Nieuws
Sofia Jarvis: 'Passion'
De TDR website redactie stuitte onlangs op de weblog van jeugdplan atlete Sofia Jarvis. Jarvis is een Amerikaanse scholiere die voor een langere periode in Nederland verblijft in het kader van een uitwisselingsproject. De atlete kwam in contact met TDR en traint nu ongeveer een jaar met de jeugdafdeling mee. Over haar visie op het loperscollectief, heeft ze een drietal columns geschreven, met de pakkende titels ÂpassionÂ, Âperfection en ÂperformanceÂ, naar de TDR-slogan. Wij waren onder de indruk en willen de drie verhalen graag met de lezers van de TDR-website delen. Vandaag deel 1: ÂPassionÂ. Passion Passion doesn't come in moments; it's always there and it never goes away. Passion is what has made this year so important for me, and what made Portugal such an experience. And passion is what is going to make it so hard for me to leave TDR in July. When I first started running with TDR my goal was to make the most of ten months of training with them, improve a lot, and be able to perform for the cross-country and track season when I got back to Spooner. Of course I wanted to be able to keep up with the other runners and to feel like I belonged, but I never really thought it was a possibility. Over the last few months that's changed. I've gotten so caught up in the passion of the other athletes, of the coaches, and the passion I've gained, that I don't even want to imagine what it's going to be like to train without TDR again. It's not honest to say that passion is the only reason I love TDR- it's not. I love how professional it is, that there's a website with a real slogan, that we're sponsored by Nike, that we warm up for an hour before starting the rest of the training, that we have to send training logs to our coach every week, that we train in the dunes on Sundays, and on the track Tuesdays and Thursdays. I could go on forever about everything that I love about TDR, and it doesn't all have to do with passion. Still, passion is a huge part of it, because it's what makes everything else possible. No one can train as much and as hard as the athletes from TDR do, or coach as much as the coaches do without passion. At the end of the two weeks in Portugal we all sat down and talked about how we thought it went, what we'd learned, and what could have gone better. When the discussion was over, the coach from the other team asked which people from the youth team thought that they could make the step over to the other team within the next year. In that moment it hit me so hard how lucky I've been. The coaches all have the same goal as the athletes: to train runners who will eventually be strong enough and fast enough to run with the other team. But I don't fall under that category. We all know that I'll be leaving in July and then I'll be done with TDR, but the coaches still coach me like everyone else, give me just as much attention, and train me with just as much passion as they do all of the other athletes. I don't know how Milja found TDR or why the coaches let me start training with them. I don't really understand how it all began, but I know it's going to be incredibly hard to let it end. The thing is, it's just starting now. Right now, I'm starting to run faster, to be able to train harder, and to feel like I belong. In Portugal, the practices weren't about not being left behind anymore. They were about running the right times for myself and focusing on real goals. Getting left behind didn't happen very often- I ran with the rest of the team, not behind them. Now, almost every practice goes better than the practice I had before, and over two months (less than two months) I have to leave. I love running more than I ever have before. I'm doing my best to hold on to the "Portugal feeling." I don't ever want to forget what the days were like there; training, eating fresh bread on the balcony, napping every afternoon, training again. I'm not going to forget what it's like to be taken so seriously, to run up a hill and feel like you could do it ten more times, and to run on the track with so many strong athletes. More than anything I hope that after I leave I can hold onto the passion I've gotten through this year: through all the races, all the practices, all the long coversations about running, the other athletes, the coaches, and through Portugal.
Lees verderSofia Jarvis: 'Perfection'
De TDR website redactie stuitte onlangs op de weblog van jeugdplan atlete Sofia Jarvis. Jarvis is een Amerikaanse scholiere die voor een langere periode in Nederland verblijft in het kader van een uitwisselingsproject. De atlete kwam in contact met TDR en traint nu ongeveer een jaar met de jeugdafdeling mee. Over haar visie op het loperscollectief, heeft ze een drietal columns geschreven, met de pakkende titels passion, perfection en performance, naar de TDR-slogan. Wij waren onder de indruk en willen de drie verhalen graag met de lezers van de TDR-website delen. Vandaag deel 2: Perfection. Perfection Perfection moments are frequent. Performance moments are perfection moments and the moments that are incredibly far away from performance moments are perfection moments too. Every moment in Portugal was a perfection moment, every training here is a perfection moment, every time I train by myself, or think and talk about running is a perfection moment. For me, the word "perfection" probably isn't the right word. Saying that I'm perfecting something makes it sound like what I'm doing is almost perfect, and that couldn't be further from the truth. Improving might be a better word, but since I'm sticking with the TDR slogan, "Passion, Perfection, Performance," this blog is still the perfection blog. These are the things I've been perfecting this year, or some of them... everything needs perfection. And I have been perfecting everything. Even the things I'm still horrible at are much better than they were at the beginning of the year, and after Portugal they're better than they were before Portugal. Farthest from Perfect: Â Jumping high. I've never been able to jump high, but it doesn't help that I'm afraid to try to jump high. I'm still the only one who has to jump next to the hurdles we're jumping over, and in front of the box we're supposed to jump on to. Â Sprinting. The joke that I'm going to be made into a sprinter never gets old. Â High knees. Whenever the sprint coach sees me run by he tells me to bring my knees up. At least to a 90 degree angle he says. And the whole time it felt like they were already at a 120 degree angle... Â Toes to my nose. There's this jumping exercise we do where we have to jump as high as we can using only the flexing movement of our toes. The thing is, every time we do this I automatically have to pee. Which makes it really hard to jump higher and higher. I'm going to blame the huge distance between my toes and my nose on my small bladder. Â Leaping. "Loopsprong" is what you say in Dutch. The other runners look so strong and fast when they do it, but it still hasn't really clicked for me. Â Elbows in. The more tired I get the further my elbows get from my body. It's a sad story. Â Underwater swimming. Don't even get me started. Really Far From Perfect: Â 800m dash. The word "dash" says it all. The thing is, people who are really "dashers," like the athletes who run 100m and 200m dont' really like dashing for 800m. So people like me who don't think 800m is all that far have to try to run fast, and then 800m does seem far. Â Hill sprints. Hill sprints only get to be under the second worst category because they're better than my normal sprints. Sometimes I can get on my toes, sometimes I can get my knees up, and sometimes I can push through to the end. Â 80 second laps in an interval training. It's happened before- around 80 seconds, and it's way better than 90 second laps in an interval training. Â "Zweef Momenten." A zweef moment is when neither of your feet is touching the ground. There were a few flying moments in Portugal, and now I want more. Still Pretty Far From Perfect: Â Skipping. If I focus really hard and think "tic, tic, tic" in my head, remember to keep my hips high, my feet quick, my head forward, my knees straight, then it works. Sometimes and for a few seconds. Â Mental strength. I don't give up right away anymore when I hear an impossible workout. Instead, I try to pretend it's not that impossible, and focus on the series: one at a time. Before you know it we're done- whether we ran the right times or not. Â Eating. If we look at every time I don't eat dessert, and every time I eat an apple instead of a cookie, or close the cupboard door when I see a bar of chocolate, then I'm doing pretty well. We'll keep it that way- focusing on what I AM passing up, and not what I'm not passing up. Â Drinking water. I'm a drinking professional. I can drink glass, after glass, after glass- as long as there's a bathroom somewhere in the area. Â Long runs by myself. If I feel good and the weather's nice, sometimes 45 minutes fly by and I can finish fast. Â Actually, long runs in general. If I don't have to go speed up, I can go for a long time.
Lees verderSofia Jarvis: 'Performance'
De TDR website redactie stuitte onlangs op de weblog van jeugdplan atlete Sofia Jarvis. Jarvis is een Amerikaanse scholiere die voor een langere periode in Nederland verblijft in het kader van een uitwisselingsproject. De atlete kwam in contact met TDR en traint nu ongeveer een jaar met de jeugdafdeling mee. Over haar visie op het loperscollectief, heeft ze een drietal columns geschreven, met de pakkende titels passion, perfection en performance, naar de TDR-slogan. Wij waren onder de indruk en willen de drie verhalen graag met de lezers van de TDR-website delen. Vandaag het derde en laatste deel: Performance. Performance In Portugal we woke up early every morning, trained and ate, or ate and then trained. We'd come back from training, buy fresh bread at the bakery, eat on the balcony, and then sleep for a few hours. Around 4:30 or so in the afternoon we would train again, eat dinner, sit around, maybe drink hot chocolate somewhere, and be in bed again by 10:00. The two weeks in Portugal were about running. I got to be a runner and I didn't have to be anything else. In Portugal I wasn't an exchange student who still wants to see all of the Netherlands, I wasn't a daughter who was away from home and wants constant contact with her friends and parents, I wasn't a student who has to study for a test. Because I wasn't anything other than a runner, I performed better than I have all year- or ever. When I called my dad after we got back from Portugal and told him how we spent our days, he started going on about how the ancient Greeks were right when they said that athletes are actually lazy, because the only thing they do is train. I'm not sure where he got the whole ancient Greeks thing from, but it's true that we trained better because we did absolutely nothing else. Here, we all have normal lives with working, going to school, and doing things with people who aren't runners. Of course we trained better in Portugal without all of the other distractions. But being able to perform came from the atmosphere too. There were about fifteen of us in Portugal from the youth team accompanied by two coaches and one of the coaches wives- our "mom" while we were there. The other athletes in the youth team are driven. It's not "cool" not to want to train, or to stay up late eating tons of junk food, and not caring about how running goes. The fastest most dedicated people are the ones who are the most respected by the rest of us, and all of us want the same thing: to run faster. Besides the youth team, Team Distance Runners had a group of 40 or so other athletes who were all in the same hotel as us. This is the group of runners that TDR is known for: the marathoners that are going to run in the European Championships in Barcelona this summer, the 40 runners with championship medals, and all of the athletes that have medals and championships coming soon. Everyone in the youth team wants to be one of them someday. It's all those little things that added up to being able to perform in Portugal: resting well, eating well, spending time with the other athletes, and being able to focus on running and nothing else. Occasionally when you run there's these moments where something clicks, and even when your legs are burning and your panting, you feel unstoppable. Then you're living in the moment, not thinking about how much longer you have to run, or about anything besides the way you feel in that split second and the way that your body's moving. Then you're flying over the track, and you never want it to end. Those are performance moments, and they make all the moments when you can't peform- when you don't want to get out of bed and train, or when you skip the going out late and the chocolate cake- completely worth it. Portugal was full of performance moments. Maybe I'm greedy to ask, but I want more of them. I want performance moments in every race I have while I'm still here. I want to run personal records, and feel that flying unstoppable feeling. I'm trying so hard to hold on to the feeling of Portugal and to not forget what all those performance moments were like. Performance moments or not, I know that the year I've had training with TDR has been one of the best things I've ever done. I don't need to run any certain times or win any races to know that- but still, performance would be nice. So it's decided: I'm going to perform.
Lees verderTom Wiggers zet voorlopig een punt achter topsportcarrière
Per 1 oktober 2010 zal atleet Tom Wiggers officieel een punt zetten achter zijn topsportcarrière. Hiermee is automatisch een einde gekomen aan zijn loopbaan bij TDR. De reden hiervoor is dat Wiggers de aankomende periode, waarin de laatste twee jaar van zijn studie geneeskunde aanbreken, niet kan combineren met hardlopen op wedstrijdniveau. Wiggers: "Ik heb altijd met mezelf afgesproken dat ik mijn studie en topsport zou combineren zolang ik geen dingen 'half' zou gaan doen. Nu is het moment gekomen dat ik mijn studie en het hardlopen niet meer allebei op een voor mij acceptabel niveau kan doen en daarom heb ik een keuze gemaakt. Stoppen met topsport betekent voor mij ook automatisch stoppen bij TDR. Ik heb TDR al die jaren met volle overgave en heel veel plezier gedaan en ik weet dat ik het voor minder ook niet doe. Ik weet dat ik me nu volledig op mijn co-schappen wil gaan storten en de manier waarop ik daarbij blijf hardlopen, past in mijn ogen niet bij TDR. Nu nog doorgaan bij TDR zal ten koste gaan van mijn sport én mijn studie." Guido Hartensveld: "Ik heb volledig respect voor zijn keuze en de wijze waarop we samen tot dit besluit zijn gekomen. TDR verliest een groot teamplayer en een fantastisch mens. Ik weet dat Tom ook zal gaan uitblinken in zijn nieuwe carrière. Let op mijn woorden: over 10 jaar zal hij zich ontwikkeld hebben tot een arts die groot respect en reputatie zal genieten. Dat heeft hij in zich en is bovendien al heel lang een diepgekoesterde droom van hem. Heel verstandig dat hij zich niet laat afremmen door zijn sport. De afgelopen acht jaar heeft de sport hem enorm geholpen in zijn ontwikkeling, maar als hij nu door zou gaan zal de sport hem juist gaan remmen. Dat moment is nu precies gekomen." Wiggers zal de komende maand nog in ieder geval de NK 10km in Tilburg, de Dam tot Damloop en de Lidingolöppet in Zweden (met sponsor PwC) lopen. Bij de jaarlijkse TDR teampresentatie in oktober of november zal officieel afscheid genomen worden van Wiggers en stilgestaan worden bij zijn prestaties, zoals o.a. 10 NK medailles, 6 EK deelnames, 1 WJK deelname en persoonlijke records van 3.41.55 (1500m), 8.03.19 (3000m) en 14.01.94 (5000m).
Lees verderMachteld Mulder verruilt TDR voor Team 4 Mijl
TDR-atlete Machteld Mulder heeft besloten haar samenwerking met trainer Ton Baltus te verbreken. Hiermee komt per 1 oktober ook een einde aan haar lidmaatschap bij Team Distance Runners. Als hoofdreden geeft de 800m-loopster het uitblijven van progressie in de laatste twee seizoenen. "Mijn prestaties de laatste jaren hebben me aan het denken gezet," aldus Mulder. "Mijn doel is altijd geweest om aansluiting de vinden bij de internationale (sub)top. Ik wil graag de 2'00''-grens doorbreken en me kwalificeren voor internationale toernooien en de Olympische Spelen. De laatste tijd ben ik enorm gaan twijfelen of ik die doelen onder Ton en de huidige aanpak wel zou gaan bereiken. Natuurlijk heb ik met Ton ook vele successen behaald, maar die waren toch vooral bij de junioren. Als ik eerlijk ben schiet mijn ontwikkeling bij de senioren nogal te kort. Barcelona was het doel en ik kan bepaald niet zeggen dat ik daar nu ook maar een beetje bij in de buurt ben gekomen. Mijn carriere heeft dus dringend een nieuwe impuls nodig." Die impuls hoopt Mulder te vinden bij Eddy Kiemel, hoofdcoach van Team 4 Mijl. Inmiddels heeft ze haar studie Pedagogische wetenschappen voortgezet in Groningen en betrekt ze sinds deze week een woning in de stad. Het centrale model van wonen, studeren en trainen in dezelfde stad is een flinke verbetering voor de atlete wier ouderlijk huis in Wijdenes zorgde voor de nodige reistijd voor studie en training. "Dat heeft zeker meegespeeld in mijn keuze voor Groningen." Het was Mulder zelf die van het begin af aan deze voorkeur uitsprak aan TDR-hoofdcoach Guido Hartensveld. Ook was er interesse in een eventueel buitenlands avontuur in de vorm van de Verenigde Staten of Engeland. "We hebben Machteld met een aantal gesprekken zo goed mogelijk proberen te begeleiden bij het maken van deze voor haar zo cruciale keuze. Samen hebben we de opties op papier gezet en haar ook gestimuleerd met verschillende coaches te gaan praten. Uiteraard maakt Machteld de keuze, maar we zien het als onze taak om onze samenwerking goed af te ronden en te helpen zoeken naar een nieuwe situatie." Mulder licht toe: "Groningen had mijn voorkeur vanwege de logistieke voordelen en het feit dat ik daar net zo'n enthousiaste en professionele groep om me heen zal krijgen als bij TDR. Daarnaast sprak Eddy's duidelijke visie over hoe hij mij mijn doelen wil laten bereiken me erg aan. Verder klikte het op het persoonlijke vlak ook prima en dan is de keuze snel gemaakt. Bovendien ben ik denk ik toch niet toe aan een buitenlands avontuur. In Nederland was ik buiten TDR en Groningen al snel uitgekeken. Het totaalplaatje vind je niet zo makkelijk." Machteld Mulder behaalde onder TDR met haar coach Ton Baltus vele nationale titels en wist zich jaarlijks te kwalificeren voor internationale (jeugd)toernooien. Grote successen waren hierbij de bronzen medailles op het EK junioren in Hengelo (2007) en het WK Junioren in Bydgoszcz (2008), waar ze in een schitterende finale haar persoonlijk record aanscherpte tot 2'02"05. In Groningen hoopt de nu 21-jarige atlete de situatie te hebben gevonden om deze successen de komende jaren op seniorenniveau uit te bouwen.
Lees verderAmsterdam Marathon 2010: Schroer, De Jong en Tesselaar blikken vooruit
Aanstaande zondag 17 oktober vindt de Amsterdam Marathon plaats. Voor TDR komen drie atleten in actie: EK-deelnemer Ronald Schroer, langeafstandsloopster Inge de Jong en debutant Pip Tesselaar. De TDR-redactie stelde het drietal een aantal vragen om de verwachtingen voor de Âwedstrijd van het najaar te peilen. De hoeveelste marathon is Amsterdam 2010 voor jou en op welke manier benader je deze wedstrijd in een reeks van marathons? Ronald: "Dit wordt mijn achtste marathon. Ik moet zeggen dat ik in die reeks van wedstrijden mijn lichaam steeds beter heb leren kennen. Je leert in de loop der jaren hoe je zoÂn marathon moet aanpakken, ik weet de wedstrijd veel beter in te schatten. Voor mij betekent dat lang zuinig lopen en hard finishen." Inge: "Van een reeks is nog niet echt sprake, dit is mijn tweede marathon. Ik heb wel al enige ervaring via de marathon en ook het hazen. Maar het blijft een uitdaging voor me, misschien nog wel spannender dan mijn debuut. Dit keer wil ik sneller lopen dan bij mijn debuut en dat creeert een verwachting." Pip: "Amsterdam wordt mijn debuut. In eerdere pogingen heb ik niet kunnen starten. Nu heb ik de rust en de kleine details beter in de gaten gehouden, zodat ik fit blijf. Mijn grote droom om een snelle marathon te lopen kan nu dus uitgevoerd worden." Waarom heb je voor de Amsterdam Marathon gekozen en wat is je gevoel bij de wedstrijd? Ronald: "Ik vind dat Amsterdam een heel mooi parcours heeft. Dat maakt het voor mij een speciale wedstrijd. Daarnaast kunnen er een aantal dingen geregeld worden. Je bidon wordt bijvoorbeeld aangegeven, Tom Wiggers kan voor me hazen. Dat biedt grote voordelen." Inge: "Als Zaankantse woon ik vrijwel naast Amsterdam. Ook heb ik een aantal jaar gestudeerd en gewoond in Amsterdam, dat maakt het wel bijzonder. Vorig jaar heb ik tempo gemaakt voor Esther Schipper tot 37 km en de marathon dus bewust niet uitgelopen. Het is erg mooi om nu wel in het Olympisch Stadion te kunnen finishen." Pip: "Amsterdam is een van de grootste en bekendste marathons. Dat die het meest in die buurt is voor ons is een groot bijkomend voordeel." Hoe is je voorbereiding op deze marathon verlopen? Ronald: "De voorbereiding is extreem kort geweest. Na de EK in Barcelona heb ik eerst een rustperiode genomen. Ik wilde graag iets rechtzetten na het EK, maar we hebben bewust geen risico genomen. Ik heb de afspraak met Guido gemaakt dat ik alleen zou starten als ik helemaal hersteld was. Vervolgens heb ik de training voorzichtig opgepakt en volgde een voorbereiding van vier a vijf weken. Aangezien het mijn derde marathon van het jaar is, is mijn basis goed vanuit lange trainingsblokken dit voorjaar en deze zomer. In die laatste weken heb ik mijn lichaam de marathonspecifieke prikkels kunnen geven." Inge: "Mijn voorbereiding is goed verlopen. Na afloop van het baanseizoen heb ik goed gerust om het lichaam te laten herstellen. Daarna is de belasting flink opgevoerd en ik kan zeggen dat alle trainingen goed verlopen zijn." Pip: "Perfect, ik heb geen training gemist. Ik heb het dit keer rustiger aangepakt met net wat minder kilometers. Daarbij zijn de nodige wedstrijden in het marathonschema ingebouwd, om tempohardheid te creeren en de focus te behouden. Dat heeft perfect uitgepakt." Heb je in de training veel alleen getraind of veel met anderen? Ronald: "Dit keer heb ik meer op eigen kracht gedaan dan bij de voorgaande marathons. Ik had in deze voorbereiding niet de beschikking over zo'n sterke groep als normaal, omdat mijn teamgenoten Rens Dekkers en Robert Ton niet starten in Amsterdam. Wel heb ik veel met Tom Wiggers getraind. Daarnaast heeft Guido me een groot aantal trainingen begeleid op de fiets en als hij niet kon heeft mijn vader meegefietst." Inge: "Guido heeft er prima voor gezorgd dat ik mijn trainingen waar mogelijk kon combineren. Ik heb veel met jongens uit het team getraind die me ondersteunen. Er zijn weinig trainingen geweest waarbij ik alleen heb gelopen. Die gecombineerde aanpak is me erg goed bevallen." Pip: "Chris de Lie is mijn 'steunpilaar', om het maar zo te zeggen. Ik heb vrijwel al mijn marathontrainingen met hem gelopen en hij zal me zondag ook ondersteunen als tempomaker. We hebben vaak op aparte tijden met Guido en een klein groepje atleten getraind. Geweldig dat verschillende atleten van het team ons daarbij kwamen ondersteunen. Het is uiteindelijk prima verlopen, ook al starten we zondag slechts met zijn drieen en met aanzienlijke niveauverschillen." Wat verwacht je tijdens de wedstrijd tegen te komen? Ronald: "Ik weet dat ik niemand heb om een mogelijke groep mee te vormen en dus op mezelf aangewezen ben. Gelukkig gaat mijn teamgenoot Tom Wiggers me hazen tot een kilometer of 30. Daarna zal het een solowedstrijd worden, misschien dat een verdwaalde buitenlander kan aanhaken." Inge: "Ik wil de eerste helft in een goed starttempo lopen, iets ingehouden. Het eerste gedeelte wil ik fris doorkomen, om daarna een negative split neer te zetten." Pip: "De eerste 25km moeten echt makkelijk gaan. Ik ga op 3.30/3.35 min./km starten en dat moet makkelijk aanvoelen. Ik verwacht dat het na 30km echt zwaar zal worden." Wanneer kijk je zondag tevreden terug? Ronald: "Met een persoonlijk record ben ik tevreden. Dan loop ik twee keer in een jaar sneller dan 2.16.30. Alles onder de 2.16 zou heel mooi zijn." Inge: "Als ik sneller ben dan mijn debuutmarathon, dus sneller dan 2.40.55. Maar je weet niet wat er tijdens de wedstrijd gebeurt. Stel dat de weersomstandigheden erg negatief uitvallen, dan kan je ook tevreden zijn zonder pr. Maar dat is pas achteraf oordelen." Pip: "Tevreden ben ik met een tijd onder de 2.30. Zeer tevreden ben ik met een prestatie onder de 2.28, dat is mijn ultieme doel."
Lees verderVerkiezing mooiste momenten nadert climax
CASTRICUM - De verkiezing van de mooiste TDR-momenten van het seizoen 2009-2010 is inmiddels in volle gang. Sinds 1 november kan men via www.teamdistancerunners.nl een stem uitbrengen en daar wordt volop gehoor aan gegeven. Zoals verwacht voeren een aantal vooraf hoog ingeschatte momenten de boventoon. Het belooft een nek-aan-nekrace te worden tussen een aantal momenten, waarbij de laatste stemdagen beslissend zullen zijn. Kanshebbers Zal Kristof van Malderen de verkiezing winnen? De Vlaamse 1500m-loper is met maar liefst vier verschillende momenten genomineerd. Of is het Inge de Jong die er met de overwinning vandoor gaat? De Jong kende een buitengewoon sterk seizoen met maar liefst vier NK-medailles. Een andere kanshebber is Niels Verwer. De 21-jarige verbaasde met zijn sterke reeks 1500m-wedstrijden en bekroonde zijn seizoen met EK-deelname. Of wordt het toch Ronald Schroer, de EK-ganger die aantoonde zich dit jaar weer prima ontwikkeld te hebben? Tom Wiggers kan wellicht op symphatie van het publiek rekenen. Wiggers kondigde dit jaar zijn afscheid aan en noteerde een prachtige laatste wedstrijdenreeks. Rens Dekkers beleefde dit seizoen zijn doorbraak met een ongekende prestatie op het EK in Barcelona en kan tevens op een groot aantal stemmen rekenen. Of zal het toch Michel Butter worden? Zijn prestatie op de 10.000m tijdens de Stanford Invitational was weliswaar een moment van teleurstelling voor de atleet zelf, maar de kenners zullen de tijd die Butter noteerde (28.38.70, 15e Nederlander allertijden) op waarde weten te schatten. Naast de verkiezing voor de individuele momenten, wordt ook volop gestemd op de collectieve momenten. Hierbij is keuze uit een achttal momenten, waarbij de de kracht van TDR als collectief naar voren komt. Teampresentatie De uitslag van de mooiste momenten zal gepresenteerd worden op vrijdagavond 19 november tijdens de jaarlijkse TDR-teampresentatie. De top-10 van mooiste momenten zal centraal staan tijdens de avond, die vooral om de sport draait. Naast een terugblik op de prestaties van het seizoen 2009-2010, zullen de plannen van de TDR-atleten voor komend seizoen uit de doeken worden gedaan. Tevens wordt stil gestaan bij het 10-jarig bestaan van TDR. Het vaste onderdeel petje-op petje-af zal dit jaar in teken staan van het lustrum. Niet te vergeten zal ook dit jaar de Bob Winter-award uitgereikt worden. De prijs wordt toegekend aan een atleet die binnen TDR een grote progressie heeft weten te maken. Verleden jaar was de teampresentatie een ongekend succes met ruim 400 bezoekers. Ook dit jaar wordt weer op een groot aantal bezoekers gerekend. Daarnaast is er volop belangstelling vanuit pers en media en zal de Atletiekunie wederom aanwezig zijn. De TDR Teampresentatie vindt plaats op vrijdagavond 19 november om 19.30u in het Golden Tulip te Heiloo, aan de Kennemerstraatweg 425. Belangstellenden zijn van harte welkom.
Lees verder13e plaats Rens Dekkers op EK mooiste TDR-moment 2009-2010
CASTRICUM - Vrijdag 19 november werd tijdens de jaarlijkse TDR teampresentatie de top-10 van mooiste TDR-momenten (seizoen 2009-2010) gepresenteerd. De verkiezing vond plaats aan de hand van publieksstemmen via internet, waarbij honderden hun stem lieten horen. De 13e plaats van Rens Dekkers op het EK werd beloond met de meeste stemmen en benoemd tot 'mooiste TDR-moment van het jaar'. Inge de Jong eindigde op de tweede plaats en Kristof van Malderen complementeerde de top-drie. Voor alle stemmers en belangstellenden is hieronder de top-10 terug te vinden. Het team van atletiekwebsite Losse Veter maakte een aantal filmportretten om de tien momenten van kleur te voorzien. De, opvallend persoonlijk getinte, portretten zullen de komende weken uitgelicht worden op www.losseveter.nl. 10. Prima pr (15e allertijden) voor Michel Butter in de Stanford Invitational Michel Butter reist begin maart af naar het Amerikaanse Palo Alto voor een EK-limietpoging op de 10.000m. Hoewel hij de limiet mist, eindigt Butter in een prima persoonlijk record van 28.38.70, hiermee 15e Nederlander allertijden. Video: Marti ten Kate verschijnt voor de camera en vertelt over zijn ervaringen op de 10.000m. Ook geeft hij toekomstig marathonloper Butter een aantal tips mee... 9. Schroer revancheert zich voor Barcelona Het loopt tijdens het EK in Barcelona niet zoals Ronald Schroer het zou willen. De atleet krijgt last van krampen en kan zijn vorm niet etaleren. Schroer spreekt al snel over revanche. In de Amsterdam Marathon neemt hij die. In een tijd van 2.16.56 eindigt Schroer als eerste Nederlander. Video: We zien Schroer aan het werk als hardloopschoenenadviseur in Sporthuis Visser, terwijl hij over zijn passie voor de marathon vertelt... 8. Spectaculaire reeks Niels Verwer Niels Verwer weet tijdens het baanseizoen een spectaculaire reeks wedstrijden neer te zetten. Keer op keer volgen pr's op de 1500m, terwijl ook de nodige overwinningen worden behaald. De reeks leidt tot een spectaculair pr van 3.40.08 tijdens het NK Atletiek. Video: In een speciale editie van ÂTDR Cribs geeft Verwer een rondleiding door het TDR atletenhuis... 7. Prachtig marathondebuut Inge de Jong 11 april 2010 is een belangrijke dag voor Inge de Jong. De atlete maakt die dag haar debuut op de marathon. De wedstrijd verloopt uitstekend: De Jong loopt vrij gemakkelijk naar een tijd van 2.40.55. Sindsdien heeft ze haar ideale afstand gevonden. Video: De Jong vertelt hoe ze haar debuut op de marathon heeft beleefd... 6. Wiggers loopt naar brons op NK 10km Tom Wiggers besluit medio 2010 afscheid te nemen van TDR om zijn maatschappelijke carrière voorrang te geven. Het besluit lijkt Wiggers vleugels te geven. In het naseizoen zet hij een aantal prima prestaties neer, waarvan brons op het NK 10km (in een pr van 29.33) het meest in het oog springt. Video: De teamgenoten van Wiggers komen voor de camera om een aantal mooie woorden te spreken over hun collega-atleet. Dit levert enkele interessante quotes op... 5. Van Malderen grijpt laatste kans Het grote doel van Kristof van Malderen voor het jaar 2010 is deelname aan het EK Atletiek. De benodigde limiet weet hij echter maar niet te behalen. Tot de Nacht van Heusden. Op het moment dat het moet gebeuren pakt Van Malderen uit met een ruim pr: 3.37.13. Het EK-ticket is binnen. Video: Van Malderen beschrijft de beslissende dag... 4. Droomrace Verwer op NK Atletiek Tijdens het NK Atletiek weet Niels Verwer boven zichzelf uit te stijgen. Wanneer favoriet Arnoud Okken het tempo opvoert, haakt Verwer aan. Wat volgt is een sensationele eindsprint. Verwer beloont zichzelf met NK-zilver, een ruim pr (3.40.08) en een EK-ticket. Video: We beleven opnieuw de sensationale NK-finale... 3. Van Malderen opnieuw in de 3.37 Kristof van Malderen toont aan zich dit seizoen opnieuw te ontwikkelen. Waar hij tijdens de Nacht van Heusden een pr van 3.37.13 op de klokken zet, komt hij tijdens de Memorial van Damme tot een tijd van 3.37.36. Met tweemaal een 3.37Âer bewijst Van Malderen een constant hoog niveau te bezitten. Video: In een openhartig interview bespreekt Van Malderen een aantal onderwerpen aan de hand van foto's. Onder andere de Olympische Spelen en zijn relatie met Raika Lenaarts komen aan bod... 2. Spectaculair pr Inge de Jong in Amsterdam Marathon Tijdens de Rotterdam Marathon ontdekte Inge de Jong haar afstand, tijdens de Amsterdam Marathon zette ze de lijn voort. Na een gelijkmatige race bereikt De Jong de finish in een tijd van 2.38.00. Het betekent een spectaculair pr. Video: Achter de piano spreekt Inge de Jong open over haar leven en de belangrijke positie die hardlopen daarin inneemt... 1. Prachtige 13e plaats Rens Dekkers op EK Marathon Rens Dekkers zorgt voor een sensatie door tijdens het EK Marathon in Barcelona als eerste Nederlander over de streep te komen op een prachtige 13e plaats. Een uitstekende voorbereiding gecombineerd met een grote wilskracht en focus zijn vooraf gegaan. Video: Dekkers reflecteert op zijn coming-out en de invloed die dit heeft gespeeld op zijn ontwikkeling als mens en atleet...
Lees verderIlse Pol naar Team Distance Runners
CASTRICUM - Ilse Pol stapt per 1 januari 2011 over naar het Noordhollandse loperscollectief TDR (Team Distance Runners). De 28-jarige langeafstandsloopster zocht contact met TDR na een breuk met haar ontdekker en persoonlijke coach Titus Mulder. Dorpsgenoot Mulder ontfermde zich vanaf 2005 over de Twellose, nadat ze als recreatieloopster deelnam in één van zijn vele loopgroepen. In vijf jaar tijd werd Ilse onder de hoede van Mulder twee keer Nederlands kampioen, op de 5000 meter en op de halve marathon. Pol koestert al jaren Olympische ambities, het liefst op de marathon. ÂIk weet dat daarvoor 31'20'' of 2u27' nodig is en dus moet ik nog flinke stappen zetten. Londen komt waarschijnlijk toch te vroeg, maar in 2016 hoop ik erbij te zijn. In oktober kwam een einde aan de jarenlange samenwerking met Mulder en ging Pol op zoek naar een andere trainingssituatie. Hierbij heeft zij zich breed georiënteerd en uiteindelijk viel haar keuze op TDR. Met deze keuze treft zij een groep waarin een goede opbouw zit en veel kennis en ervaring. Ilse: "Ik heb TDR en Guido (Hartensveld) als trainer van dichtbij meegemaakt dit jaar op trainingsstage in Mexico. Ik had toen direct een goed gevoel over het gehele team. Ik heb van dichtbij de trainingen gezien en was onder de indruk van hoe dat in elkaar stak. TDR is daarom voor mij een grote stap voorwaarts in het professionaliseren van mijn hardloopcarrière. Ik moet én wil nog grote stappen maken, vandaar dat mijn keuze op TDR is gevallen." Hartensveld: "Ilse wordt de eerste atlete die ik voorlopig ook gedeeltelijk op afstand ga begeleiden. Het is niet reëel om haar nu direct weg te halen uit haar omgeving. In Twello heeft ze haar zaakjes prima voor elkaar en heeft ze een situatie gecreëerd die optimaal op haar sport is afgestemd. We gaan alle trainingsstages samen doen en daarnaast zal ze regelmatig een week overkomen om volledig met de groep mee te draaien. Op 1 oktober 2011 bekijken we of dit werkt op deze manier." Pol kampt op dit moment al enige tijd met een hardnekkige hielblessure en is nog niet in staat om hardlooptrainingen te doen. Ze houdt haar conditie zo goed mogelijk op peil met diverse alternatieve trainingsvormen. Het is nog onduidelijk wanneer Pol weer wedstrijdfit is.
Lees verder