Nieuws
Memorial passend slot van succesvol baanseizoen Van Malderen
BRUSSEL - Kristof Van Malderen kwam vrijdagavond tijdens de Golden League voor de laatste keeràdit seizoen in actie. Ruim een maand geleden werd bekend dat er geen 1500 meter op het programma stond, maar wel de vrij incourante 4 x 1500m. Als startloper van de Belgische ploeg liep Van Malderen een knappe wedstrijd, het Belgisch record bleek echter te hoog gegrepen.àIn eerste instantie was Van Malderen enigszins teleurgesteld dat er geen individuele 1500 meter gelopen werd, maar achteraf gezien bleek dit niet eens zo verkeerd, aangezien de echte topvorm niet meer aanwezig was bij de Belg.àZes teams verschenen aan de start van de estafette, waaronder de Kenianen die een succesvolle aanval op het wereldrecord deden. De Belgische equipe had zich ten doel gesteld een aanval te doen op het nationaal record. Op voorhand was duidelijk dat dit een lastige missie zou worden. "We waren niet op volle oorlogssterkte. Een aantal jongens draaien geen goed seizoen of zijn niet meer in topvorm," aldus Van Malderen. Bovendien was het de vraag hoe de atleten met de druk van een grote internationale wedstrijd om konden gaan. Ploegleider Rik Didden had gekozen voor een opstelling met de sterkste loper als eerste, in de hoop dat de anderen enigszins aansluiting konden houden met de rest van het veld. Van Malderen klokte een knappe 3.41.6. Tot 1300 meter kon de TDR-atleet goed volgen, maar hij had logischerwijs geen antwoord op het vlammende eindschot van zijn tegenstanders, van wie de eerste na 3.38 het stokje doorgaf. "Het is toch wel vreemd lopen, zo met de eindsprint in de bocht, maar ik ben desalniettemin erg tevreden met de tijd. Een jaar geleden zou dit nog een doorbraak geweest zijn. Nu is dit is voor mij een passend einde van een superzeizoen."àDe tweede Belgische loper, Geoffrey Marion, blies zich wellicht iets op nadat hij direct na de start probeerde de achterstand op de lopers voor hem goed te maken. Hij kwam toch tot een acceptabele tijd van 3.48.5. Derde loper Kim Ruell klokte 3.49.9, waardoor slotloper Kim Luyckx met een voorsprong van 0.2 seconden op het schema van het Belgisch record aan zijn 1500 meter begon. Het was echter duidelijk dat de kans op dat record toen wel verkeken was. Uiteindelijk moest het België van nu ruim tien seconden toegeven op het België van toen. "We kwamen gewoon kwaliteit te kort," aldus van Malderen. "Om solo gemiddeld 3.46 te lopen moeten alle lopers wel het niveau van 3.40 hebben, destijds met Marc Corstjens en Christophe Impens in de ploeg was dat ook zo." Na afloop schudde Van Malderen nog even de hand van Impens, de Belgisch recordhouder met een tijd van 3.34. "Het is toch eenàmonument. Sinds dit seizoen hebben we contact met elkaar. Hij heeft me een mail gestuurd waarin hij me feliciteerde met mijn progressie. Hij heeft me wat tips en waarschuwingen gegeven, en verteld dat hij hoopt dat ik zijn record nog eens pak." ÃÂ
Lees verderSuccesvolle dubbele Damloop voor marathontrio
ZAANDAM - Dit weekend vond de 25e editie van de Dam tot Damloop plaats. Aan deze jubileumeditie konden maar liefst 60.000 hardlopers deelnemen, omdat er zaterdagavond ook een ‘Dam tot Dam by night' werd gehouden, goed voor 25.000 deelnemers. Op zondag was het de beurt aan de topatleten, waaronder een groot aantal deelnemers van TDR. De wedstrijd werd gewonnen door broer en zus Masai: Moses won in 45.16 en zus Linet deed er 50.39 minuten over. Het was prettig loopweer met een aangename temperatuur en een lichte tegenwind. De snelste TDR'er van vorig jaar, Martin Lauret (toen goed voor 47.12 minuten), ontbrak dit jaar wegens een achillespeesblessure. Het is momenteel nog niet duidelijk wanneer Lauret de training kan hervatten en wat dit betekent voor de Amsterdam Marathon. ButterSnelste TDR'er dit jaar werd Michel Butter, die net uit een rustperiode komt en deze wedstrijd zag als de start van zijn wintertraining. Butter finishte in 49.47 als 16e overall en als derde Nederlander. "Ik heb hier geen enkele moeite mee tegenwoordig. Het was de bedoeling om 3.05 per kilometer te lopen en mezelf vooral niet te vermoeien. Ik heb onderweg genoten van dit prachtige evenement en dat ik daarmee derde Nederlander word, is een leuke bijkomstigheid. Op alle fronten een geslaagde dag dus." Marathontrio Anderhalve minuut achter Butter finishte het marathontrio Ronald Schröer (51.20), Robert Ton (51.20) en Rens Dekkers (51.24). In het kader van de voorbereiding op de Amsterdam Marathon liep dit trio het wedstrijdtraject eerst omgekeerd (van Zaandam naar Amsterdam) om 10 minuten voor de start van de wedstrijd te arriveren. Ton: "De heenweg vloog echt voorbij. Het ging gewoon heel erg makkelijk en we doken nog net onder de 54 minuten." Schröer: "In de IJ-tunnel was het wel nog even schrikken, want toen we daar liepen gingen er allemaal alarmbellen rinkelen en hoorden we ‘keer om, keer om, dit is streng verboden!', het leek wel of ik in een slechte film terecht was gekomen!" Voor de ‘terugweg' kreeg het TDR-trio de opdracht om een tempo van 3.15 minuten per kilometer aan te houden. Aan de kop van een grote groep lopers, die één voor één afvielen, kwamen ze op 10km door in 32.03, iets harder dan gepland. "Dat hadden we totaal niet door, het ging gewoon erg lekker." Vanaf 12 kilometer mocht er iets versneld worden en dat deden de drie TDR-atleten gezamenlijk en zo kwamen zij als zesde, zevende en achtste Nederlander over de finish in Zaandam. Dekkers: "Deze test is zeer goed voor mijn zelfvertrouwen richting de marathon. Het gevoel bij het tempo van 3.15 per kilometer is erg goed, ik kan het gemakkelijk aan. Aan het einde begon ik ook nog zeker niet leeg te raken, maar dat is maar goed ook, want met de marathon moet ik nog 10 kilometer verder!" Pr's Pauel, Wolthuizen en Groen Yennick Wolthuizen, Wesley Pauel en Alwin Groen gingen mee in de groep onder leiding van de drie marathonlopers. Groen moest er na vijf kilometer af en finishte in een persoonlijk record (pr) van 53.39 (17e Nederlander). Pauel moest de groep na zeven kilometer laten gaan en liep drie minuten sneller dan vorig jaar. (52.59 pr, 14e Nederlander) Wolthuizen kon het langste bijblijven, maar toen er na 12 kilometer versneld werd, moest hij passen. Hij finishte in een pr van 52.41 als 13e Nederlander. "Echt ongelooflijk die marathonmannen, die blijven maar doorlopen!" Christian de Lie is ook in marathonvoorbereiding en liep eveneens, in zijn eigen tempo, van Dam-tot-Dam-tot-Dam. Na een heenweg in 56 minuten liep De Lie een uitstekende terugweg in 54.29, wat zelfs iets harder was dan zijn geplande marathontempo van 3.30 per kilometer. De Jong TDR-dame Inge de Jong werd vierde Nederlandse in haar tweede tijd ooit: 60.48 minuten. Vorig jaar was zij 50 seconden sneller, toen lopend in een groep met haar teamgenotes Barbara Zutt en Selma Borst. De Jong: "Ik ga met de week vooruit en merk dat de power terug begint te keren." Maaike Zuiderwijk liep in 69.04 minuten van Dam tot Dam. TDR TV Van deze jubileumeditie van de Dam tot Damloop is een special gemaakt door TDR tv. Deze is te bekijken op:
Lees verderVan Malderen elfde in Zagreb
ZAGREB - Krisof van Malderen kreeg afgelopen zaterdag te horen dat hij maandag in Zagreb mocht lopen. De TDR-atleet wilde nog graag een snelle tijd neer zetten op de 1.500m en deze uitnodiging leek hem die kans te bieden. De tocht naar Zagreb pakte echter niet helemaal uit zoals Van Malderen had gehoopt. Hij kwam over de streep als elfde in een tijd van 3´41″06, zijn vierde tijd ooit. ‘De race ging anders dan ik had verwacht. Ik had me ingesteld op een snelle race. Er stonden jongens op de lijst die 3′31″ achter hun naam hadden staan maar niemand wilde de haas volgen.' Van Malderen had zich lekker in de groep genesteld, zoals gepland. Maar al snel werd duidelijk dat hij een verbetering van zijn persoonlijk record kon vergeten. De eerste rondes gingen in 60 en 61 seconden. Tot overmaat van ramp vond er bij het ingaan van de laatste ronde nog een valpartij plaats. De Keniaan Nicolas Kemboi en de Amerikaan Evan Jager tuimelden over elkaar heen. Van Malderen zat op dat moment redelijk achterin en moest over de gevallen atleten heen springen en verloor de aansluiting met de koplopers. Toch kijkt de Belg tevreden terug op deze wedstrijd. Zijn optreden op het WK en in Zagreb hebben hem laten zien dat er anders wordt gelopen op dit niveau. ‘Ik had gehoopt op een wat snellere tijd. Maar heel ontvreden kan ik niet zijn. Ik bedoel, als ik kijk wat voor een seizoen ik heb gedraaid: twee keer een 3′39″, pr's op de 800m, 1500m en 3000m, een Belgische titel, de Flanderscup gewonnen en deelname aan het WK. Ik ben van mei tot nu al in goede vorm.' Aanstaande vrijdag doet Van Malderen met het Belgisch team tijdens de Memorial van Damme een recordpoging op de 4*1500m. ‘Lopen bij de Memorial van Damme is een droom die uitkomt.' Bron: www.losseveter.nl
Lees verderMichel Butter stapt uit in Rovereto met kuitklachten
ROVERETO - Michel Butter is gisteravond uitgestapt in het Italiaanse Rovereto waar hij een 5.000m liep. De TDR-atleet kreeg last van zijn kuit en besloot na 2.000m uit te stappen. ‘Al vroeg in de wedstrijd splitste het veld in twee groepen. Op 1.000m zette ik aan om aansluiting bij de eerste groep te krijgen. Op dat moment voelde ik voor het eerst mijn kuit. Ik schrok daar van en liet het tempo weer iets zakken. Maar de stijfheid werd erger en bij twee kilometer ben ik eruit gegaan.' De atleet is op dit moment vooral teleurgesteld. ‘Het was natuurlijk fantastisch toen ik hoorde dat ik hier mocht starten. Je voelt je dan toch schuldig als je vervolgens uitstapt. Ik zag het niet aankomen. Er was niets dat er op wees. Ik heb zaterdag een mooie wedstrijd gelopen, zondag nog een uurtje gelopen en gisteren nog een half uurtje losgelopen en daarna het vliegtuig ingestapt. De kuit voelde wel een beetje stijf aan toen ik het vliegtuig uitstapte maar het voelde niet alsof ik me er zorgen over moest maken.' Zijn trainer Guido Hartensveld heeft hem inmiddels gesproken maar kan nog niet zeggen wat er precies aan de hand is. ‘Meteen na de wedstrijd kreeg ik al smsjes dat Michel niet gefinisht was. Ik had meteen het vermoeden dat het om een blessure ging. Het is geen atleet die zomaar uitstapt. Bovendien is hij in vorm op dit moment. We moeten komende dagen kijken hoe de kuit zich gedraagt.' Over de vraag of Butter aanstaande zondag zijn nationale titel op de 10km zal verdedigen in Tilburg kan nog niets gezegd worden. ‘Ik wil natuurlijk graag starten. Het zou mijn derde titel op rij kunnen worden' aldus Butter. ‘We zullen het de komende dagen goed in de gaten houden. We nemen geen risico. Tilburg is de laatste wedstrijd voordat hij een rustperiode in gaat,' voegt Hartensveld toe.Bron: www.losseveter.nl
Lees verderFraaie pr's voor Butter en Van Malderen
MERKSEM - De twee sterkste baanatleten van TDR - Michel Butter en Kristof van Malderen - hebben aan het eind van het seizoen laten zien nog steeds over een hoog niveau te beschikken. Beide testten op het Antwerps Atletiekgala te Merksem, met het oog op een aantal andere internationale wedstrijden, de snelheid op onderliggende afstanden. Dit pakte goed uit: voor zowel Van Malderen als Butter was een podiumplaats en persoonlijk record weggelegd. Kristof van Malderen eindigde als tweede op de 800m, achter de Duitser Moritz Waldmann, en verbeterde zijn persoonlijk record. Met een tijd van 1.50.56 werd de 1.50-grens echter nog niet doorbroken. Van Malderen: "Daarvoor moet ik er nog een paar lopen. Technisch klopte het nog niet helemaal, maar de vorm is prima." Zondagochtend om acht uur stapte de atleet op het vliegtuig naar Zagreb, alweer hij maandag aantreedt tijdens een Grand Prix Meeting met een sterk, internationaal deelnemersveld. "Een wedstrijd als deze in Zagreb heb ik nu nodig om mijn pr verder omlaag te brengen. Ik zie het als een kans met het oog op het belangrijke seizoen van 2010." Hierna zal de TDR-atleet vrijdag zijn baanseizoen afsluiten als startloper van de Belgische 4x1500m-ploeg tijdens de Memorial Van Damme. "Voor mij is het natuurlijk een droom om daar te starten. Ik zal nog één keer alles geven, ik verkeer in ieder geval in een goede vorm. We hebben een goede kans op het Belgisch record, maar dan moeten de andere jongens wel beter lopen dan afgelopen weekend." Ook Michel Butter verkeert overduidelijk in goeden doen. In Merksem ging hij brutaalweg mee met het leidende Keniaanse duo Daniel Salel en Nixon Chepseba, in een openingsronde van 56.6 seconden. Daarna had Butter geluk dat als gevolg van het wegvallen van de haas en de winderige omstandigheden het tempo terugviel naar 61 en 62 seconden per ronde. De laatste 200m kon hij niet meer mee met zijn Keniaanse concurrenten, maar Butter eindigde in een nieuw persoonlijk record van 3.42.66 op de derde plaats. Hij keek zeer tevreden terug op de race en zijn huidige niveau. "Het is inderdaad wat Michel Boeting tegen me zei: "Dit was echt met mijn hart." Als ik geen lef had getoond, dan was ik komen te zwemmen in de achtervolgende groep. En daarvoor ben ik niet naar Merksem gekomen." Dinsdagavond staat de Beverwijker aan de start in het Italiaanse Rovereto voor een snelle 5000m. "De perfecte race heb ik nog niet gelopen. In Heusden ging het in het begin keihard, maar bleef ik daarna iets te lang hangen. En in Brasschaat deed ik weer te weinig kopwerk. Nu ben ik erop gebrand om wel de perfecte race eruit te halen. Ik ben blij dat het zo goed gaat. Het kan nog een lang weekje worden zo." Butter doelt op het NK 10km op de weg, waar hij voor de derde keer op rij kampioen zou kunnen worden. "Ik ga ervan uit dat ik goed genoeg herstel, het kan niet aan de vorm liggen. Maar daarnaast is het oproepen van prestaties ook een mentale kwaliteit." Manon Kruiver en Niels Verwer leverden teleurstellende prestaties. Beide atleten kampten met ziekteverschijnselen (hoofdpijn, maagkrampen en braken). Waar Verwer zijn race na 800m staakte ("Het ging niet meer; al voor de race moest ik braken en was ik misselijk"), maakt Kruiver de race wel af: 2.21.98. Tom Wiggers bleef op de 5000m met 14.16.45 acht seconden boven zijn snelste seizoenstijd en toonde zich daarmee niet tevreden. "Meer zat er niet in. Ik heb zowat alles alleen gelopen. Geen pr voor mij dit seizoen op de 5000m." Wiggers had graag de 14minuten-grens doorbroken. Dit jaar liep hij de 5000m op het EK voor neo-senioren, in een seizoen dat verder grotendeels gericht was op de 1500m. Trackmeeting Breda Een zevental atleten was actief op de Trackmeeting in Breda. Machteld Mulder testte haar snelheid op de 400m. In 55.60 bleef ze binnen een seconde van haar persoonlijk record en won ze de race. Ook Diana Spaargaren kwam redelijk in de buurt van haar pr: 58.76. De prestaties van de 800m-lopers waren ronduit slecht: Bjorn Blauwhof (2.03.13), Marije Wever (2.29.60) en Lisanne de Witte (2.31.90) bleven ver verwijderd van hun beste tijd. Jordi Baars verstevigde met een pr op de 3000m (8.48.42) zijn positie hoog in de ranglijsten bij de b-junioren. Mark Nouws noteerde in dezelfde race 9.02.06.
Lees verderRobert Ton wint Hemmeromloop
HEM - Robert Ton heeft zondagmiddag de 10km gewonnen tijdens de Hemmeromloop, een stratenloop door het Noord-Hollandse dorp Hem. Ton verschalkte de Keniaan Gilbert Yegon en kwam in een tijd van 30.47 winnend over de streep. Yegon was snel gestart en nam vanaf het begin van de wedstrijd de leiding. In het vervolg moest de Keniaan het hoge tempo echter laten zakken en slonk zijn voorsprong. In een achtervolgende groep, met Robert Ton, Erik Negerman en Pim Molenaar, deed TDR-atleet Ton veel kopwerk. Na 3km verliet Ton de groep om Yegon vervolgens in te halen en direct achter zich te laten. Op de streep bedroeg de voorsprong van de Amsterdammer bijna tweehonderd meter. Achter Yegon (31.23) behaalde Negerman de derde plaats (31.43). "Een heerlijke overwinning," aldus Ton. "Het was mooi om niet alleen als eerste Nederlander te eindigen, maar ook die Keniaan te pakken. Het plan was om met het oog op het NK 10km niet helemaal voluit te gaan. Dat heb ik dan ook gedaan en het verliep prima; ik had het gevoel nog wel even door te kunnen bij de finish."
Lees verderWK-Update 5: Een bron van inspiratie
Guido is sinds dinsdag vertrokken uit Berlijn, maar de festiviteiten en wedstrijden in de stad gaan nog door tot en met morgen. Daarom neem ik, Alwin, het stokje van hem over en zal ik jullie bijpraten over mijn belevenissen in Berlijn. Gisterochtend stond de 50km snelwandelen op het programma, misschien wel het zwaarste nummer van de WK. Een uitputtingsslag was het zeker: op het 2km lange parcours over de boulevard `Unter den Linden` heb ik de maaginhoud van meerdere snelwandelaars op het wegdek zien belanden. Anderen konden hun voedsel nog net binnenhouden, maar moesten hun 'snelwandelpas' afbreken en over gaan op 'normaal wandelen', zoals u en ik doen. Het is in ieder geval fascinerend om te zien wat er gebeurt met het lichaam na pakweg 40 kilometer. Nog een geluk dat het vandaag niet ruim boven de dertig graden was zoals gisteren (de warmste dag van het jaar in Duitsland); dan het slagveld nog wel eens veel groter kunnen zijn! Uitzondering op de regel was echter de Rus Sergiy Kirdyapkin, die stoicijns doorliep en de 50km in 3.38 afraffelde. De Australier Luke Adams, een goede bekende van Guido van de trainingskampen in Sankt Moritz, deed een goede poging voor een ereplaats. Dapper nam hij de leiding in de eerste helft van de race en trok het veld uit elkaar. Tot ruim 35 km lag hij nog aan de leiding samen met zijn landgenoot Jared Tallent, maar in de slotfase verloor hij teveel tijd. Toch eindigde hij op de zesde plaats in een nieuw pr van 3.43.39. Het was mooi te zien hoe hij na zijn tegenvallende 18e plaats op de 20km revanche wilde nemen en dit beloond zag met een nieuw pr. Vele TDR-ers kijken, vanwege de deelname van Luke, tegenwoordig naar het snelwandelen. Na het snelwandelen ben ik nog even rond blijven hangen bij het 'Kultur-Stadion', een klein evenemententerrein rond de Brandenburger Tor met allerlei activiteiten vanwege het WK. Het 'IAAF Hour' was net begonnen: een soort van talkshow met bekende gasten uit de atletiek. Vandaag schoven onder andere Mike Powell en Hicham El Gerrouj aan. Natuurlijk de gelegenheid om prachtige ervaringen te horen van deze atleten! Helaas bleef alles erg op de vlakte en kregen we vooral duizenden keren te horen hoe geweldig men de sfeer in Berljn vond. Na drie vragen aan Hicham ('Wat vind je van de WK', 'Hoeveel wereldrecords heb je gelopen' en 'Ben je er ook bij in Daegu in 2011'?) was het alweer tijd voor hem om te vertrekken: de tijd was om. Vervolgens werden Lars Riedel en Ariane Friedrich binnengehaald, ook voor een interview van krap een half uurtje. Erg jammer, een gemiste kans als je het mij vraagt. Hicham merkte nog op hoe belangrijk iconen zijn zoals Mike Powell en Usain Bolt. Hiermee sloeg hij de spijker op de kop: het stadion, dat de afgelopen week elke dag vele lege plekken kende, was donderdag plotseling stijf uitverkocht. Naar alle waarschijnlijkheid had dit te maken met de 200m mannen, waarbij Usain Bolt in actie kwam. Na zijn wereldrecord op de 100m wilden velen een tweede wereldrecord op de 200m live meemaken. Je kan alles zeggen van Usain wat je wilt, misschien staat zijn 'machogedrag' je niet zo aan, maar een ding is zeker: Bolt is het ideale icoon om de atletiek naar de mensen te brengen. Zijn naam hoeft niet eens aangekondigd te worden in het stadion of iedereen begint al te applaudiseren en de meeste fans in Jamaica-kleding, die ik langs zie lopen in en om het stadion, zijn Duitsers! Iemand die een stuk minder geliefd is bij het publiek, is de 800m-winnares (of moet ik zeggen winnaar?) Caster Semenya. Bij het voorstellen van de atleten bleef het ijzig stil bij de Zuid-Afrikaanse en tijdens de ereronde gingen de handen aanzienlijk harder op elkaar voor de nummers twee en drie dan voor Semenya. De uitslag van het 'geslachtsonderzoek' moet nog volgen, maar het publiek heeft haar keuze duidelijk al gemaakt. Vandaag zijn de laatste twee dagen van het WK ingegaan en mogen de marathonlopers aantreden. Vandaag de mannen, zondag de vrouwen. Gisteren heb ik de sfeer al even geproefd en deze is top te noemen. Het publiek moedigt alle atleten zeer enthousiast aan en als er een Duitser langs komt gaat het dak eraf! Van Pollmacher, Beckman, Sauter en Cierpinski, de Duitse marathonlopers, verwacht ik dan ook net dat schepje er bovenop. Van de vader van laatstgenoemde, Waldemar Cierpinski, heb ik trouwens gisteren een mooie documentaire gezien. In de Akademie van de Kunsten waren sportdocumentaires uit de DDR te zien en daar zat dit pareltje dus ook bij. De trainingsomgeving van Cierpinski was te zien en hij vertelde hoe hij als tienjarige geinspireerd was geraakt door Abebe Bikila, op de Olympische Spelen in Rome. Vanaf toen wilde hij nog maar twee dingen: in dezelfde soepele stijl als Bikila lopen en meedoen aan de Olympische Spelen. Het heeft uiteindelijk geresulteerd in twee gouden medailles op de spelen van Montreal en Moskou. Zo tussen de wedstrijden door ontdek je dus nog wel eens leuke en interessante dingen. Berlijn ten tijde van het WK is misschien wel de beste plek ter wereld voor een atleet als ik om inspiratie op te doen voor de toekomst. Want die vele honderden atleten, uit zowel het verleden als het heden, vertellen allemaal hun eigen verhaal. Daar hoor je als je jezelf als atleet wil ontwikkelen, je voordeel uit te halen. Al is het maar puur vanuit inspiratie. Gelukkig wordt dit ook gestimuleerd binnen TDR. Maar daarnaast hebben Guido en ik ervoor gezorgd dat ik deze week ook regelmatig mijn rust pakte, sommige dagen twee maal trainde en ook prima baantrainingen heb afgewerkt. Er staat immers over twee weken nog wel een NK 10km op het programma! Maar nu snel naar de binnenstad. Inspiratie opdoen bij wat voor mij het koningsnummer is: de marathon voor de mannen. Alwin
Lees verderWK-update 4: De koffers zijn gepakt
BERLIJN - Gisteren was mijn laatste volledige dag in Berlijn. De koffers zijn gepakt en ik zit aan een laatste ontbijt. Om 12.25u wacht het vliegtuig en om 16.00u zit ik weer lekker op mijn fietsje door de Schoorlse bossen om de 2000'tjes van de langeafstandslopers te begeleiden. En om 19.00u sta ik weer langs de baan in Heerhugowaard. De trainingen van de marathonlopers verlopen overigens uitstekend. Afgelopen zondag heeft TDR-tv prachtige opnames gemaakt van een marathonspecifieke training waarin goed te zien is welke aandacht we, in dit geval onder leiding van voedingsexpert Peter Res, schenken aan dit aspect. Ik ben zelf ook benieuwd want dit was één van de weinige keren dat ik er zelf niet bij was. Niet alleen ik zal vandaag afreizen naar Nederland. Ook Kristof is vanmorgen teruggegaan met zijn ouders en vriendin Raika. Berlijn is op dit moment voor Kristof, ook al zijn er zo'n twintig atletiekbanen te vinden, niet helemaal de juiste trainingsomgeving. Daarom heb ik gistermiddag contact gehad met de Belgische bond en een verzoek ingediend om hem eerder terug te laten keren. Er komen nog een aantal mooie wedstrijden aan, zoals de Memorial van Damme, en zo kan Kristof zich optimaal voorbereiden. Gistermiddag ook nog contact gehad met Ruben Jongkind, coach van Bram Som. We zouden elkaar ontmoeten, maar ik had toch besloten om niet al te lang hier te blijven. Ruben zegt dat ze er veel vertrouwen in hebben. Hopelijk kan Bram de rust en vastberadenheid die hij het hele seizoen al uitstraalt ook hier bewaren, nu hij onderdeel uitmaakt van een ploeg. 's Avonds in het stadion prachtige atletiek gezien. Samen met Kristof natuurlijk speciaal naar de halve finales 1500m zitten kijken. Stuk voor stuk prachtige series van een heel hoog niveau. Nadat Kristof en ik ons trots hebben laten fotograferen voor het prachtige Olympiastadion door Karel, ben ik samen me Karel en Dennis en Vivian (van Losse Veter) nog even de stad in geweest. Daar kwamen we de jongens van FloTrack, een Amerikaanse atletiekwebsite met filmbeelden en interviews van wedstrijden, tegen. Ze vertelden hoe ze eerst zijn tegengewerkt door de Amerikaanse bond en nu, een paar jaar later, een soort van partnership met de bond ontwikkeld hebben. Nu kan men niet meer om FloTrack heen. Kennelijk moet het vaak eerst zo gaan. Naast het feit dat ze enorme fans zijn van ‘Susy K' (die samen met Adrienne Herzog vandaag aan de start staat van de series 1500m), hadden alle aanwezigen gemeen dat ze eenzelfde passie voor de sport koesterden. Net zoals Ryan van FloTrack zei: "We all try to promote the sports, let's do it together." Zou ook voor Losse Veter een mooie stap zijn. Op het moment dat de Nederlandse atleten (en Belgische natuurlijk in het geval van Kristof) internationaal worden neergezet is dat alleen maar beter. Maar eerst en vooral zal er nog harder gelopen moeten worden. Veel harder wat mij betreft. Het waren drie prachtige dagen hier in Berlijn, ik heb genoten van de sport. De komende dagen zal ik alles dan ook aandachtig gaan volgen voor de televisie. Ik zit echter nog te twijfelen om komend weekend terug te keren naar Berlijn. De mannen marathon, zaterdagochtend, vind ik het mooiste nummer dat er is en daar zou ik heel graag bij willen zijn. Maar voorlopig neem ik afscheid van het epicentrum van de wereldatletiek en kijk ik terug op een prachtig toernooi. Guido.
Lees verderWK-Update 3: I was there
Gisteravond was een voor de atletiek historische avond en ik was daarbij. Exact 365 dagen na het vorige wereldrecord schreef de fenomenale Jamaicaan Usain Bolt opnieuw geschiedenis. De snelste man op aarde doet tegenwoordig 9.58 seconden over 100 meter. Het was het sluitstuk van een atletiekdag die voor ons toch vooral ‘the day after' was. De kleine uurtjes na Kristof's race waren Alwin, Raika, Kristof's familie, Kristof en ik nog kort even wat gaan drinken. Toen de anderen naar bed gingen zijn Kristof en ik nog even twee uurtjes doorgegaan. Kristof slaat de ene red bull na de ander weg (het kon me trouwens niet verwonderen dat hij vervolgens de hele nacht geen oog dicht deed) en ik neem nog wat Erdinger Weiss. Het zijn vaak boeiende gesprekken en analyses. Hoe later op de avond, hoe meer de teleurstelling wegzakt en hoe meer we al onze plannen smeden voor 2010. We hebben het over de Belgische media, de voorbereiding van de laatste dagen in Berlijn en zijn gevoel op de wedstrijddag. Kristof is overigens de laatste twee uur voor de wedstrijd prima begeleid door mijn collega Dirk de Maesschalk. Een rustige en kundige man, wat Kristof op dat moment wel nodig heeft. We halen veel positieve energie uit het feit dat de topvorm er op het juiste moment was en dat Kristof de juiste mindset had op het moment dat hij de arena betrad. Toch had hij in alle hectiek net niet alles op een rijtje, waardoor hij het hoofd net niet meer koel hield en het tactische plaatje wellicht niet helemaal meer helder zag. Het blijft altijd nuttig om te kijken welke hoofdzaken en bijzaken hierin een rol gespeeld hebben. In en rond het stadion is het op de wedstrijddagen altijd een gezellige drukte. Gisteravond was er veel te doen om de zogeheten ‘Bolt Arms'. De macht en concurrentie tussen de twee grote Duitse sponsoren was pijnlijk voelbaar. Puma had een paar duizend gele ‘Bolt Arms' laten fabriceren, die je op je rug kon binden, hiermee de overwinningspose van Bolt nabootsend. Concurrent Adidas, tevens partner van het evenement, kreeg hier lucht van en stak daar een stokje voor: alle stewards en suppoosten kregen bij de ingang de taak extra streng hierop te fouilleren en deze resoluut in beslag te nemen. De kliko's puilden uit met lichaamsdelen van Bolten en ik zag vele huilende kinderen, of ouders die zich gedroegen als kinderen en waarvan het speeltje werd afgepakt. Adidas leek succesvol in zijn actie, want in het stadion waren nauwelijks meer ‘Bolt Arms' te zien. Onze eigen sponsor Nike was uiteraard niet toegestaan op het promoplein, maar presenteert zich daarentegen op fantastische wijze in het centrum, pal onder de Gedachnichskirche. Op de hun bekende wijze pakken ze groots en spectaculair uit met een mini-tartaanbaan, waar je tegen een virtuele Asafa Powell kan sprinten en de nieuwe Lunar Glide kan testen. Je elektronisch gemeten tijd verschijnt op een groot scorebord van 3 bij 3 meter. Het was er een drukte van jewelste. Ook de nieuwe sportsband werd gepresenteerd en de Human Race, die in 2009 opnieuw wordt gehouden, werd aangekondigd. Voor het Olympiastadion is een enorm plein ingericht met diverse eet- en drinktentjes, maar ook stands van de sponsoren en partners van het evenement die allerlei leuke activiteiten organiseren. Daarnaast presenteren de kandidaatsteden voor de Olympische Spelen van 2016 zich in een daarvoor speciaal ingericht gedeelte. Zo liet ik mij al dromend meenemen in de presentaties van Madrid, Rio, iets Japans en Chicago, een stad waar ik sinds het PWC Connected Running Project en de megaprestatie van Martin Lauret op de marathon natuurlijk bijzondere herinneringen voor koester. De organisaties van de komende atletiektoernooien zijn al wel bekend. Zo wordt het WK Indoor in Doha (Qatar) georganiseerd en het WK Outdoor in Daegu, Korea, ‘the land of morning calm'. Vanochtend heb ik een duurloop gedaan door de straten en parken van Berlijn. Ik doe dat natuurlijk graag over twee jaar nog eens over in Korea, het land dat bekend staat om zijn ‘impressive landscapes', ‘beauty' en ‘serenity'. Verder, en nu draaf ik maar even door en vergeet ik even de politieke toestand aldaar, staat het bekend als een ‘nation of energetic and passionate people, who are proud of their rich history, tradition and culture, which date back almost 5000 years'. Maar voor mij en veel andere TDR-atleten ligt de ultieme uitdaging natuurlijk in de zomer van 2010, in Barcelona. Ik heb een heel stapeltje folders meegenomen met ‘B10 Barcelona 2010', ‘Bthere!' ,‘It will B Amazing' en ‘Bpart of the big splash!, Europe's greatest athletics show will take place in Barcelona in 2010'. Alle bovengenoemde locaties zag Kristof's vader overigens wel zitten, dagelijks genietend van de eerste tot en met de laatste minuut in het stadion. En zich amuserend in de stad merkt hij fijntjes op dat hij het niet erg zal vinden als zijn zoon in bovengenoemde steden de arena zou betreden. Ik vertrouwde hem toe dat hij hopelijk Monaco en wie weet de Fifth Avenue Mile in New York kan gaan meepakken als trouwe supporter van zijn zoon. Grappig dat de crosscup, waar de kranten elke maand vol van staan, ineens heel ver weg lijkt. Veel Belgen snapten niet waarom Kristof afgelopen winter niet elke twee weken tot zijn enkels door de modder liep te zwoegen. Hij heeft zich daarom ook vaak moeten verdedigen. Ik weet dat zijn succesvolle laatste maanden als 1500m-loper hem extra zoet smaken, puur omdat het veel meer is dan succes. Hij heeft namelijk zijn identiteit gevonden: een 1500m-loper op weg naar de Europese (sub)top. Guido.
Lees verder