Nieuws
Spetterende seizoensstart in Hoorn
HOORN - Vandaag vonden in Hoorn de Flynth Recordwedstrijden plaats. Alhoewel vorige week in Lisse door een aantal atleten het seizoen geopend werd op de incourante afstanden van 1000m en 300 meter, was het vandaag voor de meeste atleten de echte seizoensopening met races op de favoriete afstanden. Maar liefst tien TDR'ers liepen een persoonlijk record (pr) en een aantal atleten naderde vandaag de limiet voor het EK onder de 23 en het EK voor junioren. Zij lijken er klaar voor te zijn om die limieten te behalen in de komende wedstrijden. 400 meter Lisanne de Witte liep vandaag ruim een halve seconde van haar pr en kwam tot 55.42. Naast een forse verbetering nadert zij daarmee de limiet voor deelname aan het EK junioren, die gesteld staat op 55.00. Björn Blauwhof won zijn race in een tijd van 47.19; ook een verbetering van zijn persoonlijke besttijd. Ook hij nadert daarbij de limiet voor het EK onder de 23 jaar. Daarvoor moet Blauwhof 47.00 lopen. In de race waarin Blauwhof ogenschijnlijk op kop kwam, ging hij de laatste bocht net iets te weinig aanvallend in waardoor Joeri Moerman de kop overnam. "Op het laatste rechte stuk hield ik mijn concentratie vast en dacht alleen maar aan mijn houding en ademhaling. Heerlijk dat ik de winst toch kon pakken." Zowel De Witte als Blauwhof deden daarnaast nog prima haaswerk. De Witte liep in de A-race voor Yvonne Hak en Blauwhof maakte tempo in een van de 800-meters van het naprogramma. 800 meter In de A-race 800m was een sterk optreden van Raika Lenaarts te zien. Zij liep een prima race met als resultaat een pr met een halve seconde. Met haar 2.05.47 werd ze vierde in de race. Lenaarts, die een lange periode gekampt heeft met hernia-klachten, lijkt weer helemaal terug te zijn. "Mijn doel was om terug te komen op pr-niveau, zodat ik volgend jaar weer een flinke stap kan maken. Dat ik nu al pr's loop is een meevaller." De B-race werd overtuigend gewonnen door Manon Kruiver. Na het uitstappen van de haas na de eerste ronde, die in 63 seconden gelopen werd, moest Kruiver het volledig op eigen kracht doen. Even leek haar leidende positie bedreigd door een sterk oprukkende Jill Holterman, maar Kruiver wist het prima af te maken. "Als ik eenmaal voorop loop, gebeurt het bijna nooit dat ik nog verlies," aldus een zeer tevreden Kruiver. Met de tijd van 2.08.30 noteert zij haar derde tijd ooit. Ook Jill Holterman liep een prima race. Haar nieuwe pr van 2.08.90 betekent zelfs een verbetering van bijna vijf seconden. "Beter kan niet. Ik wist dat ik een grote stap had gemaakt, maar hier had ik alleen maar van gedroomd. Deze stap betekent ongetwijfeld ook een grote sprong op de 1500 meter en daar heb ik heel veel vertrouwen in" , sprak een glunderende Holterman. Voor haar betekent het wellicht deelname aan het EK onder 23 waarvoor ze 4.21.00 moet lopen. Marije Wever hoopt ook op het halen van een limiet voor het EK voor junioren. Zij zal een tijd van 2.08.00 moeten lopen. Helaas liep ze vandaag geen goede race. Bij het uitkomen van de eerste bocht miste ze de overtuiging en liet zo een gat vallen. Ze finishte in een tegenvallende 2.15.83. Haar zus Lisanne Wever kwam daarachter in 2.18.67 over de finish. Bij de mannen startten er vandaag dire TDR'ers in de A-race. Nils Pennekamp tekende voor een tijd in de 1.48. Achter Wouter de Boer finishte de Castricummer op een tweede plaats in een snell tijd van 1.48.96. "Heerlijk om zo te beginnen. Mentaal en fysiek ben ik een stuk sterker dan vorig jaar. Als je zo kunt beginnen is dat heerlijk". Paul Boon en Niels Verwer streden onderling een mooie strijd. Boon besliste in het voordeel en liep met 1.50.28 een nieuw outdoor-pr. Ook Verwer was met zijn tijd van 1.50.31 sneller dan ooit. Verwer zal komende woensdag in Nijmegen op jacht gaan naar de limiet voor deelname aan het EK onder 23. Hij zal daarvoor de 1500 meter in 3.44.00 moeten lopen. "Met het oog op dat toernooi is het ook belangrijk dat ik me op de 800 meter verbeter. Ik ben hier dan ook erg blij mee." In de langzamere races liep Jordi Baars 1.56.56. Stevo Todorovic won zijn serie in een ruim nieuwe persoonlijke besttijd van 1.57.87. Vlak daarachter finishte Jim Kruiver in 1.59.22. 1500 meter De enige TDR-er in de A-race 1500m was marathonloper Ronald Schröer. "Dat was bijna vier rondjes sprinten" aldus de goedlachse Castricummer. "Het aanvangstempo lag te hoog en dat veroorzaakte wat verval in de slotfase." Desondanks weet Schröer vlak boven zijn pr te finishen in een tijd van 3.57.24. "Dit is een prima prikkel voor komende woensdag als ik in Nijmegen de 5000 meter loop". In de B-race worden flinke pr's genoteerd. Wesley Pauel loopt 3.56.09. Ook Edwin de Vries verbetert zijn pr met 5 seconden naar 3.58.58. Harmen Korfage loopt een spectaculaire race. Waar hij in het middendeel lijkt weg te zakken, zet hij een zeer sterke slotronde neer. De tijd van 4.04.12 betekent een verbetering van ruim drie seconden.
Lees verderPortugal Update 1: Dutch Battle
Voor de atleten van het Noord-Hollandse hardloopcollectief Team Distance Runners (TDR) zijn de maanden april en mei gevuld met Portugese zon. In de kustplaats Monte Gordo bereiden de lopers zich voor op het komende baanseizoen. Zoals ieder jaar doet coach Guido Hartensveld verslag van zijn gedachtegang en belevenissen. ‘Monte Gordo 2011', het volgende hoofdstuk in de TDR-updates. Het is nu donderdagavond, tien uur Portugese tijd en ik heb mijn derde dag trainingsstage hier achter de rug. Maandag overdag hebben we de veelbesproken Dutch Battle gehad, 's avonds zat ik met Selma, Rens en zijn familie rond de eettafel en die volgende nacht ging om 03.30u de wekker. Het was 04.15u toen Karel Delvoye aanbelde en wie mij goed kent, weet dat ik in die drie kwartier mijn koffer nog moest pakken. Mijn vriend Michel Boeting (teammanager van TDR) had dan ook wel gelijk met zijn opmerking waarom ik alles zo krap plande. Al vaker had Michel dit opgemerkt en het klopte dat ik er beter aan zou doen eerst even een dagje thuis de gebeurtenissen te laten bezinken. Misschien volgend jaar toch maar een rustdagje plannen voor ik weer doorreis. Aan de andere hand deed het me heel goed dat mijn medecoaches Will Conijn en Ton Baltus en fysio Majelle Laman het prima voor elkaar hadden in Portugal. De eerste vier dagen kan ik er dan ook rustig instappen en heb ik genoeg tijd voor mezelf en ter observatie.Om terug te komen op de Dutch Marathon Battle; via deze weg wil ik iedereen bedanken voor de vele mails, bedankjes en felicitaties. We staan 100% achter onze keuze en zijn trots op de positie die TDR in de Dutch Battle heeft kunnen vervullen. Er is de afgelopen weken zeer veel gesproken over deze wedstrijd, maar wat voor mij vaststaat is dat ik kan terugkijken op een prima traject met mijn atleten. We zijn er daarbij uitstekend in geslaagd alle heisa en discussie rond discriminatie van ons af te houden. Een beladen job, want overal waar je kwam begon men over ‘het discriminatieverhaal'. Het wordt zo een stuk lastiger om je volop met de wedstrijd zelf bezig te blijven houden. Vaak ging het in de media totaal niet over de sport en dat noopt je om keuzes te maken. Zo deed Michel als enige van de TDR-atleten de persconferentie voor RTV-Utrecht op donderdag, waarvoor Rens en Ronald hebben afgezegd. Op zaterdag ben ik met Rens naar het marathoncongres geweest, de andere jongens hadden twee dagen extra rust thuis. De dag voor de wedstrijd zijn we met een klein gezelschap de stad in gegaan en hebben we ons onttrokken aan de dreigende drukte. Over de Keniaan, John Kipkorir Mutai, wil ik trouwens nog wel wat zeggen. Die jongen wordt een beetje als zielig neergezet, omdat ‘ie net zijn prijs misliep. Maar alle Kenianen van serieus niveau zitten op dit moment al helemaal niet meer in Europa, maar zijn alweer aan het trainen in Kenia. En men mag best eens wat kritischer zijn op zijn manager, die heet ‘Beun de Haas'. Erg jammer dat ‘ie zich niet aan de afspraken hield. Zo hoorde ik van de atleten dat de manager van Kipkorir meefietste en duidelijke instructies riep, zoals "Wait! Stay behind the guys, let them do the work. Wait ‘till you make your final move!" Dit terwijl duidelijk gecommuniceerd was dat er niet gecoached zou worden. Trouwens nog los van het feit dat Kipkorir de Power Bar-bidons van de Nederlanders meepakte. Hij had geen bidons ingeleverd, maar dacht dat hij de drinkflessen van anderen wel mee kon pakken. Ook was er een hoop verwarring en dat leidde ertoe dat mensen verdenkingen uitspraken dat Kipkorir bewust uit de uitslagen was gehouden. Ik volgde de wedstrijd vanuit het vip-vak, waar ik samen met tientallen journalisten, coaches en genodigden de wedstrijd op een groot scherm bekeek. Geregeld kon ik even naar de uitslagentent lopen, waar Iwan Oprins de klasseringen bijhield. Vooraf was al bepaald dat men de Dutch Battle met de camera in beeld zou brengen. Met een beperkt aantal camera's, was de keuze gemaakt om ook de subtoppers van de Battle in beeld te brengen; duidelijk was dat deelnemers buiten de Battle niet in beeld kwamen. En dus was Kipkorir uit het zicht, toen hij zijn versnelling plaatste. De onduidelijkheid was compleet toen de Keniaan ook niet op het scherm van Oprins verscheen, waar de doorkomsttijden genoteerd stonden. We vroegen ons serieus af of hij nog wel in de race was. Het gedroomde scenario voor de organisatie voltrok zich echter toen Michel de laatste kilometers zo hard versnelde (ruim 2km op 3'02/km) dat hij Kipkorir bijhaalde. Toen de mannen over de finish waren heb ik bij Iwan nagevraagd hoe het nou kon dat we niks over de Keniaan doorkregen. Wat bleek: Kipkorir was ingeschreven als recreant en had niet dezelfde tijdmeting-tag gekregen als de wedstrijdlopers. Daardoor was er storing bij zijn chip, zodat deze niet geregistreerd werd. Niet zo handig van zijn manager, die had zijn loper beter als wedstrijdatleet kunnen inschrijven. Op zo'n manager mag je best kritisch zijn, vind ik. Over de ‘onbekende Keniaan' is veel gespeculeerd, maar we kunnen zeggen dat hij voor veel spektakel gezorgd heeft, ook al hield ‘ie zich niet aan de afspreken. Het heeft een mooie strijd opgeleverd. Ik moet er wel bijzeggen dat er ook een aantal Nederlandse lopers waren die tegen de spirit in bidons aangereikt kregen van meefietsers. Na afloop liep de Keniaan mank. Hij was totaal uitgeput toen hij van het ereschavot stapte en kon nog net zeggen: "what's the prize money?" Het is een eerlijke en sportieve strijd geweest. En wat betreft de tussentijden, die Kipkorir niet te horen kreeg: niemand kreeg tussentijden te horen. Geen Belg, geen Japannner, geen Duitser, geen Oegandees, geen Amerikaan, geen Nederlander, geen Keniaan,; niemand. Dat was nou eenmaal het idee van de Battle. Het laatste wat ik erover wil zeggen: ik heb me vooraf buiten de discussie gehouden, maar heb wel een hoop onzin voorbij zien komen. Natuurlijk: als het een ‘mannen battle' is, dan is het prijzengeld lager bij de dames, deze editie. Als er dan ook nog een vrouw komt die net daarover begint te klagen.... Dat kon er ook nog wel bij! Er is genoeg gezegd en geschreven, al moet ik toch nog kwijt dat van de Keniaanse topatleten hier niemand wakker van lag. Sterker, de meesten weten niet eens waar ze naartoe gestuurd worden. Al geldt dat niet voor de grotere atleten, die in Rotterdam, Londen, Boston, Parijs (de grote voorjaarsmarathons) van start gaan. Maar er is niemand in de wereld, met alle respect, die droomt van ‘Utrecht'. Het hele project dreigt zijn doel voorbij te schieten. Het doel is om de sport te stimuleren en ik denk dat we dat afgelopen maandag gedaan hebben. We hebben prachtige sport en strijd kunnen zien. Met teleurstellingen (Schröer, Wassink, Negerman), maar ook met verrassingen en succes (Butter, Molenhuis, Dekkers). Ik wil afsluiten met onze eigen jongens van TDR. Er was een prima prestatie van Pip Tesselaar, die zijn race precies zo kon opbouwen als hij gepland had. 16e geplaatst staan en toch achtste worden, fantastisch gedaan. Gisteren had ik Ronald een uur aan de lijn om de Battle door te spreken. Ik prijs hem dat hij het proces exact wil doornemen om te kijken waar ‘we' gefaald hebben: want winnen doe je samen, maar als je verliest doe je dat ook samen. We hebben een belangrijke conclusie kunnen trekken: tijdens de voorbereiding is Ronald twee keer licht ziek geweest, waardoor z'n herstel tijdens de zware trainingen duidelijk verstoord was. In Brunssum was duidelijk te zien dat hij niet fit was. Ik verwijt het mezelf dat we de training destijds niet afgebroken hebben; we hadden Ronald niet nog eens moeten laten starten op de Parelloop, na tweemaal out&back. Alle factoren bij elkaar opgeteld, zijn we in de hectiek van het uitvoeren van zo'n training vlak voor een wedstrijd, niet scherp genoeg geweest. Bij zo'n training is er een hoop haast en weinig tijd voor overleg. Terwijl het juist draait om de communicatie en daarbij was ik dit keer te laat om in te grijpen. Op zijn beurt had Ronald beter naar zijn lichaam kunnen luisteren. Maar bij dit soort belangrijke trainingen, 'key sessions', wil een atleet de training gewoon afmaken, zeker als er gefilmd wordt. Zo lang we zo blijven denken en op zoek zijn naar verbetering, ben ik ervan overtuigd dat we het nog ver zullen schoppen. Rens was opnieuw op het juiste moment in vorm. Hij nam veel initiatief en zette een uiterst degelijke 2.19 op de klokken. Rens is nu een vaste waarde op de marathon. Gisteren heb ik met Eddy Kiemel (Team 4Mijl) nog een paar uur gezeten in Bar42. We concludeerden beiden dat de prestatie van Olfert, - Eddy's atleet - boven verwachting was. Toch hadden we Olfert allebei op het podium ingeschat. Let wel, in zijn debuut heeft hij de nummer 13 van het EK op waarde geklopt. Nu betekent dat niet dat hij bij de beste tien Europeanen op de marathon hoort, dat is veel te makkelijk. Maar laat me wel zeggen dat Rens in grootse vorm was. Ik heb Eddy dan ook verteld dat het een superdebuut van Olfert was. Dan Michel, de grote kampioen. Michel en ik zijn zeer gelukkig met onze keuze om te debuteren in Utrecht. Het heeft hem veel gebracht. Het heeft hem een betere atleet gemaakt, hij is veel meer leren doseren in de training. Het heeft hem motivatie gegeven en hij is fysiek doorgegroeid naar een nieuw niveau. Een pluim voor de wijze waarop Michel het trainingsproces heeft doorlopen. En hij heeft zich opnieuw een winnaar getoond door koel te blijven en in de slotfase de wedstrijd op magistrale wijze naar zijn hand te zetten. Maar het geeft de grootste voldoening de energiesystemen op de juiste wijze getuned te hebben. Dat is niet elke debutant gegund, zo'n forse versnelling in de hitte. De meeste debuutmarathons en ook diegene verderop in de carrière kenmerken zich namelijk door meer of mindere mate van verval in de slotfase. Alleen de echte specialisten hebben in de slotfase genoeg brandstof en juist het gegeven dat dit bij Michel goed zat, geeft de meeste voldoening. In deze update wilde ik graag nog even terugkijken op de Dutch Marathon Battle, de volgende week vertel ik over Monte Gordo, waar weer een heel andere klus wacht. Er is nog één conclusie die ik wil trekken: de Dutch Battle heeft zonder enige twijfel gebracht wat we ervan hadden gehoopt. Niet alleen onze lopers, maar juist ook een aantal subtoppers zijn erg sterk voor de dag gekomen. En gezien zoveel goede reacties en complimenten die ik heb gehad, kan niet ontkend worden dat het doel behaald is. Het is net wat Michel Boeting zei: "Ik heb op het puntje van m'n stoel gezeten. Als je het ziet, heb je echt niet door of het nou 2.07 of 2.17-tempo is. In beide gevallen is het prachtige sport." Ik ben de eerste die zegt dat het gerealiseerde niveau nog lang geen 2.07 is. Maar laten we wel zijn: met zeuren en klagen zal het dat zeker niet worden. Aan ons zal het in ieder geval niet liggen!
Lees verderNK 10.000m: De Vries tiende, Pauel valt uit
VEENENDAAL - Donderdagavond 28 april vond het jaarlijks kampioenschap 10.000m plaats, ditmaal in Veenendaal. Van het Team Distance Runners (TDR) kwamen Wesley Pauel en Edwin de Vries in actie. De twee jonge, oorspronkelijk uit Almere afkomstige atleten, kwamen beide in actie bij de senioren. Pauel koos voor een plaats in de kopgroep. De atleet vormde samen met Khalid Choukoud, Wesley van der Gouw, Jeroen Maas en de Belg Florent Caelen de leiding gedurende de eerste rondes. Al snel zonderde het drietal Choukoud, Van der Gouw en Caelen zich af, waarachter Pauel en Maas een tweetal vormden. Aangezien Caelen buiten mededinging deelnam, streed Pauel voor de bronzen medaille. De Bakkumer oogde sterk en voerde lange tijd het tempo. "En het voelde ook makkelijk aan," licht de 20-jarige loper toe. "Het verliep prima, ik was op weg naar een mooie eindtijd." Pauel en Maas noteren halverwege 15.15. Een eindtijd in de dertig minuten ligt in het verschiet. Na ongeveer zes kilometer krijgt Pauel echter te maken met forse krampen in zijn kuit. "Het begon flink te steken. Ik heb geprobeerd door te gaan, maar de pijn nam niet af na enkele rondes." Na 7600m stapt de TDR-atleet uit de wedstrijd. "Erg jammer," vertelt hij. "Ik voelde me sterk en was volop in de race voor het brons. Wanneer ik normaal mijn race had kunnen vervolgen, had er een tijd onder de 30.40 ingezeten." Nadat Pauel zijn race beëindigt, gaat Maas solo verder. De Bredenaar noteert een tijd van 30.58.17, goed voor het brons. Aan de kop van de wedstrijd heeft Choukoud na zes kilometer een versnelling geplaatst en Caelen en Van der Gouw achtergelaten. Choukoud behaalt het goud in 29.42.95, terwijl Van der Gouw het zilver meeneemt (30.30.73). Edwin de Vries start in een groep van drie met master Michiel Otten en Anton Costeris. Na enkele kilometers mondt het drietal uit in een grotere groep, met daarbij Adriaan Fransen en Michiel van Nispen. De Vries heeft in de slotfase een interessante strijd met de eveneens jonge Fransen. De Castricummer komt uit op een tiende plaats bij de senioren in zijn eerste 10.000m. Op het Nederlands Kampioenschap betekent dit een negende plek, aangezien Florent Caelen buiten mededinging deelnam. De Vries noteert hierbij een tijd van 32.10.15. De A-junior had stiekem gehoopt op de limiet voor het EK Junioren (31.10), maar die barrière bleek nog wat te hoog gegrepen. "Maar dat valt hem nauwelijks aan te rekenen," aldus coach Guido Hartensveld vanuit het Portugese Monte Gordo. "Een tiende plaats bij je seniorendebuut in 32.10, dat is een prima prestatie." De Vries reist vrijdagochtend af naar Monte Gordo, waar hem een trainingsstage wacht met de overige atleten van het Team Distance Runners.
Lees verderPrachtige debuutwinst Butter in Utrecht Marathon
UTRECHT - Tweede Paasdag 2011 kan de boeken in als een bijzondere dag voor de Nederlandse marathon. Voor het eerst vond de ‘Dutch Battle' plaats, een initiatief van de Marathon Utrecht om het marathonlopen in Nederland op hoger plan te tillen. Een twintigtal van de beste Nederlandse marathonlopers werd aangemoedigd met elkaar in Utrecht de strijd aan te gaan over 42,195 km. Via trainingskampen, lezingen van oud-marathontoppers en een parcoursverkenning werden de deelnemers klaargestoomd voor de wedstrijd. Vandaag vond die uiteindelijke strijd plaats. TDR-atleten Rens Dekkers, Ronald Schröer, Michel Butter en Pip Tesselaar mengden zich in het strijdgeweld. Strijdmarathon De organisatie van de Utrecht Marathon had nadrukkelijk voor een strijdmarathon gekozen. Dat houdt in dat alle mogelijke vormen van regie (tempomakers, aanwijzingen van meefietsende coaches, het aanreiken van bidonnen) bewust afwezig waren gelaten om een spannende en aantrekkelijke wedstrijd te creëren. Gecombineerd met de tropische omstandigheden (zonnig met temperaturen boven de 20 graden) was het zeker geen makkelijke wedstrijd voor de deelnemers, maar wel degelijk een interessant schouwspel voor de toeschouwers.Keniaanse atleet Na het weerklinken van het startschot vormde zich al snel een kopgroep van tien deelnemers. Naast acht Nederlanders was verrassend genoeg ook een Keniaanse atleet van de partij. Het laatste uur voor de start ontstond enige vorm van onrust bij de organisatie toen bleek dat de Keniaan Mutai Kipkorir zich had aangemeld bij de recreanten. Door zich op het allerlaatste moment in te schrijven had Kipkorir niet de beschikking over een officiële tijdmetingschip, waardoor de tussentijden van de loper niet vermeld werden. Kipkorir sloot echter al snel aan bij de kop van de wedstrijd, waarbij het voor de overige deelnemers duidelijk was dat ze er een concurrent bij hadden. Dekkers bepaalt tempo Na het afhaken van Orphan van Faassen, Jelte Brontsema, Jeroen Veldhuis en Erik Negerman bestond de kopgroep na 10 km uit een zestal atleten. TDR-atleten Rens Dekkers, Michel Butter en Ronald Schröer vormden met debutanten Gert-Jan Wassink en Olfert Molenhuis en Kipkorir de leidende groep. In de beginfase was het Rens Dekkers die veelvuldig het tempo aanvoerde, waarmee hij zijn concurrenten hoopte af te lossen. Dekkers, de nummer 13 van het Europees Kampioenschap Marathon, is er als uiterst duurgetrainde atleet bij gebaat een strak tempo te voeren. Rond de 25 kilometer is Ronald Schröer het eerste slachtoffer. De Bakkumer weet het tempo niet meer te bolwerken en heeft moeite met de warme omstandigheden. Schröer zou na afloop verklaren zijn warmte slecht kwijt te kunnen. Het resterende vijftal loopt verder op een eindtijd omstreeks de 2.18. Versnellingen KipkorirKipkorir bemoeit zich in het tweede deel van de wedstrijd nadrukkelijk met de kop van de wedstrijd. De atleet plaatst af en toe een korte, felle versnelling, waarbij hij even afstand neemt van de concurrentie. De Nederlanders laten hem echter uitrazen, om vervolgens weer rustig de aansluiting te vinden. Butter: "Ik ben heel blij dat ik in de voorbereiding gebruik heb kunnen maken van de expertise van Rens (Dekkers, red.) en Ronald (Schröer, red.). Die jongens hebben al een heel aantal marathons achter de rug en bezitten dus een hoop marathonkennis en -ervaring, zowel op fysiek als mentaal gebied. Toen Kipkorir versnelde keken Rens en ik elkaar even aan en wisten we beiden dat het niet het moment was om te reageren. De aanval inzetten op dat punt in de wedstrijd kan fataal zijn." Dekkers lost Even later is het Dekkers die uit de kopgroep moet lossen. De ervaren marathonlopers besluit een iets rustiger tempo te kiezen, in de hoop later in de wedstrijd nog enkele lopers te passeren. Wanneer niet veel later ook Gert-Jan Wassink afhaakt, blijft een drietal over. Duidelijk is dat Michel Butter en Olfert Molenhuis zullen uitmaken wie de Dutch Marathon Battle op zijn naam schrijft. Kipkorir zet een versnelling in en begint aan een solo van ruim vijf kilometer, terwijl de Nederlanders samen het tempo gelijk houden. Butter besluit zich aan zijn strijdplan te houden om lang te wachten met de beslissende versnelling. "Ik voelde dat ik geduld moest hebben en dat de versnelling van Kipkorir rond 35km te vroeg kwam. Wie er op dat moment ook versneld had, ik zou hebben afgewacht." Croeselaan: Butter slaat toeOp de Croeselaan slaat Butter toe. Met een overtuigende demarrage loopt hij weg bij Molenhuis om de wedstrijd af te sluiten met een snelle laatste twee kilometer. Het tempo gaat fors omhoog, waarbij plotseling ook de totaalzege in beeld komt. De moegestreden Keniaan Kipkorir wordt met iedere honderd meter duidelijker zichtbaar. In de laatste halve kilometer maakt Butter een droomscenario waar voor de organisatie door Kipkorir te passeren en te zegevieren in een tijd van 2.17.36. De TDR-atleet is dolgelukkig met zijn marathondebuut, net als zijn coach Guido Hartensveld.Debuut Wanneer de debuuttijd van Butter vergeleken wordt met die van andere snelle marathonlopers, blijkt de prestatie van goed niveau. Koen Raymaekers debuteerde in 2006 in dezelfde Marathon Utrecht met 2.23.37. Hugo van den Broek startte met een tijd van 2.21.18 (2001, Rotterdam Marathon). Hoewel Butter aanzienlijk sneller debuteert dan bovengenoemde atleten, zijn toppers als Kamiel Maase (2.10.08) beduidend sneller in hun eerste marathon. De gerealiseerde prestatie van Butter, rekening houdend met de omstandigheden, biedt echter een prima toekomstperspectief voor de marathon. Ook Olfert Molenhuis noteert als debutant een prima tijd: de Assenaar eindigt in 2.18.21 als tweede in de Dutch Battle, achter Kipkorir (2.18.10). Dekkers zeer tevreden Rens Dekkers komt als vierde over de streep (2.19.44) en behaalt de derde plaats in de Dutch Battle. Een prestatie waarmee Dekkers zeer tevreden is. Dekkers had een podiumplaats als doel en slaagt in zijn ambitie. "Ik had wel verwacht dat Olfert vandaag erg sterk zou zijn," verwijst hij naar het sterke debuut van Molenhuis. "Maar toch had ik nog even hoop dat één van de twee zou knakken en ik nog naar de tweede plaats zou kunnen lopen. Ze waren simpelweg te sterk en voor mij is dit een prachtige derde plaats." Dekkers bewijst met de podiumplaats zijn kracht en stabiliteit. Ook Pip Tesselaar kijkt tevreden terug. De master eindigt als achtste (2.30.58) in de Dutch Battle, wat bestempeld kan worden als een uitstekende prestatie. Tesselaar had genoten van de wedstrijd en sprak over een "mooi evenement". Ronald Schröer, de vierde TDR-deelnemer, was na afloop een stuk minder tevreden. Zijn vijfde plaats (2.25.28) was niet slecht, maar Schröer had op veel meer gehoopt. De marathonloper had moeite met het tempo onder de warme omstandigheden en moest gaandeweg de wedstrijd terrein prijsgeven.
Lees verderTDR-atleten in actie in Hardenberg en Hilversum
HARDENBERG/HILVERSUM - Vrijdagavond vond de Hardenberg City Run plaats, een stratenwedstrijd die bekend staat om zijn sterk bezette talentenloop. De organisatie nodigt jaarlijks de sterkste runningteams van het land uit hun junioren en neo-senioren tegen elkaar te laten strijden. Voor de TDR-atleten was de wedstrijd een mooi testmoment. In aanloop naar het zomerseizoen gaf de wedstrijd een goede indicatie hoe de baantatleten ervoor staan wat betreft hun inhoud over vijf kilometer. Wesley Pauel zette uiteindelijk de snelste tijd op de klokken van de TDR-atleten, die onder leiding van Will Conijn naar Hardenberg waren afgereisd. Samen met Wouter Ploeger en de uiteindelijke winnaar Jurjen Polderman maakte de Bakkumer de wedstrijd al vroeg hard. "Vanuit dit hoge tempo probeerde ik nog weg te komen, maar dat lukte me niet," aldus Pauel. "Hierdoor had ik in de laatste kilometer geen antwoord op de eindsprint van Jurjen en Wouter." De neo-senior besloot zijn wedstrijd in een tijd van 15.04. Voor Edwin de Vries gold de City Run als snelheidsprikkel voor het NK 10.000m. De Castricummer heeft zijn zinnen gezet op de limiet voor de Europese Juniorenkampioenschappen, welke hij op donderdagavond 28 april hoopt te realiseren tijdens het Nederlands Kampioenschap. Indien De Vries onder de 31.10 blijft, kan hij deze zomer afreizen naar Tallinn. Vrijdagavond leek het doel van A-junior even in gevaar gekomen, toen hij 100m na de start in botsing kwam met teamgenote Lisanne Wever en hard tegen het asfalt smakte. De Vries vervolgde zijn race, om over de meet te komen in een tijd van 15.35. Na afloop van de wedstrijd moest de atleet voor onderzoek naar het ziekenhuis, waar zijn pols werd gecontroleerd op botbreuken. Deze bleken niet aanwezig. "Er schoot van alles door me heen," aldus De Vries. "Voel je dat je beter in vorm bent dan ooit en dan gebeurt er dit. Gelukkig had ik niks gebroken, waar ik in eerste instantie wel bang voor was. Toch kon ik gemakkelijk finishen en wist ik met mijn snelheid heel wat mensen te passeren. Met de schrik vrijgekomen." De Vries maakte de afgelopen winter een opmerkelijke progressie door. Na zijn verhuizing naar het atletenhuis van TDR in Castricum won hij de Mastboscross, zette een snelle tijd in de 10km van Schoorl op de klokken en was één van de smaakmakers bij de NK Cross (zilver). De overige atleten van het TDR Jeugdplan die in actie kwamen bij de mannen kwamen tekort om op nationaal niveau mee te doen. "De huidige jeugdopleiding is inderdaad een punt van zorgen op dit moment," aldus TDR-coach Guido Hartensveld. "Maar het gaat gelukkig om de senioren." Jill Holterman wist de wedstrijd bij de dames met groot machtsvertoon naar de hand te zetten. Holterman liep met een sterke tweede helft naar een tijd van 16.59. Het betekende een prima test richting het baanseizoen, waar ze op de 1500m de limiet wil slechten voor de EK onder 23 jaar in Ostrava. Daarvoor is een stap van 4.27.51 (haar huidige pr) naar 4.21.00 vereist. "Ik weet dat het een flinke stap is, maar mijn hele seizoen is afgestemd op de 1500m. Ik heb het gevoel dit seizoen een grote stap te gaan maken. Op veel fronten heb ik mezelf verbeterd." Holterman maakte vorig jaar zomer de overstap naar TDR en behoorde op dat moment al tot de juniorentop van Nederland, onder leiding van haar toenmalige trainer Louis Dam. Vorige zomer maakte ze bij TDR een progressie van 4.39.56 naar 4.27.51. Het afgelopen half jaar voltooide ze haar eerste winterseizoen bij het atletencollectief.Lisanne Wever is van dezelfde lichting als Holterman en heeft de komende zomer eveneens als doel de 1500m. Toch keek Wever deze wedstrijd tegen een grote achterstand aan ten opzichte van haar teamgenote: 18.47 om 16.59. Ze gaf aan wat last te hebben gehad van de struikeling in de beginfase. Kort achter Wever finishte Maaike Zuiderwijk (19.11), die eindelijk van haar longproblemen hersteld is en de stijgende lijn goed te pakken heeft. Ilse Pol behaalde vandaag een sterke derde plaats tijdens de Spieren voor Spieren City Run in Hilversum. Achter de Marokkaanse Rkia El Moukim en de Keniaanse Gichia Wambiu toonde ze met een tijd van 34.26 aan dat haar progressie de laatste maanden stabiel is. "Vandaag startte ik wellicht iets te hard," vertelt Pol. "De omstandigheden waren wat aan de benauwde kant en dat gaf een heel ander gevoel dan Brunssum vorige week. Dit keer zat ik wel dichter achter Wambiu. We hebben deze wedstrijd niet al te belangrijk gemaakt; ik ben tevreden." Pol traint sinds een maandenlange afwezigheid sinds 1 januari bij TDR en zal zich de komende zomer volledig toeleggen op het baanseizoen. Trainer Guido Hartensveld: "Het plan is om het seizoen goed in te delen en toe te werken naar de 5000m. Het lijkt me mooi als Ilse ook sneller kan worden op de 1500m en 3000m." Pol zal in 2011 geen najaarsmarathon lopen, maar het is wel de bedoeling na het baanseizoen een snelle 10km en halve marathon neer te zetten. Het is de planning dat Pol tijdens de wegwedstrijden in het naseizoen weer volledig terug is op haar oude niveau. "We willen de tijd nemen en het nu eens goed opbouwen. En daarbij wachten met een hoog volume en trainingsomvang," vervolgt Hartensveld. "Ik wil graag heel blijven en stabiel worden," aldus Pol. "Ik kijk nu al uit naar het naseizoen, maar eerst de baan, waar ik altijd erg van geniet!"
Lees verderPrima prestaties in spectaculair Venlo's loopfeest
VENLO- Gisteren werd de vijfde editie van de Venloop georganiseerd. Team Distance Runners (TDR) was voor het eerst van de partij bij de de halve stadsmarathon van Venlo. Er was door onder andere de CPC-loop weinig ruimte in de wedstrijdagenda, maar mede door een trainingsweek in Limburg in voorbereiding op de marathon van Utrecht werd gekozen bij de Venloop van start te gaan. De TDR-atleten verbaasden zich over de schitterende ambiance en wisten hiervan te profiteren door goede prestaties neer te zetten.Michel Butter dicht bij persoonlijk record Het mannenveld van de halve marathon was deze editie erg divers samengesteld. Er stonden 23 verschillende nationaliteiten aan de start, waarbij de Afrikaanse dominantie min of meer afwezig was. Het veld was gebouwd rond de Limburgse favoriet Patrick Stitzinger en zodoende waren er veel atleten met eindtijden tussen de 62 en 67 minuten. In de wedstrijd werd de kopgroep gevormd door twee Keniaanse lopers die zonder hazen weggingen op een eindtijd rond de 61.30 minuten. Stephen Chelimo was uiteindelijk de snelste van de twee en won de race in 1.02.26. Daarachter was een groep geformeerd om Patrick Stitzinger, de verrassende nummer twee van vorig jaar, aan een persoonlijk record te helpen. Naast de haas bestond de groep uit 8 man met daarin de Fin Utrainen, de Marokkaan Baligha, de Oekraïner Rybak, de Pool Gizynski (12e op het EK marathon in Barcelona), de Zweed Johansson en drie Nederlanders. Naast Stizinger waren dit TDR-atleet Michel Butter en de verrassend sterk lopende Olfert Molenhuis. De achtervolgende groep legde de eerste vijf kilometer af in 14.45. Op 10 kilometer kwam de groep achter de Kenianen (29.00) door in 29.31. Inmiddels was de groep uitgedund tot een drietal atleten. Stitzinger was vlak voor het 10-kilometerpunt in de problemen gekomen waardoor het achtervolgende trio nog bestond uit Utrainen, Baligha en Butter. "Ik kon de kop van de wedstrijd constant zien, ik voelde me erg sterk. Ik wilde niet de hele tijd schuilen dus ik nam rond 13 kilometer een kilometer de kop van ons groepje, maar dat was misschien iets te gek" aldus Butter. Hierna moet de TDR-atleet afhaken bij de ontketende Utrainen en Baligha. Utrainen weet uiteindelijk het Finse nationale record te verbeteren en finisht als derde in 1.02.50. Butter krijgt het zwaar en verliest op het beoogde schema. "De winst vandaag was dat ik kon blijven pushen en knokken terwijl de CPC een beetje mat en niet overtuigend genoeg was" aldus de Castricummer. "Dat is precies de reden waarom hij na de CPC nog een halve marathon doet. Gewoon zonder handrem lopen, de oude krijger terugkrijgen" vult coach Guido Hartensveld aan. Butter weet uiteindelijk net geen persoonlijk record te lopen en finisht als vijfde in 1.03.26. "Net geen pr, maar ik ben erg tevreden. Ik heb genoten van mezelf en van een fantastisch evenement. Ik word vooral blij van de manier waarop de marathontrainingen aanslaan, die inhoud voelt echt goed." Rens Dekkers loopt tweede tijd ooit Rens Dekkers, bij de CPC ook nog wat voorzichtig en niet helemaal scherp, ging vandaag voluit. "Het is erg lekker om een snelle tijd neer te zetten en zo pak ik m'n kans in dit mooie veld." aldus Dekkers. De marathonloper zette een sterke wedstrijd neer. Met een doorkomst van 31.13 op 10 kilometer finisht hij als 18e en 4e nederlander in 1.06.54. Dekkers was slecht éénmaal sneller op de halve marathon. "Ik voelde me erg sterk en ook de sterkste van het groepje waarin ik liep. Ik heb daarom ook veel initiatief genomen. Dat was ook het doel vandaag, niet van dat laffe gedoe" aldus een tevreden Dekkers. Ronald Schroër doet een marathonsimulatie Voor Ronald Schroër was het vandaag een erg nuttige dag. Hij kreeg de opdracht tot een marathonsimulatie: een duurloop van 19 kilometer direct gevolgd door de halve marathon in marathon tempo. "Het was echt genieten vandaag. Eerst lekker gelopen langs de Maas, hier werd ik al volop aangemoedigd door mensen die op weg waren naar de Venloop. Lekker in de lentezon met de natuur in bloei, ideaal. Ik liep ook heel makkelijk een tempo van 3.20 per kilometer," zo vertelt Schroër. In de halve marathon wedstrijd gaat de TDR atleet niet voluit en voltooit hij het tweede gedeelte van zijn simulatie in 1.07.43. "Ik had tegen het einde echt het marathon gevoel. Ik ging niet echt stuk, maar doordat ik weinig kon drinken onderweg ging het niet vanzelf. Natuurlijk had ik hier ook graag willen knallen maar dit geeft mij een groot mentaal voordeel richting de marathon. Dit soort trainingen zijn op deze manier bovendien een stuk makkelijker." aldus Schroër. "De laatste maand van de marathon breekt aan en we richten ons nu echt op het individu. Zo krijgen alle atleten de juiste prikkel, zowel mentaal als fysiek." vertelt Hartensveld. Pip Tesselaar weet tweede worden bij de Masters 40 in een tijd van 1.11.19. "Ik liep makkelijk vandaag, veel genoten van al dat publiek," luidde het commentaar van Tesselaar. Christian de Lie moest zich afmelden vanwege liesklachten. Ilse Pol goed op weg Ilse Pol liet vandaag zien dat zij via geleidelijke weg steeds meer progressie maakt. Pol liep vandaag met de opdracht om de halve marathon te lopen als progressieve tempoduurloop. "Het ging goed vandaag, ik was alweer vier minuten sneller dan Schoorl en dat is maar zes weken geleden. Ik mis wel nog behoorlijk wat trainingskilometers waardoor een versnelling in de slotfase moeizaam gaat, maar ik zit lekker in m'n vel en met geduld en goed trainen komt dat vanzelf," aldus Pol. Inge de Jong loopt ook met opdracht Inge de Jong kampt met een trainingsachterstand. Sinds het NK Cross kampt de Zaanse met rugklachten en is daardoor teruggeworpen. "Na een kleine week rust heb ik deze week wel kunnen trainen maar het is al weer even geleden dat ik langer dan twee uur heb gelopen. Met de rugklachten gaat het beter, het is echt een kwestie van balans in de trainingen," aldus De Jong. De Trias atlete doet een soortgelijke variant als Schroër: een uur duurloop gevolgd door de halve marathon. "Ik heb het wel geweten vandaag, aan het einde was ik echt leeg en overal stijf. M'n rug heeft zich gelukkig wel goed gehouden vandaag." zo vertelt De Jong. De marathonlopers van Team Distance Runners zullen de komende week nog in Limburg doorbrengen om zich voor te bereiden op de marathon.
Lees verderGemengde gevoelens na CPC-loop
DEN HAAG - Aan de 37e editie van de CPC loop in Den Haag stonden acht TDR-atleten aan de start. De halve marathon wordt gekenmerkt door haar internationale allure, snelle parcours, professionele organisatie, maar bovenal haar sterke deelnemersveld. Hoewel zes van de acht TDR-atleten zich in een zwaar deel van de marathonvoorbereiding bevinden, waren zij er wel degelijk op gebrand een snelle tijd te noteren. De Jong Inge de Jong verloor een volle trainingsweek door rugklachten. Ze stond dan ook niet optimaal aan de start. Toch kon De Jong tevreden terugkijken op haar wedstrijd, met een eindtijd van 1.18.13. “Op een blauwe teennagel na verliep de wedstrijd probleemloos. Ik ben toch wel opgelucht,” vertelt de marathonloopster. Het zag er even niet zo goed uit, maar hiermee kan ik verder bouwen naar de marathon. Nu is het vooral vooruitkijken.” Maaike Zuiderwijk liep haar tweede halve marathon. Ze wist haar debuuttijd van 1.25.41 niet te overtreffen, maar kon tevreden zijn met haar prestatie. Butter Bij de heren stond het trio Koen Raymaekers, Patrick Stitzinger en Michel Butter vooraf weergegeven op het affiche. Doordat er geen tempomakers aangesteld waren, kende de wedstrijd geen furieuze opening door de Afrikaanse favorieten. Het trio Raymaekers, Stitzinger en Butter ging mee met de kopgroep, waarbij Raymaekers het tempo bijzonder goed wist vast te houden (10km: 28.43, 15km: 43.32). De atleet kwam uiteindelijk uit op een sterk persoonlijk record van 1.02.09. Butter en Stitzinger openden eveneens hard (5km: 14.30). TDR-atleet Butter moest Stitzinger al snel laten gaan, maar leek op dat moment nog op een tijd van onder de 63 minuten af te stevenen. “Het voelde heel de tijd al stroefjes aan. Ik had moeite om het tempo solo hoog te houden. Dat hoort waarschijnlijk bij de marathonvoorbereiding,” aldus Butter, die in april van start gaat in zijn eerste marathon. In de slotfase van de wedstrijd daalde het tempo en finishte Butter als 17e overall en derde Nederlander met een tijd van 1.04.13. Met deze tijd bleef hij 56 seconden boven zijn persoonlijk record. Butter: “De marathonvoorbereiding verloopt prima. Ik ben er heelhuids uitgekomen. Ik had graag wat sneller gelopen, maar het zij zo. De andere jongens waren vandaag beduidend sneller.” Ook Stitzinger kende verval in de slotfase en kwam als tweede Nederlander over de streep (1.03.17). Schröer Ronald Schröer liep een sterke wedstrijd en finishte als vierde Nederlander met een tijd van 1.04.51. Hiermee liep hij maar 9 seconden boven zijn beste tijd. “Het ging heerlijk. Ik was de sterkste van het groepje waar ik mee liep en ik heb ook het meeste kopwerk gedaan. Het is goed te weten dat ik op pr-niveau zit. Ik was vooral blij dat ik het laatste stuk nog sterk was,” aldus Schöer, die het gat met Butter wist te verkleinen tot 38 seconden. Wesley Pauel noteerde met een tijd van 1.08.56 een prima debuut op de halve marathon. De atletenhuisbewoner koos voor een aanvallende tactiek en liep het grootste deel van de wedstrijd samen met Chistian de Lie (5km: 15.41, 10km: 31.58). Pauel moest in de slotfase onder doen voor de sterk lopende De Lie, die finishte in 1.08.27. Rens Dekkers bouwde in verband met de marathonvoorbereiding zijn race voorzichtig op. Hij wist Pauel nog bij te halen, maar kon het gat met De Lie niet gedicht krijgen en finishte in 1.08.41. Zodoende werden de eerste zeven Nederlandse finishers vertegenwoordigd door vijf TDR-atleten. Pip Tesselaar kon tevreden terugkijken op zijn wedstrijd, waarbij hij in 1.11.06 de meet bereikte. Ook coach Guido Hartensveld kijkt met gemengde gevoelens terug naar de CPC- loop: “Van sommige atleten had ik meer verwacht. Maar het hoort nu eenmaal bij de marathontraining; ze staan niet geheel uitgerust aan de start. Het belangrijkste is dat ze er heelhuids uitgekomen zijn en dat ze heel blijven. Dat de marathon goed gaat, dat is waar het om draait. Toch had ik verwacht dat Butter zijn pr zou verbreken.”Marathon Inge de Jong zal op 10 April van start gaan in de marathon van Rotterdam. Haar teamgenoten Pip Tesselaar, Ronald Schröer, Rens Dekkers, Michel Butter en Christian de Lie nemen deel aan de ‘dutch battle’ tijdens de marathon van Utrecht. Deze zal op paasmaandag 25 april plaatsvinden. De marathonlopers die aan de ‘dutch battle’ deelnemen zullen binnenkort een trainingsweek doorbrengen in Limburg, waarbij deelname aan de Venloop op het programma staat. De andere TDR-atleten zullen van start gaan in de Zandvoort circuitrun, met zondag 27 maart op dezelfde datum gepland.
Lees verder4x400m-debacle voor alle partijen een teleurstelling
PARIJS - TDR-atleet Bjorn Blauwhof kwam zondagmiddag in actie op het laatste nummer tijdens de Europese Kampioenschappen Indooratletiek in Parijs. Samen met zijn teamgenoten van het nationale estafetteteam leverde de Purmerender een teleurstellende prestatie. Na viermaal 400 meter brachten de Nederlanders het estafettestokje terug naar de meet in een tijd van 3.13.02. Het betekende niet alleen de laatste plaats, later kreeg de nationale equipe ook een diskwalificatie achter haar naam. Het Nederlandse team wist op de Europese Kampioenschappen geen moment haar juiste vorm te tonen. Uit de splittijden bleek dat de vier lopers elk tijden van laag in de 48 seconden noteerden. Tijdens de nationale titelstrijd liet het viertal nog resultaten in de 47 seconden optekenen. Nu kwam geen van hen daar enigszins in de buurt, ondanks de vliegende start die hen het nodige voordeel opleverde. Buiten de tegenvallende tijden volgde tot overmaat van ramp diskwalificatie. Zo was het duidelijk te zien dat TDR-atleet Blauwhof met beide voeten nog voor het startvak opgesteld stond. TDR-coach Guido Hartensveld, net teruggekeerd vanuit Frankrijk, geeft een eerste reactie: "Het is een enorm raadsel hoe de ploeg collectief zo slecht heeft kunnen presteren. Ik heb wel een aantal dingen geconstateerd en ik denk dat alle betrokkenen bij dit project datzelfde wel hebben gezien. Nu op deze plaats kan en wil ik daar nog niets over zeggen. Het moet eerst even bezinken; we zijn allemaal flink teleurgesteld, Bjorn zelf niet het minst. Ik wil eerst met de betrokkenen praten, voordat we hierover conclusies gaan trekken. Maar laat één ding duidelijk zijn: de jongens moeten hier veel van leren." Later deze week zal een analyse van de wedstrijd verschijnen op de TDR-site. Hierin zal dieper worden ingegaan op de teleurstellend verlopen race en de lessen die hieruit getrokken kunnen worden.
Lees verderKristof van Malderen roemloos ten onder in series 1500m
PARIJS - Kristof van Malderen is tijdens de Europese indoorkampioenschappen in Parijs uitgeschakeld in de series door als achtste en laatste te eindigen. Van Malderen ging van start in de tweede van drie series. Doel hierin was bij de beste twee te eindigen om zich zo rechtstreeks te kwalificeren voor de finale. Het eerste deel van de wedstrijd liep Van Malderen tactisch perfect door precies volgens plan aan de buitenzijde te blijven. Het tempo in de reeks lag het laagste van de drie series, met een doorkomst van 2.07 min. op 800 meter. In de tweede helft van de race koos van Malderen echter zelf voor de aanval wat hem uiteindelijk de kop kostte. Zijn versnelling werd eenvoudig gepareerd door de Spaanse favoriet Ruíz waarna hij letterlijk en figuurlijk uit balans raakte en in de slotronde terugviel tot de achtste en laatste plaats. "Ik sta toch achter mijn keuze en tactiek", aldus Van Malderen. "Ik ben beter geworden en heb mijn plan goed uitgevoerd, alleen raakt ik het kwijt toen ik merkte dat ik niet meer bij eerste twee kon komen, dat mag natuurlijk nooit gebeuren". Ook coach Hartensveld stond volledig achter de gekozen tactiek: "We hebben vooraf uitgebreid geanalyseerd, het geloof in eigen kunnen was erg groot en het doel was rechtstreekse kwalificatie. Terecht, want Kristof was op voorhand vanwege zijn zeer goede indoorseizoen (tweemaal onder de 3.40, red.) geen middenmoter die inzet op het doorgaan als tijdsnelste. De uitvoering van de gekozen tactiek was perfect, echter alleen op het cruciale moment niet." Hartensveld over de toekomst: "We gaan door zoals we bezig zijn, met sneller worden op de onderliggende 800 meter. Daarnaast zal de focus liggen op het behouden van de concentratie in het laatste deel van de race".
Lees verder