Nieuws
Sankt Moritz Update (4)
SANKT MORTIZ - Woensdagmiddag deden we onze laatste serieuze baantraining. Het was weer een prachtig gezicht om zoveel middelmatige atleten te zien genieten van hun gezamenlijke passie. Ons gepruts trekt altijd veel bekijks. De laatste dagen is het vooral toeleven naar de wedstrijd. Een coach uit de kelder van de Europese atletiek heeft zo zijn eigen sores. Zitten zijn atleten in de B, C, D of (het kan nog erger) in de E serie?Intussen weer een aantal leuke ontmoetingen gehad. Een paar dagen geleden was ik uitgenodigd voor een gesprek met Christian Belz, een Zwitser van 13'11" die een paar jaar geleden in Heusden 2e werd op de 5000m (achter de toen nog onbekende Zerzaney Tadesse), diens manager en een vertegenwoordiger van Swiss Post over de opzet van een Zwitsers loopteam. "Wat you have is the future in running" en dus zaten we uren kritisch te filosoferen over wat er nodig is voor een dergelijke opzet. . Ook in Nederland atletiek heb ik de afgelopen jaren trouwens een 5-tal van dit soort gesprekken gehad, waarin ik een adviserende rol speelde bij de opzet van nieuwe teams. Een aantal initiatieven zijn uiteindelijk ook daadwerkelijk van de grond gekomen. Of er uiteindelijk ook structureel succes volgt hangt natuurlijk van vele factoren af, maar vaak zijn er bij de start al zoveel hindernissen dat men niet voor mekaar krijgt wat men voor ogen heeft. Maar vaak ontbreekt daar ook een echte visie over. Het beoogde Swiss Post Running Team had al wel een budget, maar geen eenheid binnen de atleten. Teveel verschillende atleten met elk hun eigen shoe company geeft al geen herkenbare uitstraling. Ook is er geen gezamenlijke trainer. Een 2-tal trainingsweekenden waren geen succes omdat ieder zijn eigen ding bleef doen. Er werd niet gezamenlijk getraind en ook was het nauwelijks mogelijk om voor langere tijd een gezamenlijke trainingsstage te beleggen. Hardlopen blijft dan een individuele sport. Dat kan natuurlijk een keuze zijn. "Wat wij missen is een Unique Selling Point", besloot Belz. Je moet ook niet elke Zwitserse (sub)topper aan boord willen trekken was mijn advies. Dat hebben wij ook nooit gedaan. Als het Swiss Post Running Team zijn ploeg op orde heeft dan zullen we de mogelijkheid om trainingsstages te samen te combineren verder uitwerken. TDR is na een aanloopperiode van bijna 10 jaar uiteindelijk andersom, nl bottom up, begonnen. Lokale atleten groeiden tot regionale top. Talenten of regionale toppers werden nationale toppers. Het opleiden van jong talent werd ons handelsmerk, maar daarnaast is onze track record op het gebied van subtoppers een sprong omhoog laten maken ook steeds sterker. Lukt natuurlijk niet altijd en bij iedereen, dus gaan we bij nieuwe aanmeldingen altijd heel zorgvuldig te werk. Vroeger en recentelijk. Het moet allemaal wel binnen een bepaalde (team)filosofie passen. Atleten verdienen die eerlijkheid en duidelijkheid natuurlijk ook. De laatste jaren heb ik zo vele atleten verder op weg geholpen, door ze juist niet binnen te laten bij TDR. Pas later kwam trouwens de sponsoring en dus het budget om aan kwaliteit en continuïteit in met name de begeleiding te werken. Onze manier is natuurlijk ook maar een manier, maar kent wel veel navolging. Hoewel ik inmiddels op mijn hotelkamer nabij Heusden ben beland, gaan we nog even een paar dagen terug in de tijd. Na mijn laatste trainingsrondje wilde ik nog dolgraag even nagenieten in het smeltwater. Toen ik ter plaatse aankwam was de steiger volgeparkeerd met rolstoelen. De paralympische atleten waren aan het aftercoolen. Maar wat waren ze dan aan het coolen? Ze slingeren dagelijks uren keihard met hun armen aan de wielen, maar ik zag er geen eentje op zn kop in het water staan. En als ze al benen hadden, dan hoeven ze die toch niet te koelen? "What are you cooling?", vroeg ik voorzichtig. "We use the same system for recovery like you, the topathletes", antwoordde hun vrouwelijke begeleidster. Ik keek nog eens naar mijn buikje. We knipoogden en realiseerden ons op dat moment hoezeer we eigenlijk genoten van onze eigen middelmatigheid. Terug bij het ontbijt sprak ik Kristof, die zijn geïrriteerde tibialispees zat te ijsen. "Pistorius heeft deze sorus niet hè", grapte hij. "Topsport is soms zo oneerlijk. Hij kan in training veel grotere risico's nemen dan wij en hoeft zijn carbon na afloop ook niet te martelen in dat smeltwater." Kristof wilde uiteindelijk toch niet ruilen, nog voor geen 50 miljoen.Naar verluid stegen de bezoekersaantallen van onze website de afgelopen weken weer naar recordhoogte. Ik vraag me af wat hiertoe geleid heeft. Chantal, Petra, Tjeerd en de anderen wil ik in ieder geval toch even bedanken voor hun bijdrage. Van de meesten van jullie is de identiteit inmiddels bekend. Waar moet het bloemstukje naartoe? Naar jullie thuisadres, het internetcafé op vakantie, de werkplek? En die Tjeerd doet zo opzichtig zijn best dat we meerdere bloemstukken beschikbaar hebben voor al die verschillende IP adressen. Nog een uurtje, dan ga ik naar de baan. Hopelijk genieten van mooie sport. Van echte toppers of van onze eigen kanjers op weg naar de top.
Lees verderMachteld Mulder in WJK-finale
BYDGOSZCZ - Machteld Mulder heeft zich vanavond voor de finale van de 800 meter op het WK junioren geplaatst. In de eerste serie van de halve eindstrijd bereikte zij achter de Turkse titelfavoriete Merve Aydin als tweede de finishlijn. Dit was voor haar voldoende om zich direct te kwalificeren voor de finale, die aanstaande vrijdag op het programma staat. Voor Mulder was het na de series van gisteren tijd voor de eerste echt serieuze krachtmeting. Ze startte voortvarend en posteerde zich direct bij het uitkomen van de eerste bocht voorin het veld. Hierna volgde echter eenzelfde soort fout als gister; de TDR-atlete liet zich inhalen en raakte ingesloten in de binnenbaan. Nadat Aydin op 300 meter voor de finish versnelde wist zij ondanks haar verwoedde pogingen geen gaatje te vinden. “Ik wilde niet weer helemaal overal omheen lopen zoals gister. Uiteindelijk heb ik me er op 600 meter maar doorheen geduwd, anders zou ik te laat komen”, aldus Mulder. Dat was echter niet het geval, want na eenmaal flink gas geven wist zij gemakkelijk naar de tweede plaats te lopen. Met haar tijd van 2.07.91 finishte ze een seconde achter de Turkse, die opnieuw haar visitekaartje afgaf, maar ruim voor haar andere concurrentes. Trainer Ton Baltus toonde zich ondanks de finaleplek niet helemaal tevreden: “Ik ben blij met het resultaat, maar de uitvoering was niet om over naar huis te schrijven. Ze heeft nu twee keer tactisch slecht gelopen, maar ik vertrouw erop dat ze in de finale niet dezelfde fouten maakt.” Mulder zelf zag haar fouten in maar verheugde zich desondanks op de race van vrijdag: “Het was niet supersterk maar ik sta er gewoon bij, en ik heb alle kansen op een medaille.” De finale wordt aanstaande vrijdag om kwart over zeven gelopen.
Lees verderSankt Moritz Update (3)
SANKT MORITZ - Voor mij begon de dag van 11 juli al om 0.00uur. Ik was jarig en Selma had me cadeautjes beloofd. De volgende dag wilde ik mezelf als eerste trakteren op een lekkere duurloop rond het prachtige meer (10km), gevolgd door een dompeling in het beekje. Heerlijk om 8uur starten en een uur later tot de middel in stromend smeltwater van 5-6 graden staan nagenieten met de besneeuwde bergtoppen als vaste getuigen. Of het nu helpt of niet, voor mij sowieso totaal irrelevant, ik voel me er goed bij en geniet. Ik word er helder van en geef alles wat er hier gebeurt een plekje. Ook formuleer ik een aantal doelen voor mezelf voor die dag.Toen ik vanochtend om 07.15 mijn telefoon aanzette had ik al een opvallend aantal Sms'jes. Natuurlijk een aantal felicitaties, maar ook een aantal met het trieste nieuws dat Simon Vroemen een positief plasje had geleverd. De verleiding is groot om hier nu uitgebreid vanuit deze positie inhoudelijk in te gaan op deze kwestie. Ik heb besloten dat niet te doen. Maar omdat het een big issue is hier in heel topsportend Sankt Moritz, en dus ook binnen TDR, ontkom ik er niet aan om die hele gebeurtenis te noemen in een sfeerimpressie. Al tijdens mijn duurloopje passeer ik Scandinavische atleten: "Vroemen, Vroemen" en eigenlijk is dat gisteren en vandaag niet meer gestopt. Ik spreek de Belgen Van Koolwijk en Desmet en hun coach. TDR atleten zijn kwaad, stellen vragen over wat ik denk en geloof en men gaat op internet op zoek naar berichtgeving. Intussen blijven de Sms'jes binnenstromen. Ja, ik ben jarig dus het was zingen toen ik de ontbijtzaal binnenkwam. Heel lief allemaal. Gedurende de dag spreek ik Bram Wassenaar en Carel van Nisselroy. De meeste Nederlandse topatleten zijn vooral boos. Ook op hun eigen bond. Trouwens, ik zal over deze zinsnede wel weer een reprimande ontvangen. Buitenlandse toppers en rechtstreekse concurrenten van Vroemen, zoals de Zweed Mustafa Mohammed en de Oostenrijker Günther Weidlinger, zoeken me steeds op en vragen me of ik Simon nog gesproken heb. Nee dus. Genoeg hierover.De avond was fantastisch. We hadden het diner verplaatst naar 19.30uur om met een grote groep eerst live naar Machteld te kijken die aan de start stond voor haar finale 800m bij het WK junioren in Polen. Mijn TDR collega Ton Baltus smste me al "straks baan 8. we gaan voor goud. Zou mooi verjaardagscadeautje voor je zijn!". En wat werd het uiteindelijk spannend! En wat zaten we te schreeuwen "Come on Mach, go go go go.....Yes!!!!!!" BRONS! De 4e internationale TDR medaille! En fuck wat pieken ze weer goed. Want laten we wel wezen, Ton en Machteld zijn een enorm sterk duo die het vooral samen doen. Mijn hulp is slechts zijdelings. Het diner was natuurlijk heel feestelijk met cadeautjes, bedankjes en een grote ijstaart als dessert. Heel veel warmte en gezelligheid. Ik voelde me echt jarig!Het trainen gaat natuurlijk ook gewoon door. Pim Molenaar en Rens Dekkers zijn de atleten met wat fysieke probleempjes nu. De afgelopen dagen stonden verder in het teken van de evaluaties van het NK. Verder had ik nogal een intuïtieve en spontane actie een paar dagen geleden. Om de boel op scherp te zetten had ik voor het avondeten heel snel voor iedereen (ook voor mezelf) een briefje gemaakt met daarop een voor mij en dus ook voor de atleet belangrijke kernvraag. Soms simpel, soms confronterend en persoonlijk, maar altijd met goede intenties en de bedoeling er beter uit te komen dan ervoor. Leverde zoals gehoopt vele reacties op. Soms woede, soms negeren en soms ook ontkenning. Er wordt ook veel met elkaar gesproken. Prima! Gelukkig snapten de atleten heel goed dat werk en privé gescheiden dienen te worden en werd mijn verjaardag onverdeeld gezellig gevierd. Vandaag ging het praten weer verder. Met succes. Morgen sluiten we dat natuurlijk af want "praatjes vullen geen gaatjes". We moeten natuurlijk de focus langzaam gaan verleggen naar waar het uiteindelijk om draait: de races! Geniet van de foto’s van Karel. Trainze, Guido.
Lees verderMachteld Mulder wint brons op WJK...
BYDGOSZCZ - Machteld Mulder heeft een oogje op brons. Voor de derde keer tijdens een groot internationaal kampioenschap mocht de atlete uit Wijdenes het derde treetje van het podium beklimmen. In de finale van de 800 m. van het WK Atletiek voor Junioren waren slechts twee tegenstanders haar te vlug af. De Roemeense Elena Mirela Lavric pakte na het Europese goud in Hengelo (2007) nu het wereldgoud, Merve Aydin uit Turkije won het zilver. De Turkse maakte de finale van meet van aan hard door zeer snel te openen. De eerste tweehonderd meter legde ze af in 27 sec., na een ronde stond de klok voor haar op 57 seconden. Lavric durfde het aan om Aydin, zei het op enige afstand, te volgen. Mulder koos voor haar eigen tempo, een tempo waarvan zij dacht dat ze het vol zou kunnen houden. Na de eerste ronde liep ze mede daardoor in zesde positie. In het tweede rondje moest Aydin haar overmoed bekopen, ze kon haar koppositie niet vasthouden. Al ruim voor de finishlijn werd ze gepasseerd door de Roemense. De inhaalslag van Mulder gedurende de laatste vierhonderd meter getuigde van het juiste inzicht betreffende haar mogelijkheden en ook van lef. Tot aan de finale meters vocht ze voor een medaille en toen ze bijna op de finish nog de Britse Alison Leonard voorbij ging kreeg ze wat ze wilde, een WK-plak. ‘Ik ben nog nooit zo kapot gegaan', was haar reactie direct na de wedstrijd, ‘ik heb zo moeten rennen, het gat met die Britse was met nog vijftig meter te lopen best groot, ik dacht, die krijg ik niet meer te pakken.' Omdat die Britse op het laatste stuk al haar krachten had verbruikt, lukte het Mulder toch nog om haar in te halen. Na de zilveren medaille van Melissa Boekelman bezorgde ze Nederland het tweede eremetaal.De volledige uitslag: 1. Elena Mirela Lavric (Roemenie) 2.00,06; 2. Merve Aydin (Turkije) 2.00,92; 3. Machteld Mulder (Nederland) 2.02,05; 4. Alison Leonard (Groot Brittannie) 2.00,15; 5. Winny Chebet (Kenia) 2.04,13; 6. Sofia Oberg (Zweden) 2.05,07; 7. Trychelle Kingdom (Australie); 8. Amina Bakhit (Soedan) 2.10,71.
Lees verderMulder door naar halve finale op WJK
BYDGOSZCZ – Machteld Mulder heeft zich geplaatst voor de halve finales van de 800 meter tijdens de Wereld Juniorenkampioenschappen (WJK). De TDR-atlete eindigde in het Poolse Bydgoczcz op de tweede plek in de derde serie. Mulder noteerde een tijd van 2.09.10 en eindigde daarmee achter de Zweedse Sofia Öberg, die een tijd van 2.08.16 neerzette. Een plaats bij de eerste vier in één van de vijf series gaf direct recht op een plaats in de halve finale. Mulder startte in baan 1. Na de eerste honderd meter, toen de verschillende banen bij elkaar kwamen, hield de atlete iets in, waarna ze gepasseerd werd door haar concurrentes en op een zesde positie terechtkwam. Er vormde zich vervolgens een dicht pak atletes, waarbij Mulder opgesloten raakte. Met het luiden van de bel werd de finishsstreep gepasseerd in ruim 63 seconden. Mulder zat nog steeds opgesloten in de compacte groep atletes en zag geen gaatje om door te schuiven naar voren. Even later dacht ze een opening te vinden, maar de groep sloot zich al snel weer, mede door de harde wind die de atletes parten speelde. Met nog 200 meter te gaan besloot de Wijdenese niet te gokken: “Omdat ik zo opgesloten bleef zitten, zag ik geen andere mogelijkheid dan me terug te laten zakken en eromheen te gaan.” Dit deed ze met verve: nadat ze zich volledig terug had laten zakken naar de zevende positie, plaatste Mulder een overtuigende versnelling en liep ze vrij eenvoudig naar de tweede positie. Mulder: “De eerste stap is gezet op weg naar de finale. Dat is mijn doel en daar richt ik me helemaal op.” Coach Ton Baltus keek alvast vooruit: “Wanneer Machteld morgen de halve finales doorkomt, dan is alles mogelijk. Je weet het niet in de finale, dat kan wel eens heel spannend worden. Ik heb vandaag niet veel atletes gezien die er duidelijk uitsprongen, behalve de Turkse Merve Aydin, die de vierde serie won. Morgen gaan er van de 24 atletes echter maar 8 door. De eerste twee per serie plaatsen zich, plus twee tijdsnelsten. We gaan voor een plek bij die eerste twee.” Mulder start morgenavond in de eerste van drie series halve finale om 18.25 uur. Gekeken naar de persoonlijke besttijden is Mulder (2.03.72) in haar serie na de Turkse Merve Aydin, met een persoonlijk record van 2.00.33 gelopen dit seizoen, de nummer twee op papier.
Lees verderSankt Moritz Update (2)
SANKT MORTIZ - Het is nu vrijdagmiddag 16.00 uur en het busje uit Sankt Moritz is sinds vanmorgen 8.30 uur onderweg naar het NK Baan in Amsterdam. Het is even doorrijden, maar dan heb je wel wat. Hopelijk. We laten het grootste deel van de groep achter om te trainen. Of liever te rusten. Het eerste trainingsblok van 14 dagen zit erop en vanaf zondag werken we in 12 dagen toe naar Heusden. Vanmorgen vroeg werd ik gewekt door mijn uitgelaten huisgenoten Esther, Majelle en Martin die naar het bergmeertje gereden waren voor een ochtendplons. Om 8.00 uur hadden we nog een laatste gezamenlijk ontbijt waarin we de komende dagen nog even zouden doornemen. Het was dus dringen geblazen in de douche, zo rond kwart voor 8. Het werken met een grote groep atleten vergt in mijn ogen een goede voorbereiding en een strakke organisatie. Hoe duidelijker de afspraken, des te minder gezeur. In de training en coaching geeft het me dan juist weer de ruimte om elke atleet als individu te benaderen en te prikkelen. Het zijn met name de trainingsstages die altijd zeer vruchtbaar blijken op dit gebied. En zo leer ik iedereen weer steeds beter kennen. Kristof houdt zich vooral bezig met de vraag wat ie zou doen als ie de 50 miljoen zou winnen. Niet meer van die rondjes rennen, vreest ie. Daarom doet ie ook maar niet mee met Euromillions of de Staatsloterij. Gelukkig goede zelfkennis, maar op het gebied van motivatie werd ik er toch een beetje verdrietig van. Hij verklaart mij voor gek dat ik in mijn plaats dan nog steeds in een 6-persoons huisje ga zitten en mijn “privatejet-vrienden” op afstand hou omdat ik met een rugtas op Robert Ton, Ronald Schroër en Pim Molenaar van bidons moet voorzien. Ook Karel is “zot” dat ie in zijn plaats nog steeds op z’n buik in het gras gaat liggen om plaatjes te schieten van Selma, Manon en Raika. De ware liefhebber. We hebben er gelukkig een hoop binnen TDR. Martin Lauret is er onbetwist zo eentje. Genieten van elke zware training en voortdurend de twinkeling in de ogen als we het over de komende wedstrijden hebben. De passie, het gevoel. We hebben het er vaak over. Eigenlijk is dat voor ons de kern.Zoals gezegd ieder individu is uniek. En je leert ze steeds beter kennen. Het hoeven geen vrienden van mekaar te zijn, maar ze moeten wel samen goed kunnen functioneren. Ik heb bewust gekozen voor de combinatie van 6 persoons appartementen met daarbij ontbijt en diner in Hotel Sonne. Hierdoor heeft iedereen overdag de rust, ruimte en vrijheid die ze nodig hebben, maar zijn er naast de trainingen wel vaste momenten van gezamenlijk eten. Geen gedoe met huishoudpotjes, boodschappen, koken, afwas en andere sores waar irritatie over kan ontstaan. Een goede huisjesindeling is cruciaal. Niet 2 haantjes in hetzelfde kippenhok. Als er 6 chaoten bij elkaar zitten dan loopt het ook niet lekker. En alle meiden bij elkaar is zelfs bij TDR gedoemd te mislukken. Ik leg mijn voorstel altijd vooraf even voor aan de toppers. Zij mogen wat mij betreft nog “bezwaar” hebben. De trainingsstages zijn dermate belangrijk voor ze, dat ze dan ook de perfecte omgeving verdienen. Zo voelt Michel Butter zich als een vis in het water bij roommate Tom Wiggers in het meidenhuisje met Manon, Barbara en Rens. Mijn inschatting dat de jonge honden Pim Molenaar en Martin Lauret een prima setje zouden vormen pakt uitstekend uit. Selma wil altijd bij de coach, maar gaat lekker haar eigen gangetje. Haar humeur houdt gelijke tred met de toestand van haar voet en het is steeds duidelijker dat ze pas echt intens gelukkig is als het lopen goed gaat. Daar heeft ze zonder twijfel wel 50 miljoen voor over.Geniet van de foto’s van Karel. Trainze, Guido.
Lees verderSankt Moritz Update (1)
SANKT MORITZ - Nadat gisteren mijn vriend en TDR huisfotograaf Karel Delvoye is gearriveerd, hadden we een mooi doel voor vandaag. We gingen voor de ansichtkaart van “Sankt Moritz 2008”. Omdat we morgenochtend onze eerste echte baantraining zullen afwerken, begon de dag van vandaag met een rustochtend en gingen de meesten voor een check up naar fysio Majelle. Vanmiddag was er een rustig duurloopje met enkele versnellingen gepland, ideaal voor wat heen en weer versnellen voor de camera. Karel en ik hadden ’s ochtends wat mooie plekjes bekeken en dus liep alles gesmeerd en was alles na 56 minuutjes gepiept. De groep heeft de luxe inmiddels heel vertrouwd te zijn met de camera, of misschien wel met Karel, en het blijft daarnaast altijd grappig te zien hoe sommigen dan veranderen. Een van de fascinerende facetten van het coachvak vind ik sowieso het verschil tussen de verschillende individuen en het unieke van elke sporter. Zo gaat ook iedere atleet anders om met het feit dat hier op dit moment vele wereldtoppers verblijven en trainen. Een kleine greep: Ivan Heschko, Mo Farah, Mara Yamouchi, Craig Mottram, het Bahreinse duo Jamal en Saad Kamel (zaadkameel), Günther Weidlinger, Benita Johnsson, Victor Röthlin en vanaf komende week ook Stefano Baldini en de Quatarees Shaheen met zijn fameuze coach Renato Canova. Plus de Nederlandse toppers Kamiel Maase en Patrick Stitzinger niet te vergeten. Een ambiance die pure topsport ademt, mede door de rust, de ansichtkaartomgeving en de inspiratie die de vele wereldtoppers uitstralen. Zoals gezegd doet dit met elke atleet iets anders. De ene atleet staat stiekem te klokken vanaf z’n balkon en raakt niet uitgesproken over wat ie gezien heeft. Anderen gaan lekker een uurtje in de zon zitten genieten van zo’n training. Een enkeling maakt direct allerlei afspraken om duurlopen te combineren. We hebben zelfs echte starfuckers binnen onze groep. En sommige TDR-ers ontgaat compleet wie of wat er zich afspeelt. Vanuit TDR willen we iets moois gaan doen met die inspiratie die uitgaat van topatleten. Volgende week komt Michel Boeting (mijn andere vriend) en gaan we ons idee om dubbelportretten te laten plaatsvinden tussen een TDR-er en een atleet naar keuze, verder uitwerken en realiseren. Zulke creatieve processen inspireren mij echt, zeker omdat ik weet dat het onze atleten weer een stapje verder helpt in hun ontwikkeling. Ook de toppers (en hun managers) lijken erg enthousiast over dit project. Ben nu al benieuwd wie welke atleet uit gaat kiezen en over welk onderwerp ze willen praten. We gaan het zo mooi mogelijk vastleggen.Tenslotte nog een korte update over onze eigen atleten en de trainingen. Michel Butter draait uitstekende trainingen en is geheel verlost van zijn keel- en oorinfectie. Hij blijft liever in Sankt Moritz trainen en gaat zich morgen afmelden voor het NK 5000m. Marathonlopers Martin Lauret en Ronald Schröer beginnen lekker aan hun opbouw voor Chicago. Rens Dekkers heeft de afgelopen dagen alternatief getraind omdat ie zijn knie iets heeft overbelast in de vele afdalingen. De nieuwe jongens Pim Molenaar en Robert Ton manifesteren zich uitstekend. Pim vormt een heerlijk duo samen met zijn roommate Martin. Daar ben ik dagelijks van nabij getuige van. Kristof van Malderen wil iets moois gaan laten zien op het BK en de reeks wedstrijden om de Flanders Cup. Raika en Manon raken steeds scherper voor het NK 1500m. Met de afwezigheid van Adrienne Herzog en Susan Kuijken wordt de strijd daarachter heel interessant voor de overige medaillekandidaten. Selma Borst is op dit moment aan het genieten van elke duurloop die ze doet. Gister was dat 60 minuten en de dag ervoor ook al 4 x 2000 in 8’05”. Pijnvrij uiteraard, maar dat was eigenlijk nooit aan de orde. Het spannendste is voor haar het moment dat ze ‘s ochtends opstaat. Gelukkig blijft de ochtendstijfheid nu meestal weg. Over een paar dagen opnieuw een update, met meer nieuws over nog meer atleten. Geniet van de foto’s van Karel. Trainze, Guido.
Lees verderRonald Schr?er presteert sterk in Europa Cup
LEIRIA - TDR-atleet Ronald Schröer heeft afgelopen zaterdag een vijfde plaats behaald tijdens de Europacup te Leiria (Portugal) op het onderdeel 5000m. In de landenwedstrijd, waar atleten van onder andere België, Oostenrijk, Tsjechië en Nederland op verschillende onderdelen tegen elkaar uit kwamen, klokte Schröer na een tactische wedstrijd een tijd van 14.30.27. De 23-jarige kent een persoonlijk record van 14.05.21 en is daarmee de nummer twee van de huidige Nederlandse Ranglijsten. Op basis hiervan ontving de atleet een uitnodiging voor de Europa Cup-ploeg. Vooraf was bekend dat de Oostenrijker Gunther Weidlinger de grote favoriet voor de 5000 meter zou zijn. De steeple-loper staat bekend om zijn strijdlustige manier van lopen. Daarnaast stonden meer sterke mannen aan de start; in totaal vier atleten kenden een persoonlijk record van beneden de 14 minuten. Het zou op voorhand dan ook van start af aan een harde race gaan worden. Schröer liet zich echter niet gek maken: “Aan de start is iedereen gelijk. Zo heeft Hugo van den Broek al eens een tweede plaats weten te behalen, terwijl hij de zevende tijd had staan,” aldus de positief gestemde atleet. In het stadion was het met 28 graden en een fel brandend zonnetje heet te noemen. “Gelukkig kon ik vooraf verkoeling vinden in de callroom”. Deze bevond zich namelijk onder het stadion, bij de parkeergarage. Nadat iedere atleet werd voorgesteld, was het Schröer die na het horen van het startschot direct de leiding nam. “Ik dacht: ‘ik moet hard starten, want dan heb ik direct een goede positie’”. Na een doorkomst van 36 seconden op de eerste 200 meter was er echter niemand die de koppositie wilde overnemen. Schröer liet het tempo vervolgens ver terugvallen, waarna de Wit-Rus Rahautsou overnam en direct een gigantische versnelling inzette. Het tempo was dusdanig hoog dat Schröer besloot om niet mee te gaan met de versnelling. Op het moment dat de Oostenrijker Gunther Weidlinger en de Belg Jean Pierre Weerts Schröer passeerden, volgde de alert lopende Bakkummer wel. Na de 1000 meter-doorkomst in 3.06 minuten werd het tempo gestaag opgevoerd onder aanvoering van de favoriet Weidlinger. Op het twee kilometerpunt werd een serieuze tempoversnelling ingezet. Schröer ging mee met deze versnelling en klokte een ronde van 65 seconden. “Ik voelde echter dat het niet verstandig was om nog langer mee te gaan in dit tempo, het was te vroeg in de wedstrijd om het rood in te gaan”. De Hera-atleet liet het tempo vieren en met hem volgden ook een Fin, Tsjech, Noor en de Belg Weerts. Op 1800 meter voor het einde is het de Belg Weerts die met een versnelling hard over Schröer heen gaat. “Ik ging direct mee in zijn spoor en in no-time liepen we het gat met de kopgroep dicht, dat was wel gaaf.” Hoewel de slotfase al aanbrak, begon de echte strijd nu pas los te barsten; bij het ingaan van de laatste kilometer werd het tempo nog eens flink opgeschroefd. Op twee ronden voor het einde waren het de Portugees Rui Pedro Silva en Weidlinger die beide vol aangingen. “Het leek alsof ik stilstond,” aldus Schröer, die op dat moment toch een snelle ronde liet noteren van 65 seconden. Met een ijzersterke laatste 200 meter weet de 23-jarige jongeling af te rekenen met zijn Belgische concurrent Weerts. Met een laatste 1000 meter in 2.45 legt de TDR-atleet in het sterke veld beslag op de vijfde plaats, in een tijd van 14.30.27. “Dit was echt supergaaf en smaakt naar meer,” luidde zijn commentaar na afloop van de wedstrijd. Coach Guido Hartensveld voegt hieraan toe: “Ronald heeft op de juiste momenten de juiste beslissingen weten te nemen. Deze Europa Cup is heel belangrijk voor zijn ervaring, die hij straks tijdens marathonkampioenschappen goed kan gebruiken.” Schröer reist maandagavond af voor een hoogtestage van drieëneenhalve week in het Zwitserse loopmekka Sankt Moritz. Daar vergezelt hij zijn teamgenootjes en wordt begonnen met het leggen van de basis voor de marathon die in oktober op de planning staat.
Lees verderPaul Boon grijpt kans tijdens Papendal Games
PAPENDAL– Paul Boon wist gisteren tijdens de Papendal Games een knappe tijd van 1.51.56 op de klokken te zetten. De 20-jarige atleet verbeterde zich hiermee voor de derde maal in twee weken. Daarnaast waren er ook persoonlijke records voor een aantal andere atleten. Boon en Onstenk snel Na een mooie wedstrijd afgelopen weekend in Leiden, kwam Paul Boon ook nu goed voor de dag. De Bovenkarspeler stond aanvankelijk als reserve op de lijst, maar na veel getouwtrek achter de schermen kreeg hij 20 minuten van te voren te horen dat hij alsnog in de B-race mocht starten. “Ik ging er vanuit dat ik gewoon zou lopen. Toch blijft het lastig om geconcentreerd te blijven als zo lang onzeker is of je mee mag doen”, aldus Boon. Na een rustige eerste 200 meter liep hij langzaam naar voren en kwam hij het laatste stuk net te kort om mee te doen voor de winst. “Ik kom net terug van een hamstringblessure en mis dus nog wat snelheid, maar dat gaat de komende weken helemaal goed komen.” Trainingsmaatje Bouke Onstenk kon ook erg tevreden zijn. De Hollandia-atleet startte in de A-race en hoefde zich zodoende geen zorgen te maken over het aanvangstempo. Onstenk wist de tweede ronde goed door te zetten en klokte uiteindelijk een beste seizoenstijd van 1.49.33, vlak achter één van zijn idolen Hezekiel Sepeng. Onstenk: “Slechts twee tienden boven mijn PR. Dit biedt nog alle kansen voor een flinke progressie dit jaar!” Trainer Ton Baltus was erg te spreken over zijn beide atleten en keek alvast vooruit: “Twee atleten in de NK-finale zou niet verkeerd zijn.” Jeugd heeft potentie In de twee speciale juniorenraces kwamen verschillende TDR-atleten in actie. Bij de jongens verschenen kersvers Nederlands kampioen bij de B-junioren Addis Riet en 400-meterloper Bjorn Blauwhof ten tonele. Riet toonde na een mindere wedstrijd in Leiden aan dat hij wel degelijk tot de snelste B-junioren behoort. Hij finishte als zesde en met zijn tijd van 1.55.63 snoepte hij zo’n anderhalve seconde van zijn persoonlijk record af. Voor Bjorn Blauwhof verliep de wedstrijd eveneens succesvol. Blauwhof, een jongen uit eigen kweek die dit seizoen nog louter op de 400 meter in actie kwam, toonde dat hij mogelijkheden heeft op de dubbele afstand. Hij finishte in een pr van 1.56.36. Bij de meisjes waren de series van een beduidend minder niveau. Diana Spaargaren en Lisanne Wever wisten achter winnares Maureen Koster beslag te leggen op de tweede en derde plaats. Voor Spaargaren was de race vooral een wijze les. Zij maakte een tactische fout door de eerste 100 meter te traag af te leggen en miste daardoor de aansluiting met de kop van de wedstrijd. Spaargaren finishte in een tijd van 2.17.49, maar kon niet tevreden zijn met haar tweede plaats. Voor Lisanne Wever betekende haar derde plaats echter wel een mooie prestatie. Zij kon bovendien tevreden zijn met haar tijd van 2.18.92. 400-meter loopster Lisanne de Witte was in minder goede doen dan in Leiden en finishte in 2.23.70 als zevende. Kruiver sterk, Lenaarts niet Manon Kruiver wist de stijgende lijn in haar prestaties door te zetten. Na een slechte seizoensstart, gevolgd door een trainingsperiode, wordt nu elk optreden beter. De 2.10.08 die zij klokte betekende voor Kruiver een tweede tijd ooit. “Toen het slecht ging moest ik gewoon veel geduld hebben. Nu gaat het gelukkig weer veel beter!” Raika Lenaarts deed met haar prestatie de harten allerminst sneller kloppen. De 20-jarige Bakkumse startte nog voortvarend en kwam na 600 meter samen met trainingsmaatje Kruiver door in 1.36. Hierna bleek de pijp echter leeg en moest zij genoegen nemen met een teleurstellende 2.18.36. “Ik was in leiden erg diep gegaan”, aldus Lenaarts. “ Dit was misschien net een wedstrijd te veel. Ik zal er niet over in zitten want tot nu toe draai ik gewoon een heel mooi seizoen.” Haasloze 1500m In de B-race van de 1500 meter kwamen Pim Molenaar en Robert Ton in actie. Bij aanvang bleek tot ieders verbazing geen haas aanwezig en zo kwam het dat Molenaar de eerste ronde de groep op sleeptouw nam. Nadat de kop werd overgenomen zakte het tempo snel in en leken de atleten op weg naar een tijd van rond de 4 minuten. Dankzij een sterke eindsprint wisten beide TDR-atleten toch ruim onder deze 4-minutengrens te blijven. Net als in eerdere wedstrijden ontliepen de 23-jarige Ton en de 20-jarige Molenaar elkaar weinig. Dit keer trok Molenaar aan het langste eind en bereikte de finish in een PR van 3.57.01. Vlak daarachter zette Ton een eveneens degelijke tijd van 3.57.77 op de klokken. Butter test zichzelf Op de 5000 meter was er sprake van een iets minder sterk deelnemersveld dan voorgaande jaren. Michel Butter beschouwde dit gezien zijn mindere vorm niet als een probleem. De 22-jarige Beverwijker kende in het voorseizoen enig lichamelijk ongemak wat hem verhinderde naar zijn topvorm te groeien. Toch werd er door atleet en coach waarde aan deze wedstrijd gehecht. Butter: “Ik wilde mezelf niet sparen en gewoon kopwerk doen, om dan zo dicht mogelijk bij de 14 minuten te eindigen. Om er uiteindelijk weer onder te duiken moet ik dat ook in mindere vorm kunnen.” Butter finishde uiteindelijk als derde in een tijd van 14.10.70, vlak voor de verassend sterk lopende Marco Gielen. Een gedeelte van de atleten vertrok direct na afloop van de wedstrijd richting Sankt Moritz, waar ze zich de komende weken zullen voorbereiden op de rest van het seizoen.
Lees verder