Nieuws
Guido Hartensveld verwerft als coach van Team Distance Runners de faam die hij als atleet vergeefs n
Datum: 11 december 2010 Bron: Marco Knippen (Noordhollands Dagblad) Andermans talent laten ontbolsteren Zijn eigen aanleg bleek ontoereikend. En dus nam Guido Hartensveld zich voor andermans talent te laten ontbolsteren. Met succes. Als coach van Team Distance Runners verwierf hij de faam die hij als atleet vergeefs najoeg. Het is inmiddels een vertrouwd gegeven. Als zich een internationale titelstrijd aandient, kun je er prat op gaan dat Guido Hartensveld zich in de frontlinie begeeft. Zo ook zondag bij het Europees crosskampioenschap, waar hij twee ijzers in het vuur heeft. Zijn aanwezigheid in het Portugese Albufeira vormt het illustratieve bewijs voor het bestaansrecht van het hardloopcollectief dat hij tien jaar geleden lanceerde. Team Distance Runners, in de volksmond TDR geheten, is anno 2010 uitgegroeid tot een begrip in de Nederlandse atletiek. Hartensveld geldt nog altijd als de drijvende kracht, al is hij niet langer de eenzame pionier van het eerste uur. Het was destijds een keuze met het hart, de beslissing om voor een ongewis avontuur te kiezen. Hartensveld voelde zich in zijn ambities gedwarsboomd. Hij raakte gefrustreerd door het heersende conservatisme in zijn sport. Deze onvrede was de opmaat tot het formeren van een zelfstandige ploeg. Liefst tien jaar had Hartensveld als trainer van AV Castricum tegen de stroom in geroeid. Hij vond het maar niks dat atleten zich zo'n beetje alle onderdelen eigen moesten maken. Zelf was hij voorstander van vroegtijdige specialisatie. Daarnaast wilde hij af van het verplichte lidmaatschap van de club waaraan hij verbonden was, aangezien dat een belemmerende factor kon zijn voor talentenbundeling. ,,Ik nam niemand iets kwalijk, maar vond dat het anders moest. Ik wilde me aan het vastgeroeste systeem ontworstelen.'' Hartensveld kon slechts op zijn bevlogenheid terugvallen. Er was aanvankelijk geen structuur, nauwelijks geld en lang niet altijd begrip voor zijn stap. Zelfs de Atletiekunie gedroeg zich wispelturig. ,,De status van TDR is wel zes keer veranderd. Het ene moment waren we een Regionaal Talent Trainingscentrum, het andere ogenblik niets.'' Het weerhield hem er niet van altijd zijn eigen plan te blijven trekken. Vijf jaar lang schaafde hij aan het concept, kneedde en boetseerde hij zijn pupillen en investeerde hij. Dat laatste vooral. Want het vrijwillige bedrag van duizend gulden die zijn sporters jaarlijks stortten, dekte nauwelijks de kosten. ,,Het was sappelen. Ik woonde in een zomerhuisje, ging nooit op vakantie en moest elk dubbeltje omdraaien.'' Toch weigerde Hartensveld concessies te doen. Als hij voor de atletiek van huis was, schortte hij tijdelijk zijn werkzaamheden als fysiotherapeut op. Dan kon het zomaar voorkomen dat zijn inkomstenbron opdroogde, terwijl de huur voor zijn onderkomen en zijn praktijk wel opgehoest moest worden. Het bracht hem niet in vertwijfeling. Hartensveld wilde van geen opgeven weten. Hij joeg zijn droom na, een droom waar hij op jonge leeftijd door bevangen was geraakt. Al in zijn tienerjaren kwam hij er achter dat training geven en coachen hem beter lag dan het hardlopen zelf. Op de 800 meter hikte Hartensveld tegen de barrière van twee minuten aan, terwijl zijn schema's bij anderen wel effect sorteerden. De kennis waarover hij beschikte, was het gevolg van zelfstudie. Eens in de twee maanden reisde Hartensveld naar Den Haag af, om zich in de sportbibliotheek in trainingslectuur onder te dompelen. Maar niet alleen absorbeerde hij het geschreven woord. Als er ergens een congres met toonaangevende sprekers plaatshad, was hij present. Nog altijd stapt hij er zelfs het vliegtuig voor in, desnoods voor een dagretourtje. Zodat hij geen training hoeft te missen. ,,Er is een periode geweest dat ik oververmoeid was, vanwege de roofbouw die ik pleegde. Gek genoeg had dat niet z'n weerslag op de atletiek. Op de een of andere manier wist ik me daar altijd voor op te laden, vormde m'n passie een uitlaatklep.'' Desondanks belandde Hartensveld op een kruispunt. Juist op het moment dat de rek er uit leek, diende de redding zich aan. In 2005 wist hij twee grote sponsors te strikken, waardoor definitief de weg naar professionalisme kon worden ingeslagen. Tegenwoordig werkt hij met een vaste begeleidingsstaf, die uit (jeugd)trainers, een fysiotherapeut, sportarts, voedingsdeskundige, inspanningsfysioloog, mentale trainer en teammanager bestaat. Bovendien beschikt zijn organisatie over een eigen atletenhuis in Bakkum. En sinds afgelopen voorjaar is hij voltijd in dienst van de stichting. ,,Ik ben niet langer op mezelf aangewezen, kan terugvallen op de expertise van anderen, heb nu een klankbord. Dat heeft voor rust gezorgd.'' Het topsportprogramma heeft zijn vruchten afgeworpen. Bij het tweede lustrum staat de teller inmiddels op ruim tweehonderd veroverde medailles tijdens (inter)nationale kampioenschappen. Op zowel de baan (middellange afstand), weg als de cross laten de TDR'ers zich van voren zien. Niet alleen bij de junioren, maar ook bij de senioren én zelfs de veteranen. Juist het succes in de breedte illustreert de lonende aanpak. Het is ook wat Hartensveld beoogt: het individu moet binnen het collectief renderen. ,,Natuurlijk is er vaak sprake van een wankel evenwicht, stuit je op dilemma's. Topsport gaat immers met egoïsme gepaard. Maar het groepsproces bewaak ik scherp. Iedereen betaalt evenveel contributie, dus hebben ze allemaal recht op evenredige aandacht.'' Het leidt er bij Hartensveld, die zich nog voornamelijk met de toplaag bemoeit, niet toe dat de persoonlijkheidsontwikkeling uit het oog wordt verloren. ,,Wat voor de een werkt, wreekt zich bij de ander. Het is dus zaak dat je maatwerk biedt. Alleen: ik ben geen privétrainer of -coach. Niemand mag mij voor zichzelf claimen.'' Hij zou zo'n situatie trouwens ook niet willen. ,,Je wordt dan wel erg afhankelijk, loopt de kans een fan of tassendrager te worden.'' De nadelen die aan zo'n knieval kleven, zag hij vanaf de zijlijn. ,,M'n broer Thomas kwam in de Verenigde Staten in aanraking met Olga Poutchkova, een Russisch tennistalent dat door haar vader werd bijgestaan. In zijn drang om als meereizend coach zijn intrede op de WTA Tour te doen, maakte hij de fout ze in huis te nemen. Vanaf dat moment werd hij als voetveeg gebruikt. Ze plunderden niet alleen zijn koelkast, maar ontwrikten ook zijn sociale leven. Alles stond in het teken van zijn pupil, waarbij hij haar divagedrag voor lief moest nemen. En toen het op het sportieve vlak even tegenzat, werd hij net zo gemakkelijk gedumpt.'' Natuurlijk cijfert Guido Hartensveld zich in zekere zin ook voor zijn sporters weg. ,,Ik doe er alles aan om hun talent te verzilveren. Als dat betekent dat ik voor ze moet rennen, doe ik dat. En als ik geduld moet opbrengen ook. M'n principes verloochen ik echter nooit. Ik moet mezelf in de spiegel kunnen blijven aankijken.'' Zo zal hij zijn atleten nimmer betuttelen. ,,Als topsporter moet je zelfstandig zijn. Je moet keuzes durven maken en de consequenties van je handelwijze aanvaarden. Diepgravende gesprekken met je coach horen daar ook bij. Je moet weten wat je aan elkaar hebt en wat je van elkaar mag verwachten. Ruis op de lijn zorgt immers voor vertroebeling. Dat het in de evaluaties wel eens tot botsingen komt, is niet erg. Ik juich openhartigheid toe. Mits de confrontatie is bedoeld om er samen sterker uit te komen.'' Hartensveld heeft, zo geeft hij toe, wel eens moeite met de houding van de huidige generatie sporters. ,,Menigeen gedraagt zich als consument. Ze nemen liever dan dat ze geven. Ik spreek ze daar regelmatig op aan, probeer ze volwassenheid bij te brengen.'' Zo hanteert hij duidelijke basisregels. ,,Als je telkens te laat op de training komt, zeg ik na de derde keer: blijf voortaan maar weg. Of als iemand zijn logboek niet bijhoudt, krijgt-ie dat ook te horen. Gebrek aan discipline getuigt van luiheid, en die karaktertrek is in topsport vaak dodelijk.'' Waar Hartensveld eveneens voor waakt, is vervlakking. ,,De samenwerking moet sprankelen. En er moet een vertrouwensband zijn, eerlijkheid moet de boventoon voeren. Jezelf een rad voor ogen draaien, heeft geen zin. Je wordt toch verraden door je lichaamstaal. Ik prik er doorheen als iemand een wanna-be atleet is, als de uiterlijke schijn het wint van de wil om grenzen te verleggen. Je bestempelt jezelf dan als ongeschikt en raakt bij mij uit de gratie. Want topsport is nu eenmaal geen vrijetijdsverdrijf.''
Lees verderAndermans talent laten ontbolsteren (interview)
Datum: 11 december 2010 Bron: Marco Knippen (Noordhollands Dagblad) Guido Hartensveld verwerft als coach van Team Distance Runners de faam die hij als atleet vergeefs najoeg Zijn eigen aanleg bleek ontoereikend. En dus nam Guido Hartensveld zich voor andermans talent te laten ontbolsteren. Met succes. Als coach van Team Distance Runners verwierf hij de faam die hij als atleet vergeefs najoeg. Het is inmiddels een vertrouwd gegeven. Als zich een internationale titelstrijd aandient, kun je er prat op gaan dat Guido Hartensveld zich in de frontlinie begeeft. Zo ook zondag bij het Europees crosskampioenschap, waar hij twee ijzers in het vuur heeft. Zijn aanwezigheid in het Portugese Albufeira vormt het illustratieve bewijs voor het bestaansrecht van het hardloopcollectief dat hij tien jaar geleden lanceerde. Team Distance Runners, in de volksmond TDR geheten, is anno 2010 uitgegroeid tot een begrip in de Nederlandse atletiek. Hartensveld geldt nog altijd als de drijvende kracht, al is hij niet langer de eenzame pionier van het eerste uur. Het was destijds een keuze met het hart, de beslissing om voor een ongewis avontuur te kiezen. Hartensveld voelde zich in zijn ambities gedwarsboomd. Hij raakte gefrustreerd door het heersende conservatisme in zijn sport. Deze onvrede was de opmaat tot het formeren van een zelfstandige ploeg. Liefst tien jaar had Hartensveld als trainer van AV Castricum tegen de stroom in geroeid. Hij vond het maar niks dat atleten zich zo'n beetje alle onderdelen eigen moesten maken. Zelf was hij voorstander van vroegtijdige specialisatie. Daarnaast wilde hij af van het verplichte lidmaatschap van de club waaraan hij verbonden was, aangezien dat een belemmerende factor kon zijn voor talentenbundeling. ,,Ik nam niemand iets kwalijk, maar vond dat het anders moest. Ik wilde me aan het vastgeroeste systeem ontworstelen.'' Hartensveld kon slechts op zijn bevlogenheid terugvallen. Er was aanvankelijk geen structuur, nauwelijks geld en lang niet altijd begrip voor zijn stap. Zelfs de Atletiekunie gedroeg zich wispelturig. ,,De status van TDR is wel zes keer veranderd. Het ene moment waren we een Regionaal Talent Trainingscentrum, het andere ogenblik niets.'' Het weerhield hem er niet van altijd zijn eigen plan te blijven trekken. Vijf jaar lang schaafde hij aan het concept, kneedde en boetseerde hij zijn pupillen en investeerde hij. Dat laatste vooral. Want het vrijwillige bedrag van duizend gulden die zijn sporters jaarlijks stortten, dekte nauwelijks de kosten. ,,Het was sappelen. Ik woonde in een zomerhuisje, ging nooit op vakantie en moest elk dubbeltje omdraaien.'' Toch weigerde Hartensveld concessies te doen. Als hij voor de atletiek van huis was, schortte hij tijdelijk zijn werkzaamheden als fysiotherapeut op. Dan kon het zomaar voorkomen dat zijn inkomstenbron opdroogde, terwijl de huur voor zijn onderkomen en zijn praktijk wel opgehoest moest worden. Het bracht hem niet in vertwijfeling. Hartensveld wilde van geen opgeven weten. Hij joeg zijn droom na, een droom waar hij op jonge leeftijd door bevangen was geraakt. Al in zijn tienerjaren kwam hij er achter dat training geven en coachen hem beter lag dan het hardlopen zelf. Op de 800 meter hikte Hartensveld tegen de barrière van twee minuten aan, terwijl zijn schema's bij anderen wel effect sorteerden. De kennis waarover hij beschikte, was het gevolg van zelfstudie. Eens in de twee maanden reisde Hartensveld naar Den Haag af, om zich in de sportbibliotheek in trainingslectuur onder te dompelen. Maar niet alleen absorbeerde hij het geschreven woord. Als er ergens een congres met toonaangevende sprekers plaatshad, was hij present. Nog altijd stapt hij er zelfs het vliegtuig voor in, desnoods voor een dagretourtje. Zodat hij geen training hoeft te missen. ,,Er is een periode geweest dat ik oververmoeid was, vanwege de roofbouw die ik pleegde. Gek genoeg had dat niet z'n weerslag op de atletiek. Op de een of andere manier wist ik me daar altijd voor op te laden, vormde m'n passie een uitlaatklep.'' Desondanks belandde Hartensveld op een kruispunt. Juist op het moment dat de rek er uit leek, diende de redding zich aan. In 2005 wist hij twee grote sponsors te strikken, waardoor definitief de weg naar professionalisme kon worden ingeslagen. Tegenwoordig werkt hij met een vaste begeleidingsstaf, die uit (jeugd)trainers, een fysiotherapeut, sportarts, voedingsdeskundige, inspanningsfysioloog, mentale trainer en teammanager bestaat. Bovendien beschikt zijn organisatie over een eigen atletenhuis in Bakkum. En sinds afgelopen voorjaar is hij voltijd in dienst van de stichting. ,,Ik ben niet langer op mezelf aangewezen, kan terugvallen op de expertise van anderen, heb nu een klankbord. Dat heeft voor rust gezorgd.'' Het topsportprogramma heeft zijn vruchten afgeworpen. Bij het tweede lustrum staat de teller inmiddels op ruim tweehonderd veroverde medailles tijdens (inter)nationale kampioenschappen. Op zowel de baan (middellange afstand), weg als de cross laten de TDR'ers zich van voren zien. Niet alleen bij de junioren, maar ook bij de senioren én zelfs de veteranen. Juist het succes in de breedte illustreert de lonende aanpak. Het is ook wat Hartensveld beoogt: het individu moet binnen het collectief renderen. ,,Natuurlijk is er vaak sprake van een wankel evenwicht, stuit je op dilemma's. Topsport gaat immers met egoïsme gepaard. Maar het groepsproces bewaak ik scherp. Iedereen betaalt evenveel contributie, dus hebben ze allemaal recht op evenredige aandacht.'' Het leidt er bij Hartensveld, die zich nog voornamelijk met de toplaag bemoeit, niet toe dat de persoonlijkheidsontwikkeling uit het oog wordt verloren. ,,Wat voor de een werkt, wreekt zich bij de ander. Het is dus zaak dat je maatwerk biedt. Alleen: ik ben geen privétrainer of -coach. Niemand mag mij voor zichzelf claimen.'' Hij zou zo'n situatie trouwens ook niet willen. ,,Je wordt dan wel erg afhankelijk, loopt de kans een fan of tassendrager te worden.'' De nadelen die aan zo'n knieval kleven, zag hij vanaf de zijlijn. ,,M'n broer Thomas kwam in de Verenigde Staten in aanraking met Olga Poutchkova, een Russisch tennistalent dat door haar vader werd bijgestaan. In zijn drang om als meereizend coach zijn intrede op de WTA Tour te doen, maakte hij de fout ze in huis te nemen. Vanaf dat moment werd hij als voetveeg gebruikt. Ze plunderden niet alleen zijn koelkast, maar ontwrikten ook zijn sociale leven. Alles stond in het teken van zijn pupil, waarbij hij haar divagedrag voor lief moest nemen. En toen het op het sportieve vlak even tegenzat, werd hij net zo gemakkelijk gedumpt.'' Natuurlijk cijfert Guido Hartensveld zich in zekere zin ook voor zijn sporters weg. ,,Ik doe er alles aan om hun talent te verzilveren. Als dat betekent dat ik voor ze moet rennen, doe ik dat. En als ik geduld moet opbrengen ook. M'n principes verloochen ik echter nooit. Ik moet mezelf in de spiegel kunnen blijven aankijken.'' Zo zal hij zijn atleten nimmer betuttelen. ,,Als topsporter moet je zelfstandig zijn. Je moet keuzes durven maken en de consequenties van je handelwijze aanvaarden. Diepgravende gesprekken met je coach horen daar ook bij. Je moet weten wat je aan elkaar hebt en wat je van elkaar mag verwachten. Ruis op de lijn zorgt immers voor vertroebeling. Dat het in de evaluaties wel eens tot botsingen komt, is niet erg. Ik juich openhartigheid toe. Mits de confrontatie is bedoeld om er samen sterker uit te komen.'' Hartensveld heeft, zo geeft hij toe, wel eens moeite met de houding van de huidige generatie sporters. ,,Menigeen gedraagt zich als consument. Ze nemen liever dan dat ze geven. Ik spreek ze daar regelmatig op aan, probeer ze volwassenheid bij te brengen.'' Zo hanteert hij duidelijke basisregels. ,,Als je telkens te laat op de training komt, zeg ik na de derde keer: blijf voortaan maar weg. Of als iemand zijn logboek niet bijhoudt, krijgt-ie dat ook te horen. Gebrek aan discipline getuigt van luiheid, en die karaktertrek is in topsport vaak dodelijk.'' Waar Hartensveld eveneens voor waakt, is vervlakking. ,,De samenwerking moet sprankelen. En er moet een vertrouwensband zijn, eerlijkheid moet de boventoon voeren. Jezelf een rad voor ogen draaien, heeft geen zin. Je wordt toch verraden door je lichaamstaal. Ik prik er doorheen als iemand een wanna-be atleet is, als de uiterlijke schijn het wint van de wil om grenzen te verleggen. Je bestempelt jezelf dan als ongeschikt en raakt bij mij uit de gratie. Want topsport is nu eenmaal geen vrijetijdsverdrijf.''
Lees verderVan Malderen heeft de focus terug
woensdag 05 januari 2011 Auteur: Erik Gyselinck Kristof Van Malderen sport voor de verwezenlijking van een droom: het Belgische record op de 1500 meter en de Olympische Spelen in Londen van 2012. VILVOORDE - Kristof Van Malderen (27) bracht afgelopen zomer zijn record op 1500 meter naar 3.37.13. Hij miste slechts nipt de EK-finale maar greep toch naast een contract als topsporter bij het leger. Even dacht hij aan stoppen maar nu is hij weer gefocust. De VAC-atleet overwintert momenteel tot 7 januari in Andalusië. 'Van hieruit vertrek ik dan voor een oefenkamp in Zuid-Afrika, waar ik tot 3 februari verblijf', licht hij zijn internationaal bestaan toe. 'Ik kom terug om twee indoorwedstrijden te lopen. De eerste staat nog niet vast, de tweede is de Flanders Indoor in Gent. Met de EK-limiet in het achterhoofd, maar hoofddoel is goed voor de dag te komen, want indoor brak ik nog geen potten.' 'Verleden jaar kon ik aanklampen, nu wil ik meedoen voor de prijzen. Het resultaat hangt een beetje af van het deelnemersveld. Loopt men voor een beste wereldjaarprestatie, dan is de kans klein dat ik 3.41.24 haal. Loopt men anders, dan heb ik een kans. Als je 3.40 loopt, kan je in Parijs de top-8 halen. Maar dan moet ik mijn zomerniveau halen, toen ik tweemaal 3.37 en éénmaal 3.38 liep. Binnen moet je er drie tot vier seconden bijtellen.' 'Veel heeft met motivatie te maken', vervolgt Van Malderen. 'Verleden jaar heb ik het in de herfst laten liggen. Ik had het te druk met mijn werk en ik had een trainingsachterstand. Dit jaar gaat het beter, ik werk niet meer voor een baas maar enkele uren per dag marketing via internet.' 'Ik sta nu scherper. Ik merk dat op mijn zogenaamd marathontempo: dat is 20km kunnen lopen tegen 3.10 per kilometer.' Londen 2012 Die motivatie is er gekomen na een periode van zware twijfel over het verder verloop van zijn loopbaan. 'Ik had naast een profcontract gegrepen, klaarblijkelijk omdat ik de EK-finale gemist had. Het is blijkbaar moeilijker om bij Topsport Defensie binnen dan buiten te geraken (verwijzend naar de geblesseerde Nathalie De Vos, die contractverlenging kreeg zonder prestaties te kunnen voorleggen, red.). Blijkbaar heeft Defensie besloten om dezelfde keiharde norm als Bloso te hanteren: top-8 op een EK of top-16 bij een WK.' 'Ik sta 50ste op de wereldranglijst en 13de in Europa. Ik vind het raar dat ik dan niet in aanmerking kom als prof. Maar ik stel de regels niet op en breek er mijn hoofd niet langer over. Dat doet mijn Nederlandse coach Guido Hartensveld ook niet.' 'Ik geloof heel hard in het Team Distance Runners, waar ik al een paar jaar deel van uitmaak. Ik verlies veel centen, maar ik sport niet voor een contract - ofschoon het een middel is - maar wel voor de verwezenlijking van een droom: het breken van het Belgisch record (op naam van Christophe Impens met 3.34.13, 1996, red.) en het bereiken van de Olympische Spelen in Londen in 2012.' Nochtans was zijn aangekondigd afscheid geen bevlieging. 'Ik had al alles gehad: EK's, WK's, Memorials,... en wilde stoppen. Maar toen belde Raymond Seneca mij op, mijn clubvoorzitter bij Vilvoorde AC. Hij zei dat hij in mij geloofde en geeft me een financieel steuntje in de rug via zijn firma. En dat zonder dossiers en vergaderingen, dat heeft mij geraakt. Ik sport nu voor de mensen die achter mij staan. Zij verdienen om in Londen op de tribune te zitten. Tegen dan moet ik 3.34 kunnen lopen. Ik moet hoe dan ook 3.35.50 realiseren om er te geraken.'
Lees verderTDR-atleten komend weekend volop in actie
CASTRICUM - Het belooft een druk weekend te worden voor de atleten van Team Distance Runners (TDR). Vrijwel alle atleten van het team komen in actie, verdeeld over twee wedstrijdlocaties. Een groot gedeelte van de baanatleten reist af naar Dortmund voor de opening van het indoorseizoen; de langeafstandslopers openen het nieuwe jaar met de klassieker ''de Halve Marathon van Egmond.'' Indoor Een grote groep baanatleten zal zondag beginnen aan een reeks indoorwedstrijden. Dortmund is het decor voor de ouverture van het seizoen. Een aanzienlijk gedeelte van de 12 atleten dat aan de start verschijnt, heeft zich onder de Spaanse zon van Chiclana voorbereid. Vandaag zal de groep, met onder meer Nils Pennekamp, Raika Lenaarts en Manon Kruiver, het vliegtuig terugnemen naar Nederland. De indoormeeting in Dortmund wordt aangegrepen als eerste testwedstrijd. Aansluitend zal een serie van vier a vijf wedstrijden volgen, eindigend met het Nederlands Kampioenschap Indoor. De atleten worden hierbij begeleid door coaches Will Conijn en Ton Baltus. De meeste TDR-atleten zullen zondag starten op een tweetal afstanden: 800m en 400m of 400m en 60m. Bij de mannen verkeert Nils Pennekamp in goede vorm na een geslaagd trainingskamp. Net als Tjerk Conijn en Paul Boon zal Pennekamp deelnemen aan de 800m en 400m. Bjorn Blauwhof gaat voor de korte tweekamp: 60m en 400m. Bij de dames staan onder andere Manon Kruiver, Raika Lenaarts en Jill Holterman aan het vertrek (800m en 400m). Lisanne de Witte loopt naast de 400m de 60m. Egmond In tegenstelling tot de indooratleten hebben de langeafstandslopers zich vrijwel allemaal voorbereid in eigen land. Met de winterse omstandigheden van de afgelopen weken was dat nogal eens behelpen. ''Een aantal bostrainingen hebben we naar het asfalt moeten verplaatsen,'' vertelt Michel Butter. ''Met de sneeuw is het altijd wel even opletten en gaat het tempo wat omlaag, maar sterk word je er zeker van. Iets dat je best kan gebruiken op een parcours als Egmond.'' Butter liet de afgelopen weken zien goed in vorm te zijn, door de Sylvestercross winnend af te sluiten en een sterk EK Cross te lopen. Ook marathonloper Rens Dekkers kijkt vol enthousiasme uit naar de winterklassieker: ''De halve van Egmond is altijd een prachtige wedstrijd. Een sterk deelnemersveld, de omstandigheden, de sfeer. Ik kijk er naar uit om zondag weer de strijd aan te gaan!'' Ronald Schroer is na zijn deelname aan de Amsterdam Marathon weer op tijd fit om vooraan mee te strijden. In het zand van Soest kwam de TDR-atleet verrassend sterk uit de voeten. Naast dit drietal zullen bij de heren ook Yennick Wolthuizen, Christian de Lie, Pip Tesselaar en Marten Korfage van start gaan. Bij de dames is Inge de Jong de enige TDR-deelneemster. De atlete was de afgelopen weken als een van de weinige langeafstandsatleten mee op trainingskamp in Spanje. Na een geslaagde voorbereiding kijkt De Jong gretig vooruit: ''Ik heb er onwijs veel zin in. De trainingen gaan prima en zondag hebben we met de Nederlandse dames een prachtig deelnemersveld.'' De Jong doelt hiermee op de sterke bezetting qua Nederlandse deelneemsters: achter internationale toppers Lornah Kiplagat en Hilda Kibet zal zich naar waarschijnlijkheid een grote groep aan elkaar gewaagde atletes vormen. De Jong zal concurrentie kunnen verwachten van onder andere Heleen Plaatzer, Miranda Boonstra en Andrea Deelstra. Dullstroom De dag na ''Egmond'' zullen vrijwel alle TDR-deelnemers afreizen naar het Zuid-Afrikaanse Dullstroom. Daar wacht een trainingskamp van een maand, waarna men bij de Groet Uit Schoorl Run topfit aan de start wordt verwacht. In Dullstroom zal de groep zich bij 1500m-loper Kristof van Malderen voegen. Van Malderen belegt beide trainingskampen en reist vandaag al door van Spanje naar Zuid-Afrika. Op 2 februari zal de baanatleet naar Europa terugkeren, om een kleine twee weken later te schitteren voor eigen publiek. De Toyota Indoor te Gent, ook wel aan te duiden als ''de nacht van Heusden van het indoor'', vormt voor Van Malderen de hoofdwedstrijd van het indoorseizoen. ''Schitteren voor eigen publiek tijdens de Toyota Indoor, dat is de opgave voor mij deze winter,'' aldus Van Malderen. Daarnaast staat kwalificatie voor de Europese Indoorkampioenschappen te Parijs (4 tot 6 maart) centraal. Ilse Pol Tenslotte valt er ook nieuws te melden over de nieuwste atlete binnen het Team Distance Runners: Ilse Pol. Pol heeft zich de laatste week van het trainingskamp in Spanje bij TDR gevoegd. ''Deze week is erg positief bevallen en voor Ilse ook belangrijk geweest,'' aldus TDR-coach Guido Hartensveld. ''We hebben werkafspraken kunnen maken en het was een moment van kennismaking. Maar last but not least, het belangrijkste is dat we Ilse weer aan het lopen hebben gekregen. Door blessures, ziekte en andere problemen heeft Ilse al vanaf oktober niet meer gelopen. Hier in Spanje heeft ze weer haar eerste duurloopje kunnen doen. We hebben afspraken met fysiotherapeute Majelle Laman gemaakt en Ilse zal de komende weken in Noord-Holland verder revalideren. Vervolgens zal ze op 16 januari doorreizen naar het trainingskamp in Zuid-Afrka.''
Lees verderEK Indoor: Van Malderen meer klaar dan ooit
PARIJS - Morgenmiddag komt TDR-atleet Kristof van Malderen in actie op de series 1500m van de Europese Kampioenschappen Indoor. Van Malderen bevindt zich momenteel met de Belgische ploeg in de Franse hoofdstad, na een geslaagde trainingsstage in het Portugese Monte Gordo. De atleet gaf afgelopen week in een interview aan aan nuttige ervaring te hebben opgedaan in zijn vorige twee internationale toernooien. Dat zou in zijn derde seniorentoernooi tot een finaleplaats moeten leiden. We blikken vooruit met Van Malderen. Kristof, is je reis vanuit Monte Gordo vlot verlopen? "Ja, dat ging voorspoedig. We hebben er goed over nagedacht en om vanuit trainingskamp direct door te reizen naar Parijs, dat gaf me de nodige rust. Heerlijk om hier nu te zijn." We zien 28 atleten op de startlijsten, is het al duidelijk hoeveel series 1500m er gelopen zullen worden? (Ten tijde van schrijven is het donderdagochtend 3 maart, red.) "Dat hangt ervan af hoeveel atleten nog zullen afhaken. Je hebt altijd een aantal afmeldingen op het laatste moment en ook staan er een aantal mannen dubbel ingeschreven, zoals op de 1500 en 3000 meter. Dat is een onmogelijke combinatie, dus die zullen moeten kiezen. Ik verwacht ongeveer 25 deelnemers, het zal erom hangen of er twee of drie series zijn. Er gaan negen man door naar de finale. Bij drie series zullen dat de twee voorsten van elke reeks zijn, plus de drie tijdsnelsten. En bij twee volle series heb je de drie voorsten van elke reeks, met drie tijdsnelsten. In beide gevallen is het strijden om een rechtstreekse plaatsing." Hoe benader je de series? "Ik zal het moeten beschouwen alsof het de finale is. De finale, dat is waar ik dolgraag wil staan. En om dat te bereiken, zal ik sterk moeten zijn in de series. Als je de tijden van de deelnemers ziet, met een groot aantal mannen binnen twee seconden van elkaar, zal het mega hectische worden. Zeker op zo'n krappe indoorbaan zullen tactische fouten extra hard worden afgestraft. Maar no problem voor mij, ik heb me daar goed op voorbereid." Als je kijkt naar de startlijsten, waar sta je dan? "Zoals gebruikelijk heb je het 'Spaanse blok', met een groot aantal sterke Spaanse lopers. Zoals gewoonlijk lopen die heel dominant. Olmedo is voor mij toch wel de favoriet. Enkele weken geleden liep hij nog 1.46.07 indoor op de 800m. De vraag is of hij, vanuit de 800m, twee keer goed kan lopen in een weekend. Verder zitten er twee medaillewinnaars bij: Yoann Kowal (brons op de EK indoor 2009, red.) en de grote verrassing van Barcelona Carsten Schlangen (zilver op de EK outdoor 2010, red.). En Spanjaarden zoals Juan Carlos Higuero staan weliswaar achter me op de plaatsingslijst, maar zijn natuurlijk super ervaren. Hij klokte al eens 3.31 outdoor. En dan heb je nog een aantal mannen, zoals de Tsjech Jakob Holusa, een groot talent. Hij was al eens vijfde op de WK Indoor 800m. En vergeet de Pool Nowicki niet. Het zit heel dicht bij elkaar, dus dat wordt knokken op het laatste rechte stuk." Wat wordt je tactiek? "Ik voel me goed en heb meerdere wapens om te benutten. Ik ben een stuk sneller geworden en kan wisseltempo's beter aan. Ik kom dan ook volledig bewapend aan de start. De exacte tactiek gaan we nog bepalen aan de hand van de serie-indeling en die tactiek hou ik ook liever voor me. Het punt is om rustig te blijven, niet teveel energie te verspillen en toe te slaan wanneer het moet. Het is zaak om de serie als finale te beschouwen en in de eindstrijd, dan is alles mogelijk." Inmiddels zijn de series bekend geworden. Er zal gelopen worden over een drietal series, met 8 a 9 atleten per reeks. Dit betekent dat de eerste twee deelnemers per serie zich rechtstreeks plaatsen voor de finale, aangevuld met de drie tijdsnelsten over de drie series. Van Malderen is ingedeeld in de tweede serie, met de Spanjaard Diego Ruiz (dit indoorseizoen goed voor 3.38.26) en het Tsjechische talent Jakob Holusa. De sterkste van drie Nederlandse atleten, Ate van der Burgt, zal ook in de tweede serie in actie komen. De wedstrijden vinden morgen om 14.50u plaats en zijn live te zien op Sporza en Eurosport. De einstrijd staat gepland voor zondagmiddag, 16.20u.
Lees verderKristof van Malderen geveld door de mazelen
CASTRICUM - TDR-atleet Kristof van Malderen ziet zijn voorbereiding op het outdoorseizoen behoorlijke vertraging oplopen. De 1500m-loper kreeg namelijk te horen dat hij kampt met de mazelen. Na een rustperiode die volgde op het indoorseizoen had de Belg juist zijn training weer hervat toen zich de eerste ziekteverschijnselen zich openbaarden. Na een aantal dagen van hoge koorts volgde begin deze week zelfs een ziekenhuisopname. Inmiddels weer thuis is Van Malderen nog steeds behoorlijk ziek. "Hoge koorts, overgeven en een gevoel van algehele malaise. Maar gelukkig is de diagnose nu duidelijk en het ergste gevaar geweken. Ik ben blij dat ik weer thuis ben, ook al ben ik nog steeds hondsberoerd." De 1500m-specialist blijkt in zijn jeugd deze kinderziekte nooit te hebben doorlopen en ook waren in zijn vaderland de verplichte vaccinaties destijds nog niet ingevoerd. Aan het krijgen van de mazelen op latere leeftijd kleven een aantal forse gezondheidsrisico's. Om die reden heeft de huisarts ook om ziekenhuisopname gevraagd. Naar verwachting zal het herstel nog enige weken op zich laten wachten.
Lees verderVan Malderen schrapt deel een wedstrijdseizoen
CASTRICUM - Kristof van Malderen heeft in overleg met zijn coach Guido Hartensveld en het begleidingsteam van TDR (Team Distance Runners) besloten het eerste gedeelte van het komend zomerseizoen te schrappen. De gevolgen van de mazelen en een daarmee samenhangende ziekenhuisopname hebben grote schade aangericht aan de fysieke toestand van de 1500m-specialist. "Ik ben ruim zes kilo spiermassa kwijt; ik heb een flinke jas uitgedaan," aldus Van Malderen. "We hebben deze beslissing twee weken geleden genomen, tijdens wat weer mijn eerste duurloop was. Een loopje van 19 minuten met coach Guido. Het was hopelijk voor het eerst en laatst dat Guido na afloop frisser was dan ik. Iedereen die Guido's hardloopconditie kent, weet ik waar ik het over heb," zegt de Vlaming met een knipoog. "Maar zonder gekheid: dit seizoen wil ik geen stap overslaan om weer die volgende stap naar de wereldtop te kunnen zetten." Van Malderen wil dit seizoen zijn persoonlijk record van 3.37.13 aanscherpen om zo aansluiting te vinden met de wereldtop, met het WK in Daegu in zijn achterhoofd. "Het is niet slim om die doelen al in mei na te jagen," aldus coach Hartensveld. "Zelfs als Kristof het zou willen, zou het op dit moment niet kunnen. We moeten het zorgvuldig opbouwen." Van Malderen is inmiddels weer in training, zij het afzijdig van de groep. Verleden week trainde hij alweer 85km, waarbij hij ook langzaam terugkeert op zijn oude gewicht. De atleet streeft nog na voor zijn club Vilvoorde de competitie te lopen. De vraag is echter of hij op tijd fit is om z'n eerste club, die hem tevens ondersteunt, een dienst te bewijzen. Dat zal nog moeten blijken. Van Malderen: "Ik wil er alles aan doen om mijn club aan de punten te helpen, maar het moet wel fysiek verantwoord zijn."
Lees verderDrietal atleten maakt zich op voor EK Neo-senioren
OSTRAVA - Over enkele dagen breekt voor een drietal atleten van het Team Distance Runners de belangrijkste wedstrijd van het seizoen aan. In het Tsjechische Ostrava zullen Bjorn Blauwhof (400m), Niels Verwer (1500m) en Jill Holterman (5000m) zich meten met hun sterkste leeftijdsgenoten op het Europees Kampioenschap voor neo-senioren (atleten onder 23 jaar). Blauwhof start op donderdag dan wel vrijdag, terwijl Verwer (zaterdag) en Holterman (zondag) later in het programma in actie komen. Blauwhof Bjorn Blauwhof baarde dit seizoen opzien door een grote progressie te boeken op de 400m. De Purmerender begon aan het seizoen met een beste tijd van 47.52 en heeft deze inmiddels aangescherpt tot 46.69. In het Europees geweld bevindt Blauwhof zich hiermee in de middenmoot. Van de 24 ingeschreven deelnemers kent de TDR-atleet de 12e tijd. Drie lopers hebben een tijd binnen de 45 seconden staan, de langzaamste van het gezelschap scoort een prestatie van 47.29. Vladimir Krasnov uit Rusland (45.12) is veruit de snelste. Om zich voor te bereiden op het titeltoernooi is Blauwhof anderhalve week op trainingskamp geweest in Sankt Moritz, met zijn teammaten van TDR. "Daar heeft hij de batterij weer goed op kunnen laden en de focus opnieuw kunnen pakken," vertelt TDR-coach Guido Hartensveld. "Bjorn heeft hard moeten werken voor de limiet. Hij heeft veel wedstrijden moeten lopen om deelname af te dwingen voor dit toernooi. Daarom is het goed dat hij in Zwitserland zijn rust heeft kunnen pakken, zodat hij komende week kan knallen." Het is nog onduidelijk of Blauwhof op dnderdag- of vrijdagavond voor het eerst aantreedt. Wanneer de series doorgaan start Blauwhof op donderdagavond om 19.10u in de eerste ronde van de 400m. Vervallen de series, dan betreedt hij het tartan vrijdagavond om 18.45u voor de halve finales. "Maar elke race zal ik moeten benaderen als een finale," aldus de TDR-atleet. De eindstrijd van de 400m staat gepland voor zaterdagmiddag, om 16.40u. Verwer Niels Verwer heeft dit jaar nadrukkelijk naar het EK neo-senioren toegewerkt. De gewenste vorm werd in het voorseizoen bewust nog niet getoond, om op het EK volledig te kunnen pieken. Tijdens de Europacup in het Turkse Izmir deed Verwer nuttige ervaring op. Eind juni volgde een trainingsstage in Sankt Moritz, waar vooral gewerkt werd aan tactische aspecten. "Ik heb een heerlijke stage gehad," vertelt Verwer, die inmiddels het Zwitserse bergdorp verlaten heeft. "Ik ben heerlijk tot rust gekomen. Qua training hebben we vooral de tactische zaken aangescherpt. Op een Europees toernooi komt het nogal eens voor dat vanuit een langzaam tempo keihard versneld wordt." "En dat is het punt waarop Niels zich nog kan verbeteren," vult Hartensveld aan. "Doorversnellen op een redelijk tempo, dat zit erg goed. Maar die jongens op het EK kunnen vanuit langzaam tempo er nog een rondje van 52 seconden uitgooien. Aan dat soort felle tempo's hebben we dus gewerkt, om de eindsprint vanuit langzaam tempo te versterken." De series van de 1500m staan op zaterdagochtend gepland, om 10.35u. De beste atleten mogen op zondagmiddag aantreden in de finale, om 16.20u. Verwer kent de 8e tijd (3.40.08) van in totaal 37 deelnemers. Het droomdoel van de atleet is de finale. "Het zit heel dicht bij elkaar, dus zal ik alles moeten geven, geen fout moeten maken en daarnaast wellicht wat geluk nodig hebben met het verloop van de series. Met de vorm zit het in ieder geval meer dan goed." Topfavoriet is Florian Carvalho uit Frankrijk, die bij de laatste Diamond League Meeting in Parijs zijn persoonlijk record verbeterde tot 3.35.29. Belg Jeroen d'Hoedt (3.36.90) is de nummer twee op de lijst. Holterman Jill Holterman loopt in Ostrava de 5000m. Een bijzondere afstand voor de atlete, aangezien ze het onderdeel slechts eenmaal eerder heeft gelopen. Daarbij kwalificeerde ze zich direct voor de EK voor neo-senioren. In Wageningen noteerde Holterman 16.15.78, ruim voldoende voor deelname. "En dat is maar goed ook, want als je op de deelnemerslijst kijkt, dan is de concurrentie pittig," vertelt Hartensveld. "Jill staat nu als 13e geplaatst van 21 deelneemsters. Met de limiettijd van 16.35 zit je standaard bij de onderste plaatsen." Holterman beaamt dit: "Ik ben blij dat ik ruim onder de limiet zit. Het betekent dat ik goed mee kan doen in de strijd, ik heb er daadwerkelijk wat te zoeken" De atlete droomt van een top-10 positie: "Slim lopen, niet bang zijn en dan heerlijk de top 10 binnenlopen. Dat zou een prachtig scenario voor me zijn!" Half juni toonde Holterman zicht verrast toen ze zich wist te kwalificeren op de 5000m. De voorgaande wedstrijden had ze zich vergeefs proberen te plaatsen op de 1500m, waarna het op de langere afstand op zijn plaats viel. Hartensveld toonde zich minder verrast. "Ik wist wel dat Jill die tijd kon lopen. Ze is echt een 1500/5000-type, ze kan heel makkelijk switchen tussen de afstanden." Zondagmiddag wacht de eindstrijd over 5000 meter, Holterman start om 16.35u. Hartensveld heeft er vertrouwen in. "Ik heb het idee dat Jill nog beter is geworden. De trainingsstage heeft goed uitgepakt." De startlijst wordt aangevoerd door een tweetal Russinnen, met zeer scherpe tijden van 15.19.94 en 15.22.14. De Noorse Karoline Bjerkeli Grovdal volgt met 15.25.40. De tijden van de ingeschreven deelnemers reiken niet tot boven de 16.30.
Lees verderMichel Butter meldt zich af voor NK 5000m
CASTRICUM - Michel Butter heeft zich zondagavond afgemeld voor het Nederlands Kampioenschap Atletiek, dat komend weekend plaatsvindt in het Amsterdamse Olympisch Stadion. Butter zou starten op de 5000m, maar wil met het oog op de marathonvoorbereiding geen enkel risico nemen met de lichte kuitblessure die hij opliep tijdens de Nacht van de Atletiek in Heusden. "Ik heb tegenwoordig problemen als ik op spikes loop, zo bleek ook weer in Heusden," aldus de atleet. "We gaan de problemen niet opzoeken, ik wil namelijk een volgende stap maken op de marathon. Een scherpe 5000m blijk ik nu helaas niet aan te kunnen. Jammer, want ik houd altijd wel van kampioenschapraces."
Lees verder