarom ik hier sta gaat voor geen meter." "Dit heeft toch met ervaring te maken," aldus zijn coach. "Niels is binnen TDR vaak één van de mentaal sterkeren, maar hier was hij gewoon zichzelf niet. Ook al is het snel gegaan, dit jaar zullen we toch even moeten kijken hoe dit heeft kunnen gebeuren. Het klinkt misschien cru, maar vanaf morgen moet hij er ook gewoon van gaan genieten dat hij dit bereikt heeft." Beide atleten gaan ondanks deze tegenvallende optredens strijdbaar het naseizoen in. Van Malderen zal tijdens de Ivo Van Damme Memorial een poging doen zijn 800-metertijd aan te scherpen. Niels Verwer zal bij die andere grote Diamond League wedstrijd, in Zurich, in een race voor atleten onder de 23 jaar uitkomen. "Daar zal ik laten zien dat ik het weldegelijk kan," liet hij weten.
Lees verderRobert Ton niet van start in Nederlands marathonteam
Robert Ton start definitief niet in het Nederlands marathonteam. Ton kampte eerder al met hamstringsproblemen. Het leek aanvankelijk dat deze blessure zich afgelopen week goed herstelde en dat hij zijn bijdrage kon leveren aan het team. Zondag jl. deed hij een laatste fitheidstest, waarna vanochtend bleek dat de hamstring zodanig opspeelde dat besloten is af te zien van deelname. De marathon voor de mannen staat zondag aanstaande (1 augustus 2010) op het programma, start is om 10.05 uur. Nederland start nu met vijf lopers, de beste drie resultaten tellen mee voor het landenklassement.Bron: www.atletiekunie.nl
Lees verderBarcelona Update 3: Klaar voor het grote werk
Maandagmiddag ben ik per taxi vertrokken uit het trainingskamp in Gavà Mar. Inmiddels hebben we besloten dat Robert Ton definitief niet van start gaat op de marathon. Ik heb uiteraard prima afspraken gemaakt met locobondscoach Gerard van Lent en onze fysio Majelle over deze beslissing. Vanzelfsprekend is ook met Robert zelf goed overlegd. We hebben niet alleen besloten dat deelname aan de marathon niet zinvol is, maar tevens de professionele beslissingen genomen: wanneer beslissen we het zelf, wanneer vertellen we het de rest van de marathonploeg, wanneer brengen we het naar buiten en op welke tijd? Met al dat getwitter tegenwoordig moet je dit soort dingen uiterst zorgvuldig aanpakken. Robert zal het trainingskamp nu verlaten, maar krijgt wel een rol bij de drankposten zondag. Verder kan ik melden dat de rest van het team er prima voorstaat, alles uitstekend verloopt en we echt met het uitvoeren van een missie bezig zijn. Zoals gezegd moet ik even klikken en stap ik nu in een compleet nieuwe wereld: namelijk als persoonlijke coach van Kristof bij het Belgische team. Ik ben daar heel consequent in en draag dan ook de Belgische teampolo. Dat dat wel wat lastiger werken is op een trainingsbaan als een Hollandse coach daarover begint, daar had ik even niet bij stilgestaan. We hebben gisteren nog een lichte baantraining gedaan en zojuist ben ik terug van de laatste wedstrijdvoorbereiding, waarbij we na ruim een half uur al klaar waren. "Beter dan dit word ik toch niet meer," zei Kristof simpel. De sfeer was uiterst ontspannen: "Wie had dit gedacht met de kerst, dat we hier samen zouden staan," sprak hij, doelend op de serieindeling. De twee teamgenoten zijn namelijk allebei ingedeeld in de tweede serie van de halve finale. We kunnen niet anders zeggen dan dat ik echt het gevoel heb dat de finale binnen bereik is, je ruikt het als ware. Met name Kristof straalt dat ook uit. Hij is klaar voor elk mogelijk scenario. De verwachtingen bij Niels zijn wat minder hoog, maar ook hij straalt het uit te vechten voor elke positie. Hij is in ieder geval niet bang om de strijd aan te gaan en dat is al heel wat. Beiden hebben er heel veel zin in. Morgen zullen over twee series vier atleten rechtstreeks per serie doorgaan naar de finale en daarbij komen vier tijdsnelsten. Het moet gezegd dat Niels en Kristof meelopen in de meestal niet ongunstige tweede serie, waarbij in veruit de meeste gevallen de tijdsnelsten worden geleverd. Topfavorieten voor finaleplaatsing in de tweede serie zijn de Spanjaard Arturo Casado (3.33.14), de Brit Tom Lancashire (3.34.19) en de Ier Thomas Chamney (3.36.83), bovendien een 1.45-loper op de 800m. Vanavond gaan we nog even naar het stadion, vooral om het warming-up terrein en de callroomprocedure te bekijken en kort ook eventjes wat wedstrijden mee te pakken. Ik ben erg benieuwd naar Yvonne Hak op de 800m (persoonlijk dicht ik haar grote kansen toe) en de 10.000m, waar Butter graag aan had deelgenomen, maar zich niet voor had gekwalificeerd. Maar met zijn 28.38 had ‘ie ook niet misstaan. Dat is dan ook wel weer zo. Fingers crossed, see you later. Guido.
Lees verderBarcelona Update 2: Oefenen voor het echie
Het Europees Kampioenschap Atletiek staat voor de deur. Na het EK van 2006 in Göteborg, waar TDR met drie atleten aantrad, reist Guido Hartensveld in 2010 met zes atleten af naar Barcelona. Het gezelschap bereidt zich in Gava Mar, op een half uurtje van de Spaanse kuststad, voor op het toernooi van het jaar. De redactie van de TDR-website heeft Hartensveld opnieuw gevraagd zijn belevenissen en gedachten aan ons door te bellen, waarna wij het op papier zetten en de mensen zo kunnen laten meedelen in zijn belevenissen. Na de trainingskampen in Sankt Moritz en Monte Gordo, de EK <23 in Kaunas en de WK in Berlijn, volgt met Barça een nieuw hoofdstuk. Het is nu zondagmiddag en we hebben er dus al bijna een week opzitten in kamp Gavà Mar. Het is aan alles te merken dat de focus steeds meer richting EK komt te liggen. De deelnemerslijsten zijn bekend en worden geanalyseerd, de trainingen worden afgebouwd en de laatste procedures worden nog eens uitgezocht. Zo hebben we vanochtend met de marathonploeg een uiterst nuttige ‘generale repetitie' gedaan. Minutieus alle details met loco-bondscoach Gerard van Lent doorgenomen, werd niets aan het toeval overgelaten. Ik ben blij dat Gerard echt een man van details is, dus wat dat betreft kunnen we ons naar hartenlust op dit gebied uitleven. De dag begon om 06.00u met een zogenaamde pre warming up, gevolgd door een ontbijt om 06.30u. Om 08.30u zijn we met de auto vertrokken naar de Olympische kanobaan waar je - net als bij de Bosbaan in Amsterdam - prachtig rond kunt lopen over een geasfalteerd parcours. Ter plaatse hebben we de hele warming-up en meldprocedure uitgevoerd zoals die ook op 1 augustus zal plaatsvinden. Concreet betekent dat, dat om 09.20u wordt gestart met het inlopen. De callroom - die open is tussen 09.35 en 09.45u - hadden we ook nagebootst, waarbij we nauwlettend de tijd in de gaten hielden: "two minutes before closing, one minute before closing..." Iedereen was al binnen toen Rens drie minuten te laat aankwam. De callroommedewerker - we hadden ook echt iemand neergezet waarbij je je naam moest doorgeven - liet hem dan ook niet meer binnen. "Sorry, we're closed," kreeg Rens resoluut te horen. Vervolgens bleek dat hij zijn tas nog moest gaan laten, maar we lieten hem niet gaan. Misschien een beetje flauw, maar wel een harde les. En beter dat dit nu gebeurt dan volgende week. De koelbox met koude handdoeken en 500ml gecrushed ijs gemengd met sportdrank hebben we trouwens ook uitgeprobeerd. Na de meldprocedure zijn we in optocht naar de start gegaan. Gerard van Lent had met zijn Garmin kilometers uitgezet en iedereen deed daar zijn eigen training, overigens grotendeels met elkaar gecombineerd. Voor R/R en, vooruit dan maar, R/R/R (de derde R mocht toch buiten mededinging meedoen) betekende het 15km wisseltempo met wat blokken in wedstrijdtempo. Uiteraard stond op elke 5km een drankpost. Rens liep in zijn ingekorte wedstrijdsinglet, die we speciaal naar een naaiatelier hebben gebracht om in te laten korten, zodat het een topje wordt. Bij Rens waait er dus een frisse wind door zijn shag volgende week. Voor alle duidelijkheid: dit niet uit esthetisch oogpunt, maar om het stijgen van de kerntemperatuur zoveel mogelijk te beperken. Inmiddels is in de atletenhotels het installeren van de nationale ploegen volop begonnen. De marathonlopers blijven nog tot vrijdag in Gava, maar vanmiddag zal Niels zich al bij de Nederlandse ploeg voegen en zal Kristof zich aanmelden bij de Belgen. Morgen om 09.15u hebben we voor hem in de lobby van het hotel een persmoment gecreëerd. Onze gastvrije zuiderburen zorgen overigens erg goed voor me. Ik zal gedurende de dagen dat Kristof loopt, hopelijk is dat tot en met vrijdag, ook met de Belgische ploeg verblijven. Erg handig omdat ik op deze manier 100% met Kristof kan werken. Ik kijk met een gerust hart uit naar de halve finales 1500m van woensdagavond. Twee atleten die beiden precies op tijd in vorm zijn gekomen en bovendien in de beste vorm van hun leven verkeren. Het zal woensdag nog lastig voor me worden: waarschijnlijk sta ik eerst met de Belgische kleding aan, om die nog geen tien minuten later te verwisselen voor het oranje. Wat ik moet gaan doen als Niels en Kristof in dezelfde halve finale zitten weet ik nog niet... De laatste specifieke training vrijdag in het gemeentelijke atletiekstadion is trouwens geregistreerd door de lokale televisie. Een training die uitstekend verliep. Spelenderwijs en met de handrem erop liep Kristof onder andere een 1200'tje in 3.08. Op de Spaanse tv-zender zagen wij de afgelopen week elke dag een reportage in teken van het EK. Aan het begin van de week kwam de marathon aan bod, met prachtige beelden van Los Triplos, de beste drie Spaanse marathonlopers van enkele jaren geleden. En eergisteren was er de 1500m, met o.a. Fermin Cacho Ruiz en Reyes Estévez. Toen Estevez zijn titelrace van acht jaar geleden terugzag, liepen de tranen over zijn wangen. Ook nu is Estévez weer heel tevreden dat hij op het EK aanwezig is, opvallend ten koste van Juan Carlos Higuero. De Spaanse kranten schrijven nu al over de nieuwe Los Triplos op de 1500m: Casado, Olmedo en Estévez. Men dicht de Spaanse atleten goud, zilver en brons toe. Ik denk trouwens dat Niels Catalonië niet levend uitkomt als hij daar een stokje voor steekt. Kortom, aan alles voel je dat het langzaam gaat beginnen. En dat gevoel zal alleen maar versterkt worden als we onze intrede nemen in het atletenhotel, feitelijk de overgang van trainingskamp naar action mode.
Lees verderBarcelona Update 1: Alles in teken van het grote doel
Het Europees Kampioenschap Atletiek staat voor de deur. Na het EK van 2006 in Göteborg, waar TDR met drie atleten aantrad, reist Guido Hartensveld in 2010 met zes atleten af naar Barcelona. Het gezelschap bereidt zich in Gava Mar, op een half uurtje van de Spaanse kuststad, voor op het toernooi van het jaar. De redactie van de TDR-website heeft Hartensveld opnieuw gevraagd zijn belevenissen en gedachten aan ons door te bellen, waarna wij het op papier zetten en de mensen zo kunnen laten meedelen in zijn belevenissen. Na de trainingskampen in Sankt Moritz en Monte Gordo, de EK <23 in Kaunas en de WK in Berlijn, volgt met Barça een nieuw hoofdstuk. Het is moeilijk waar ik moet beginnen, ik heb het gevoel dat er de afgelopen tijd zo ontzettend veel gebeurd is. Laat ik beginnen dat ik heel blij ben dat ik enkele maanden geleden de beslissing heb gemaakt om te stoppen met mijn werk als fysiotherapeut. Tijdens de trainingskampen van de afgelopen tijd (Mexico, Portugal, Texel) had ik het gevoel heel geconcentreerd te kunnen werken en de individuele atleten optimaal te kunnen bedienen en daarnaast het groepsproces scherp heb kunnen bewaken. Tussen deze trainingsstages door was het altijd veel te hectisch met alles wat er dan weer geregeld moest worden. En daarnaast ging het beroepshalve ook niet langer, want zeg nou zelf: het werkt ook niet om je als fysiotherapeut constant opnieuw voor te moeten stellen aan je patiënten na weer een paar maanden trainingskamp. De laatste stage op Texel was overigens uitstekend verlopen. Iedereen heeft heel geconcentreerd gewerkt en je zag de vorm groeien. Zelf had ik in de twee dagen na thuiskomst veel werk gedaan bij het opvangen van de atleten van het team Cook, die in een huis in Egmond aan Zee verblijven. Tussen neus en lippen door heeft de oplevering van ons appartement in Castricum ook nog plaatsgevonden. Ik ben welgeteld slechts drie keer binnengewipt. Maar gelukkig hebben Selma en ik goede afspraken gemaakt en hebben we lang genoeg de tijd gehad om alles te regelen. We benaderen het zo: elke dag verschijnt een glimlach op mijn gezicht als ik een berichtje van Selma krijg dat de keuken is geïnstalleerd of dat de stukadoors goed werk hebben gedaan. En als Selma blij is, ben ik dat sowieso ook. In oktober bij de kick-off van het seizoen, een interne bijeenkomst met de staff en atleten, heb ik nadrukkelijk aangegeven dat de focus dit jaar bij de potentiële EK-gangers ligt en dat de planning van ons jaarprogramma hier uiteraard volledig op afgestemd zou zijn. Voor de thuisblijvers betekende het dat ik veel afwezig zou zijn. Maar de overige atleten die aangehaakt zijn en veel hebben deelgenomen aan het programma, maken een fantastische ontwikkeling door, zichtbaar op bijvoorbeeld het NK. En de andere atleten zijn geweldig opgevangen door mijn collega-trainers. Op elke training staan één of meerdere trainers voor de groep. Bij TDR hebben we teamwork van de technische staff, die zich gezamenlijk inzet voor een grote groep atleten. "Hoeveel atleten train je nou eigenlijk zelf?" wordt me vaak gevraagd. Dat is moeilijk te zeggen, aangezien ik ook veel indirect betrokken ben bij atleten, die met een eigen mentor werken. Daarnaast is het aan de atleten zelf, hoe ze zich opstellen. Wij proberen alles uit een atleet te halen, maar andersom is het ook zo dat een atleet alles uit ons moet proberen te halen. Nu ben ik straks alweer twee weken weg, in dit geval om te acclimatiseren voor Barcelona. Maar het resultaat mag er zijn: we zijn hier met maar liefst zes atleten voor het EK. De triple R (Ronald, Robert en Rens) waren al een lange tijd zeker en in Heusden kwam daar zoals verwacht Kristof van Malderen bij (3.37.13 op 1500m). Wat er ook aan zat te komen, maar niet minder verrassend, was dat de 4x400m estafette zich kwalificeerde én dat Bjorn Blauwhof zich in het team liep. De grootste sensatie was de wedstrijdreeks van Niels Verwer dit seizoen, met als klap op de vuurpijl zijn spetterende NK-optreden. Hierover zal ik later nog eens wat verder uitweiden. Het NK was sowieso voortreffelijk, met maar liefst twaalf top-8 plaatsen en vijf medailles. De zondagavond aansluitend was onwijs hectisch. Eerst in afwachting van de beslissing over Niels, dan valt de beslissing, vervolgens zijn vliegticket regelen, hotelboeking, het teamboekje van de Atletiekunie, accreditatie, paspoort, dopingcontrole niet te vergeten en verdere afstemming met de Atletiekunie. Maar om een lang verhaal kort te maken: Niels stapte maandagmiddag als eerste het hotel binnen, samen met teamfysio Majelle Laman. Vanuit ons gezichtspunt is het trainingskamp een combinatie van TDR met het Nederlands marathonteam. De kamerindeling is sinds maandag als volgt: fysio Majelle (alleen), Rens Dekkers en Patrick Stitzinger, Robert Ton en Ronald Schröer, ondergetekende en Carel van Nisselroy en tenslotte Kristof van Malderen en Niels Verwer. Ik realiseer me wat een prachtige situatie we hier hebben gecreëerd. Ten eerste blijkt de locatie, die we samen met loco-bondscoach Gerard van Lent hebben uitgekozen, een schot in de roos. En juist het feit dat we met zoveel teamgenoten en coaches bij elkaar zijn die elkaar kennen, is ideaal. De hitte hier is vrij extreem. Het is 32 graden Celsius en bij het minste of geringste is mijn t-shirt doorweekt. We zullen alle dagen dan ook nodig hebben om te acclimatiseren. De trainers kennen elkaar heel goed, dus het afstemmen van de trainingen voor de marathonlopers vormt geen probleem. Kristof en Niels hebben heel veel aan elkaar. Vanochtend hebben ze heerlijk samen een baantraining gedaan op de gemeentelijke atletiekbaan in het centrum van Gava. Helaas is er ook minder goed nieuws: na Texel is het afgelopen zondag tijdens een lang vaartspel in de Schoorlse duinen behoorlijk in de hamstring van Robert geschoten. Doodzonde want Robert draaide een superstage op Texel en bezat een ongekend hoog niveau. Bovendien is hij goed bestand tegen de hitte. Bondsarts Arjan Kokshoorn en Majelle doen er alles aan om Robert op tijd fit te krijgen, maar het zal een lastig verhaal worden. Uiterlijk de vrijdag voor de start van de marathon zullen we de knoop doorhakken. Vandaag zijn ook de ‘final entries' voor het EK bekend geworden. Het gaat om een recordaantal deelnemers, 1288 maar liefst. Nog meer dan het zeer succesvolle Göteborg in 2006. Ook de marathon is uitermate sterk bezet met 69 deelnemers. Daarbij zijn gelukkig coryfeeën als Olympisch kampioen Stefano Baldini en WK-medaillewinnaar Viktor Röthlin. Zo op het eerste oog heeft de hitte niet veel atleten schrik aangejaagd, want alle toonaangevende landen reizen af met sterke ploegen. Dat was in 2006 wel anders. Rusland zet maar liefst vijf lopers in met tijden van 2.12 of sneller. Ook Oekraïne, Portugal, Polen, Groot-Brittanië en de traditioneel sterke landen Portugal, Italië en Spanje hebben volledige ploegen. Op de 1500m staan 31 atleten op de voorlopige lijst, dus we verwachten dat de series van dinsdagmiddag hoogstwaarschijnlijk vervallen. Ook Michel Boeting heb ik nog gesproken, hij was in België aanwezig bij de ploegpresentatie van de Belgische equipe. Zoals verwacht waren de broers Borlée net als Kristof niet aanwezig, zij hebben een trainingskamp in Nice belegd. De Belgen blijven hun organisatie verbeteren. Dat is goed te merken aan een aantal veranderingen op zowel de persdag als in de structuur. Zo is er een intermediair tussen pers en atleten ingesteld. Kristof zal zich maandag bij de Belgische equipe voegen. We zullen ruimte inplannen voor een korte ontmoeting met de pers. Ook in Nederland hebben we goede afspraken gemaakt met de Atletiekunie. We hebben twee vaste momenten voor de pers ingeruimd, zodat de rust op het trainingskamp gewaarborgd blijft. Want rust is heel essentieel in deze hectische tijden. De komende dagen zal ik vanaf deze plaats updates doorbellen met de website-redactie, zodat jullie op de hoogte kunnen blijven. Guido.
Lees verderNiels Verwer naar Barcelona
AMSTERDAM - Niels Verwer heeft op de NK Atletiek voor een daverende verrassing gezorgd door de zilveren medaille te veroveren op de 1500m in een zeer snelle tijd van 3.40.08. Het optreden van de Bakkummer werd beloond met EK-deelname. Ook Bjorn Blauwhof (4x400m) mag afreizen naar Barcelona. De spectaculaire finaledag was voor TDR in alle opzichten een groot succes: maar liefst vijf medailles, zestien finaleplaatsen en twaalf top-8 plaatsen werden behaald. En als klap op de vuurpijl kwalificeerden zich nog twee atleten voor het EK Atletiek. Kruiver naar brons De NK-dag begon voor TDR spectaculair met de finales over 1500m. Manon Kruiver kwam als eerste in actie bij de dames. De atlete uit Tuitjenhorn vocht een spannend duel uit met concurrentes Helen Hofstede, Adrienne Herzog en Marije te Raa. Het viertal gaf elkaar zeer weinig toe. Waar Hofstede het tempo aanvoerde, namen Herzog en Te Raa in de laatste honderd meter een beslissende voorsprong. In hun kielzog wist Kruiver Hofstede te passeren en naar het brons te lopen in een tijd van 4.21.67. Raa behaalde met minieme voorsprong de titel ten koste van Herzog. Kruiver, een bewezen kampioenschapsloopster, toont aan dat het hebben van ervaring en het leren van fouten van groot belang is. "We hadden een goed strijdplan en er gebeurde precies wat ik had verwacht," vertelt ze. "Ik wist op wie ik moest letten en het was alleen nog een kwestie van niet te vroeg versnellen. Dat pakte prima uit." De atlete kijkt met enthousiasme naar de komende wedstrijden: "Ik voelde dat ik ontzettend veel macht had in de eindsprint. Het kan nog een stuk sneller, dus ik wil graag nog meer wedstrijden lopen." De juniores Jill Holterman en Lisanne Wever presteerden sterk. Jill Holterman verloor in het middendeel van de wedstrijd de aansluiting en liet een gaatje met de leidende groep. Zo kwam zij uit op een zevende plaats: 4.28.89. Lisanne Wever stond er op het juiste moment en eindigde na een sterke wedstrijd als achtste in een persoonlijk record (4.32.14). De jonge atletes zorgden ervoor dat TDR met drie dames in de top-8 eindigde. Verwer en Wiggers Bij de heren plaatsten maar liefst vier TDR-atleten zich voor de finale, op een totaal van twaalf deelnemers. Twee van hen, Niels Verwer en Tom Wiggers, bemoeiden zich van meet af aan met de strijd om de medailles. Onder aanvoering van René Stokvis en Wouter de Boer vormde zich direct een afscheiding met daarin een zestal kandidaten voor de titel (naast bovengenoemden tevens Arnoud Okken en Guus Janssen). Gaandeweg verloor Janssen de aansluiting, waarna Okken in de slotronde het tempo nog eens opvoerde. Ook Wiggers moest passen en Verwer was de enige die verrassend Okken wist te volgen. Op het laatste rechte stuk kwam de 21-jarige zelfs naast zijn concurrent. Opvallend was het verschil met de rest van de deelnemers: het sprintende duo had een enorm gat geslagen. In de zinderende eindsprint hoefde Verwer maar net het onderspit te delven. In een supersnelle eindtijd van 3.40.08 kwam hij over de meet, waar Okken 3.40.04 noteerde. Het betekende een persoonlijk record met maar liefst ruim tweeënhalve seconde voor Verwer, die zijn optreden beloond zag met een ticket voor het EK Atletiek. De atleet maakt dit seizoen een ronduit spectaculaire ontwikkeling door: Verwer startte zijn seizoen met 3.51.07, noteerde vervolgens 3.50.32 om via wedstrijden in België door te groeien naar een topvorm: 3.44.94 in Oordegem en 3.42.75 in Heusden. Het is des te opmerkelijk dat de Bakkummer presteert op de momenten dat het moet. Zijn snelle tijd van vandaag, waarbij zowel hij als Arnoud Okken onder het oude kampioenschapsrecord van Klaas Lok doken, bleef ook de staff van de Atletiekunie niet onopgemerkt. Zodoende volgde deelname aan het EK Atletiek. Verwer naar EK "Ik voelde me zo ontzettend goed, ik had de hele race vertrouwen," sprak Verwer na afloop. "Ik en Tom (Wiggers, red.) wisten dat het een snelle race zou worden, wanneer we moesten doorschuiven en ook wie een gaatje zou laten vallen. Het ging precies zoals gedacht. Ik had nog even het idee Arnoud te kunnen pakken." De beslissing om Verwer uit te zenden naar het EK viel zo rond de klok van half negen 's avonds. Enkele hectische uren braken aan voor de jonge atleet: "Het regelen met mijn paspoort, inpakken van koffers, journalisten te woord staan. Het is een gekkenhuis. En morgen vlieg ik al." Morgen zal Verwer namelijk afreizen naar het Spaanse Gava Mar, voor een gezamenlijk trainingskamp van TDR en de Nederlandse marathonploeg. Ook voor 1500m-loper Kristof van Malderen, die voor België uitkomt op het EK, is de plaatsing van Niels Verwer belangrijk: "Als iemand het verdient, dan is het Niels wel. Donderdag hebben we nog samen getraind en we hebben elkaar sterker gemaakt. We hebben veel aan elkaar gehad." Tom Wiggers reikte tot een vijfde plaats in een eveneens snelle 3.44.99. Wiggers: "Hier kan ik prima mee leven. Alle credits voor Niels. Ik ben zelf heel tevreden met mijn prestatie." Voor Tjerk Conijn en Mark Nouws waren de elfde en twaalfde plaats een prima eindklassering, met eindtijden in de 3.52. Voor Conijn betekende het een persoonlijk record. De Jong derde Na de 1500m volgde de langste afstand van de dag, de 5000m. Inge de Jong en Maaike Zuiderwijk gingen van start bij de dames. De Jong liet enkele weken geleden zien over een uitstekende vorm te beschikken, door in België naar 16.19.94 te snellen. Zij behoorde dan ook tot de kanshebbers voor een medaille. Net als op de 1500m bleef een grote groep atletes lange tijd gewaagd aan elkaar. De Jong maakte een uitstekende indruk in een groep met titelverdedigster Ilse Pol, Marieke Falkmann, Lindsay van Marrewijk en Sabine van de Reijt. Ze oogde tactisch sterk en leek fris te zijn voor de beslissing. In de laatste bocht leek De Jong op de winst af te stevenen, maar Pol en Falkmann passeerden de moegestreden De Jong. Desondanks mocht zij de bronzen medaille in ontvangst nemen, na een tijd van 16.39.86. De Jong: "Ik zat er heerlijk bij. Ik dacht even echt dat ik zou gaan winnen, op 150m voor de finish. Ik ging er vol voor, maar plotseling was het nog wel erg ver tot de finish. Maar ik heb ontzettend genoten." Dat het hard ging bleek wel uit de slotronde, die in 69 seconden werd voltooid. Falkmann sloot de race winnend af en onttroonde Pol als kampioene. Met haar bronzen medaille leverde De Jong een bijzondere prestatie: na een zilveren medaille op het NK Marathon in april en een gouden medaille op het NK 10.000m is het al de derde medaille van het jaar. Teamgenote Maaike Zuiderwijk kwam niet uit de verf in de kampioenschapsrace. Ze kwam niet in de buurt van haar pr (18e in 19.18.73) en wist zich niet van haar beste kant te laten zien op een NK, waar men een extra inspanning zou verwachten. Top-8 voor Pauel Wesley Pauel liep bij de 5000m heren kilometerslang in een grote groep van zo'n acht atleten. De atleet van av Castricum wist zijn plaats goed te bewaken en bereikte de achtste positie (14.50.81). Pip Tesselaar rouleerde in de achterhoede en kwam tot een 15e plaats (15.20.07). Op de 400m stond de Heiloose Lisanne de Witte als zevende geplaatst. Na een goed optreden in de series mocht ze vandaag in de finale aantreden, waarin ze de lastige baan één kreeg toegewezen. De Witte zette een sterke wedstrijd neer. Met een tijd van 56.10 eindige de juniorenkampioene slechts 14 honderdsten boven haar persoonlijk record, goed voor de vijfde plaats. "Lisanne heeft het prima gedaan," sprak haar coach Ton Baltus. Blauwhof zesde in persoonlijk record Voor Bjorn Blauwhof stond er een hoop op het spel. De 400m-loper streed niet alleen om de medailles, maar ook om een startplaats in de 4x400m-ploeg voor het aankomende EK. Bovendien moest de estafetteploeg zich met zijn allen in totaal 0,86 seconden verbeteren om EK-deelname af te dwingen. In een finale van hoog niveau kwam Blauwhof tot een zesde plek, waarbij hij sneller was dan ooit: 47.52. Ook andere lopers verbeterden zich, waarmee men in totaal 0,90 seconden sneller was. Net als Verwer kreeg ook Blauwhof rond half negen het verlossende woord, van bondscoach Troy Douglas. De rol van Blauwhof in het team is nog onduidelijk, maar waarschijnlijk zal hij in de series aantreden. Niet alleen de NK-finale had meegeteld, maar ook het sterke optreden van Blauwhof in Heusden, waarbij hij een split van 46.14 noteerde als slotloper. Blauwhof: "Echt gaaf dit! Mooi om met zo'n ploeg hieraan te werken. Dat ligt me wel, het estafettelopen. Vliegend en in de achtervolging, jagen op de tegenstanders. En helemaal mooi om dat voor mijn vaderland te mogen doen." Brons voor Machteld Mulder De 800m vormde het slotstuk van de loopnummers. Ook hier werd weer voor een hoop spektakel gezorgd. Bij de dames maakten EK-gangers Yvonne Hak en Susan Kuijken er een duel van, dat in het voordeel van Hak werd beslist. TDR-atlete Machteld Mulder werd zodoende onttroond als kampioene. Kuijken legde bij aanvang een moordend tempo op, van 60 seconden over de eerste 400 meter. Mulder liet het op tijd lopen, om zich zodoende niet op te blazen. Hoewel ze het lastig kreeg, hielde ze de oprukkende Marlies Manders knap achter zich. "Natuurlijk ben ik blij met dit brons. Maar ik baal vooral dat ik niet in vorm tegen deze meiden kan lopen. Zo'n mooi veld en zo'n mooie race!" Mulder maakt een moeizaam jaar door: een kuitblessure in het begin van het jaar heeft haar op achterstand gezet. Juniore Marije Wever noteerde in de series een sterk persoonlijk record. In de finale bleek twee keer lopen in één weekend nog iets te veel van het goede. "Marije mist de nodige training om dit niveau aan te kunnen en twee keer in een weekend op dit niveau mee te doen," sprak jeugdcoach Johan Koenis. "Maar ze is nog jong en kan onwijs trots zijn op haar prestatie." In een tijd van 2.14.82 eindigde ze als achtste. Snoekduik Pennekamp Nils Pennekamp was de laaste TDR-deelnemer van de dag. In de mannenrace over 800m bleek Bram Som zoals verwacht van een uitzonderlijk niveau. De Europees Kampioen liep op 500m weg van de rest van het veld en greep de nationale titel (1.47.28). Daarachter vond een spannende strijd plaats, waarin Nils Pennekamp zich uitstekend manifesteerde. In de slotmeters liep Hugo de Haan uiteindelijk naar het zilver, maar de strijd om het brons was zeer spannend. Een drietal atleten - Pennekamp, Victor Bouwman en Maarten van Baardwijk - eindigde op één tiende van een seconde van elkaar. Daarbij vielen Van Baardwijk en Pennekamp vrijwel gelijktijdig over de eindstreep. Het verschil met Van Baardewijk bedroeg uiteindelijk één honderdste van een seconde in het voordeel van Pennekamp, die dus het brons behaalde. "Ik naderde Maarten en Hugo, maar wist dat ik nog een snoekduik nodig had om die beslissende honderdsten bij elkaar te sprokkelen," lachte Pennekamp, die heel blij was met zijn eerste seniorenmedaille outdoor. "Vorig jaar was het om deze tijd al over, maar nu begint het met de week lekkerder te draaien." De 800m-loper kan nu stilaan gaan kijken naar de snellere tijden. Hartensveld met goed gevoel naar Spanje Coach Guido Hartensveld kon terugkijken op een prachtig NK-weekend en met goede moed vooruitkijken naar het EK Atletiek: "Wat een gekkenhuis! We staan dan gewoon met zes atleten weer in Barcelona. En niet de zes die je op voorhand op papier zou hebben gezet. Maar dat is het mooie van sport. Het beste is dat ze nog in vorm zijn ook. Hoe Niels vandaag loopt en hoe Kristof het Belgisch Kampioenschap wint, met een prima gevoel kan ik het vliegtuig in." Ook Verwer zal morgenochtend al om negen uur in het vliegtuig naar Spanje stappen. "Zo snel kan het dus gaan," sluit Hartensveld af.
Lees verderVan Malderen prolongeert nationale titel
BRUSSEL - Kristof van Malderen is er in Brussel in geslaagd zijn abonnement op de nationale titel 1500m met een jaar te verlengen. De TDR-atleet snelde met groot machtsvertoon naar de winst op de metrische mijl. In een tijd van 3.40.76 was hij de jonge Jeroen D'hoedt bijna twee seconden te snel af. Dat Van Malderen in een goede vorm verkeert, bewees de Belg verleden week, toen hij in Heusden 3.37.13 op de klokken bracht. Hij kwalificeerde zich daarmee ruimschoots voor het Europees Kamioenschap in Barcelona later deze maand. In dat kader vormde de nationale titelstrijd vandaag een nuttige test voor Van Malderen. De atleet werd op de proef gesteld door Jeroen D'hoedt, welke de EK-limiet voor neo-senioren (3.42.00) probeerde te slechten. Aangezien de reglementen weergeven dat één buitenlandse atleet per onderdeel mag deelnemen, maakte de Zuid-Afrikaan Baloyi Mthosbisi tempo voor D'hoedt. Van Malderen wist goed met de situatie om te gaan. De EK-ganger nam plaats in het treintje van D'hoedt en wachtte af. In de slotfase, op 150m voor het einde, zette hij vervolgens een aanzienlijke tempoversnelling in. Deze bleek ruim voldoende om als nationaal kampioen de eindstreep te passeren. Het verschil tussen Van Malderen en zijn jonge concurrent was aanzienlijk: 3.40.76 om 3.43.09. Hierachter greep Lander Tytgat het brons: 3.44.41. "Ongelooflijk hoe ik in vorm ben," reageerde een enthousiaste Van Malderen na afloop. "Ik heb de afgelopen tijd echt super getraind en dat weet ik nu perfect om te zetten in de races. Barcelona, here we come!" Het Europees Kampioenschap zal van start gaan op dinsdag 27 juli. Reeds op die dag zal Van Malderen 's middags aantreden in de series van de 1500m.
Lees verder