Nieuws
Dubbelinterview Kristof van Malderen en Guido Hartensveld
Volgende week staat met de Europese Indoorkampioenschappen een belangrijk toernooi op het programma voor Kristof van Malderen. De Vlaamse atleet, die in Nederland traint en woonachtig is, verkeert in blakende vorm. Hoog tijd voor een pas op de plaats: wat zijn de verwachtingen van Van Malderen en hoe heeft zijn rappe ontwikkeling van de afgelopen maanden beleefd? Vanuit het Portugese Monte Gordo, waar de 1500m-loper momenteel zijn laatste voorbereidingen treft, hebben we een chatsessie met Van Malderen en zijn coach Guido Hartensveld. Het tweetal vertelt openhartig over hun samenwerking, de progressie van Van Malderen over de afgelopen jaren, leerprocessen die zijn doorgemaakt en verwachtingen voor de EK. Kristof, je hebt er tot nu toe een heel goede winter opzitten, hoe verklaar je dat? Kristof: "Inderdaad. Ik had vorige week al een evaluatie met Guido en toen hebben we er met een cappuccino op geproost. (Lachend:) We kwamen tot de conclusie dat we eigenlijk weinig verkeerd hebben gedaan. Ik ben constanter geworden in mijn trainingen, heb meer rust in mijn hoofd, mijn doelen duidelijker voor ogen. En daarbij heb ik de perfecte trainingsbasis gelegd in de herfst, door niet te gaan crossen maar bewust te werken aan wat Guido het ‘neuromusculaire systeem' noemt. Ik heb dus veel meer vermogen in mijn benen, wat belangrijk is voor mijn basissnelheid." "Dat betekent een hoop drills, intervals en een constant volume," vult Guido aan. "Eind december zijn we voor een maand of twee op trainingskamp gegaan. Eerst naar Chiclana in Spanje. Kristof's basisniveau was toen duidelijk beter dan ooit. Samen met Niels Verwer zijn we vervolgens doorgereisd naar Zuid-Afrika. Om eerst in Dullstroom op 2000m hoogte aeroob werk te doen en daarna ‘af te dalen' naar het lager gelegen Potchefstroom. Daar heeft Kristof wat harder werk kunnen doen. Toen hij als afsluiting een 800m gemakkelijk in 1.49.6 liep, wist ik dat we aan het begin stonden van een mooi indoorseizoen." En vervolgens liep je een 1000m Kristof, waarbij je bijna internationale topper Mehdi Baala wist te verslaan. Verbaasde je dat? Kristof: "Om je eerlijk te zeggen, was het wel de bevestiging die ik op dat moment nodig had. Met een tijd van 2.20.83 (de derde Belgische indoorprestatie ooit, red.) was het wel duidelijk dat ik stilaan aan de voorwaarden begin te voldoen die ik en Guido onszelf gesteld hebben. En dat is voornamelijk het werken aan de ‘underdistance' (afstanden onder de gebruikelijke wedstrijdafstand, red.) om ook op internationale races vooraan mee te kunnen. Die 1000m was gewoon hard en toen was het me duidelijk dat die limiet van 3.41.24 geen probleem zou zijn." Guido, was het een bewuste keuze om die 1000m op dat moment te lopen? Guido: "Het lastige voor een atleet met een 1500m-pr van 3.37 outdoor is dat je nog geen garanties hebt voor deelname aan de grand prix races. Maar het niveau van de instuifwedstrijden ben je ook wel ontgroeid. Dat maakt het moeilijk om bij sterke races aan de start te komen. Indoor staan er sowieso heel wat minder deelnemers aan de start dan bij een outdoorwedstrijd. En dit seizoen was de 1500m erg in trek onder de wereldtoppers. Dus als de top-8 van de wereld wil starten en ze zetten er nog een paar lokale toppers bij, dan zit de serie vol. Gelukkig waren de indoorwedstrijden in Gent een zekerheid, maar een atleet als Kristof moet vooral flexibel zijn. De kansen pakken die er liggen. Zo was die 1000m er ook eentje, die weer de nodige deuren heeft geopend, bijvoorbeeld voor deelname in Liévin." Kristof is sowieso wel een atleet van ‘zijn kansen pakken', hè? Guido: "Klopt. Als we goed uitgerust en voorbereid aan het seizoen beginnen is Kristof wel een atleet die het doet wanneer het moet. Het was dan ook de frustratie van de EK in Barcelona dat hij daar niet goed presteerde op een belangrijk moment. Dat was de eerste keer sinds ik met Kristof werk. Belgische Kampioenschappen indoor, Belgische Kampioenschappen outdoor, Flanders Cup wedstrijden, de WK in Berlijn niet te vergeten, altijd gaf Kristof een sterk optreden." Hebben jullie daarvan geleerd? Kristof: "Nou ja, kijk, ik ben sowieso een laatbloeier met alles. Het gaat bij mij stapje voor stapje. Sinds ik bij TDR ben, zijn het alleen maar stapjes omhoog geweest. Ik ben niet iemand van twee stapjes omhoog en vervolgens weer één omlaag. De ambitie is altijd geweest om te starten op grote toernooien. Het klinkt raar, maar ik sta op dit moment wel aan de vooravond van iets moois." "Ik vind dat de toernooien precies in Kristof's ontwikkeling passen, op elk moment," vertelt Guido. "In Berlijn was Kristof nog een ‘opgevist' atleet, zoals de Vlamingen dat noemen. Een atleet die niet aan de limiet heeft voldaan, maar toch wordt uitgezonden. Kristof kon onbevangen lopen op een mondiaal toernooi en hij was verrassend goed. Ik zag het al toen ‘ie het stadion binnenkwam. Daarna kwam Barcelona, de EK. Kristof was zeer goed in vorm, maar vond teveel dat het ‘moest gebeuren'. Het was teveel moeten in plaats van willen. Na het WK dachten we dat de EK ook wel moest lukken. Nu een jaar later kunnen we concluderen dat de EK een jaar te vroeg zijn geweest. Kristof heeft zich nu weer in grote mate doorgeëvolueerd. Mentaal, via de leerschool Barcelona, en ook fysiek." Even terug naar het heden: de planning en wedstrijden. Het moet wel een enorme rust geven om je zo vroeg en overtuigend te plaatsen voor de EK indoor? Kristof: "Ja, dat klopt. We hebben sowieso de insteek dat het een slecht teken is op de valreep aan de limiet te voldoen, op geregisseerde wijze. Je kunt er dan vergif op innemen dat je slechts deelnemer bent. Van ‘participant' naar ‘real contender', dat is ons objectief." Guido: "Het is lang geleden dat een Belg in één seizoen tweemaal 3.39 indoor loopt. Je kunt nu ook wat met tactiek gaan spelen. Na Gent zijn we meteen bij elkaar gaan zitten. We hebben geproost op Kristof's nieuwe niveau, maar zijn ook direct begonnen met het plannen van de nieuwe route. Kristof en ik zijn allebei onafhankelijke denkers, maar waren het er snel over eens wat de trainingslocatie zou moeten worden." Kristof: "En dat werd Monte Gordo, Portugal. We hadden ook een paar dagen in de indoorhal kunnen gaan trainen, maar ik wilde de rust, focus en zon opzoeken. Ik ben nu even gestopt met de indoorwedstrijden en wil geen blessures oplopen op de krappe indoorbaan. We hebben de tickets geboekt en mogelijk gemaakt dat Nils Pennekamp als sparringpartner meeging. Weet je, de sneeuwbal rolt en die laat ik door niets of niemand stoppen." Guido: "Ik ben hier vier volle dagen: van vrijdag tot en met maandag. De laatste dagen van serieuze training. We hebben een sterk collectief bij TDR, maar daarbinnen moet ik goed zoeken naar de ideale route voor het individu. Een deel van de atleten heeft het indoorseizoen afgesloten, de marathonlopers draaien goed, ik heb met nieuwe atleten kunnen werken (Ilse Pol, red.). Dus ik kies nu even voor Kristof. Het is een onderdeel van mijn werk en dat is niet altijd makkelijk. Zeker omdat Selma (Borst, de partner van Hartensveld, red.) thuiszit. Ik kon bijvoorbeeld gisteren niet met haar mee naar het ziekenhuis, als er naar haar voet wordt gekeken. Daar voel ik me best rot over, je wilt er toch zijn voor je partner." Hoe verlopen de trainingen daar in Monte Gordo? Kristof: "De trainingen gaan heerlijk. Met Nils (Pennekamp, red.) heb ik de ideale trainingspartner. We trainen op snelheid, zodat ik zo fris mogelijk aan de finale van de wedstrijd kan beginnen, met zo min mogelijk lactaat in de benen. Daarnaast werken we aan de ontspanning en rust, voor de beginrondes. Het is dan belangrijk ontspannen mee te kunnen, om goed mee te doen in tactische races." Guido: "En technisch gezien werken we aan het vermogen om van ritme te kunnen veranderen onder hoge snelheid. Zo hebben we gisteren een serie met korte intervals gedaan. Een 200m in 25 seconden en dan twee tot drie keer versnellen naar een hoger ritme. Het zijn de puntjes op de i, om zo goed mogelijk om te kunnen gaan met het wedstrijdverloop op internationale toernooien. Dit soort trainingen zijn natuurlijk het gevolg van vier jaar hard werken." Jullie hebben vier jaar hard gewerkt, zoals je zegt, en nu komt Kristof steeds meer ‘in the picture' in eigen land. Kun je beschrijven hoe er in België tegen Kristof aangekeken wordt, hoe beleven jullie dat? Guido: "Ik merk dat met name de grote pers in België nieuwsgierig is. Kristof komt niet uit de gevestigde systemen, maar is toch succesvol. Kristof pakt het anders aan en dat wekt de interesse. De Belgen zijn een trots volk, dat graag helden heeft. Ik ben blij dat ze inzien dat er weer een middenafstander is die sterk loopt. En het einde is nog niet in zicht, kijk maar naar de prestatiecurve van Kristof. Maar we moeten ook weer niet denken dat Kristof zich makkelijk in de finale loopt en wel even een medaille wint op de EK indoor. Er is plek voor negen man in de finale. Kristof staat zesde op de Europese ranglijst en Mehdi Baala is geblesseerd. Dat betekent dus dat hij de nummer vijf is. Een medaille ligt in het verschiet. Maar dat is natuurlijk absoluut te kort door de bocht. Manuelo Olmedo, brons op de EK in Barcelona, heeft tot nu toe een 800m indoor gelopen in 1.46. Higuero, brons op de WK indoor, is nog niet in actie gekomen op de 1500m. En vergeet Carsten Schlangen (zilver op de EK outdoor 2010, red.) en Yoann Kowal niet (brons op de EK indoor 2009, red.). Als we het zo bekijken, hoef je jezelf helemaal niet rijk te rekenen. We gaan de series dan ook benaderen als ware het de finale. Kristof zal bij de eerste drie moeten zitten. In elke serie zal je wel een aantal sterke Spanjaarden hebben en minstens één medaillewinnaar op een groot toernooi. Eenmaal in de finale tellen reputaties niet meer en is veel mogelijk. Het is natuurlijk een kwestie van willen en niet moeten. Het zelfvertrouwen is groot bij Kristof. En hij beseft zelf ook dat hij de stap naar de Europese top aan het maken is, daar kun je niet omheen." Wanneer reizen jullie af naar Parijs? Kristof: "Ik heb ervoor gekozen om woensdag met een dagvlucht van Faro naar Parijs te reizen. Gelukkig is de VAL daar heel flexibel in. Ik ben dan op tijd in Parijs aanwezig en kan donderdag nog een laatste training in de indoorhal doen." Guido: "Ik zal op donderdag aankomen en aanwezig zijn bij de laatste training. En op zaterdag is het dan showtime. Ik kijk er met groot genoegen naar uit!" Enkele dagen voor de EK Indoor zal op de TDR-website een voorbeschouwing geplaatst worden waarin Hartensveld onder andere ingaat op de tegenstanders en wedstrijdbenadering van Van Malderen.
Lees verderOpnieuw twee medailles op NK Cross
HELLENDOORN - In Hellendoorn vond dit weekend het NK cross plaats. Op het lastige parcours, met veel hoogteverschil en als scherprechter een lange zandafgraving, wist TDR net als voorgaande jaren weer enkele medailles in de wacht te slepen. Ditmaal waren het Edwin de Vries en Inge de Jong die allebei met een zilveren plak huiswaarts keerden. Opvallend dit jaar was de geringe vertegenwoordiging van TDR bij de junioren. A-junioren Bij de A-junioren was het Edwin de Vries die zijn zinnen had gezet op een medaille. De lange atleet bouwde zijn seizoen goed op. Na in de Warandeloop in de middenmoot te zijn geëindigd volgde een knappe overwinning in Breda, gevolgd door een aanscherping van zijn pr op de tien kilometer afgelopen week in Schoorl. Duidelijk was dat hij zeker tot de atleten behoorde die aanspraak konden maken op een medaille. "Zaterdag hebben we met trainer Will Conijn het parcours verkend en ik had al snel door dat hier zowel inhoud als de juiste tactiek belangrijk zouden zijn", aldus de atleet van Almere'81. Na de eerste ronde bevond De Vries zich nog rond de tiende plaats. Het veld werd op dat moment aangevoerd door zijn teamgenoot Jordi Baars en titelfavoriet Wouter Ploeger. Beide atleten bleken echter te hard van stapel te zijn gelopen en kwamen in de problemen. "Onderweg dacht ik al, is dit wel slim", aldus Baars, die uiteindelijk genoegen moest nemen met een zesde plaats. Ook Ploeger viel naast het podium; hij eindigde als vierde. Ondertussen werkte De Vries zich gestaag naar voren en ontspon zich een spannende eindstrijd met Timothy Vergauwen. Vergauwen bleek uiteindelijk het betere eindschot van de twee te hebben, maar De Vries was desalniettemin zeer content met zijn tweede stek; "hier wilde ik goed zijn en dan is er niks mooier dan dat ook te kunnen laten zien!" De sterk lopende Hans Dilling eindigde als derde. Korte cross Dames De korte cross bij de vrouwen werd gewonnen door Lesley van Miert, op de voet gevolgd door Anne van Es- Van den Hurk en Lotte Jacobs. 800-meter loopster Yvonne Hak viel net naast het podium. TDR-atlete Lisanne Wever leverde een prima prestatie en bereikte de finish als tiende. Haar zusje Marije startte weliswaar hard, maar zakte in het tweede deel van de wedstrijd terug en eindigde op een 25e plaats. Korte cross heren 1500-meter specialist Niels Verwer vertegenwoordigde TDR op de korte cross. Verwer had wat recht te zetten na een teleurstellend verlopen NK Indoor. De Castricummer kwam slecht weg bij de altijd chaotische start en verloor daardoor kostbare tijd in het gedrang. In tegenstelling tot de editie van 2010 wist hij zichzelf nu echter onder controle te houden. De opmars die daarna volgde resulteerde net niet in een podiumplek, maar was wel goed voor een prima vijfde plek. "Ik baal van de slechte start, maar het belangrijkste is dat mijn niveau goed is en dat ik gewoon erg lekker gelopen heb." Guus Janssen leek af te stevenen op weer een overwinning, maar werd in de slotfase afgetroefd door Dennis Licht. Gert-Jan Wassink, die Tweede Paasdag de strijd zal aangaan met de marathonlopers van TDR tijdens de marathon van Utrecht, eindigde knap als derde. Lange cross Dames De tweede TDR-medaille van de dag werd binnengehaald door Inge de Jong. Net als Edwin de Vries wist zij een goede vorm te combineren met een sterk strijdplan. In de beginfase van de wedstrijd was het de dominant lopende Miranda Boonstra die de kop nam, met aan haar zijde Andrea Deelstra. De Jong startte iets voorzichtiger, maar rukte gedurende de wedstrijd vanaf de vijfde positie op naar voren. Nog voor de loopsters halverwege waren had de TDR-atlete de terugvallende Deelstra al opgepikt. "Ik ging erop en erover, mijn tempo lag op dat moment gewoon een stuk hoger," aldus De Jong. Na een imponerende solo-race was Miranda Boonstra uiteindelijk de terechte winnares. Een minuut daarachter veroverde De Jong het zilver, voor Andrea Deelstra die met brons genoegen moest nemen. Opvallend waren de grote verschillen tussen de loopsters. "Dat is enerzijds een teken van armoe," aldus coach Guido Hartensveld; "maar aan de andere kant geeft het ook het hoge niveau van Miranda aan." De andere TDR-deelneemster, Maaike Zuiderwijk, finishte een kleine zes minuten achter De Jong op een 18e plaats. Lange Cross Heren De meeste TDR-deelnemers kwamen uit op de lange cross bij de heren. Favoriet Khalid Choukoud prolongeerde zijn titel. Kort daarachter finishte Abdi Nageeye als tweede, terwijl de sterk lopende Thomas Poesiat beslag legde op het brons. Marathonloper Ronald Schröer bleek de beste van de TDR-mannen. Hij maakte een sterke indruk door gedurende de race van de 12e naar de vierde positie op te rukken. Na driekwart van de wedstrijd vond hij zelfs bijna aansluiting met het leidende trio. Schröer: "De achterstand werd op een gegeven moment minder dan tien seconden, maar de strijd voorin moest toen natuurlijk nog losbarsten. Ik hoopte nog even Poesiat te kunnen pakken, maar hij was gewoon sterker vandaag. Ik ben wel echt heel tevreden met deze wedstrijd." Ruim een minuut later kwam Michel Butter op een voor hem ongewone zevende plaats over de eindstreep. Butter was voor de wedstrijd duidelijk op het hart gedrukt vooral niet teveel risico's te nemen met het oog op de marathontraining en met de wedstrijd in Schoorl nog in het achterhoofd. (Butter kreeg vorige week in de slotfase van de tien kilometer problemen met de hamstring, red.) "Ik startte zo ongeveer als dertigste, en mocht me absoluut niet forceren vandaag. Ik wilde gewoon ontspannen de wedstrijd uitlopen en dat is gelukt, zodat ik komende weken weer prima doorkan met de marathontraining." Rens Dekkers liep verassend goed en zorgde ervoor dat drie TDR-atleten in de top acht finishten. "Dit is mijn beste niveau ooit op de cross", aldus Dekkers; "ik sta er dus prima voor." Wesley Pauel liep eveneens een sterke wedstrijd en passeerde als twaalfde de meet. Yennick Wolthuizen eindigde een kleine vier minuten achter de winnaar op een 26e plaats.
Lees verderVan Malderen op overtuigende wijze Belgisch Kampioen
GENT - In Gent heeft Kristof van Malderen dit weekend zijn Belgische titel op de 1500 meter indoor geprolongeerd. Op voorhand leek het duidelijk dat er een spannende race gepland stond; het publiek keek uit naar een duel tussen Kim Ruell en TDR-atleet Van Malderen. Voor Van Malderen was de race een mooie gelegenheid om met het oog op het EK Indoor zijn tactiek en eindschot te testen. "Kim is op het moment goed bezig en strandde net als ik in Barcelona in de series. Wil ik in Parijs de series overleven dan moet ik dit soort battles stevig naar mijn hand kunnen zetten," vertelt de 1500m-loper. Om onduidelijke redenen werd er in de wedstrijd gang gemaakt voor Ruell. Hierdoor verliep de race niet rommelig, zoals gebruikelijk in kampioenschapraces, maar werd er een strak tempo gelopen. Van Malderen sloot rustig aan en plaatste tussen 1100 en 1400 meter een scherpe versnelling (40.8" op 300 meter). Dit betekende de beslissing in de wedstrijd en zo kon Van Malderen op het laatste rechte stuk voor de finish zijn feestje vieren. De in Bakkum woonachtige atleet toonde zich uiterst content met het resultaat. Ruell pakte het zilver en moest ruim drie seconden toegeven op van Malderen die de winnende tijd van 3.42.99 op de klokken zette. "Ik heb heel makkelijk gelopen en liep bijna voor de derde keer de limiet voor het EK" grapte de Vlaming. Komende dinsdag zal hij naar Monte Gordo vertrekken in het gezelschap van trainingsmaat Nils Pennekamp en later ook coach Guido Hartensveld. Van daaruit zal Van Malderen rechtstreeks doorreizen naar Parijs. Nils Pennekamp was door de Atletiekunie voorgedragen om in dit Belgisch Kampioenschap buiten mededinging te starten in de finale van de 800 meter. Dit liep helaas uit op een fiasco. De finale werd een klassieke boemelrace inclusief duwen en trekken. De atleet die zijn indoorseizoen sterk was begonnen, bleek hiertegen niet bestand te zijn. Pennekamp had geen antwoord op de versnelling van winnaar Jan van den Broek, die met 1.51.96 de titel keurig opeiste. Hij liet de race lopen en finishte in 2.05.93. Paul Boon wederom snel Afgelopen zaterdag vond in het Omisportcentrum in Apeldoorn het NK Meerkamp plaats. Er was een speciale 800-meter race ingelast om de Nederlandse toppers naar een snelle tijd te loodsen. In de persoon van Arnoud Okken kreeg het veld een tophaas ter beschikking. De eerste 600 meter liep Okken in een prima tempo van 1.19.12. Ate van de Burgt won uiteindelijk de race. TDR-atleet Paul Boon finishte als derde achter Van de Burgt en Wouter de Boer. Zoals afgesproken liep Boon een tijd in vierde positie en de laatste 200 meter kon hij Victor Bouman nog passeren. Zijn tijd van 1.50.19 betekent is ruim een seconde sneller dan zijn indoor-pr. Ook is de tijd een sterke verbetering van zijn outdoor-pr, dat sinds 2009 op 1.50.88 staat. In het seizoen 2010 kwam Boon zelfs niet verder dan 1.52.45. Boon toonde zich erg tevreden: "Ik zit lekker in mijn vel de laatste maanden. Ik heb prima trainingen gedraaid met prima trainingsmaten. Ik kijk nu wel uit naar het outdoorseizoen, waar ik de 1.50-barriere wil doorbreken." Mark Nouws kwam in deze race tot zijn snelste indoorprestatie van dit seizoen. Hij finishte in 1.53.06.
Lees verderSchoorl 2011: Butter en De Jong zetten stap vooruit
SCHOORL - Gisteren werd de 34e Groet Uit Schoorl Run gehouden. Bij de wegwedstrijd over 10 kilometer die dwars door het trainingsgebied van TDR voert, was de volledige Nederlandse top aanwezig, aangevuld met een aantal Europese toplopers. Het was prima loopweer, maar de straffe tegenwind op de Nieuweweg tussen vier en zeven kilometer verhinderde supertijden. Desalniettemin leverde de onderlinge strijd sterke tijden op. Voor de TDR-atleten sprongen met name de podiumplekken van Michel Butter en Inge de Jong in het oog. Butter laat zien dat hij weer terug is op het hoogste niveau en ook de Jong heeft stappen gemaakt, nu ze mee weet te strijden op nationaal niveau. Halve marathon: Ilse Pol op de weg terug Voor Ilse Pol stond de Groet uit Schoorl Run in het teken van een bescheiden rentree in wedstrijdverband. De atlete uit Twello zocht in november contact met TDR nadat ze in de maanden ervoor gebroken had met haar ontdekker en trainer Titus Mulder. Pol kampte vanaf voorjaar 2010 met diverse blessures en overtraindheid en had sindsdien nauwelijks meer fatsoenlijk getraind. Een ziekteperiode in december zette ook een streep door de eerste geplande trainingsstage met TDR. Hierdoor kon ze pas in januari haar eerste stapjes in het revalidatie- en trainingsproces zetten en zocht ze op 18 januari aansluiting bij de rest van de groep in Dullstroom, Zuid-Afrika. Met een individueel afgestemd programma werd het weekvolume opgebouwd tot 90 kilometer aan het einde van de stage. Voorzichtig werd ook gestart met wat interval- en krachttraining om te werken aan de chronische problemen aan de rechterhamstring. Pol over de kennismaking: "De stage was zeer geslaagd. Toen ik eraan begon voelde ik me echt een kneus, maar aan het einde van de stage voelde ik me steeds meer atlete. De groep hielp me hier heel goed in, het voelde als een warm bad. Met name met Inge heb ik een goede klik. Ik heb nog niet veel met haar kunnen trainen, maar ik verwacht dat we dat steeds meer kunnen gaan doen. Belangrijk voor mij is ook het goede begeleidingsteam". Duidelijk is dat de terugkeer nog een half jaar zal duren. Coach Hartensveld: "Als je de afgelopen periode analyseert, is het duidelijk dat we de tijd moeten nemen om de trainingsbelasting geleidelijk op te voeren. We moeten ervoor zorgen dat we het voor elkaar krijgen dat Ilse voor langere periodes in de running blijft. Pas in juni wil ik haar belasten met trainingsweken die vergelijkbaar zijn met haar oude niveau (150 à 160 km, red.). Als ze daaraan toe is zal ze nog wel wat kleinere wegwedstrijden doen, maar we zullen niets overhaasten. Tijdens de laatste week in Zuid-Afrika werd besloten om de halve marathon in Schoorl als progressieve duurloop te benaderen. Pol: "We zouden het op gevoel doen en ons de eerste 10 kilometer niet druk maken om de wedstrijd. Het viel me mee hoe makkelijk het voelde om onder de vier minuten per kilometer te lopen. We kwamen door op 39.30 en op 9 kilometer hoorde ik dat ik 55 seconden achter de eerste dame liep (Esther Lauret, red.). Toen ben ik ontspannen gaan versnellen. Eerst haalde ik Miriam van Reijen in (die de 30 kilometer liep, red.) en op 14 kilometer kwam ik Esther voorbij." In het resterende deel bouwde Pol haar voorsprong uit door kilometers van 3.48 te lopen en ze sloeg daarbij een groot gat. Pol bereikte na 1.21.29 als winnares de finish. "Heerlijk om dit weer te kunnen doen, wat een mooi moment", aldus een zeer tevreden Pol. 10 kilometer vrouwen: Dik pr Inge de Jong In de vrouwenrace kon Inge de Jong een dik persoonlijk record optekenen. Achter de Engelse Michelle Ross-Cope (33.32) en de Nederlandse cross-kampioene Miranda Boonstra (33.40) zag De Jong een zorgvuldig opgebouwde race beloond met een derde plek. "Vooraf was duidelijk dat mijn persoonlijk record van 35.07 schril afstak tegen mijn andere pr's. Ik wist dus wel dat er een fors pr in moest zitten" aldus De Jong, die blij was met de overtuigende manier waarop ze dat gedaan heeft. "Het voelde hard aan in het begin. Op hoogte in Zuid-Afrika heb ik dergelijke snelheden niet gelopen en ik wist dan ook dat ik mezelf niet moest opblazen in het begin. Al snel voelde ik de macht om weg te lopen bij een aantal concurrentes. Toen Miranda een versnelling plaatste kon ik die niet pareren, maar ik heb daarna wel een mooie strijd gehad met Mariska Kramer die ik de laatste drie kilometer achter me wist te laten". Hoewel de Zaanse met veel ambitie uitkijkt naar het NK Cross en de CPC-loop, is het doel voor de komende tijd duidelijk: een nieuwe stap zetten in de Rotterdam marathon. De andere TDR-dame op de 10 kilometer, Maaike Zuiderwijk laat zien weer terug te zijn na een periode waarin ze zware medicatie heeft moeten gebruiken ter behandeling van ademhalingsproblemen. Dat heeft het afgelopen jaar zijn sporen achtergelaten. Sinds lange tijd loopt ze weer een tijd onder de 40 minuten (39.48). 10 kilometer mannen: marathontrio op niveau Traditioneel gezien staan de TDR-atleten in hun eigen achtertuin gretig aan de start van de 10 kilometer in Schoorl. Voor de marathonlopers is het bovendien een nuttige snelheidstest. Michel Butter toonde overduidelijk aan in zijn beste vorm ooit te steken. Naar eigen zeggen had hij uitstekende trainingsweken achter de rug. "Ik heb een fantastische stage gehad in Zuid-Afrika en heb alle trainingen goed verwerkt. Bovendien heb ik met de marathon in mijn achterhoofd getraind en dat proces geeft me veel inspiratie." Gretig als altijd ging Butter voor het allerhoogste schavot. Lange tijd leek het erop dat hij zou slagen in die missie. Geduldig schuilde hij in de kopgroep die in 14.38 doorkwam. "Zoals verwacht begon de wedstrijd op de lange heuvel drie kilometer voor de finish," analyseert Butter. "Ik besloot even te wachten omdat ik me goed genoeg voelde om het af te maken op twee kilometer voor het einde. Met nog 700 meter te gaan plaatste ik een felle tussensprint. Dat was iets te veel van het goede; ik kreeg krampverschijnselen in mijn rechterhamstring. Even was ik in paniek; ik wilde graag winnen, maar toen Moen me ook voorbij kwam heb ik me geconcentreerd op de derde plek." Hartensveld over Butter: "In de trainingen gaat het prima, maar in de wedstrijd is hij soms iets te gretig en onbesuisd. Als je in marathontraining bent en je gaat 2.40 per kilometer, dan is het niet verstandig een 200'tje in 30 seconden er tussendoor te gooien. Blijkbaar is dat toch iets te riskant. Hij moet nog leren waar zijn grens op dat moment ligt. Verwacht wordt dat dit net als in Egmond geen grote schade heeft opgeleverd. Ik ben vooral blij met het gigantische niveau dat Michel nu heeft. We moeten het hoofddoel goed in de gaten blijven houden."Achter Butter finishten nog 5 Nederlanders onder de 30 minuten; Raymaekers, Stitzinger, Poesiat, van der Wielen en van den Broek. Deze prestaties tekenden de kwaliteit van het Nederlandse veld. Ronald Schroër slaagde er net niet in om onder de 30 minuten te blijven, maar liep desondanks een sterke wedstrijd (30.01). Hij keek tevreden terug op de race. "Ook ik heb heerlijk getraind in Zuid-Afrika. Ik merkte dat mede door de wind een supersnelle tijd niet mogelijk was. De echte scherpte ontbreekt ook omdat we nu in de marathontrainingen zitten. Anders hadden we wel wat meer getapered voor deze wedstrijd. Het gaat nu allemaal om Utrecht en om daarna door te groeien richting Amsterdam." Ook Rens Dekkers liep een sterke wedstrijd (30.28) en evenaarde zijn pr met drie seconden. "Prima dus. Voor mij betekent het dat als ik nu al deze snelheid heb, ik dat goed kan doorvertalen naar de halve- en uiteindelijk de hele marathon. De komende maanden zullen heel interessant worden." Dekkers had de hele weg een mooie strijd met teamgenoot Yennick Wolthuizen. Wolthuizen liep een goede wedstrijd (30.39) en bleef slechts 16 seconden verwijderd van zijn persoonlijk record. "Met wat minder tegenwind had ik wel een pr gepakt." Wesley Pauel wist niet onder de 31 minuten te duiken en finishte in 31.11. In december heeft Pauel een maand training gemist doordat hij zich verstapte in de Papendalcross. "Ik had hierdoor in de stage meer moeite met de kilometers en de hoogte" aldus een wat teleurgestelde Pauel. A-junior Edwin de Vries liep een nieuw PR van 31.36 en werd hiermee tweede bij de A-junioren achter de Deen Nijhuis (30.46). De Vries laat zien in vorm te zijn. Deze 10 kilometer in Schoorl en het NK-cross zijn de doelen. "Ik wilde hier staan en ben heel blij dat dit gelukt is. Van het begin tot het eind heb ik genoten van dit weekend. Nu op naar volgende week, met dit niveau kan ik lekker meedoen", sprak een tevreden de Vries. Pip Tesselaar en Christian de Lie hadden niet het niveau en de fitheid om op wedstrijdniveau mee te strijden. Daarom liepen zijn de wedstrijd op een ontspannen manier als training.
Lees verderDrie medailles en negen finaleplaatsen op NK Indoor
APELDOORN - Dit weekend stonden de nationale indoorkampioenschappen voor senioren op het programma. Nadat vorige week de junioren het spits afbeten, was het dit keer de beurt aan de volwassenen. In het Apeldoornse Omnisportcentrum trad Team Distance Runners (TDR) aan met een tiental atleten, verdeeld over een viertal afstanden. Na twee dagen topatletiek keerde de ploeg met negen finaleplaatsen en drie medailles huiswaarts. 400m De heren maakten van de finale 400m een spektakelstuk van hoog niveau. Bjorn Blauwhof trad aan in de eindstrijd na een prima eerste dag met winst in de halve finale. Blauwhof kwam in de halve eindstrijd tot een tijd van 48.14. Op de zondag ging het nog een heel stuk harder. Youssef el Rhalfioui sloot af als winnaar in 47.39. Bjorn Blauwhof eindigde op een prima tweede plek in een snelle 47.50. Het betekende niet alleen een verbetering van zijn indoortijd, Blauwhof was tevens sneller dan hij outdoor ooit was geweest. Mede doordat de nummers drie (Joeri Moerman; 47.59) en vier (Niels van Dijk; 47.84) rappe tijden noteerden, heeft de Atletiekunie besloten een uitnodiging van de Europese Atletiekassociatie te accepteren. Het Nederlandse 4x400m-team was namelijk geïnviteerd als één van de zes voorgeselecteerde teams deel te nemen aan de Europese Indoorkampioenschappen. Deze eer werd gedeeld met toonaangevende landen zoals Groot-Brittanië, Frankrijk, België en Polen. Met zijn tijd van 47.50 is Blauwhof één van de deelnemers in het Nederlandse team, dat van 4 tot en met 6 maart in actie komt in Parijs. De atleet kwalificeerde zich al eerder voor de EK outdoor deze zomer, maar viel toen uiteindelijk buiten het team. "Bjorn zal een mooie ervaring op kunnen doen," vertelt coach Ton Baltus. "Zaterdag liep hij de perfecte race en zondag die geweldige tijd. Hij zet hier een ijzersterk toernooi neer. Ik ben blij met zijn progressie. Vorig jaar was Bjorn's beste indoortijd namelijk nog 49.45. En het kan nog harder dit seizoen." Bij de vrouwen startte namens TDR Lisanne de Witte. De atlete werd tot twee keer toe getroffen door een forse griepaanval en zag zich daardoor vorige week genoodzaakt op te geven tijdens het juniorenkampioenschap. Na de series moest ze zich afmelden voor de halve finale. Bij de senioren zette De Witte goede resultaten neer in de kwalificaties op zaterdag. Via 59.05 en 57.36 kreeg de Heiloose toegang tot de finale. Daarin wist ze zich echter niet te verbeteren. De gerealiseerde 57.40 duidde op nog onverteerde vermoeidheid. Eerder dit seizoen verraste De Witte met een snelle 55.96. 800m De twee TDR-atleten die in actie kwamen op de 800m wisten zich beiden voor de finale te plaatsen. Nils Pennekamp had zijn zinnen gezet op de titel, maar kwam in de finale tot brons. Maarten van Baardwijk was duidelijk de sterkste en greep overtuigend het goud. Het zilver ging naar Wilfred van Holst. Pennekamp deed op 600m een poging Van Holst te passeren, maar miste de kracht en overtuiging. Hij kwam dan ook niet verder dan brons in 1.53.07. Achter het brons was de verdeling van posities heel close. Binnen twaalf honderdsten van een seconde finishten Arjan Bloem, Hugo de Haan en Paul Boon. Daarbij eindigde Boon als zesde, teleurgesteld dat hij naast een medaille greep. "Ik heb 700m gedacht dat ik een medaille zou winnen, maar ik baalde dat ik het niet kon afmaken. Ik was zo dichtbij!" Zowel Boon als Pennekamp waren alert, maar misten de aansluiting op het beslissende moment. "Maarten is de terechte winnaar," aldus Pennekamp. Marije Wever kende een geslaagde serie bij de dames, met winst in een tijd van 2.13.99. In de finale bleef ze echter ver verwijderd van dat niveau. Na 2.16.13 kwam ze over de meet als achtste. 1500m Op de 1500m wist Mark Nouws zich te plaatsen voor de finale, door als derde in zijn serie te eindigen (3.53.52). In de finale bleek het beste eraf en kwam Nouws tot een zevende positie (3.56.83), op tien seconden van winnaar Ate van der Burgt. Jordi Baars overleefde de series niet.Jill Holterman was dicht bij de medailles op de 1500m voor dames. Zoals verwacht werd de race gewonnen door Yvonne Hak. Op een seconde van het brons legde Holterman beslag op de vijfde plaats in 4.32.66. Lisanne Wever eindigde als achtste in een matige 4.44.25. 3000m Niels Verwer startte dit weekend niet op zijn favoriete 1500m, maar koos als onderdeel van de wintertraining voor een test over 3000m. Verwer miste scherpte en kwam tekort om het leidende duo Hoornweg - Janssen te volgen. De atleet van av Castricum tekende voor de derde TDR-medaille van de dag (brons in 8.32.83).
Lees verderVan Malderen opnieuw onder de 3.40
GENT - Al een half jaar had Kristof van Malderen de 13e februari rood omcirkeld. Vlammen voor eigen publiek, dat was wat de atleet wilde in de Belgacom Flanders Indoor. De aanloop was ideaal met een persoonlijk record op de 1000m en de EK-limiet op de 1500m op zak. In de media werd zelfs gesproken over het sneuvelen van het Belgisch indoorrecord van Christophe Impens (3.38.01). Net als in Liévin was het deelnemersveld in Gent van grote klasse. De snelle Kenianen Ismael Kombich en Brimin Kipruto stonden aan het vertrek, maar ook de Europeanen Goran Nava en Mateusz Demczyszak, beiden finalist op de 1500m op het Europees Kampioenschap afgelopen zomer. Van Malderen ging aanvallend van start en koos het pad van de Afrikanen. "Ik wil me ontwikkelen naar een hoger niveau en dus gewoon meestrijden in de wedstrijden," vertelt Van Malderen. "Achteraan gaan bungelen hoort daar niet bij. Bovendien had ik niets te verliezen, met de EK-limiet al op zak." Het aanvallende lopen van Van Malderen resulteert in tussentijden die aan de rappe kant zijn: 1.53 op 800m en 2.23 op 1000m. "Maar dat wist ik," aldus Van Malderen. "Vooraf had ik me er dan ook op ingesteld. Wel verbaasde het me dat ik de enige Europeaan was die meekon met de voorsten. Die twee anderen hebben toch niet voor niets in de Europese finale gestaan?" De tussentijden van de TDR-atleet zijn dusdanig snel, dat het Belgisch record er bij het weerklinken van de bel nog inzit. In de laatste ronde begint het snelle wedstrijdloop toch zijn tol te eisen. Met een tijd van 3.39.88 bereikt Van Malderen de eindstreep, waar het Belgisch record op 3.38.01 genoteerd staat. Toch is de inwoner van Bakkum trots op zijn prestatie: "Twee keer kort achter elkaar indoor onder de 3.40 lopen, ik denk dat weinigen dat kunnen zeggen. Daarnaast is het in totaal al mijn zevende keer onder de 3.40. En ik ben erg blij dat ik mee kan strijden om het podium hier, al had ik graag de derde plaats meegepakt." Van Malderen eindige vandaag als vierde. "Morgen ga ik eens rustig met Guido (Hartensveld, zijn trainer; red.) de ideale route naar de EK Indoor doorspreken. Want daar gaat het natuurlijk om. Daar wil ik presteren en wat moois laten zien met het niveau dat ik nu heb." De Europese Indoorkampioenschappen vinden plaats van vrijdag 4 tot en met zondag 6 maart in het Franse Parijs.
Lees verderZuid-Afrika Update 4: Een geslaagde stage?
Trainer Guido Hartensveld verblijft momenteel met zijn atleten van het Team Distance Runners op trainingskamp in het Zuid-Afrikaanse Dullstroom. Op een hoogte van 2000m trainen de langeafstandsatleten voor de voorjaarswedstrijden, terwijl Kristof van Malderen zich voorbereidt op het indoorseizoen. Hartensveld doet verslag van zijn ervaringen en gedachten. Als redactie sms'ten we Guido gisteravond of hij klaar was voor de volgende update. Dit keer hingen we een thema aan de column: wat is het geheim van een goede stage? "Daar heb ik niet zo snel een antwoord op," kregen we te horen. "Ik moet er even over nadenken en kom er morgen op terug." Zo geschiedde: vandaag ontstond een interessante dialoog rondom de vraag: "wat is een succesvolle stage?" Resultaat Het is nu woensdag, één uur 's middags plaatselijke tijd. De jaarlijkse winterstage zit er weer bijna op. Vanmiddag staat er nog één tempotraining op het programma: weliswaar van mindere omvang en minder intensief. Op de vraag of het een geslaagde trainingsstage is geweest, kan ik nu al antwoord geven. Daar heb ik die laatste training niet meer voor nodig. Ik heb de vraag aan de hele groep atleten gesteld, maar alvorens hun inzichten voor het voetlicht te brengen kan ik voor mezelf al wel antwoord geven. Voor mij is er slechts één ding dat bepaalt of een stage succesvol is: het resultaat. Een stage kan nog zo gezellig zijn geweest, de sfeer kan nog zo goed zijn geweest en de trainingen kunnen nog zo goed zijn verlopen, toch draait alles om de prestaties, de wedstrijden. Je kunt je dan vast ook voorstellen dat ik ontzettend blij ben vandaag, nadat mij gisteravond de uitslag van Kristofs 1500m bereikte. Met kriebels in mijn buik zat ik te wachten op zijn eindtijd. Kristof geeft dit seizoen bij uitstek het voorbeeld van een prima trainingsstage. Al vanaf de herfst is hij aan een stageperiode begonnen, met trainingskampen in Chiclana, Dullstroom en Potchefstroom. Kristof bewijst nu in zijn wedstrijdperiode ‘weinig verkeerd te hebben gedaan'. Ook bij de andere atleten hier in Zuid-Afrika lijkt het zich op die manier te ontwikkelen: iedereen keert fit huiswaarts en ik voorspel een heel aantal goede resultaten de komende weken, maar vooral ook de periode daarna. Een eenmalige uitspatting is namelijk niet het doel van een hoogtestage. BalansOm nu dieper in te gaan op mijn rondvraag langs de atleten: hier volgen de antwoorden. Eén van de belangrijkste aspecten is dat er op trainingskamp een balans dient te zijn tussen het individu en de groepsdynamiek. Zowel tijdens als buiten de trainingen, je bent immers een paar weken met elkaar op stap. Ik vind het daarin van ongekend belang dat atleten elkaar vanuit een ‘positieve intentie' benaderen. Direct of indirect, hun kritiek naar en over elkaar moet altijd het doel hebben elkaar beter te maken. En niet om jezelf over de rug van een ander omhoog te praten. Dit zijn vrij harde afspraken, die ervoor zorgen dat er vanzelf een prestatiecultuur ontstaat, in tegenstelling tot een cultuur waarin eigen gewin voorop staat. Locatie Uiteraard is ook de locatie van belang binnen een trainingsstage. Er moet fijn gelopen kunnen worden en daarbuiten moet het fijn vertoeven zijn. Er dient ook genoeg ruimte voor iedereen te zijn, waar het cruciale aspect van een goede huisjesindeling naar voren komt. Met een glimlach moet ik terugdenken aan het seizoen 2004/2005, toen ik meewerkte aan het RTL tv-programma ‘Je Echte Leeftijd'. Daar werd bewust het omgekeerde effect gecreëerd. Achter de schermen werd door de regie ook wel gesproken over het ‘snelkookpaneffect'. Een groep volwassenen werd bewust op reis meegenomen en de kamerindeling was zo uitgekiend dat die garant stond voor karakterbotsingen. Op elkaars lip in een boerderij, geen spelregels opgesteld en constant mensen interviewen om de nodige roddels te creëren. Koud water en slecht eten deed de rest. Ik heb succesvolle zakenmensen huilend weg zien lopen. Het ideale voorbeeld om exact het omgekeerde te realiseren: een belabberde sfeer. Flow Een goede groepsdynamiek betekent ook het waken voor zogeheten ‘eilandjes' van stelletjes: mensen die te veel op zichzelf en hun eigen belang gericht zijn. Dit zorgt ervoor dat de groepsdynamiek verstoord wordt. Maar als er duidelijke afspraken en doelen zijn geformuleerd kom je zowel als individu en als groep in een ‘flow' terecht. Alles waar het dan om draait is geconcentreerd trainen en er zijn weinig ‘brandhaarden'. Over die flow gesproken, iemand noemde het een soort van familiegevoel. Je voelt je betrokken met elkaar en toont oprechte interesse. Ik moet wel zeggen dat ik met ouderen lekkerder werk dan met jongeren. De kritische noot zit ‘m erin dat de jongere atleten vluchtiger gedrag vertonen: ze duiken al snel weg in hun eigen wereld van social media. Ik merk dat ze zichzelf daarmee tekort doen. Maar het kan ook zo zijn dat ze gewoon heel andere interesses hebben dan deze 40-jarige opa. Het gaat bij de meeste jongere atleten in ieder geval minder over de sport zelf. Authenticiteit Wat nu ook weer opvallend is om te constateren bij nieuwe atleten binnen de groep, is het verschil hoe men van buitenaf naar TDR kijkt en het uiteindelijk van binnen beleeft. Dat blijkt ook weer bij Ilse. Van buiten lijkt TDR een echte groep, maar van binnen wordt er juist niet gestreefd naar eenheidsworst en kuddegedrag. Iedereen dient voor zichzelf zijn eigen ruimte creëren. Daarbij is het heel belangrijk om elkaar vrij te laten en ruimte te geven aan elkaars identiteit. Gisteravond bij het eten hadden we een leuk gesprek over authenticiteit. De gezamenlijke conclusie was dat je karakters niet kunt veranderen en dat ook niet moet willen. Karakters kun je niet veranderen, gedrag wel. Maar gedrag mag nooit het groepsproces negatief beïnvloeden. Ik geloof er erg in dat je een atleet als ‘totaal mens' krijgt: met zijn plussen, maar ook met zijn minnen. Toespitsen Voor de training gaan deze aspecten ook op: het is ideaal om op stage trainingen met de hele groep op overzichtelijke wijze door te kunnen spreken. Je kunt het herstel veel beter zien, atleten kunnen hun gevoel beter toelichten en ik kan trainingen beter op het individu toespitsen. Ronald deed vanochtend bijvoorbeeld korte heuvelsprints, terwijl Rens en Michel een 17 kilomter lange duurloop deden met daarin lichte tempoblokjes. Van de marathonlopers heeft de één al een week boven de 205 kilometer gedraaid, voor de ander lijkt het optimum op 160 à 170 kilometer te liggen. Gisteren ook een leuk gesprek met Niels gehad over de trainingen van Kristof. Voor Niels leek het alsof Kristof vaak trainingen overslaat, maar Kristof past juist het schema aan op mijn aanbevelingen. Was hij vermoeid, dan verschoof de training bijvoorbeeld een dag. Het is dus duidelijk dat ik geen algemeen maandschema of planning voor iedereen samen maak. Door de rust hier op stage kan ik constant inspelen op de trainingsbehoefte van het individu. Want je krijgt niet een groep van twaalf atleten in vorm, nee, je krijgt twaalf keer een individu in vorm. 12 x 1 is heel wat anders dan 1 x 12! Het voordeel van een groep op stage is dat je veel feedback kunt ontvangen en daarop je trainingen kunt afstemmen. Inspiratie Ook inspiratie is van groot belang. Als atleten bevlogen vertellen over hun proces of met levendige voorbeelden komen, dan merk je dat de inspiratie wordt overgedragen aan anderen. Een groot leereffect wordt daardoor gecreëerd. Zo wordt Michel nu door zijn trainingsmaatjes Rens en Ronald, hoewel het zijn concurrenten zijn in Utrecht, gecomplimenteerd voor het geduld dat hij heeft in de langere trainingen. En Michel is Rens en Ronald volop dankbaar voor de kennis en inspiratie die hij van hen meekrijgt. Niveau hoger Het doet me ook goed te zien dat een groot deel van de groep bezig is met het stellen van hogere doelen en goed op de hoogte is van wat er internationaal gebeurt. Mooi dat atleten streven naar die verbetering en met een schuin oog kijken naar één niveau hoger, of dat nou nationaal, Europees of globaal is. Dat vind ik een heel goede eigenschap en een cruciale eigenschap om het hoogste te bereiken wat erin zit. Ik ben nooit zo heel gelukkig als atleten alleen maar websites aanklikken van hun Nederlandse concurrenten of zelfs een niveau minder. Groeiproces Een antwoord van een ervaren atleet binnen de groep over de perfecte stage wil ik jullie niet onthouden. Hij vertelde dat het erom draait samen met je trainer zo goed mogelijk de trainingsbelasting te verdelen. Je moet dat leren zo goed te doen dat je elke training weer iets beter bent dan de vorige. Een groeiproces. Je moet niet de held op de training proberen te zijn, maar de trainingen over een langere periode op de juiste wijze verspreiden. Dan kom je weer in die bekende flow terecht. Een interessante visie. Laten we teruggaan naar waar we begonnen: Kristof. Iedereen was gisteravond al gaan slapen, terwijl ik nerveus met mijn telefoon aan de bar zat. Heel wat telefoontjes zouden volgen. Het deed me goed vanochtend te zien dat de groep direct vroeg wat Kristof gedaan had. Het eerste wat ze wilden weten toen ze opstonden, was zijn prestatie. Toen ik kon zeggen "he did it" laaide er een klein gejuich op. Prachtig om die oprechte interesse te zien. Zo is Kristof een inspiratiebron in Zuid-Afrika, terwijl hij alweer thuis is. Hopelijk slaat die inspiratie ook over op de Nederland, want een aantal atleten kunnen een voorbeeld nemen aan de kansen die Kristof krijgt. Dat is nu juist de intentie van topsport: Je kansen pakken wanneer het moet. We zullen komend weekend zien wie dat voor elkaar krijgt. De kaarten lijken gunstig te liggen na dit trainingskamp.De groep van Hartensveld zal donderdagnacht terugvliegen om vrijdagochtend in Nederland te arriveren. Een groot deel van de atleten (waaronder Michel Butter, Inge de Jong, Ronald Schröer en Rens Dekkers) zal aankomende zondag van start gaan tijdens de internationale 10km in Schoorl. Niels Verwer neemt deel aan de Nederlandse Indoorkampioenschappen op de 3000m.
Lees verderKristof van Malderen eenvoudig naar limiet
LIÉVIN - Kristof van Malderen is er vanavond in geslaagd de 1500m-limiet te slechten voor het komende EK indoor. In Liévin kwam de TDR-atleet tijdens de Meeting Pas de Calais tot een tijd van 3.39.03, ruimschoots onder de benodigde 3.41.24. Van Malderen had in Noord-Frankrijk een prachtig deelnemersveld tot zijn beschikking; maar liefst zeven atleten die aan de start stonden, kenden een persoonlijk record van beneden de 3.35. Tevens waren de nummers één en twee van de huidige wereldranglijst van de partij (William Tanui en Nixon Chepseba). Van Malderen was vol vertrouwen naar Liévin gereisd. De 1500m-loper kende afgelopen zaterdag een uitstekende indooropening over 1000m, waarin hij het internationale topper Mehdi Baala knap lastig wist te maken. Vanavond kwam de atleet uit op zijn favoriete afstand. Het uitermate sterke deelnemersveld - slechts weinig wereldtoppers ontbraken - bood de ideale mogelijkheid zijn focus om te zetten in snelle tijden. Met verve Hierin slaagde Van Malderen met verve. Tussen de sterke concurrentie wist hij in 3.39.03 te finishen, ruim beneden de gestelde limiet voor deelname aan de Europese Kampioenschappen indoor (4 tot 6 maart in Parijs). Zoals verwacht bleef tot 500 meter voor de eindstreep de groep deelnemers intact, waarna de wedstrijd ontvlamde. Van Malderen over het raceverloop: "Ik moest attent blijven. In de bochten was het knokken om je positie, terwijl die snelle jongens op de rechte stukken het tempo flink opvoerden." In de laatste tweeënhalve ronde weet de Belgische loper sterk mee te komen en de nodige concurrenten te passeren. "Ik had het vermogen om de snelheid erin te houden en wist Yoann Kowal en Silas Kiplagat voorbij te gaan." Het betrof hier niet de minste tegenstanders: Kowal geldt als de nummer drie van de Europese Indoorkampioenschappen 2009 over 1500m, terwijl Kiplagat een rappe 3.29.27 als pr heeft. Ook de snelle Marokkaan Abdalaati Iguider (3.32.10) moest het onderspit delven. Zodoende eindigde Van Malderen op een zesde positie in een prima eindtijd (3.39.03).Tijd van grote klasse Dat de gerealiseerde tijd van grote klasse is, blijkt wanneer we deze afzetten tegen de Europese indoorranglijsten van verleden jaar. De 3.39.03 van Van Malderen zou verleden jaar goed zijn voor de zesde Europese seizoensprestatie. Tevens betekent het een grote verbetering ten opzichte van vorig indoorseizoen, toen de atleet 3.45.66 realiseerde. Daarnaast eindigt Van Malderen vanavond slechts een seconde boven het Belgisch indoorrecord van Christophe Impens (3.38.01).Trainer Guido Hartensveld reageert verheugd op de prestatie van zijn pupil: "De tijd die Kristof vandaag neerzet is erg sterk. Het is altijd een goed teken als een atleet direct bij de eerste poging de limiet loopt. Dat het dan ook nog ruimschoots is bij een redelijk scherpe limiet (3.41.24 red.), dan biedt dat een hoop perspectief. Vergelijk de Belgische limiet bijvoorbeeld maar eens met die van Nederland, die op 3.44.00 gesteld is." TrotsVan Malderen meldt achteraf het volgende: "Ik wist dat ik in een goede vorm zit, gezien mijn vorige wedstrijden over 800 en 1000 meter. Dat ik ook weet mee te komen op dit niveau, dat maakt me ongelooflijk trots. Het is ideaal dat ik mijn training nu af kan stellen op het EK. Daarbij zet ik in op minimaal een finaleplaats. Want wees eerlijk: hoeveel Europeanen hebben er indoor al onder de 3.40 gelopen dit seizoen?" Aanstaande zondag staat met de Belgacom Flanders Indoor een thuiswedstrijd op het programma. Van Malderen kijkt uit naar de 1500m-race in zijn thuisland. "Dat is altijd een prachtige wedstrijd. Ik hoop met de steun van het eigen publiek tot iets bijzonders te komen."
Lees verderTweemaal goud bij indoorkampioenschap junioren
APELDOORN - Op zaterdag 5 en zondag 6 februari vond in Apeldoorn het Nederlands Kampioenschap indoor voor A- en B-junioren plaats. Zoals in het verleden was er binnen het Team Distance Runners (TDR) de verwachting dat enkele medailles behaald zouden worden. Enkele TDR-junioren hadden zelfs de favorietenrol op hun afstand. Op zaterdag vonden de voorrondes van de 400m en 800m plaats. Zondag was als gewoonlijk de finaledag. Zaterdag Op de 400m werd Lisanne de Witte als één van de kanshebbers voor een gouden medaille gezien. Vorige week toonde ze zich sterk en in goede vorm tijdens de indoorwedstrijden in Apeldoorn. Dit gaf veel perspectief voor het Nederlands Kampioenschap van dit weekend. Helaas werd De Witte op de dag van de series ziek en kampte ze met koorts. Ternauwernood wist ze zich door de series heen te slaan via een tweede plaats in haar serie (60.80). Later op de dag vonden de halve finales plaats. De Witte bleek echter niet fit genoeg te zijn om deel te nemen en heeft zich op advies van de trainers en medische staf afgemeld voor de halve finale. Zodoende eindige voor haar het NK Indoor. Joran Klaver wist zich tijdens de series 800m bij de jongens B direct te plaatsen voor de finales op zondag. Klaver finishte als tweede in zijn serie in een nieuw persoonlijk record (2.01.54). Jim Kruiver kampte de afgelopen weken met ziekte waardoor de vorm niet zoals gehoopt was. Kruiver kon niet meekomen in zijn serie en finishte tien seconden achter de winnaar. Kruiver liep hierdoor een plaats in de finale mis. Marije Wever gold als één van de kanshebbers op een medaille op de 800m meisjes A. Wever was op papier de snelste in haar serie en wist deze serie dan ook te winnen met een kleine seconde voorsprong op de tweede dame. Zondag Jordi Baars was de gedoodverfde favoriet op de 1500m jongens junioren A. Bij dit onderdeel waren er geen voorrondes, maar vonden twee series op tijd plaats. Baars startte in tweede serie, met de snelst geklasseerde atleten. De Bakkumer wilde geen enkel risico nemen en startte direct met twee snelle ronden waarbij er een gat ontstond met zijn mededeelnemers. Hij wist zijn voorsprong de gehele race vast te houden en solo tot een overwinning te komen. "Het ging me vrij gemakkelijk af. De laatste 600m heb ik echt kunnen genieten van mijn overwinningsrace," aldus Baars. Volgende week zal de kersvers kampioen deelnemen aan het NK indoor voor senioren. Joran Klaver liep op de 800m voor jongens B een attente finale, waarbij hij goed met de kop meeliep. Bij het ingaan van de laatste 400m kwam hij echter snelheid tekort en kon niet meekomen in de ontknoping van de race. Klaver finishte als vierde en sloot een succesvol weekend af met twee goede races en een persoonlijk record. Marije Wever begon haar finale over 800m (meisjes A) moeizaam en startte achter in het veld. Na 150m wist ze terug te komen bij koploopster Marjolein van Marrewijk. De twee favorieten liepen samen tot 400m voor de finish, waarna Wever een versnelling inzette. Van Marrewijk wist mee te komen, waardoor de twee zij aan zij de laatste ronde ingingen. Wever wist het duel in haar voordeel af te sluiten en behaalde het goud in 2.14.22, drie tienden van een seconde voor Van Marrewijk. "Marije heeft vandaag de perfecte NK race gelopen" concludeerde trainer Will Conijn tevreden.
Lees verder