Nieuws
Jill Holterman wint 1500 meter tijdens Memorial Vertommen-Cuddy
DUFFEL - Zaterdag 29 mei werd de jaarlijkse Memorial Vertommen-Cuddy gehouden in het Belgische Duffel. De wedstrijd staat met name bekend om zijn vele volle series 1500 meter voor zowel mannen als vrouwen. Dit jaar waren de omstandigheden bijzonder te noemen doordat het in de middag omsloeg naar regen, wind en een koude temperatuur van rond de 10 graden. Daarnaast hadden vele TDR'ers hinder van de verkeersituatie onderweg doordat de ring van Antwerpen in de middag ruim anderhalf uur werd stilgelegd. Desondanks was in velen series mooie strijd te zien met diverse goede prestaties. Op de 800meter vielen geen opvallende prestaties te noteren. Diana Spaargaren liet het meeste van zich spreken met een tijd van 2.16.54 waarmee ze als zevende eindigde. Op de 1500meter voor vrouwen was er een prachtige overwinning voor Jill Holterman. De tweedejaars A-juniore werkt in de training toe naar het NK junioren eind juni en wordt elke week beter. Na haar PR vorige week op de 800 meter in Hoorn bewees ze haar vorm ditmaal op de 1500 meter met een nieuwe persoonlijke besttijd van 4.32.09. Met name door haar beslissende versnelling op 150 meter van het einde, zal ze met zelfvertrouwen naar het NK mogen uitkijken. "Ik maakte me tijdens de race niet druk om het tempo, wilde vooral lekker racen. Dat lukte, daarnaast was de drukke en volle serie een goeie ervaring," aldus Holterman. In dezelfde race leverde Lisanne Wever een goede prestatie. Ze had weliswaar geen antwoord op de versnelling van Holterman, maar dook wel voor de tweede maal onder de 4.40 met 4.38.82. "Vorig jaar was de beste race van het seizoen mijn gouden NK 1500 meter race; dit jaar zou ik dat ook weer willen." Op deze manier zijn de concurrentes van vorig jaar sinds enkele weken team- en trainingsgenoten. "Dat is alleen maar mooi want ze worden er alleen maat beter van," aldus coach Guido Hartensveld. Maaike Zuiderwijk liet zich in de sterke A-race verleiden tot een snelle start en moest dit bekopen met een eindtijd van 5.04.83. Specialiste op de 400m Marije Wever had door de verkeerssituatie de aanvang van de 400 meter gemist. Ook was starten op de 800 meter niet meer mogelijk, waarna ze uitweek naar de 1500 meter. Hier was ze in de B-race net iets sneller dan Zuiderwijk met een verdienstelijke 5.02.20. "In mijn visie vind ik het belangrijk dat jeugd verschillende afstanden doet, dus kwam dit zo voor Marije niet eens zo slecht uit," aldus Hartensveld. Jordi Baars deed in de A-race 1500 meter uitstekende zaken. Zijn aanvalslust in de eerste ronde werd beloond met het voor het eerst doorbreken van de vier minuten barrière: 3.58.30. "Hier ben ik erg blij mee, maar het kan nog sneller, er waren veel dingen nog niet optimaal vandaag," aldus Baars. In de B-race was er een prachtige battle tussen Marten Korfage en Edwin de Vries. De twee wisselden tijdens de wedstrijd diverse malen van positie waarna uiteindelijk De Vries met een sterk slotdeel de sterkste bleek met 4.06.47. Hiermee haalde hij maar liefst 10 seconden van zijn beste tijd af. "Sinds de winter heb ik marathonloper Rens Dekkers toegewezen gekregen als mentor zodat de duurtrainingen beter op mij worden afgestemd. Daarna is alles gaan rollen en ben ik in april toegetreden tot het team," aldus de jonge Almeerder. Marten Korfage capituleerde pas in de laatste 100 meter en kwam uit op een tijd van 4.09.25. "Prachtige race," was zijn korte commentaar.
Lees verderMatte Nijmegen Global Athletics, zonder echte uitschieters
NIJMEGEN - In koude en natte omstandigheden werd gisteren de Nijmegen Global Athletics georganiseerd. Spektakel werd er vooraf vooral verwacht van de zeer sterk bezette 5000 meter, maar ook de 1500 meter had een erg sterk deelnemers veld. Voor Team Distance Runners werd het een avond zonder uitschieters, maar wel met drie serie overwinningen en vier persoonlijke records. 400 meter Marije Wever opende voor TDR de avond op de 400 meter. De B-juniore kwam tot een tweede plek en wist wederom in de buurt van haar persoonlijke besttijd te komen. Met 58,36 laat zij zien in goede vorm te verkeren, en is bezig aan een constante reeks wedstrijden. 800 meter Op de 800 meter startten voor TDR vier mannen en twee vrouwen. In de C-serie kwamen beide TDR dames aan de start. Lisanne Wever en Diana Spaargaren vochten tot in de laatste meters een prachtig gevecht uit om de winst. In de laatste ronde kwam Wever vanuit het achterveld opzetten met Spaargaren daar vlak achter. Na een spannende eindesprint eindigden de twee als eerste en tweede met drie honderdsten in het voordeel van Wever: 2,14,63 om 2,14,66. Dit betekende tevens een persoonlijk record voor Wever. Bij de mannen werd het spits in de C-serie afgebeten door Mark Nouws en Björn Blauwhof. Nouws kwam na een attente race uit op 1,54,51. Blauwhof, specialist op de 400m, kreeg het pas op de rechte lijn moeilijk maar vocht zich naar een persoonlijk record: 1,55,31. In de B-serie startte Addis Riet. De regerend Nederlands kampioen junioren op deze afstand kon deze avond geen potten breken. Hij leidde het veld over de eerste 500m, maar miste daarna scherpte. Hij kwam na 1,56,32 over de streep. Nils Pennekamp vertegenwoordigde TDR in de A-serie. De wijze waarop hij doorkomsstijden van 52" (400m) en 1'20" (600m) noteerde, leek even een fantastische eindtijd te gaan opleveren. Hij bereikte de finish uiteindelijk na 1,52,41. "Ik weet het ook niet, de vorm is uitstekend maar na 600 meter blokkeer ik ineens. En dat terwijl ik me ongelooflijk fris voelde in de race," luidde het commentaar van Pennekamp. 1500 meter Bij de 1500 meter vrouwen stond alleen Manon Kruiver aan de start. Ze verliet na 400m haar steeds trager lopende groepje en liep bijna geheel solo een regelmatige race en bereikte de meet als negende in 4,24,69. "Tactisch vond ik het moeilijk, zo met die twee groepen, maar ik kon solo lekker door blijven lopen. Ik ben dus goed in vorm en er komen pr's aan!" aldus Kruiver. De mannen waren op de 1500 meter verdeeld over drie series. In de eerste serie kwamen Jordi Baars en Simon Nijland aan de start. Baars liep een sterke, aanvallende race en wist zijn serie, door een versnelling bij het ingaan van de laatste ronde, te winnen in persoonlijk record: 4,01,10. Nijland kwam uit op 4,11,16. Niels Verwer en Bouke Onstenk mochten in de B-serie aan de bak. Verwer is op dit moment de man in vorm na zijn PR op de 800 meter afgelopen weekend in Hoorn. Ook hier liet de atletenhuisbewoner zien uitstekend in zijn vel te zitten. In een alerte race wist Verwer steeds een plekje op te schuiven en won zijn serie. Ook kon hij een persoonlijk record noteren: 3,51,07. Onstenk miste vandaag de scherpte en eindigde in 3,54,42. Het spektakelstuk van de 1500 meter was de sterk bezette A-serie: een hele groep snelle mannen met voor TDR Kristof van Malderen. De Belg liep attent in een vreemde race; de eerste 200 meter werden erg hard afgelegd met een doorkomst na 26 seconden, maar de 800 meter werd pas na 1.58 min. gepasseerd. Van Malderen liep constant voor in de groep mee, maar kon de race niet naar zijn hand zetten en eindigde uiteindelijk als vijfde in 3,43,25. "Voor het eerst kon ik niet vertrouwen op m'n eindschot terwijl dit normaal wel mijn wapen is. Een combinatie van te hard starten, teveel tempowisselingen en de toch wel wat lage temperaturen," aldus van Malderen. "Ik was gretig en wilde mijn verantwoording pakken in de race, anders zouden we net als vorige week de haas laten lopen. Het draait verder prima en ik wil wekelijks groeien. Dit gaan we doen door zeker niet te gaan overracen de komende weken." 5000 meter Het onderdeel waarvoor een groot deel van het publiek naar Nijmegen was afgereisd werd als laatste gelopen. Aan de start van de 5000 meter voor mannen stond een groot veld. Het plan was drie groepen te formeren, die zouden weggaan op eindtijden van: 13,10; 13,35 en 13,50. Michel Butter en Tom Wiggers zouden respectievelijk beginnen in de tweede en derde groep. Na de start bleek direct dat race niet zoals gepland zou verlopen. Bij afwezigheid van de haas viel de tweede groep weg. Butter leek in de verwarring even te zwemmen tussen de twee groepen maar koos toch vlot voor een versnelling naar de voorste groep. Na twee snelle kilometers van 2,41 moest Butter deze groep laten gaan en kwam alleen te lopen. Wiggers nestelde zich in de achterste groep en liep de eerste drie kilometer goed. Na een moeilijke vierde kilometer wist de geneeskunde student toch nog zijn persoonlijke besttijd te benaderen en bereikte de finish in 14,02,25. Butter wist uiteindelijk de jagende groep achter hem, die had gekozen voor een meer behouden begin, van het lijf te houden. Hij kwam in 13,49,65 over de streep. "Voor Michel telt er op dit moment maar één ding en dat is plaatsing voor het EK in Barcelona. Volgende week zaterdag loopt hij in Marseille een 10.000 meter en als je ziet hoe hij 8'07" doorkomt denk ik dat ‘ie aardig scherp begint te worden," zo sprak Guido Hartensveld na afloop. Vlak achter Butter zorgde Jesper van der Wielen op de valreep toch nog voor vuurwerk voor het publiek op een tot dan toe erg matte avond. De atleet van Nijmegen Atletiek liep op zijn thuisbaan een nieuw Nederlands junioren record: 13,50,43 en wist zich met deze tijd ook te plaatsen voor de Wereld Junioren Kampioenschappen in Canada deze zomer.
Lees verderTDR pakt dubbele titel
HELMOND - In het Brabantste Helmond vond vandaag het Nederlands Kampioenschap 10.000m plaats. Atletiekvereniging HAC had de eer om de titelstrijd over 25 ronden op de atletiekbaan te organiseren. Het deelnemersveld was dit jaar aanzienlijk verzwakt, deels door een aantal atleten dat geen interesse had in de wedstrijd en deels door een groot aantal afzeggingen. Diegenen die daadwerkelijk van start gingen vonden een extra tegenstander in de hitte: met 26 graden en windstil weer stegen de temperaturen tot grote hoogte op Sportpark De Molenven. De doelstelling van het Team Distance Runners (TDR) was duidelijk: met Ronald Schröer en Inge de Jong werd ingezet op een dubbele overwinning. Schröer maakt favorietenrol waar Ronald Schröer maakte bij de heren senioren zijn rol meer dan waar. Samen met de Belg Sanne Torfs, die naar Helmond was afgereisd om een limiet te slechten, vervulde de Bakkummer het meeste kopwerk. "Het was precies het scenario dat ik verwacht had," aldus Schröer. "Ik had me voorgenomen niet flauw te doen en wel mee te werken met Sanne, maar om bijvoorbeeld geen sleurwerk te verrichten." Gaande de wedstrijd was het een kwartet dat overbleef, met naast Schröer en Torfs, de sterk lopende Olfert Molenhuis en zijn teamgenoot Paul Zwama. Met nog drie kilometer te gaan besliste Schröer via een versnelling de wedstrijd. Onbedreigd liep de titelverdediger naar de winst. Zijn eindtijd van 30.16.91 was gezien de omstandigheden en het wedstrijdverloop van een hoog niveau. Schröer: "Ik voelde dat ik niet kon doorversnellen in de slotfase, maar vond het welletjes. Mijn voorsprong was groot genoeg en ik heb genoten van de laatste ronden." Olfert Molenhuis wist met een sterke slotfase Torfs nog te passeren en greep het zilver (30.26.84). Joost van den Ende liep naar het brons in een tijd van 30.44.00. Pauel uitstekend De pas 19-jarige Wesley Pauel wist een uitstekende zevende plaats (zesde NK) te bereiken in het seniorenveld. De TDR-atleet maakte net als zijn teamgenoot Rens Dekkers deel uit van een grote groep van ongeveer tien lopers, met daarin onder andere Jeroen Veldhuis, Rob Detert Oude Weme en Gerwin van den Hurk. Dekkers moest als eerste uit de groep lossen en kwam zoals wel vaker niet helemaal uit de voeten op het tartan. "Dat heb ik nou eenmaal," aldus de marathonloper. "Als het niet lukt, dan verloopt het erg stroef. Over mijn huidige niveau ben ik wel tevreden. Dit was een goede hitteprikkel voor Barcelona." Dekkers eindigde als 12e (10e NK) in 31.42.37. Pauel kwam tot een uitstekende tijd van 31.09.46. Ook Alwin Groen had zijn pijlen gericht op het NK 10.000m, maar lag met koorts in bed. Zilver voor Tesselaar Bij de mannen masters 40+ ontspon zich een spannende strijd. Pip Tesselaar zag Michiel Otten als zijn grootste concurrent voor de titel, maar de ontketende Oskar de Kuijer bleek een maatje te groot voor de rest. "Daar heb ik vrede mee," sprak Tesselaar. "Ik dacht dat Oskar zichzelf op zou blazen door er vandoor te gaan, maar hij hield prima stand. Oskar is de terechte winnaar." In de laatste twee ronden schudde Tesselaar Otten van zich af en liep naar het zilver. Met een tijd van 32.35.36 bleef hij Otten een zestal seconden voor, terwijl hij een kleine 15 seconden verwijderd bleef van De Kuijer. "De wedstrijd ging verder precies als gedacht." De Jong onbedreigd naar overwinning Inge de Jong snelde bij de dames onbedreigd naar het goud. De atlete uit Koog aan de Zaan bleek te sterk voor Miriam van Reijen en Saskia van Vught. "Ik deed veel kopwerk en toen ik een keer versnelde, had ik meteen een gaatje," aldus De Jong. "Ik heb vervolgens nog één keer gewacht, maar ben daarna al vroeg vertrokken." De Jong soleerde vervolgens een twintigtal ronden lang op een tempo van 3.35 - 3.40/km naar de winst in 36.17.39. Een eventueel gevaar kwam nog van de warmte, waardoor De Jong even bevangen leek te worden. Coach Guido Hartensveld: "Inge begon bleek te zien en haar coördinatie werd minder. Ik spoorde haar dan ook aan om te koelen en te drinken." De atlete wist het echter vol te houden, waarna ze wankelend over de finish kwam en al snel de schaduw opzocht. De Jong: "Ik had het nog wel onder controle, maar ik voelde dat ik erg warm begon te worden en ook kippenvel kreeg. Dat was toch wel erg raar. Toch wel een vreemde ervaring zo in de hitte en een stuk zwaarder dan op de weg. Maar ik heb behaald waarvoor ik hier naartoe kwam: de titel." Miriam van Reijen mocht de zilveren medaille in ontvangst nemen nadat zij in 36.39.46 over de meet was gekomen, Saskia van Vught behaalde het brons door nog net binnen de 37 minuten te blijven (36.59.92). Succesvol jaar Door de dubbele overwinning van Schröer en De Jong zet TDR een zeer succesvol jaar voort. In 2010 werd op elk Nederlands Kampioenschap waarop atleten deelnamen (indoor, cross, weg, baan, junioren en senioren) minimaal één medaille behaald en ook in 2009 werd deze reeks al lange tijd doorgevoerd.
Lees verderSpetterende seizoensopening ontbreekt in Hoorn
HOORN - Na een uitgebreide trainingsstage in Portugal stonden de Flynth Recordwedstrijden in Hoorn voor vele TDR-atleten gepland als eerste baanwedstrijd. In het kustdorpje Monte Gordo was goed aan de vorm gewerkt en de weersomstandigheden waren gunstig tijdens de wedstrijden. Desondanks presteerde niet iedereen volgens verwachting. Tevens stond een aantal atleten niet aan de start wegens blessureleed (Raika Lenaarts, Tjerk Conijn, Machteld Mulder en Paul Boon). De subtop van TDR zorgde echter voor enkele lichtpuntjes. 400m A-juniore Lisanne de witte stond in de A-race 400m aan de start. Met een tijd van 56.64 kwam ze tot de vijfde plaats. Het betekende voor de Heiloose haar derde tijd ooit gelopen. Marije Wever liep een sterke race en kwam tot een nieuw persoonlijk record (pr) van 58.09, terwijl ook Diana Spaargaren ruim onder de minuut bleef (58.59). Heleen Wildoer reikte tot 1.01.23. Bjorn Blauwhof mocht vertrekken in de A-race bij de heren. Na stroef uit de startblokken gekomen te zijn, zette hij een sterke laatste 150 meter. De neo-senior uit Purmerend kwam tot een tijd van 48.45, versloeg Guus Hoogmoed op de streep, maar haalde net niet het podium. "Hier ben ik flink tevreden mee. Ik heb het seizoen nog nooit zo sterk geopend," aldus Blauwhof. "De echte scherpte komt nog wel. We hebben daar nog niet gericht op gewerkt. Er kan nog flink wat vanaf," meende coach Ton Baltus. Joris Sinnige wist met een tijd van 50.71 de 50seconden-grens niet te doorbreken. Patrick van der Gaag kwam tot een tijd van 52.27. Kruiver en HoltermanManon Kruiver kwam in actie op de snelste race bij de vrouwen. De atlete uit Tuitjenhorn miste in de slotfase van de wedstrijd de aansluiting met het leidende trio. Met een tijd van 2.09.01 liep ze haar tweede snelste tijd ooit. Kruiver verwacht haar pr (2.07.73) binnen enkele weken aan te scherpen. A-junior Jill Holterman liep in het naprogramma een uitstekend persoonlik record (2.13.40). Holterman combineert sinds kort haar trainingen met TDR en hoopt zich de komende jaren door te ontwikkelen bij het loperscollectief. Lisanne Wever liep een alerte eerste rond, maar viel in de tweede ronde terug naar de zesde plaats. De A-juniore kwam tot een tijd van 2.17.15. 800m heren rommelig In de A-race 800m stonden maar liefst 4 TDR-atleten aan de start. De race kende een teleurstellend verloop. Geen van het kwartet, maar ook niet de buitenlandse atleten, toonden de durf om achter de opgang gemaakte Lathouwers aan te gaan. Bij het uitkomen van de eerste bocht kwam 1500m-specialist Kristof van Malderen op kop. Vanuit een goede positie ging hij na het invoegen op de rem staan. "Ik was vooraf wat onzeker over mijn fitheid en ik dacht: Moet ik dan de eerste zijn die achter Lathouwers aan gaat?" Het gevolg was dat er flink geaarzeld werd en dat er gelijk een gat ontstond. De wedstrijd zette zich voort als een rommelig steekspel. Hartensveld en Baltus: "Teleurstellend. Het leek wel een NK- serie." Terwijl Lathouwers in 53 seconden de wedstrijd opende, liep de groep achter Wouter de Boer niet harder dan 55 seconden over de eerste ronde. Van Malderen zette wel een uitstekende tweede ronde neer. De TDR-atleet liep weg van de kopgroep en finishte in een pr van 1.50.53. Guido Hartensveld: "Dit was Kristof zijn kans om 1.48 te lopen. De vorm is er gewoon." Van Malderen: "Eén ding weet ik zeker: woensdag, met de Nijmegen Global Athletics, sta ik er." Nils Pennekamp was opgegeven rustig te starten en mee te schuiven. Op 600m werd Pennekamp geblokt door een tegenstander. Even later viel hij terug naar een zevende plaats met een tijd van 1.51.73. Op 2 seconden van de winnaar Robert Lathouwers (1.48.23) finishte Bouke Ontstenk als achtste (1.52.11), terwijl Addis Riet als negende eindigde (1.53.25). "Bouke liep aardig, maar van Addis hadden we meer verwacht," aldus Baltus. In de B-race kwam Mark Nouws tot 1.54.00. Boyd Declerq voldeed niet aan de verwachtingen met een tijd van 1.57.31. Verrassing van de dag De grootste verrassing van de dag was zonder twijfel de prachtige overwinning van Niels Verwer in de C-serie. Hij bracht zijn PR van 1.54.07 naar een tijd van 1.51.51. "Ik wist wel dat ik in vorm was. Maar toch ongelooflijk dat ik er zo'n hap vanaf haal. En natuurlijk ook wel eens mooi om voor veel van de A-race te eindigen. Blijven ze ook scherp," aldus Verwer. Voor de atleet is het hoofddoel van dit seizoen een snelle 1500m te lopen. Simon Nijland kwam tot een tijd van 2.02.39. 1500m sterk bezet Al van tevoren was bekend dat de 1500m A-race sterk bezet zou zijn. Er zouden niet alleen specialisten starten, maar ook een aantal atleten die hun snelheid wilden testen voor de langere afstanden later in het seizoen. De serie werd prima aangevoerd door haas Sybren Mulder. De uiteindelijke winnaar Abdi Nageeye gaf positie achter de haas nooit meer weg en liep naar een tijd van 3.43.50. Enkele meters achter Nageeye bevond zich een kopgroep. Daarin ontstond naar de finish een hevige strijd, waarin Michel Butter in de laatste 100m moest passen. Tom Wiggers liep een sterke laatste 100m en behaalde met een tijd van 3.44.32 het podium, achter Dennis Licht. Michel Butter eindigde als vijfde in 3.45.21. Opvallend is dat op Rene Stokvis na heel de top-vijf woensdag van start zal gaan op de 5000m tijdens de Global Atlethics te Nijmegen. Deze 1500m was dus een geslaagde test voor veel atleten. "Lekker om scherp te worden door wedstrijden te lopen. 5 juni is het echte werk!" aldus Butter. Wiggers: "Altijd mooi om met een snelle tijd naar de volgende wedstrijd te gaan." Pr's in naprogrammaDe B-race van de 1500m werd overtuigend gewonnen door Jordi Baars. Met een snelle slotronde van 60 seconden liep hij weg van het veld en kwam tot een PR van 4.01.98. Baars: "Heerlijke race. Dit had ik even nodig! De laatste ronde ging sneller dan vorige week op de 800m in Heiloo." Ook Jeffrey Spaltman scherpte zijn PR aan (4.07.15) en bleef teamgenoot Marten Korfage (4.07.59) net voor. Aanstaande woensdag zal TDR aan de start verschijnen van de Nijmegen Global Atlethics. Daar zullen onder anderen Kristof van Malderen (1500m), Michel Butter en Tom Wiggers (5000m) aan de start staan.
Lees verderTom Wiggers opent seizoen met razendsnelle 2.23.50
LISSE - In Lisse barstte vandaag met de Ter Specke Bokaal het nationale baanseizoen los. In de eerste wedstrijd van het nationaal baancircuit konden de (middel)lange-afstandlopers zich meten op een 1000 of 3000m. Hoewel het grootste gedeelte van de TDR-groep pas volgende week aan de start verschijnt in Hoorn, opende een viertal atleten vandaag het seizoen. Winst Verwer in C-race Niels Verwer, gisteren teruggekomen uit Portugal, wist de C-race 1000m overtuigend naar zijn hand te zetten. Nadat de haas uitstapte op 600m (1.27 min.) kwam Verwer op kop, om de leidende positie niet meer af te staan. In een prima tijd van 2.27.52 kwam hij over de finish. Verwer: "Ik wist wat mij vandaag te doen stond: de race winnen. Volgende week in Hoorn hoop ik wel dat ik in een sterkere serie zit. " Spektakel De A-race beloofde op voorhand een spektakel te worden. Arnoud Okken en Bram Som maakten geen geheim van hun ambities en hadden om een tempo van 1.20 op 600m gevraagd. In de snelste race startten ook twee TDR-atleten: Nils Pennekamp en Tom Wiggers. Voor Pennekamp was het de keuze om mee te gaan met het razendsnelle tempo van Okken en Som of in de tweede groep te gaan zitten. Hij koos voor het eerste. Pennekamp: "Ik zag er meer uitdaging in om mee te gaan met hun, wel met het risico dat ik de laatste 200m kapot zou gaan." Pennekamp en Wiggers Tot 800m zit Pennekamp in het spoor van Okken en Som en komt door in 1.50.3, maar daarna is het gedaan voor de TDR-atleet. Waar Som, met in zijn kielzog Okken, naar een ijzersterke 2.17.01 loopt, wordt de TDR-atleet uiteindelijk zevende in 2.25.99. Op het laatste rechte stuk wordt hij ook nog gepasseerd door teamgenoot Wiggers, die een volledig andere race liep. Wiggers: "Ik wist dat voor mij de winst lag te halen in de laatste 200m, maar ik besefte ook dat ik niet van te ver moest komen en dus wel gedurfd moest lopen." Wiggers nestelt zich in de tweede groep en komt door na ongeveer 56 seconden (400m) en na 1.54 (800m). "Toen merkte ik dat echt nog over had en bovendien zag ik voor me dat Nils stuk ging." Door een gaatje aan de binnenkant passeert Wiggers vervolgens Kim Ruell en Rene Stokvis en gaat daarna ook over Pennekamp heen. De derde plek in de race is voor Hugo de Haan (2.23.36), maar Wiggers finisht hier 14 honderdsten van een seconde achter en wordt vierde in een ijzersterke 2.23.50. Coach Guido Hartensveld vanuit Portugal: "Ook al richt Tom zich nu op de 1500m en 5000m, het is wel belangrijk dat hij ook de onderliggende afstand blijft verbeteren. Hij laat hier vandaag toch een aantal goede 800m-lopers achter zich en zijn tijd is echt uitstekend!" Nils Pennekamp over zijn race: "Ik kom hier 1.50 laag door en dat is maar 1,5 seconden boven mijn pr, dus daar haal ik wel vertrouwen uit voor de komende races." Geslaagde test Schröer Marathonloper Ronald Schröer testte zichzelf vandaag op de 3000m met het oog op de NK 10.000m van volgende week. "Na de marathon is dit een prima snelheidsprikkel richting de NK 10.000m. Ik weet dat ik die altijd even nodig heb en ben tevreden met mijn tijd van vandaag." Schröer werd derde in 8.21.52 minuten.
Lees verderPortugal Update 2: De drukte voorbij
Bij het schrijven van deze update zit alweer meer dan tweederde van de trainingsstage erop. En zoals altijd vliegt de tijd voorbij. Inmiddels zijn er binnen TDR zoals bekend meerdere plukjes atleten sinds mijn aankomst op vrijdag de 23e april gearriveerd en inmiddels zijn de eerste groepen alweer vertrokken. Ik kan zeggen dat ik op dit moment in het algemeen zeer tevreden ben over hoe deze stage verlopen is en nog verloopt. Eergisteren was ik aangeschoven bij de evaluatie met het jeugdplan onder leiding van Johan Koenis en Eric Declercq en daaruit kwam overduidelijk naar voren dat de groep zich niet alleen uitstekend gedragen heeft, maar dat ook het overgrote deel van de groep vooral de passie uitstraalde die nodig is om de komende jaren de hardloopsport op hoog niveau te gaan beoefenen. Dat vond ik toch wel opvallend dit jaar. En de bespreekpunten gingen toch vooral over de zaken waar het echt om hoort te gaan. Dus ik verwacht na dit seizoen weer een aantal atleten die zullen doorstromen naar het team. Het leuke filmpje wat Losse Veter voor TDR-Tv heeft gemaakt is een beloning voor deze kids. Ook had ik dit jaar voor het eerst een assistent-coach, Will Conijn, tot mijn beschikking en ik kan niet anders zeggen dan dat dat een verademing is geweest. Will heeft het mogelijk gemaakt om nog individueler te werken dan anders en een aantal van mijn elite-atleten kwam met het verzoek of we deze situatie niet nog meer kunnen doortrekken in Nederland. Een groot compliment dus voor deze keuze van de staff en in het bijzonder voor Will zelf, die ook overduidelijk zeer op zijn plek was met deze rol. Ook de evaluatie met fysiotherapeut René van Engelen was erg positief. Naast het uitvoeren van de consulten en behandelingen was René dagelijks aanwezig bij alle belangrijke trainingen en nam hij de volledige verantwoordelijkheid voor een aantal revalidaties, waaronder die van Selma Borst, met wie het overigens zeer voorspoedig lijkt te gaan. De verwachting is dat ze binnen enkele weken zal kunnen starten met hardlopen. Met zo'n grote groep atleten op trainingsstage is het niet ondenkbaar dat we volgend jaar de keuze maken om twee fysiotherapeuten mee te nemen. Zoals bekend hebben we met Losse Veter voor TDR-Tv onder de noemer ‘Inside the Training' weer een aantal prachtige trainingsfilmpjes gemaakt. Ook dit jaar hebben we weer overduidelijk de keuze gemaakt om te streven naar volledige openheid. Ik ben blij te horen aan de vele reacties dat deze filmpjes een ongekend succes zijn. Binnen twee weken zijn alle filmpjes al tussen de 2000 en 3000 keer bekeken. Enkele atleten kwamen vol trots vertellen dat ze in het internetcafé zaten en op drie verschillende beeldschermen hun stem hoorden. Daarnaast zijn onder de noemer ‘The Road to Barcelona' een aantal portretten en diepte-interviews gemaakt. Ik heb inmiddels wat ruw materiaal terug gezien en ik vind het een compliment voor de atleten dat ze zich zo bloot hebben durven geven. En hiervoor geldt: ook bij de elite-atleten verloopt het proces naar het beoogde doel niet altijd gladjes. Het ziet er misschien zo makkelijk uit in de wedstrijden, maar dat is een illusie. Ik vind het een kracht in plaats van een zwakte om een atleet te zien toegeven, uit te stappen met kramp of over te geven op het middenterrein. Een groot compliment dus voor de atleten, al zullen we natuurlijk vooral hun sterke punten laten zien. Ook sportfotograaf Karel Delvoye (Orange Pictures) streeft er natuurlijk naar om de atleten van hun meest esthetische kant te laten zien, logisch. Ook dit jaar heeft hij weer fantastisch werk verricht. En ik weet dat onze sponsoren PWC en Nike en onze partners, waaronder SiS en Suunto, heel blij zijn met het materiaal. Klik hier voor het resultaat. Het typisch Hollandse ‘klein denken' en afgunst kwam ook weer even voorbij, naar aanleiding van met name de filmpjes op Losse Veter. Dit kon je natuurlijk van mijlenver zien aankomen. Men voelt zich tekort gedaan als niet iedereen onder de aandacht wordt gebracht. Nog los van het feit dat Losse Veter het hele jaar stad en land doorreist om zoveel mogelijk atletiek onder de aandacht te brengen en dat er alle ruimte is om de andere 360 dagen van het jaar een verzoek in te dienen voor een interview of verslag, was het deze vijf dagen gewoonweg niet realistisch. Losse Veter had namelijk een opdracht liggen voor een achttal portretten, twee sfeerimpressies en een viertal trainingsfilmpjes. Met daarnaast nog een aantal interviews met internationale topatleten zoals Robert Lathouwers, Thomas Chamney en Martin Fagan bleef er geen tijd over. Tegen Karel begonnen we te grappen dat er nog 20 andere groepen waren die gefotografeerd moesten worden. Want Karel, je bent toch van de media en hoort toch objectief te zijn? Waarop Karel heel gevat antwoordde: "Als ik voor de bruiloft van Wesley Sneijder en Yolanthe word uitgenodigd om te fotograferen is er vast nog wel ergens ergens anders een bruiloft. Daar heb ik dan natuurlijk geen tijd voor en bovendien moet er ook gewoon brood op de plank komen." Als we zo blijven denken met zijn allen, dan blijft de atletiek gewoon klein. Wij zijn met TDR een weg ingeslagen om de atletiek professioneler te maken. Ik ben in 1991 begonnen en heb me eind jaren negentig gerealiseerd dat werken vanuit verenigingsniveau voor mij niet eindeloos zou kunnen voortduren. Uiteindelijk is in oktober 2000 TDR opgericht en die formule was na jaren hard werken dermate succesvol dat op 1 januari 2005 een aantal sponsoren mij hebben benaderd, waardoor eindelijk een financiële basis ontstond. Om een misverstand weg te werken, 90 procent van de atleten betaalt de trainingsstage zelf. En onze stages zijn niet goedkoop, omdat we streven naar de hoogste kwaliteit. De laatste jaren hebben we de volgende stap gezet en zijn we de weg ingeslagen om onze sport heel bewust te promoten en vele mensen hiermee te inspireren. Niet alleen onze sponsoren zijn ons hier dankbaar voor, maar gelukkig ook onze vele volgers. Het zou goed zijn voor de sport als vele initiatieven ons voorbeeld zouden volgen. Daar komen we verder mee dan klagen. Met ‘de drukte voorbij' bedoel ik ook het vertrek van Michel Boeting. Net als Karel is hij inmiddels een goede huisvriend van de ‘Hartensveldjes'. Hij sms'te Selma bij zijn landing op Schiphol dan ook voor de grap: "Hier heb je hem weer terug, nu is hij weer even van jou." Hiermee doelde hij op het feit dat we in vier dagen tijd 13 gesprekken met atleten hebben gehad. Ik geef hiermee aan dan het intensief is, maar ik had net zo goed kunnen zeggen dat het inspirerend is. Deze gesprekken zijn lang niet altijd gemakkelijk. Soms niet voor de atleet, maar ook lang niet altijd voor ons. Onze intentie is hierbij altijd positief. En bovendien met maar één doel voor ogen: de atleet beter maken. En omdat we de grens opzoeken, zoals hoort bij topsport, komen er ook allerlei emoties bij kijken. Hoe hoger het niveau, hoe moeilijker het is om te blijven verbeteren. Het is dan ook geen toeval dat we met onze atleten die op dit moment het beste presteren heel bewust op voorhand al een vervolggesprek plannen. We geven ze vragen mee om over na te denken. Van sommige gespreken krijg je gewoon een dosis energie. Voor mij persoonlijk één van de facetten van het vak die onbetaalbaar zijn.
Lees verderPortugal Update 1: Thuiskomen in Monte Gordo
De eerste week ‘Monte Gordo 2010' zit er bijna op. Zoals bekend organiseren we met TDR al jarenlang meerdere trainingsstages per jaar. En zodoende hebben we al de meest uiteenlopende locaties bezocht. Voor elke groep atleten probeer ik in de juiste periode de juiste trainingsstage, met daarbij de juiste locatie, te selecteren, passend bij het trainingsdoel. En als we hoogtestages in de winter nodig hebben kom je dan natuurlijk buiten Europa uit. De stages die goed zijn bevallen, probeer je verder te optimaliseren, terwijl je het na de stages die geen succes waren, wat overigens allang niet meer is voorgekomen, totaal anders probeert te doen. Soms reizen we met een klein groepje en soms is het TDR-collectief simpelweg vrij massaal. Wat is het succes van een goede stage? In mijn visie is dat vooral het creëren van een professioneel klimaat met heldere afspraken, waardoor een sfeer ontstaat waarin we beter willen worden en negatieve afleidingen grotendeels worden beperkt. Als iedereen weet wat er van hem of haar verlangd wordt, dan ontstaat er eenmaal ter plaatse weinig discussie en kunnen we ons vooral bezighouden met de essentie: het elke dag beter worden. Een belangrijke mijlpaal in de voorbereiding op ‘Monte Gordo 2010' was een informatieavond in het Golden Tulip Heiloo waarbij we de begeleidingsstaf hebben geïntroduceerd, onze werkwijze en spelregels uit de doeken hebben gedaan, allerlei logistieke informatie hebben gepresenteerd (zoals de kamerindeling en trainingstijden) en waarbij we konden ingaan op vragen. Hoe we buiten de trainingen om rust creëren, zaken als stilte voor degenen die willen rusten en telefoongedrag kwamen daarbij aan de orde. Maar ook het gedrag richting sponsoren en media. Aan het eind van de avond volgt het belangrijkste gedeelte en vragen we om commitment bij de atleten voor de gemaakte afspraken. Ik vind het belangrijk bij dat soort zaken ook de verantwoording te leggen bij de atleten, ik vraag wat ze zelf prettig vinden. En wie zich er niet aan wil houden, die blijft thuis. "I don't give a shit," zou mijn vriend en collega-trainer John Cook zeggen. Terug naar Monte Gordo als locatie. Deze stage is al jarenlang het drukst bezocht binnen TDR. Je vindt er alles wat voor een brede groep nodig is. Een vaste plek, we komen er inmiddels al jaren. En ik kan niet ontkennen dat het een gevoel van thuiskomen geeft. Aan de kleine en grote dingen merk je dat ze je gaan herkennen. Bij de receptie van het hotel verliep alles soepel: bij het inchecken konden we door de ervaring uit de andere jaren 40 man snel doorloodsen. En de meeste kamers waren al paraat zodat de atleten konden gaan rusten; het is handig dat ze mijn wensen kennen. Vervolgens door naar het lokale restaurantje ‘Ed & Willem'. "Hi Guido, the same as usual?" Ik knikte maar en vervolgens kreeg ik een grilled chicken salad en double coke ice voorgeschoteld, exact wat ik elk jaar bestel. Toch wel apart. 's Avonds bij ‘Bar 42' kreeg ik bij binnenkomst spontaan de eerste ‘caneca' (groot biertje) van de baas. Vorig jaar kreeg ik zelfs een t-shirt met op de voorkant het logo van Bar 42 en op de achterkant ‘Staff'. Ik weet niet of ik daar nu zo trots op moet zijn. Maar ik kan het niet ontkennen: ik maak er altijd lange dagen met collega's, pratend over onze gezamenlijke passie. Werkoverleg tot in de late uurtjes zeg maar. Bar 42 is trouwens ook de plaats voor een grappig fenomeen, wat je in andere stages nauwelijks tegenkomt. En ik weet niet of het vooral kenmerkend is voor subtoppers en Nederlandse atleten. Maar ik hoor er vrijwel dagelijks onze training terug, compleet met pauzes en tijden. Zo gonsde het dat Nils Pennekamp een hamstringblessure had, dat Robert Lathouwers een 600m in 1.17 had gelopen en dat een aantal atleten al dan niet geblesseerd is. Ook binnen onze eigen groep zie je atleten die van alles en nog wat willen bijhouden van andere atleten, maar gelukkig is er ook een steeds groter wordende groep die zich er nauwelijks wat van aantrekt. Ik ben me er terdege van bewust, dat wat voor atleten geldt, ook zeker voor de coach opgaat. Ik probeer dan ook de optimale balans te vinden tussen inspanning en ontspanning, arbeid en rust, groep en privé, controle en rust, uitleggen en inleggen, streng en losjes, stimuleren en afremmen, variatie en vaste gewoontes, etcetera, etcetera. Op dit moment draait onze staff perfect. Onze vaste fysiotherapeute en medisch coördinator Majelle Laman is afwezig omdat we haar in willen zetten op de volgende trainingsstages richting de EK in Barcelona. De stages in Mexico, Texel en een acclimatisatiestage in Spanje staan voor haar op het programma. Maar ze heeft in de persoon van René van Engelen een uitstekende vervanger gevonden. Kundig, enthousiast en vooral professioneel. Met 800m-coach Ton Baltus hebben we samen al twee baantrainingen gecombineerd, omdat we hebben afgesproken op sommige trainingen het beste uit onze atleten te willen halen. En voor het eerst heb ik de luxe van een assistent-coach, Will Conijn, zodat we alle trainingen met twee man kunnen doen. Het Jeugdplan (15 - 18 jaar) is zoals altijd in goede handen met Eric en Marleen Declercq en Johan Koenis. Heerlijk dat ik daar nauwelijks omkijken naar heb. Wat nieuw is, en wat mij betreft een experiment, is de samenwerking tussen TDR Tv en Losse Veter. Ook hier zijn heldere afspraken over gemaakt. Maar naast veel voordelen, zie ik hierin ook valkuilen. Goede vriend en topfotograaf Karel Delvoye (tegenwoordig Orange Pictures) komt volgende week in opdracht van hoofdsponsor Price Waterhouse Coopers een aantal bijzondere foto's schieten. En teammanager Michel Boeting zal begin mei langskomen voor een 13-tal gesprekken binnen vijf dagen. Kortom: er gebeurt heel veel hier en het is een kleine gemeenschap, waar veel zichtbaar is. Maar er gebeurt ook veel achter de schermen. Eén ding staat echter bij ons centraal: presteren op het moment dat het moet. En hopelijk is dat voor een aantal atleten Barcelona.Guido.
Lees verderTDR met drie marathonlopers naar Barcelona
ROTTERDAM - Zondag 11 april 2010 kan voor marathonlopers Rens Dekkers en Ronald Schröer als een historische dag de boeken ingaan. Voor het tweetal was de tweede zondag van april allesbeslissend voor deelname aan het EK Atletiek te Barcelona. Een tijd van onder de 2.18.00 zou een toegangsbewijs bieden voor het kampioenschap in de Spaanse stad. Echter, er waren meer kapers op de kust: de Nederlandse marathonploeg biedt plaats aan maximaal zes personen. Hoewel enkele concurrenten al afvielen tijdens de voorbereiding, was er ook op de wedstrijddag nog concurrentie van sterke lopers zoals Erik Sanders en Colin Bekers. Maar opnieuw, na succesvolle marathons in het verleden, slaagden Dekkers en Schröer in hun missie: persoonlijk records van 2.16.27 en 2.17.10 waren ruimschoots voldoende voor de laatste twee plaatsen binnen het marathonteam. Haaswerk Wiggers Tijdens de laatste voorbereidingen op de wedstrijd, werd binnen het TDR-team nog een wijziging doorgevoerd. Michel Butter kon wegens een kuitblessure namelijk geen haaswerk verrichten voor zijn teamgenoten. Men kon echter probleemloos terugvallen op Tom Wiggers, die in de marathon van Amsterdam al liet zien uitstekend tempo te voeren. De goed voorbereide Wiggers bleek in de maasstad van groot belang. Aangezien de weerberichten minder gunstig uitvielen, met een windkracht van vier in plaats van twee beaufort, was de Bakkummer een prima rustpunt. Met een rotsvast tempogevoel voerde Wiggers de lopers door de wedstrijd. In afwisselend voor- en tegenwind noteerden de atleten splits van 16.20, 16.06, 16.10, 16.10 en 16.30 over 5 km, met een doorkomst halverwege in 1.08.31. Zodoende lag men prima op koers op het geplande tempo van 3.15 per kilometer. "Ik had in gedachte dat het heel lastig zou worden," aldus Wiggers. "Maar gezien de stevige wind wilde ik ze absoluut tot over de brug brengen, het laatste zware stuk door. Mijn focus was om me op de halve marathon te richten en er daarna een wedstrijd van te maken: niet teveel nadenken en racen. Het ging prima." De student bracht zijn mede-atleten uiteindelijk tot 27 kilometer, waar hij vooral de laatste twee kilometer zeer nuttig was met de stevige tegenwind. Initiatief van Schröer Na het uitstappen van Wiggers nam Schröer het initiatief, waarbij Robert Ton vrijwel direct in de problemen kwam. "Ik was toch niet zo sterk als ik verwacht had, ik had het erg moeilijk," sprak de Amsterdammer na afloop. De atleten hadden nadrukkelijk afgesproken niet naar elkaar te gaan kijken, maar samen te werken tot dertig kilometer. Ook Huissenaar Erik Sanders zat in de groep en hielp dan ook mee. Er stond veel op het spel, aangezien het drietal streed om de zilveren en bronzen medaille op het Nederlands Kampioenschap. "Maar elke keer als Erik op kop kwam moesten we echt op de rem, het tempo zakte," aldus Dekkers. "Het was ons snel duidelijk dat we er beter voor stonden dan Erik." Dekkers en Schröer deden dan ook voornamelijk het kopwerk, om het 30km-punt te passeren in 1.37.32. Sanders kon het niet meer bolwerken en staakte zijn wedstrijd. Het voltooien van de eerste 30 kilometer was voor Schröer het sein om te gaan versnellen, met kilometers van onder de 3.10 en een split van 15.52 van 30 tot 35 kilometer. Dekkers kon zijn teamgenoot niet volgen, maar wist het tempo uitstekend vlak te houden. Schröer: "Ik twijfelde om Rens langer bij me te houden, maar ik voelde dat ik een stapje harder kon. En toen we geen tegenwind meer hadden vanaf de 30km, was ik er van overtuigd dat ik het vol zou houden." Ook coach Guido Hartensveld had door dat het er uitstekend voor stond: "Ronald en Rens liepen op zilver en brons, konden allebei nog versnellen en zagen er bovendien nog fris uit. Vanuit de trainingen wist ik dat ze het niveau aankonden. En met de slotfase voor de wind kon het bijna niet meer misgaan." ‘De buit is binnen' Tijdens de laatste kilometers begon het langzaam tot Schröer door te dringen dat de buit binnen was: "Heerlijk! Ik wist dat ik de limiet binnen had en hoefde niet tot de bodem te gaan. Ik heb nog nooit zo'n lekkere laatste twee kilometer gelopen!" Volop genietend kwam de TDR-atleet in 2.16.27 over de eindstreep, goed voor de zilveren medaille op het Nederlands Kampioenschap. Na het publiek bedankt te hebben en kort te hebben geposeerd voor de talrijke fotografen, kon hij zijn maatje Dekkers gaan binnenhalen. Ook die kwam dolgelukkig over de finish, in een tijd van 2.17.10. Dekkers overtrof zichzelf opnieuw: na een ruim persoonlijk record in Amsterdam, verbrak hij opnieuw zijn besttijd. Met zijn tweeën vierden de marathonlopers uitgebreid feest. Het betrof ene bijzonder moment voor het tweetal en trainer/coach Hartensveld. Het drietal werkt al tijden samen aan een marathondroom. "Dit is dan ook zo ongelooflijk mooi dat het ons gelukt is!" aldus een dolgelukkige Dekkers. "We hebben hier zo hard voor gewerkt, dit is prachtig." "En vooral voor Rens is dit heel speciaal," voegt Hartensveld toe. "In Amsterdam miste hij de limiet nog op vier seconden, maar zei hij direct al dat het in Rotterdam zou gaan gebeuren. Dat hij het waarmaakt is geweldig." Ton minder succesvol Hoe succesvol de wedstrijd ook verliep voor Dekkers en Schröer, voor Robert Ton was de Rotterdam marathon aanzienlijk minder geslaagd. Ton staakte zijn wedstrijd na 37km. "Mijn hamstring begon heel stijf te worden, mijn linkerbeen verkrampte. Toch is het een goed gevoel dat Rens en Ronald zich gekwalificeerd hebben. We gaan nu naar alle waarschijnlijkheid met zijn drieën naar het EK, als niemand voor 5 juni meer onder mijn tijd duikt. Dat is iets unieks. Vandaag toont wel aan dat ik nog veel moet leren. Een tweede marathon is heel anders dan een debuut, alles is anders. We gaan de wedstrijd van vandaag dan ook goed evalueren. Maar één ding is duidelijk: in Barcelona wil ik er staan." De Nederlandse titel ging naar Koen Raymaekers, die aantoonde onder Gerard van Lent goed door te groeien. Raymaekers noteerde een nieuw persoonlijk record van 2.11.09. Schröer veroverde het zilver, Dekkers kreeg het brons omgehangen. Voortreffelijk debuut De Jong Bij de dames maakte Inge de Jong een voortreffelijk marathondebuut. Nog niet zo lang geleden noteerde de Zaankantse een tijd van 1.25 op de halve marathon. Na een stormachtige ontwikkeling staat haar persoonlijk record op de ‘halve' inmiddels op 1.15.28. De Jong had reikhalzend uitgekeken naar haar eerste marathon: "Wat een ongelooflijk lekker tempo, dat marathontempo. Tijdens de wedstrijd dacht ik nog: ‘Ik kan uren in dit tempo lopen.'" Merel de Knegt leek bij voorbaat te sterk en De Jong liet haar dan ook gaan in de strijd om de NK-medailles. De Knegt noteerde doorkomsttijden van 36.49 (10km) en 1.18.39 (halve marathon), daar waar De Jong zich in een groep bevond met concurrente Miriam van Reijen. De Jong noteerde 1.20.41 halverwege. Op de 30km oogde ze nog fris. "En zo voelde het ook, ik ging zelfs naar kilometertijden van 3.45." Met een snellere tweede helft (1.20.14) eindigde ze in een verrassende tijd van 2.40.55, bovendien goed voor het NK-zilver. "Het is misschien vreemd om te zeggen, maar ik voel me na de korte wedstrijden veel vermoeider. Nu had ik alleen wat spierpijn in mijn linkerbeen. Het was genieten!" Met haar tijd is De Jong de snelste TDR-atlete ooit. Haar tijd is veruit sneller dan die van Femke Klous (2.49.48). Merel de Knegt veroverde de gouden medaille op het Nederlands Kampioenschap (2.38.41), Miriam van Reijen behaalde Brons (2.41.24). Europees Kampioenschap Het TDR-team is met de toevoeging van Schröer en Dekkers goed op weg om aan haar doelstelling van vier atleten op het Europees Kampioenschap te voldoen. Robert Ton was reeds gekwalificeerd en zodoende komt de teller op drie. De verwachting is dat Michel Butter (10.000m) en Kristof van Malderen (1500m) zich ook zullen plaatsen voor de titelstrijd in Barcelona. Met name voor Van Malderen moet de limiet van 3.39 niet al teveel problemen opleveren. Daarnaast wordt gehoopt op een verrassing vanuit de ‘jongere garde': Machteld Mulder (800m), Raika Lenaarts (1500m) en nieuweling Nils Pennekamp (800m).
Lees verderPrima marathonprikkel in winderig Zandvoort
ZANDVOORT - Onder winderige omstandigheden werd vandaag de Runner's World Zandvoort Circuit Run voor de derde maal gelopen. Ieder jaar is Team Distance Runners (TDR) met een grote groep atleten aanwezig bij dit drukbezochte loopevenement. De wedstrijd is door het moment in het seizoen geen hoofddoel voor de atleten van TDR, maar vormt wel een goede test of welkome afwisseling in een trainingsperiode. Tom Wiggers vierde De wedstrijd over twaalf kilometer werd net als de voorgaande edities gewonnen door een Belg. Stefan van den Broek was uiteindelijk de snelste. In de race bleef lange tijd een groep van ongeveer vijftien atleten samen. In deze voorste groep liep ook Tom Wiggers mee. Wiggers liep een ontspannen wedstrijd en wist goed te profiteren van de groep tijdens de eerste acht kilometer tegenwind. De laatste vier kilometer wist hij behoorlijk te versnellen en kwam met Koen Naert in gevecht om de derde plaats. Uiteindelijk verloor de atletenhuisbewoner nipt de eindsprint van de Belg en moest hij genoegen nemen met een vierde plaats in 37.27 min. Road to Rotterdam Vier TDR-atleten zijn momenteel in voorbereiding op de Rotterdam marathon. Op 11 april zullen Ronald Schroër en Rens Dekkers zich proberen te plaatsen voor het EK in Barcelona. Robert Ton heeft zich al geplaatst voor het EK tijdens de CPC-loop in Den Haag, maar ook hij zal starten in Rotterdam. Inge de Jong gaat in de maasstad haar debuut maken op de klassieke afstand. Met nog twee weken te gaan hadden de marathonatleten vandaag een pittige training te verwerken. Zij deden een marathonsimulatie welke bestond uit een lange duurloop van ongeveer 25 kilometer met direct daarna de twaalf kilometer lange Zandvoord Circuit Run. Ronald Schroër Rens Dekkers, Ronald Schroër en Robert Ton legden de eerste 25 kilometer gezamenlijk af. De opdracht was om een flink stuk op marathontempo te lopen. Al op de heen weg gingen de kilometertijden van dit trio richting de 3.36 min. Na het keerpunt werd er met de wind in de rug doorversneld naar 3.25 tot 3.20 per kilometer. "De laatste kilometers gingen nog wel harder, maar met de wind in de rug was het wel marathonintensiteit," aldus Schroër. Na deze duurloop hielden de mannen nog 12 minuten over voor de start van de 12 kilometer. "Van Guido (Hartensveld red.) kregen we vanochtend een sms'je: ‘Gewoon vol erin en kijken hoe het gaat met de koolhydraten'. Dat ging bij mij erg goed!" sprak Schröer. Hij liep een sterke race, samen met Dekkers startte hij brutaal op kop van de wedstrijd. Nadat er werd versneld door de Belgen, nestelde de atletenhuisbewoner zich achterin de voorste groep. "Op acht kilometer begon de wedstrijd eigenlijk pas echt na een versnelling van de ‘Van den Broeken' (Stefan en Hugo red.). Ik heb toen mijn eigen tempo gezocht, ik wilde in verband met Rotterdam zeker niet gaan forceren. Wel echt een geslaagde test!" aldus Schroër. Uiteindelijk finishte Schroër in 37.46 als negende in de wedstrijd. Rens Dekkers en Robert Ton Rens Dekkers en Robert Ton liepen ook een sterke wedstrijd. Zij misten net de aansluiting met de voorste groep. In de groep hierachter waren Dekkers en Ton de sterksten en moesten zodoende veel kopwerk doen. Toch konden zij terugkijken op een prima marathonprikkel. Dekkers finishte als zeventiende in 39.12, Ton werd achttiende in dezelfde tijd. Inge de Jong De dag van Inge de Jong begon met een duurloop van tachtig minuten. Hierna startte ook zij in de twaalf kilometer wedstrijd. "Ik vond het een pittige combi vandaag, vooral op het strand had ik behoorlijk last van de wind. Gelukkig had ik wel een teamgenoot bij me," aldus De Jong. Ze finishte als achtste dame in 45.59. De atlete uit Koog aan de Zaan zit inmiddels in de laatste fase van de marathontraining en is nu aan het ‘fine tunen'. "Ik heb echt goede weken gedraaid met veel kwaliteit. Deze week ging ook weer richting de 180 kilometer. Ik doe veel alleen, maar het gaat me erg goed af. Zo'n training als vandaag is echt gaaf om te doen!" sprak de Jong. Manon Kruiver was een kleine minuut sneller dan haar teamgenote en behaalde hiermee een zevende plaats (45.02).
Lees verder