Nieuws
Dekkers, De Lie en Tesselaar blijven verwijderd van pr
ROTTERDAM - In een winderig Rotterdam zijn Rens Dekkers, Christian de Lie en Pip Tesselaar blijven steken op eindtijden boven hun persoonlijk records. In de 32e editie van de marathon in de Maasstad eindigden de drie TDR-atleten in respectievelijk 2.19.33, 2.25.47 en 2.25.59. De Ethiopiër Yemane Adhane ging er met de winst vandoor, in een tijd van 2.04.48. Bij de dames zegevierde Tiki Gelana (eveneens Ethiopië) in een zeer snelle 2.18.58. Koen Raymaekers (2.10.34) en Miranda Boonstra (2.27.32) waren de beste Nederlanders, beiden vlak boven de Olympische limiet. Rens Dekkers was vandaag de ‘kopman' van het Team Distance Runners. Bij afwezigheid van zijn teamgenoten Michel Butter (die morgen in actie komt in Boston) en Ronald Schröer (die zich voorbereidt op het komende baanseizoen) was Dekkers de snelste TDR-atleet in Rotterdam. De Noord-Hollander had zich verbetering van zijn persoonlijk record (2.17.10) tot doel gesteld. Bijgestaan door zijn jonge teamgenoten Wesley Pauel en Edwin de Vries, die hun debuut maakten als tempomakers, begon Dekkers aan zijn missie. Pittig tempo Naast Pauel en De Vries vond hij een groot aantal Zuid-Amerikanen en Scandinaviërs aan zijn zijde. Samen met deze atleten, die kwalificatie voor de Olympische Spelen probeerden af te dwingen, startte Dekkers op een pittig tempo. "De meeste jongens die voor de Spelen gingen, hadden een tijd van 2.15 als limiet," vertelt de marathonloper. "Halverwege kwamen we dan ook prima in 1.07.30 door. Ik gokte erop mee te gaan en een harde eerste helft te noteren. De tweede helft van de wedstrijd was namelijk een stuk zwaarder met grote stukken tegenwind." Tot een kilometer of twintig draaide het prima bij Dekkers. Hoewel hij niet op ontspanning liep, kon hij het tempo goed aan. Daarna ging het echter aanzienlijk zwaarder aanvoelen. "Richting de halve marathon moest ik steeds meer forceren om bij de groep te blijven. Uiteindelijk ben ik er op 27 km afgewaaid." Tegenwind Dekkers moest solo verder en dat viel hem zwaar. Tot 32 km werd er flink tegenwind gelopen en de TDR-atleet was niet in staat daar goed doorheen te komen. Zijn kilometertijden liepen dan ook aanzienlijk op. Waar hij eerst een tempo aanhield van 3.10 à 3.15 per kilometer, liepen de kilometertijden op naar 3.30. "Dat viel me erg zwaar," aldus Dekkers. "Halverwege zat ik op een schema voor een prachtige tijd, maar in dit gedeelte van de wedstrijd verloor ik simpelweg teveel tijd." Toen de wind na een kilometer of 33 weer in de rug was, wist Dekkers zijn verloren tijd niet meer goed te maken. Hij finisht in een tijd van 2.19.33, waarmee hij als tweede Nederlander eindigt. "Ik ben gematigd tevreden," reageert hij na de finish. "Ik ben tevreden over de eerste helft van mijn wedstrijd, waarbij ik het vermogen had om mijn gevoel uit te schakelen en uit de comfort zone te stappen. Helaas viel ik vanaf 27km veel te ver terug. Eén tandje terug kan prima, maar drie tandjes terug is simpelweg teveel. Balen, want die andere jongens kwamen uiteindelijk op 2.16/2.17 uit. Maar toch, dit is mijn derde eindtijd in twaalf marathons. Dat kun je zeker niet slecht noemen." Strijd Pip Tesselaar en Christian de Lie gingen lange tijd gezamenlijk op. Het tweetal opende de wedstrijd in de groep die geformeerd werd rond de Italiaanse Valeria Straneo. Zij zou uiteindelijk als tweede dame eindigen in een nieuw Italiaans record (2.23.44). Tesselaar had al snel in de gaten dat het tempo wat te hoog voor hem lag. "Ik wist al snel dat een persoonlijk record wat te hoog gegrepen was vandaag," aldus Tesselaar. "De eerste 10 kilometer ging rap - op 2.22-schema - en voelde erg pittig aan. ‘Geen probleem', dacht ik. ‘Dan gaan we voor de strijd!'" Die strijd volgde, met teamgenoot Christian de Lie. Het duo liep tot ruim dertig kilometer samen, waarna De Lie Tesselaar achterliet. "Ik kon aanpikken bij een Mexicaan," aldus De Lie. "Tot 40km heb ik hem kunnen volgen." De Lie krijgt het nog moeilijk in de slotfase wanneer Tesselaar een sterke eindsprint inzet, maar houdt voldoende over. In 2.25.47 komt hij over de eindstreep, terwijl Tesselaar in 2.25.59 finisht. "Dat was wel een aardige wedstrijd," reageert De Lie. "Het niveau was oké, maar niet super. Ik had gehoopt hier een persoonlijk record neer te zetten, maar dat lukte helaas net niet. Het was mooi uitwaaien," grapte hij. De Lie bleef een minuut boven zijn pr (2.24.46). Tesselaar sprak over een "acceptabele" prestatie. "Het ging goed, maar was erg zwaar. Hoe dan ook, we hebben weer een marathon te pakken. Van het najaar hoop ik weer een stap te maken richting de 2.20." De beste tijd van Tesselaar staat momenteel op 2.22.53.
Lees verderSchitterende zevende plaats Butter in Boston Marathon
BOSTON - TDR-atleet Michel Butter heeft een formidabele prestatie afgeleverd door in de 116e editie van de Boston Marathon als zevende te finishen. In een race waarin hij het tempowerk niet schuwde, wist de Castricummer verscheidene wereldtoppers te achterhalen. Met een vijfde plaats op de ‘geschoonde lijst' slaagde Butter in zijn doelstelling om binnen de top-8 te finishen. Gezien de zware omstandigheden wist hij echter niet binnen de aanvullende eis voor Olympische kwalificatie te blijven. Butter passeerde de eindstreep na 2.16.38, terwijl een prestatie onder de 2.12 gevraagd werd. Het is amper een jaar geleden dat Michel Butter de overstap naar de marathon maakte. Op maandag 25 april debuteerde de TDR-atleet in de marathon van Utrecht, waar hij met een tijd van 2.17.35 de winst greep. Na een intensieve voorbereiding wist Butter in zijn tweede marathon een grote stap voorwaarts te maken. De langeafstandsloper verbaasde zichzelf en atletiekminnend Nederland door 2.12.59 op de klokken te zetten. Met die prestatie kwam de Olympische droom opeens in zicht. Butter besloot de kans aan te grijpen en maakte samen met coach Guido Hartensveld plannen voor zijn ‘Road to London'. Twee keuzes lonkten: een marathon met alles erop en eraan (regie, hazen, coaching, drankposten met assistentie) en een tijd onder de 2.10 óf een plaats bij de ‘geschoonde top-8' in een World Major Marathon (Berlijn, Boston, Chicago, London of New York). Butter en Hartensveld kozen unaniem voor de laatste optie. Via de hoogvlaktes van Kenia en Mexico liep de weg van Butter naar Boston.Weer als spelbreker Daar bleek het weer afgelopen maandag spelbreker te zijn. Reeds bij het ontbijt werd duidelijk dat de kansen op een snelle eindtijd verkeken waren. Een aspect dat in de grote stadsmarathons normaal gesproken nauwelijks ter zake doet; de klassering, dat is waar het om draait. Toch lagen de verhoudingen voor Butter anders. Als addertje onder het gras werd een prestatie onder de 2.12 geëist als nevenvoorwaarde voor Olympische kwalificatie. Plaatselijke weerberichten spraken over smeltend asfalt onder een brandende zon. Lokale temperaturen zouden van 20 graden Celsius tot boven de 30 oplopen gedurende de wedstrijd. Butter had echter slechts één doel voor ogen: zijn Olympische waardigheid tonen door de strijd met de concurrentie aan te gaan en een plek in de top-8 te bemachtigen. Tactische race Om tien uur plaatselijke tijd gingen de heren van start. Ze startten bedeesd. De Afrikaanse wereldtoppers leken voor een tactische race te gaan door af te wachten en hun ogen op Geoffrey Mutai te richten, de man die vorig jaar een fabuleuze 2.03.02 noteerde. Mutai op zijn beurt ging echter niet al te hard, zich sparend met de Spelen van Londen in het vizier. Vooraf leek Mutai als enige Keniaan zeker van de Spelen, zo oordeelden de kenners. Na overwinningen in zowel Boston als New York verleden jaar, leek een plaatsje in de Keniaanse equipe verzekerd. Door deze patstelling was de tijd ondergeschikt geworden. Vooraf was eigenlijk al duidelijk dat ‘Boston 2012' een strijd op plaats zou worden, waarbij de tijd er niet toe deed. Butter brutaal aan de leiding De eerste vijf kilometer werden afgelegd in een tempo 15.23. Een grote groep met alle favorieten was bijeen, vooruitgegaan door een Amerikaanse gelukszoeker. Butter nam soms brutaal de leiding in het ‘leading pack'. Het had er schijn van dat de atleet het tempo probeerde op te voeren, om op het schema van 2.12 te blijven. Toch was dit niet het geval. "We hebben vooraf duidelijk bepaald dat ik hier voor de klassering liep en niet voor de tijd. Die was ook simpelweg niet haalbaar onder deze omstandigheden. Ik hield me niet bezig met de eindtijd, maar wilde racen," aldus Butter. "Toch merkte ik dat het langzaam aanvoelde en dat enkele toppers het lastig hadden. Waarom dan niet wat werk doen en de wedstrijd mede bepalen?" De kopgroep van maar liefst 16 atleten passeert het 10km-punt na 31.03, nog altijd op weg naar een eindtijd in de 2.12. Tien kilometer later worden de onderlinge verhoudingen echter steeds duidelijker. De heuvels dienen zich aan en de hitte begint zijn tol te eisen. Atleten kraken, maar Butter houdt zicht sterk. Een doorkomst van 1.06.11 halverwege verraadt een negative split. Maar hoe realistisch is dat, met oplopende temperaturen en de bekende Heartbreak Hill in het verschiet? Strijd op plaats "Het is goed dat we van tevoren duidelijk hebben gemaakt dat dit een strijd op plaats was. Met die instelling heeft Michel zich prima kunnen wapenen in de tweede helft van de race," reageert Hartensveld. Met zijn opmerking doelt Hartensveld op de sterke opmars van zijn pupil in de laatste 21 kilometer. Halverwege bevindt Butter zich nog op plek 15. Wanneer de beste Kenianen er enkele kilometers later vandoor gaan, kiest de Castricummer ervoor zijn eigen weg te gaan. Met de Amerikaan Jason Hartmann aan zijn zijde, gaat hij verder op plaats 13. De posities lijken bepaald, maar de grote mokerslag moet nog komen; Hearbreak Hill zet alles op zijn kop. Butter's heuveltrainingen in Mexico blijken aan te slaan. Hoewel de kilometertijden omlaag gaan, passeert Butter de ene na de andere concurrent. "Een machtig gevoel," vertelt hij. "Ik kon voorbij Gebremariam (de winnaar van de marathon van New York in 2010 en in 2011 derde in Boston, red.) op Heartbreak Hill en zag Geoffrey Mutai (winnaar van Boston in 2011 in de officieus snelste tijd ter wereld: 2.03.02, red.) de strijd staken. Je weet dan dat je heel goed bezig bent en dat geeft veel kracht." Dat de wedstrijd inmiddels extreem zwaar is, blijkt wel uit de splittijden tussen 35 en 40km. De uiteindelijke winnaar Wesley Korir is met een tussentijd van 15.44 de snelste atleet van het veld. Met een split van 16.58 zet Butter de zevende tijd neer op dit gedeelte van het parcours. Veel atleten die goed zijn voor meerdere prestaties onder de 2.10 op de marathon, komen niet verder dan tussentijden in de 17 of 18 minuten. Prachtige zevende plek Butter heeft zich inmiddels al opgewerkt tot de nummer acht van het veld. In de laatste twee kilometer weet hij ook nog de Keniaan Mathew Kisorio te verschalken, goed voor 60.02 op de halve marathon. Eerder moesten David Barmasai (winnaar van de Dubai Marathon 2011 in een pr van 2.07.18) en Josphat Ndambiri (winnaar van de Fukuoka Marathon 2011 in een pr van 2.07.36) hun meerdere erkennen in de Noord-Hollander. Op de brede finishlaan in hartje Boston kan Butter binnenkomen op een prachtige zevende plaats. Hij weet zich prima staande te houden en klokt af in 2.16.38, op een vijfde plaats op de geschoonde lijst. Na de finish stort hij in elkaar. Het lichaam gaat naar de grond. In een rolstoel wordt Butter naar de medische ruimte gereden, waar het een waar slagveld is. De Boston Marathon is misschien niet alleen de oudste, maar ook de meest tekenende stadsmarathon ter wereld. Kwalificatie-eisen Met zijn vijfde plaats op de geschoonde lijst blijft Butter ruimschoots binnen de kwalificatie-eis, maar kans op plaatsing voor de Spelen lijkt zeer klein gezien het ontbreken van de aanvullende tijdseis van 2.12.00. "Wat had ik vandaag anders moeten doen?" reageert Butter. "Die 2.12 was bij voorbaat al niet reëel gezien de hitte. Dit is mijn beste prestatie ooit, gepiekt op het juiste moment. Ik ben heel blij en trots dat ik mijn doel behaald heb: een plaats binnen de top-8 op een Major Marathon. Over die 2.12 heb ik nooit nagedacht en die eis bleek ook zeker niet reeël. De winnaar weet die tijd zelfs niet te halen. Ik ben kapot, maar vooral trots. Ik wilde zo graag aantonen dat ik de strijd aankon en die top-8 behalen, anders had ik wel voor een marathon met een snelle eindtijd gekozen. Ik vind dat ik zeker voldaan heb aan een Olympisch waardige prestatie." Butter toont met zijn prestatie aan dat hij met de besten van de wereld meekan, maar heeft daar op dit moment vrij weinig aan. De finishtijd van de winnaar, ruim 9 minuten langzamer dan de winnaar verleden jaar, geeft aan dat de omstandigheden buitengewoon pittig waren. Toch staat de aanvullende eis van 2.12.00 vast. "Atletiek is een sport van cijfers, maar we moeten er geen wiskunde van maken," reageert Hartensveld. "Je hebt veel in de hand, waarvan de klassering het belangrijkste is. Maar het weer, dat kun je niet bepalen!" Butter: "Ik wil nogmaals benadrukken dat ik nadrukkelijk voor een strijdmarathon gekozen heb en ben trots dat ik die top-8 heb kunnen behalen. Ook mannen die goed zijn voor 2.03 / 2.04 halen die eis van 2.12 niet. Dat geeft wel aan dat deze clausule totaal niet op z'n plaats is vandaag. Van de anderen in Rotterdam heb ik trouwens nauwelijks wat meegekregen," besluit hij. Verlooy Hartensveld heeft inmiddels contact gehad met technisch directeur Peter Verlooy van de Atletiekunie. "Ik heb een goed gevoel over dat gesprek," zegt de TDR-coach. "We zaten precies op één lijn. De limieten zijn vooraf duidelijk, punt. Dat je je twijfels kunt hebben bij die limieten is een andere discussie, die je vooraf dient te voeren. Achteraf klagen is feitelijk niet op zijn plaats, hoe terecht sommige argumenten ook mogen zijn. Iedereen wist waar ‘ie aan toe was. Het NOC*NSF heeft heel duidelijk aangegeven dat ze atleten met medaillekansen op de Spelen willen. Of dat reëel is in een sport met ruim 220 deelnemende landen en een grote Afrikaanse dominantie? Je krijgt wellicht hetzelfde effect als een kampioenschap bij het schaatsen waar alleen nog maar Nederlanders aan meedoen. Medaillekansen heb je pas bij een tijd van 2.05 à 2.06. Of het dan terecht zou zijn om geen Europeanen meer te sturen, dat is opnieuw een andere discussie. Maar laten we bij onszelf blijven," gaat Hartensveld verder. "De grote vraag is hoe Maurits Hendriks van het NOC*NSF de omstandigheden beoordeelt. Staat hij er niet voor open, dan is dat prima. Wel zullen niet achteraf gaan zeuren. Staat hij er wel voor open, dan zal er vanuit de Atletiekunie zeker een sterk verhaal worden gemaakt voor de mogelijke bespreekgevallen, wie dat dan ook mogen zijn."
Lees verderMexico Update 2: Marathon in the USA
Op ruime afstand van Nederland, onder de Mexicaanse lentezon, is op dit moment een groot aantal Noord-Hollandse atleten te vinden. De hardlopers van het Team Distance Runners bereiden zich in San Luis Potosi voor op grootse doelen; over enkele maanden lonken de Europese Kampioenschappen en Olympische Spelen. Zoals gebruikelijk doet coach Guido Hartensveld verslag van zijn belevenissen in het buitenland. In het tweede deel van ‘La Loma 2012' is hij afgereisd naar het Amerikaanse Boston, waar zijn pupil Michel Butter een gooi doet naar kwalificatie voor de Olympische Spelen. Hartensveld vertelt over de laatste voorbereidingen en zijn verwachtingen voor de wedstrijd. Op het moment dat ik jullie bel zit ik in de taxi met het volledige team van Volare Sports. Met Gerard van deds Veen en Ariën Verkade ben ik op weg naar het plaatselijke honkbalstadion om een wedstrijd bij te wonen van de Boston Red Sox tegen de Tampa Bay Rays. Van de organisatie hebben we de plaatsbewijzen gekregen om deze nationale volkssport te aanschouwen. Net zoals de aanwezigheid van baseball in de Amerikaanse cultuur, is de aanwezigheid van Nederlanders in de internationale wegatletiek opvallend. Niet alleen Gerard en Ariën zijn hier aanwezig (uit hun stal komt titelverdediger Geoffrey Mutai), ook Jos Hermens en onze Michel Boeting (manager van o.a. Bernard Kipyego) hebben atleten in Boston aan de start. Ik vraag me dan ook af we onze kaartjes te danken hebben aan de verdiensten van Volare en onze andere landgenoten. Een wedstrijd als deze is trouwens ideaal voor het onderhouden van de contacten. Tokio, New York, Chicago; alle grote marathonorganisaties zijn hier aanwezig. Een park vol joggers Dat netwerken laat ik maar aan de managers over. Ik heb vanochtend een rondje in het park gelopen met Michel Butter. Het viel me op dat het er zeer druk was, vol met hardlopers of moet ik ze joggers noemen? Het zal vast met de Boston Marathon te maken hebben, maar ook het Amerikaanse gezondheidsideaal komt hier sterk naar voren. Allerlei mensen in fleurige outfits lopen hier rond. Ik zou er zo tussen passen, ware het niet dat ik nog moet herstellen van mijn tempoduurloop. Voor Butter was dit trouwens een relaxte 40 minuten met een aantal versnellingen. Naast het grote aantal joggers kom je hier dit weekend ook de ene na de andere topper tegen. Veel prominente Amerikaanse marathonlopers zijn door de organisatie naar Boston gehaald. Onder andere Kim Smith, Meb Keflezighi en Desiree Davila heb ik al gezien. Laatstgenoemde wordt trouwens als een heldin ontvangen, na haar tweede plaats in de Olympische trials. Ook oudgedienden Bill Rodgers en Joan Benoit zijn opgetrommeld en worden met trots tussen de huidige vedetten gezet. Strak georganiseerd Alles is hier heel strak georganiseerd, waarbij vooral de kledingvoorschriften sterk naar voren komen. Elke deelnemer dient in witte long sleeve met turtleneck en gele short op de persconferentie te verschijnen. En iedereen doet dat ook. Ik was erg trots dat Michel daar gisteren tussen de internationale toppers zat, op de persconferentie van één van 's werelds oudste marathons. In 1897 besloot een aantal Amerikanen, in navolging van de Olympische spelen een jaar eerder, dat ze ook een marathon wilden. Ze trokken een streep in het dorpje Hopkinton, vanwaar het 42 kilometer was naar het centrum van Boston. Naast de lange historie is het typerend dat er hier nooit over pacemakers wordt gesproken. Toch wordt er hard gelopen: Geoffrey Mutai kwam vorig jaar with no assistance tot 2.03.02. Er wordt hier ook nauwelijks over tijden gepraat. Het gaat om de klassering, de winst. Schema's, tabellen, prognoses, al dat soort dingen hebben ze hier niet. Journalisten Na de persconferentie werden de atleten verplaatst naar een andere zaal, waar elke atleet aan een apart tafeltje plaats diende te nemen om de nodige journalisten te ontvangen. Ik heb Gerard van de Veen Michel maar even laten interviewen om hem bezig te houden, maar uiteindelijk bleken toch nog vijf journalisten bij Michel langs te gaan. Vooral de rondborstige dame van competitor.com had een goede invloed op zijn testosterongehalte. Zo had ik ook mijn taak als coach weer gedaan. Die twee Amerikanen, Jason Hartmann en Nicholas Arciniaga, kregen elk toch wel twintig interviews. Ondanks de hitte blijven ze bij hun standpunt: een tijd onder de 2.10. De weersomstandigheden worden met de dag duidelijker: aanstaande maandag wordt ‘heat' verwacht met temperaturen van boven de 30 graden. De Amerikanen laten zich niet kennen. Het is duidelijk dat Michel te maken heeft met mannen van goed niveau. Arciniaga Ik heb een tijdje met Arciniaga zitten praten. Al meerder keren is hij tijdens een marathon weggegaan op schema 2.08/2.09, maar telkens stortte hij in tijdens de slotfase. Met een tijd van 2.11.56 werd hij dit voorjaar 8e tijdens de Olympische trials. Ook dat was een wedstrijd zonder tempomakers en bovendien had hij acht weken van tevoren nog te kampen met een blessure. Arciniaga en Hartmann, beiden goed voor persoonlijk records in de 2.11, hebben voor aanstaande maandag drie doelen: onder de 2.10, eindigen in de top-5 en over de streep komen als eerste Amerikaan. De kans is heel groot dat Michel zijn strategie daarop gaat aanpassen. Hij zal in 64'half openen halverwege, wat hopelijk zal aanvoelen als 65. Het zal dan afhangen van de tweede helft, waarin hij door zal moeten pushen. Hij zal zich moeten realiseren daarbij altijd tot het uiterste te moeten blijven gaan, want mogelijk stappen atleten voor hem uit de wedstrijd. Klassering en tijdMijn prognose is dat de klassering minder moeilijk zal zijn dan de tijd. Wanneer we het over de klassering hebben zijn de Amerikanen toch al een stukje sneller met tweemaal 2.11 achter de naam. Het positieve is dat Michel normaal gesproken erg goed bestand is tegen de hitte. En daarbij zijn we erg blij met de keuze voor Mexico, waar de temperatuur en tijdzone bijdroegen aan het Boston effect. Vandaag is het trouwens de laatste dag dat Michel in zijn hoogtetent slaapt. Tenslotte hebben we de laatste puntjes op de i gezet bij de kledingcontrole, waar opnieuw strakke eisen worden gehanteerd. Michel Boeting had speciaal een Nike wedstrijdhemd meegenomen waarop het PWC-logo kleiner afgedrukt staat, zodat Butter in zijn gebruikelijke tenue met sponsoren van start kan gaan. Vanmiddag heb ik samen met Butter nog even in het park gewandeld. We kwamen tot de conclusie dat dit een echte marathon zal worden met alles wat daarbij hoort. Een marathon zoals het hoort te zijn: een strijd om de plaatsen, waar je constant je hoofd bij zal moeten houden. "If you can't stand the heat, stay out of the kitchen!"
Lees verderInge de Jong noteert 2.51 in Utrecht Marathon
UTRECHT - Inge De Jong is vandaag als derde Nederlandse geëindigd in de Utrecht Marathon. Op tweede Paasdag voltooide de Noord-Hollandse de klassieke afstand in een tijd van 2.51.01. De Jong sprak achteraf van een zware wedstrijd, gezien de pittige omstandigheden. Het betekende de eerste marathon in krap anderhalf jaar voor de TDR-atlete. De Jong heeft haar hart verpand aan de 42 kilometer, maar is door persoonlijke omstandigheden enkele tijd buiten het toneel van de marathon gebleven. Het persoonlijk record van de langeafstandsloopster staat op 2.38.00, maar gezien haar huidige vorm had De Jong vandaag andere doelstellingen. Een plaats binnen de top-3 van Nederlandse atletes en een tijd onder de 2.48 was dit keer de focus. Om in die doelstelling te slagen moest De Jong alle zeilen bijzetten. De atleten werden in Utrecht geplaagd door regenachtige omstandigheden en een pittige wind. Dit had tot gevolg dat de spieren snel stram werden en veel eindtijden nadeliger uitvielen dan gedacht. Daarnaast realiseerde De Jong zich na drie kilometer dat het een solowedstrijd zou worden. "Een aantal mannen liep net te hard," aldus de atlete, "terwijl mijn achtervolgers duidelijk langzamer gingen. Op voor een solotocht dan maar." Van drankpost naar drankpost weet De Jong haar gedachten te verzetten en zich mentaal op te peppen. Een eerste indicator volgt na 10km, wanneer ze in een tijd van 39.34 doorkomt. Ook richting de helft van de wedstrijd houdt De Jong dit tempo aan. Met een tijd van 1.23.55 halverwege zit ze net binnen haar doelstelling, al realiseert ze zich dat het zwaar zal worden. "Al rond 20km voelde ik dat mijn beenspieren stijf werden. Het werd steeds moeilijker om op souplesse te blijven lopen." In de tweede helft van de marathon vecht ze zich naar de finish. "Het was mentaal af en toe erg pittig, maar ik heb me goed kunnen herpakken," aldus De Jong. "Ik heb geprobeerd om zo ontspannen mogelijk te blijven lopen en wist er goed in te slagen om me te blijven motiveren." Net als veel andere atleten heeft ze in de slotfase te maken met aanzienlijk verval, waarna ze uiteindelijk in 2.51.01 over de eindstreep komt. Een tijd die goed is voor een positie als derde Nederlandse, achter Miriam van Reijen (2.42.35) en Reina Visser (2.46.05). Sharon Tavengwa uit Zimbabwe zegeviert in 2.35.26. "Ik ben trots op mezelf," reageert De Jong na afloop. "Het was een zware wedstrijd, maar ik heb me er mentaal goed doorheen kunnen slaan. Het geeft een hele opluchting om hier weer een marathon te kunnen voltooien. ‘Utrecht 2012' is een mooie editie voor mij. Een eerste stap op weg naar de volgende marathons." Naast het gegeven dat De Jong sinds lange tijd weer een marathon kon neerzetten, bracht de wedstrijd van vandaag haar ook een nuttige ervaring. "Mijn vorige twee marathons zijn vrij ideaal verlopen. Tweemaal had ik een grote groep atleten tot mijn beschikking, met één keer zelfs een eigen haas. Ook de omstandigheden waren toen perfect. Ik ben blij dat ik nu ook deze totaal andere ervaring heb meegemaakt." Het deelnemersveld van Nederlandse dames was door de organisatie vormgegeven met het Europees Kampioenschap Atletiek van 2014 in het achterhoofd. Onder leiding van Gerard Nijboer, coördinator wegatletiek van de Atletiekunie, is de ambitie gaan leven om op het EK in Zürich een damesteam op de marathon te laten starten. De teamlimiet is daarvoor gesteld op 2.38. Zowel Miriam van Reijen, Reina Visser als De Jong kunnen hier mogelijk een gooi naar doen. Vandaag slaagde echter nog geen van hen erin die beoogde tijd te benaderen.
Lees verderMexico Update 1: Cherry on a big, big cake
Op ruime afstand van Nederland, onder de Mexicaanse lentezon, is op dit moment een groot aantal Noord-Hollandse atleten te vinden. De hardlopers van het Team Distance Runners bereiden zich in San Luis Potosi voor op grootse doelen; over enkele maanden lonken de Europese Kampioenschappen en Olympische Spelen. Zoals gebruikelijk doet coach Guido Hartensveld verslag van zijn belevenissen in het buitenland. In het eerste deel van ‘La Loma 2012' gaat hij uitgebreid in op de verrichtingen van Michel Butter in aanloop naar de Boston Marathon. Het lijkt alweer maanden geleden. 25 maart 2012: de Venloop, mijn laatste wedstrijd in Nederland. Een prachtig evenement in een schitterende ambiance. Voor mij persoonlijk extra bijzonder, omdat mijn Selma en Tess mee waren. Mooi om mijn gezin aan de wereld te kunnen tonen. Het klinkt misschien raar, maar de lange heen- en terugreis naar het Limburgse land waren een waar feestje. Des te moeilijker was het dan ook om de volgende dag afscheid te moeten nemen op Schiphol. De reis ging via het Amerikaanse Houston naar het Mexicaanse San Luis Potosi, waar we in het Centro Desportivo La Loma een hoogtestage van vijf weken gepland hebben. La Loma; een prachtige plaats, die nog elk jaar groeit. Een plaats die sport ademt, met een sfeer waar iedereen zich uitstekend bij thuis voelt. Rens en Michel waren er al anderhalve week voordat ik arriveerde. Na een periode van acclimatisatie en een trainingsblok van 12 dagen waren ze klaar om een aantal specifieke marathontrainingen te ondergaan. Toen ik aankwam, zag ik twee scherpe, fit ogende en afgetrainde atleten, die het daarnaast prima naar hun zin hadden. Als je zulke atleten aantreft - en dat geldt ook voor de rest van het team - dan is het een stuk minder moeilijk om het thuisfront achter je te moeten laten. Missie Het grootste deel van de groep is hier bezig met een missie. Rens wil volgende week zondag een stap zetten op de marathon. Hij gaat voor een persoonlijk record en met dank aan de ABN Amro Rotterdam Marathon wordt hij geflankeerd door twee hazen: Wesley Pauel en Edwin de Vries. Zij helpen niet alleen Rens, maar helpen ook zichzelf aan een prachtige ervaring. Ook Michel Butter heeft in Rotterdam op jonge leeftijd zijn eerste kennismaking met de marathon gehad. Acht jaar later staat hij op het punt om zijn eigen droom te verwezenlijken. Met Michel zal ik op 12 april voor vijf dagen afreizen naar Boston om te beginnen aan de grootste missie uit onze carrières: het afdwingen van kwalificatie voor de Olympische marathon. Daarna keer ik weer terug naar de groep in La Loma en ga ik met Helen, Ronald en Kristof op doorreis naar Californië, voor een sterk bezette baanwedstrijd in Stanford. Het zijn stuk voor stuk mensen die zich willen plaatsen voor het EK en in het geval van Kristof zelfs de Olympische Spelen. Deze groep had groter kunnen zijn, ware het niet dat we te kampen hebben met pech in de groep. Gelukkig hebben we een brede groep, maar dergelijke teleurstellingen komen niet alleen bij de atleet, maar ook bij de trainer hard aan. Raika is tijdens de krachttraining vlak voor haar eerste indoorwedstrijd door haar rug gegaan, Ilse heeft te kampen gehad met longontsteking en is die nog steeds niet te boven (geen Stanford voor haar) en Niels Verwer heeft deze trip moeten annuleren vanwege duistere gezondheidsklachten. Wellicht een cliché, maar op zo'n moment realiseer je je dat gezondheid niet alleen een vereiste is voor topsport maar vooral prioriteit nummer één in het leven. De overige atleten die hier aanwezig zijn, trainen prima. Onder hen Mark Nouws, Tjerk Conijn, Nils Pennekamp Lisanne de Witte, Lisanne Wever en Jill Holterman. Butter voor de Olympische Spelen Laat ik teruggaan naar de Olympische missie van Michel. Op het moment dat deze column wordt opgetekend zitten we acht dagen voor de wedstrijd: het taperen is begonnen. Ik kan niet anders zeggen dat de kaarten heel gunstig liggen. Als trainer en als coach had ik me geen betere Michel Butter kunnen wensen. Michel heeft alle trainingen goed kunnen doen en dat maakt het grote verschil met zijn Barcelona-missie van twee jaar geleden. Michel heeft dit keer langdurig goed getraind in voorbereiding op de beslissende wedstrijd. Zoals ik dat altijd zou willen zien om op Olympisch waardig niveau te komen. Het is duidelijk te zien in de toenemende groei van zijn vorm, een gericht aantal wedstrijden dat aansluit op zijn trainingsplanning en - wat vooral belangrijk is voor de marathon - zijn sublieme uithoudingsvermogen. Dus niet alleen the cherry on the cake, maar wel een heel mooie kers op een wel heel mooie taart. Zijn trip naar Kenia (zijn tweede stage daar dit winterseizoen) heeft met name op dit vlak wat uitgehaald. Het trainen tussen de wereldtop heeft ervoor gezorgd dat Michel duidelijk anders naar een aantal zaken is gaan kijken. Re-adaptatie op zeeniveau Ook alle kleine details hebben we goed onder controle. Laat me het volgende voorbeeld geven. Aanstaande donderdag wordt van alle elite-atleten al verwacht aanwezig te zijn op de persconferentie van de Boston Marathon. Daar maken we geen punt van, maar wat bleek uit de logboeken van eerdere hoogtestages is dat - ongeacht de soort wedstrijd en de specifieke hoogte - de vierde en vijfde dag na terugkomst op zeeniveau steevast slechter waren. Dit is een bekend fenomeen met het re-adaptatieproces aan zeeniveau. Het hoogte-effect willen we daarom kunstmatig verlengen met een Hypoxico hoogtetent, die met behulp van onze eigen tentenboer Kristof van Malderen (importeur van Hypoxico-tenten) van New York naar Boston vervoerd zal worden en op de hotelkamer zal worden geïnstalleerd. Zijn kamergenoot en trainingsgenoot in Kenia Bernard Kipyego zal wel raar opkijken dat ‘ie er ineens één naast hem heeft kamperen. Naast het feit dat Kenianen hier minder aandacht aan besteden, moet wel gezegd worden dat highlanders (atleten geboren op hoogte) zich er niet alleen minder druk om maken, maar ook niet re-adapteren op zeeniveau omdat ze er simpelweg niet vandaan komen. We zullen Bernard dat typische Westerse geneuzel maar besparen. Point to point Het belangrijkste is dat Michel de zorg van de dag niet met zich meedraagt. De laatste zorg is er één die van geluk afhangt: het weerbericht. Bij een point to point race als de Boston Marathon betekent wind tegen 42 kilometer lang wind tegen. De wedstrijd loopt van west naar oost en de afgelopen weken is het op de maandag al een paar keer wind tegen uit het oosten geweest, terwijl het de dag ervoor windkracht 4 uit het westen was. Veranderlijk dus. Ik moet mezelf er maar niet te druk om maken, want daar maak je jezelf alleen maar gek mee. Wat we wel in de hand hebben is het creëren van een topvorm. En die is 100% aanwezig. Michel blaakt van het zelfvertrouwen. Hij is voorbereid op een solo-race, om heel wat lijken op te pikken en een top-8 positie te behalen. Hopelijk ook nog binnen de 2.12, dan is onze Olympische droom een feit. Het is mooi om te zien hoe het leeft binnen het team. Hoe het leeft bij zijn teamgenoten, maar ook bij de sponsoren PwC en Nike. Alle reacties op de filmproductie van Losse Veter (‘Inside the Training - Butter for Boston') doen ons erg goed. Ook het feit dat het filmpje voor Losse Veter weer een recordaantal aan kijkers heeft opgeleverd draagt daaraan bij. We slagen erin om niet enkel te presteren, maar ook te informeren en bovenal te inspireren. Op naar een prachtige marathon. Ik spreek jullie weer na Boston!
Lees verderNK Indoor dag 1: Medaillekandidaten goed op koers
APELDOORN - Dit weekend vindt in Apeldoorn het Nederlands kampioenschap Indooratletiek plaats. Voor Team Distance Runners staan atleten aan de start op afstanden van 400 meter tot en met 3000 meter. Vooraf werd als doel gesteld om vijf medailles te behalen. Op dag 1 van het NK werden de series van de 400, 800 en 1500 meter gelopen. Voor de vrouwen stond de eerste finale op het programma: de 3000 meter.400 meterLisanne de Witte en Bjorn Blauwhof wisten probleemloos de finale te bereiken op de 400 meter. Beide liepen vandaag een serie en halve finale. Blauwhof wist zijn halve finale te winnen in een beste seizoentijd, 48.57 min. De 400-meterloper zal in de finale echter aan de bak moeten om een medaille te halen, aangezien in de andere halve finale drie mannen sneller waren dan Blauwhof. Lisanne de Witte heeft een grotere kans op een medaille in de finale. De Trias -tlete kwam in de halve finale met 56.48 tot de derde tijd. "Ik zou heel graag een medaille halen én een 54'er willen lopen," aldus De Witte. 800 en 1500 meterOp de middenafstanden bleven alle medaillekandidaten gemakkelijk overeind. Nils Pennekamp en Manon Kruiver wisten beide hun serie over 800 meter te winnen. Mark Nouws wist in zijn serie over 1500 meter als eerste over de meet te komen. Jim Kruiver, Joran Klaver en Stevo Todorovic sneuvelden in de series over 800 meter.3000 meter damesOp de eerste dag van het Nederlands kampioenschap werd tevens de eerste finale gelopen. De 3000 meter voor dames werd voor de atletes van Team Distance Runners een teleurstelling. Helen Hofstede werd vierde, Jill Holterman eindigde op de vijfde plek. De wedstrijd startte als een rommelige boemelrace. Na een rustige 2000 meter was het favoriete Lesley van Miert die het initiatief nam en met een snelle laatste kilometer (2.55 min.) het goud wist te behalen. Hofstede probeerde mee te springen met de versnelling van Van Miert maar moest snel passen. Hierdoor werd ze een prooi voor Lotte Jacobs (zilver) en Irene van Lieshout (brons). "Best wel teleurstellend dit," luidde het korte commentaar van Hofstede. Beide dames hebben morgen de kans zich te revancheren op de 1500 meter. ZondagMorgen zullen de finales plaatsvinden van de 400, 800 en 1500 meter en de 3000 meter voor de mannen. Er zal dan duidelijk worden of het doel van vijf medailles zal worden gehaald. Naast de TDR-atleten die op het Nederlands Kampioenschap strijden om de medailles, zal Kristof van Malderen tijdens het Belgisch Kampioenschap Indoor proberen zijn titel op de 1500 meter te prolongeren.
Lees verderRaika Lenaarts wint opnieuw
KERKRADE- De Abdijcross is dit jaar voor het eerst opgenomen in het nationaal crosscircuit. Het parcours, gelegen achter de abdij van Kerkrade, was vooral uitdagend te noemen. De steile afdaling, gevolgd door een uitdagende klim maakte de wedstrijd extra zwaar. Raika Lenaarts wist - na haar zege in de Sylvestercross -opnieuw overtuigend de korte cross te winnen. Verder waren er voor TDR drie podiumplaatsen en maar liefst zes top 5-klasseringen. Korte crossDoor het uitlopen van het programma werd door de wedstrijdleiding beslist om de korte cross mannen en vrouwen tegelijkertijd van start te laten gaan. Ondanks het samenvoegen wisten concurrentes Raika Lenaarts en Lesley van Miert elkaar al vroeg in de wedstrijd te vinden. In de stolfase van een tactisch steekspel wist Lenaarts met een ferme versnelling los te komen van Van Miert en de wedstrijd te winnen. "Het was een tactische race waarin ik veel kopwerk heb gedaan. Lesley probeerde met een versnelling nog weg te komen maar dat wist ik goed te counteren. Ik ben blij dat ik nog fris genoeg was voor een versnelling op de sintelbaan." Met deze uitslag versterkt Lenaarts haar leiderspositie in het klassement van het Nationaal CrossCircuit.Bij de mannen korte cross wist Mark Nouws sterk te presteren. Na een zeer harde start wist Nouws op kleine afstand de kopgroep te volgen. In de slotfase van de wedstrijd wist hij de derde positie te bemachtigen en op tien seconden van winnaar Thijs Groen (7.53) te finishen. Jordi Baars liep na lange tijd weer zijn eerste wedstrijd en finishte als 17e (8.42). Daarachter eindigde als 24e Jim Kruiver (9.09) en als 25e Joran Klaver (9.21).Lange CrossBij de vrouwen lange cross was de organisatie zeer blij met de toevoeging van het TDR-kwartet Jill Holterman, Inge de Jong, Hellen Hofstede en Ilse Pol. Van de vier wisten er uiteindelijk twee in de top 5 te eindigen. De kopgroep werd aangevoerd door de Keniaanse Masila Ndunge, gevolgd door een sterk lopende Andrea Deelstra. Uiteindelijk finishte Deelstra (26.32) als tweede achter de Keniaanse (26.23) en eindigde Ruth van der Meijden (26.51) als derde. Hofstede moest de kopgroep laten gaan en behaalde een vierde plaats (27.12). "Ik ben wel diep gegaan, maar erg tevreden. De vorm moet nog komen maar het is mooi dat ik dit zo goed aan kon," aldus Hofstede. Kort daarachter finishte Ilse Pol als vijfde (27.22) en Jill Holterman als 9e en eerste neo-seniore (27.48). Inge de Jong liep na een zware trainingsweek een goede wedstrijd en bereikte de eindstreep als 12e (29.22).De lange cross bij de mannen werd zoals verwacht gewonnen door Nederlands Kampioen Khalid Choukoud (30.09). Op papier zouden maar liefst acht Marokkanen aan de start staan, maar uiteindelijk zijn er twee van hen in actie gekomen. Ronald Schröer wist na een sterk gelopen wedstrijd voor de twee Marokkaanse deelnemers als tweede over de meet te komen (30.33). "Heerlijk gelopen. Het was wel duidelijk dat Choukoud zich inhield, want toen hij zijn versnelling plaatste moest ik er duidelijk af. We hebben er samen een mooie wedstrijd van gemaakt." Niels Verwer liep eveneens sterk en finishte als vijfde en eerste neosenior (31.17). "Ik ben nu sterker dan vorig jaar deze tijd. Een goed uitgangspunt," aldus Verwer. Rens Dekkers liep een mooie inhaalrace en wist trainingsmaatje Edwin de Vries (15e in 32.11) net voor te blijven: 14e in 32.05. Pip Tesselaar koos ervoor om te starten bij de senioren. De master kwam vandaag niet uit de verf en finishte als 34e in een tijd van 34.30.
Lees verderVoedingsbegeleiding TDR uitgebreid met kookclinics
CASTRICUM - Team Distance Runners (TDR) heeft in haar begeleiding en opleiding van talentvolle hardlopers een nieuwe stap gezet. Naast de reeds bestaande theoretische bijeenkomsten en individuele begeleidingstrajecten op het gebied van sportvoeding zal in december een serie kookclinics starten. Hierbij worden niet alleen de atleten uit de diverse niveaugroepen betrokken, maar is er tevens aandacht voor de thuissituatie. Ouders en partners zullen samen met de atleten in een inspirerende en professionele ambiance eerst de praktische handvaten van het bereiden van gezonde (sport)voeding krijgen aangereikt. Vervolgens zullen ze zelf aan de slag moeten met de bereiding van een aantal 3-gangen menu’s die ter plaatse worden bereid en uitgeserveerd. “Hiermee slaan we een leuke vertaalslag van theorie naar praktijk”, aldus initiatiefnemer Guido Hartensveld.TDR organiseert regelmatig presentaties om het kennisniveau van de atleten op peil te brengen. Hoofdcoach Guido Hartensveld: “We willen de atleten in hun prestatieontwikkeling niet alleen bijstaan met trainingsbegeleiding die zo optimaal mogelijk is afgestemd op het individu. We streven naar een totaalpakket. Carrièreplanning, aandacht voor de mentale ontwikkeling, trainingsstages, management en educatie zijn minstens zo belangrijk voor een succesvolle carrière als atleet.” Peter Res van PR Sportvoedingsadvies is binnen TDR verantwoordelijk voor de begeleiding op sportvoedingsgebied. “Peter is hard op weg een autoriteit te worden in zijn vakgebied. Zijn roots liggen bij TDR, maar we zijn er met z’n allen ontzettend trots op dat er inmiddels een prachtig rijtje opdrachtgevers is gevolgd, met onder andere de International Association of Athletics Federations (IAAF), en recentelijk natuurlijk zijn vaste aanstelling bij de Duitse Wielerformatie T-Mobile” aldus Hartensveld.Peter Res: “De sportvoeding is een dynamische wetenschap waar elk jaar veel nieuwe onderzoeken komen. Er is zó veel over te vertellen. Uiteraard wil ik het voor de atleten vooral praktisch houden. Voor de atleten van het jeugdplan ligt de nadruk in de theorie op gezonde basisvoeding. Alle atleten binnen TDR moeten ervan doordrongen zijn dat dit een prestatiebepalende factor is. In de theorie voor het team ligt de nadruk wat meer verschoven naar strategieën voor optimaal herstel en het verstandig gebruik van supplementen. Een belangrijk deel van de lezingen is gewijd aan het optimaal inzetten van de producten van onze nieuwe sportvoedingsupplier: Science in Sport (SiS). “Voor de marathonlopers binnen TDR is er nog extra aandacht. “De marathon is een energievraagstuk, waarbij het verschil tussen een goede en slecht marathon vaak samenhangt met de voeding onderweg en vooraf. Onze marathonlopers krijgen individuele drinkprotocollen gebaseerd op zweetmetingen en klimatologische omstandigheden. Eén van peilers van de marathonvoorbereiding is het trainen van de vochtopname tijdens het lopen. Ik ben blij dat ik mijn steentje heb kunnen bijdragen aan het succes van Rens Dekkers en Ronald Schroër op de laatste ING Amsterdam Marathon”, aldus Peter Res.Naast de lezingen die Res verzorgt bestaat een groot deel van de sportvoedingsbegeleiding uit individuele trajecten. Res: “Guido is scherp en veeleisend en komt steeds weer met nieuwe vraagstellingen en verzoeken voor onze atleten. Zo bepalen we bijvoorbeeld in samenspraak met de atleten wat het ideale gewicht is voor de verschillende perioden in het seizoen. Mensen denken vaak dat dat zo licht mogelijk is voor hardlopers, maar dat is zeker niet zo. We plannen en monitoren de voeding en het gewicht, zodat iedereen het beste uit zichzelf haalt en gezond blijft.” De belangrijkste atleten van TDR hebben een individueel begeleidingsprogramma, volgens Hartensveld een belangrijke succesfactor in de TDR-aanpak. “Juist die individuele afstemming van trainingsintensiteit, periodisering en begeleiding maakt ons zo succesvol. We kijken naar het individu en bepalen samen of iemand ergens aan toe is of niet. We grijpen daarbij altijd weer terug naar de basis van trainen, gezond eten en rusten. Veel atleten focussen zich op de verkeerde dingen, maar maken een puinhoop van hun arbeids-rust verhouding, weten niet hoe ze hun trainingen moeten invullen of verwaarlozen hun lichamelijke verzorging. Of geïnteresseerd zijn in allerlei supplementen maar nog niet eens een ei kunnen bakken. Het is onze taak ze op de ware essentie van het presteren te wijzen.”Res vervolgt: “Ik kan wel mooi staan te vertellen wat de atleten allemaal moeten eten, maar als ze niet in staat zijn om dat om te zetten in menu keuzes komt er in de praktijk niets van terecht. Met de kookclinics wil ik de vertaalslag naar de praktijk maken. Ik wil laten zien dat lekker en gezond koken helemaal niet zo ingewikkeld hoeft te zijn.” De clinics worden gedaan met Kai Klos, een topkok van restaurant Kwartje Koffie in Golden Tulip Heiloo, dat al enige tijd het concept “De Open Keuken” met veel succes in de markt brengt.
Lees verderEK cross: Butter op medaillejacht
TORO, Spanje - Michel Butter komt zondagmiddag in actie tijdens het Europees Kampioenschap cross voor neosenioren. De atleet van Team Distance Runners (TDR) kan in het Spaanse Toro sterke tegenstand verwachten aangezien alle toppers van de 1500 meter, 5000 meter, 10.000 meter en de steeple chase van start zullen gaan. Hij zal dus ook een hoop jongens tegenkomen die hij afgelopen zomer tijdens het EK 10.000 meter voor neosenioren met een tweede plaats achter zich liet. Butter wil zijn tijdperk bij de neo-senioren graag afsluiten met een medaille en een gouden medaille zou natuurlijk een ultieme bekroning zijn. Ook Manon Kruiver zal van start gaan in Toro. Zij wist zich tijdens de Internationale Warandeloop overtuigend te plaatsen voor de A-junioren.De 22-jarige Butter liet in de voorbije weken zien dat zijn vorm stijgende is. Tijdens de Internationale Warandeloop wist hij zich met een derde plaats definitief te kwalificeren voor het EK neosenioren en tijdens een sterke cross in Liverpool werd hij vijfde. Butter zal in Toro een snel en droog gras parcours aantreffen. In het pacours zijn ook negen hindernissen – in de vorm van balken – opgenomen. De wedstrijd gaat over vijf rondes en zodoende zullen de atleten 45 balken moeten overleven. “Tijdens de Warandeloop had ik totaal geen moeite met de balken en boekte ik zelfs winst ten opzichte van de concurrenten. Dat komt mede omdat we in de Castricumse bossen het crossparcours hebben nagebootst vooral ook om te wennen aan de hindernissen,” aldus Butter.De tegenstanders die Butter in Toro tegenkomt zijn stuk voor stuk jongens met een behoorlijke staat van dienst op het internationale podium. Op basis van de ranglijsten behoort Butter tot een groepje van 10 atleten die om de medailles gaan knokken. Coach Guido Hartensveld: “De winnaar zal niet alleen een hoog niveau moeten hebben, maar ook een sterk eindschot, tactisch vernuft en iets extra’s in de vorm van lef. Dat is Michel wel toevertrouwd.”Hieronder een overzicht van de grootste concurrenten.De Serven hebben met Dušan Markeševic een kanshebber in huis. Hij won afgelopen jaar op het EK cross voor neosenioren de zilveren medaille en werd afgelopen zomer tijdens de EK 10.000 meter voor neosenioren vierde.Artur Kozlowski en Lukasz Parszczynski uit Polen worden ook gezien als kanshebber voor een topklassering. Kozlowski werd op de 10.000 meter tijdens het EK neo-senioren zevende en Parszczynski heeft op de 3000 meter een persoonlijk record staan van 7.56.Kemal Koyuncu is de Turkse hoop. Koyuncu wist de bronzen medaille te winnen op het EK 5000 meter bij de neo-seniroen.De Italianen hebben twee potentiële medaillekandidaten in huis met met Stefano La Rosa en Andrea Lalli. La Rosa heeft een persoonlijk record staan op de 5000 meter van 13.41. Lalli won afgelopen jaar op het EK cross na een indrukwekkende solorace de titel bij de A-junioren. En hij won recentelijk ook de Italiaanse selectiewedstrijd voor het EK cross.De Belgen hebben met Mario van Waeyenberge een atleet die voor een topklassering gaat. Van Waeyenberge kan wellicht voor een stunt zorgen met zijn sterke eindschot. Zijn vorm is goed aangezien hij tijdens een crosscup in Roeselare lang mee ging met de Belgische kanonnen Krijn van Koolwijk en Tom van Hooste.De Russen hebben zelfs drie atleten die voor de titel kunnen gaan met Andrey Safronov en de Rybakov-tweeling. Safronov werd tijdens het EK neosenioren op de 5000 meter tweede en heeft op die afstand een persoonlijk record staan van 13.39. De Rybakov broers winnen op ieder internationaal kampioenschap waar ze starten een medaille. Anatoliy Rybakov won tijdens het EK neosenioren de gouden medaille op de 10000 meter voor Michel Butter. Recentelijk kwamen zij ook in actie tijdens het WK Road Running waar zij met speels gemak 1.03.22 liepen. De Rybakovs beschikken dus niet alleen over inhoud maar vooral ook over een vlammende eindschot.Opvallende afwezigen in Toro zijn titelhouder Barnabas Bene (knieklachten), de Franse 5000 meter kampioen van Debrecen Noureddine Smail (uit vorm) en bronzen medaillewinnaar 10.000 meter in Debrecen Daniele Meucci (in opspraak wegens vermeend dopinggebruik).Vanuit het Jan van Scorel hotel in Schoorl, waar Michel Butter met Guido Hartensveld de laatste puntjes op de i zet, laat Butter weten stiekem te hopen op een stunt ondanks de moordende concurrentie. “Mijn doel is een medaille maar het allerhoogste spookt af en toe ook door m’n hoofd. Daarvoor moet alles kloppen. Veel zal afhangen van de keuzes die ik maak tijdens de race. De concurrenten zijn in kaart gebracht en de verschillende scenario’s zijn besproken, dus aan de voorbereiding zal het niet liggen.”Bij de meisjes A-junioren komt Manon Kruiver in actie. Kruiver wil in Toro graag haar matige optreden van afgelopen jaar recht etten. In het Italiaanse San Giorgio su Legnano eindigde Kruiver als 82e. Kruiver begin dit jaar een stuk eerder met de voorbereidingen en tijdens de wedstrijden in Tilburg (5e) en Liverpool (4e) kwam dat duidelijk naar voren. Coach Guido Hartensveld constateert daarnaast dat haar prestatiecurve het afgelopen seizoen een stuk constanter is geworden. Kruiver: “Vooral Liverpool was een super prestatie. Dat geeft me veel vertrouwen. Het is voor mij belangrijk goed in de wedstrijd te komen en dan gebruik te maken van m’n sterke laatste kilometer.”De wedstrijd van Michel Butter start om 12.20 uur en de wedstrijd van Manon Kruiver om 10.00 uur.
Lees verder