 |
 |
 |
|
:: De keiharde wereld van de topsport |
|
 |
|
 |
 |
Wat is er aan de hand in de Nederlandse topsport? De fanatieke sportvolgers zullen zich die vraag misschien ook wel eens stellen na de conflicten tussen coaches, sporters en sportbonden die sinds deze zomer schering en inslag lijken te zijn.
De eerste zaak: afgelopen zomer presteren de Nederlandse turnmeisjes ondermaats op het WK in de VS. Vanuit Nederland roept een (belangrijke) clubtrainer allerlei onaardige dingen over Bondscoach Frank Louter. De pers smult hiervan en de uitlatingen van deze clubtrainer worden breed uitgemeten in alle landelijke sportkaternen. Terug in Nederland volgt er een gesprek tussen bondsbestuurders en de Bondscoach. Er volgt een voorstel tot aanpassing van zijn functie. De coach, die de jaren daarvoor heel veel lof heeft gekregen wordt niet meer serieus genomen op basis van de prestaties die zijn ploeg in eerdere belangrijke toernooien heeft neergezet. Hij wordt afgerekend op de prestaties van het laatste toernooi. Maar wat was er nu echt mis op dat beruchte WK?
De belangrijkste turnsters waren geblesseerd (geweest) en werden door de Bondscoach niet fit genoeg bevonden om op het WK goed te presteren. Er kan kritiek zijn op de manier waarop Louter deze mededeling aan de sporters heeft gedaan, als datgene wat in de kranten is beschreven klopt. Er wordt echter volledig voorbij gegaan aan de onderliggende oorzaak van alle commotie: de meiden waren niet fit op het voor hen belangrijkste toernooi tot dan toe in hun carri?re!
Als de clubtrainers hun werk goed hadden gedaan, de juiste beslissingen hadden genomen in de periode dat de sporters geblesseerd zijn geraakt dan was er geen enkele aanleiding geweest voor de slechte prestaties en ontstane opschudding.
De vaderlandse sportpers verzaakt haar taak om kritisch in te gaan op de oorzaken van de situatie. De verslaggevers ruiken een conflict, duiken daar op en vergroten het in de media, zonder aandacht voor de echte oorzaak van de slechte prestaties te hebben. Gevolg: de positie van de Bondscoach wordt onhoudbaar, hij wordt persoonlijk beschadigd en zijn verder functioneren bij de bond wordt feitelijk onmogelijk. Terecht trekt Frank Louter hieruit zijn conclusies.
Tweede zaak: de positie van hockey Bondscoach Joost Bellaard komt onder druk te staan nadat de strijd om de Europese titel niet winnend wordt afgesloten. Tijdens het toernooi om de Champions Trofy een maand eerder werd er nog de sterren van de hemel gespeeld en leek de ploeg onverslaanbaar. Na het EK komt er onvrede over het functioneren van Bellaard naar buiten. Opnieuw duikt de pers er bovenop en ?de zaak Bellaard? wordt een vervolgserie die bijna dagelijks nieuwe gezichtspunten en dito krantenartikelen oplevert. Het Bondsbestuur kiest de zijde van de Bondscoach, een belangrijke groep spelers komt hiertegen in opstand en gaat niet akkoord met de voorgestelde oplossing. Doordat de pers uitgebreid op deze zaak is gedoken en men niet in staat is gebleken om intern de ontstane situatie te analyseren en naar oplossingen te zoeken wordt de positie van de Bondscoach onhoudbaar. Terecht trekt Joost Bellaard hieruit zijn conclusies.
Opnieuw een man met veel ervaring en enthousiasme die verdwijnt van het Nederlandse topsporttoneel. Want daar zijn we wel heel goed in: het opwerpen van drempels en cre?ren van conflicten waardoor het voor mensen die echt kwaliteit weten te bieden bijna onmogelijk wordt om langdurig in de topsport werkzaam te blijven.
Derde zaak: voormalig toptriatleet Dennis Looze maakt begin oktober bekent dat hij uit de Olympische selectie van de NTB stapt. De pers duikt opnieuw op dit bericht waarin onvrede en een mogelijk conflict lijkt te liggen. Eenzijdig wordt de atleet aan het woord gelaten. Hij geeft ?slecht beleid? van de bond als reden voor zijn actie. De argumenten die hij noemt worden rechtstreeks uit zijn mond opgetekend. Hoewel een enkele journalist de moeite neemt om mij te bellen en mijn visie op zijn opstappen vraagt is daar weinig tot niets van terug te vinden in de verslagen die in de pers verschijnen. De argumenten die de atleet gebruikt zijn vrij eenvoudig van tafel te vegen. Niemand maakt echter melding van het ontbreken van aansprekende prestaties de afgelopen periode en het ontbreken van perspectief om de Olympische Spelen van Athene te halen. De atleet zag in dat hij door de NTB aan het eind van het seizoen uit de selectie zou worden gezet. Wellicht om een onopvallend vertrek te voorkomen kwam hij tot deze zet?
Gevolg: de positie van de Bondscoach komt ter discussie te staan. Een aantal andere atleten hebben ook nog wel iets te melden dat hen niet bevalt en het bestuur komt met een ?paniekreactie?; de coach wordt van het Olympisch traject afgehaald. In plaats van een grondige analyse van de ontstane situatie en gesprekken hoe hier mee om te gaan komt men tot de slechts denkbare oplossing: de coach wordt aan de kant gezet.
Ook voor mij zoekt de bond naar een aangepast takenpakket. Of ik daarmee akkoord ga? Ik weet het niet. Ik neem de tijd om daar over na te denken. Ik houd teveel van ?het spelletje? om daar een emotionele beslissing in te nemen. Gelukkig onderkent men dit ook en krijg ik de tijd om hierover na te denken en te overleggen.
Alle hiervoor genoemde situaties zijn het gevolg van een aantal aspecten die volgens mij ten grondslag liggen aan het (dis)functioneren van de Nederlandse Topsportcultuur: vooroordelen, jaloezie, eenzijdige beeldvorming en gebrek aan professionaliteit.
De Nederlandse sportwereld wordt bestuurd door goedwillende en enthousiaste vrijwilligers. Daar is op zich niets mis mee. Zoals ik in mijn vorige Toelichting al melde is dat de kurk waar onze sportcultuur op drijft. Vaak zijn dit mensen die in het bedrijfsleven een leidinggevende functie vervullen en hart voor de sport hebben. Dat is de belangrijkste reden om in het wespennet van een sportvereniging een belangrijke functie in te willen bekleden. Ook de besturen van sportbonden bestaan uit vrijwilligers die hoogstens een (soms ruime) onkostenvergoeding voor hun activiteiten ontvangen.
Topsport vereist echter snel handelen en een uitgebreide kennis van zaken. Dat kan alleen maar door professionals worden aangestuurd. Alleen iemand die vrijwel dagelijks, maar in ieder geval wekelijks contact heeft met alle betrokkenen in het veld van de topsport is in staat om sturing en ondersteuning aan de betrokkenen te geven. Als dat contact er niet of nauwelijks is dan weet de bestuurder niet wat er daadwerkelijk op het speelveld gebeurt. Mogelijke conflictsituaties worden te laat gesignaleerd. Besluiten worden uitgesteld wegens tijdgebrek of omdat er eerst nog moet worden overlegd. De bestuurders laten zich eenzijdig informeren en zijn niet op de hoogte van alle relevante feiten waarop zij een besluit zouden moeten funderen. Vaak komt men na het nemen van een besluit pas tot een volledig beeld van de situatie. In veel gevallen is het kwaad dan echter al geschied: de persoon in kwestie is beschadigd of de werksituatie is onmogelijk geworden en besluiten zijn niet meer terug te draaien.
Voordat een bestuur ingrijpende besluiten neemt, voordat een journalist een artikel publiceert zouden zij zich uitgebreid en door verschillende betrokkenen moeten laten informeren. Dit om een eenzijdige beeldvorming te voorkomen. De journalist proeft een conflict, wil snel scoren en het liefst de primeur hebben. Als je dan tijd moet nemen om diverse bronnen te raadplegen dan dreig je met achterhaalde feiten te komen dat dus geen nieuws meer is.
De bestuursleden dienen een continue dialoog te hebben met alle geledingen binnen de vereniging om te kunnen onderkennen wat er daadwerkelijk speelt. Alleen op basis daarvan kunnen ze met goede voorstellen komen die voldoende draagkracht binnen de vereniging hebben.
Bestuursleden die een dergelijke houding aannemen zullen uiteindelijk komen met initiatieven die een lang leven zullen zijn beschoren en die voorwaarde zijn voor een gezonde en bloeiende vereniging. Binnen die structuur is sportbeoefening of dat nu recreatief, prestatiegericht of topsportgericht is, mogelijk en hebben deze verschillende motieven een kans om naast elkaar binnen ??n vereniging te bestaan.
Geplaatst door Marcel Swart op 10 november 2003 - 22:25
|
|
 |
|
 |
25/03 - A sunny day at the office
Soms hoef je geen medelijden te hebben met een TDR coach. Na de CPC successen van Chris en Selma met een tevreden gevoel het vliegtuig ingestapt naar Monte Gordo. Ik had even getwijfeld of ik wel zou... meer
|
06/01 - TDR op de Nevada de Toluca
We hadden er al veel over gehoord. Berucht onder de marathonlopers. Bert van Vlaanderen trainde er op voor zn Rotterdam Marathons en natuurlijk German Silva zelf. Vergelijkbaar met The Fluorspar in... meer
|
21/12 - Column voor Butty
Ik moest aan je denken toen ik hier in Mexico bezig was in de autobiografie van Paula Radcliffe. Helaas kon ik er niet bij zijn op de EK in Heringsdorf. De uitslag sprak voor zich: slecht en vooral... meer
|
05/07 - Traint TDR te hard?
Deze column vormt de reaktie op een vraag die ons elders op deze website is gesteld. Een kritische vraag die ik overigens niet voor het eerst hoor. Echter wel voor t eerst zo rechtstreeks. Hopelijk... meer
|
29/04 - Schelpdiertjes
Het is nu 01.15 uur. Portugese muziek op de achtergrond, biertje in de hand, atleten naar bed...
Wederom een prachtige dag gehad in Monte Gordo met goede trainingen, leuke... meer
|
18/03 - Psychologische karakteristieken van topatleten
Enkele psychologische karakteristieken van topatleten
Mentale training is bij TDR een belangrijke factor die meespeelt in de successen die onze lopers de laatste weken hebben behaald.... meer
|
06/03 - Interview: Hartensveld pleit voor beter benutten toptrainers
Door Herman Weening
Persoonlijke trainers verdienen meer support.
Hardenberg-Hartensveld is oprichter en hoofdtrainer van het Team Distance Runners. Hij is de... meer
|
05/03 - Richard Krajicek: Lui of ondergewaardeerd?
Richard Kraijcek, onze grootste Nederlandse tennisser aller tijden, werd jarenlang betiteld als: uitstralingloos, onge?nspireerd, mentaliteitloos en zelfs lui. Wie herinnert zich niet de beelden van... meer
|
18/02 - Prestatiediepte binnen TDR
Prestatiediepte binnen TDR.
De inspiratie tot het schrijven van deze column ontstond toen ik de prestaties van afgelopen zondag in Schoorl voor mezelf evalueerde. Trots realiseerde ik me de... meer
|
06/02 - Geld verdienen en/of goed worden
"Pingels"
In het profwielrennen is het gebruikelijk dat in het seizoen 3 wedstrijden per week worden gereden. De commerci?le belangen zijn groot en gaan denk ik wel eens... meer
|
10/11 - De keiharde wereld van de topsport
Wat is er aan de hand in de Nederlandse topsport? De fanatieke sportvolgers zullen zich die vraag misschien ook wel eens stellen na de conflicten tussen coaches, sporters en sportbonden die sinds deze... meer
|
08/07 - Hoe word ik een topper?
In het algemeen is circa 10.000 uur trainingsarbeid nodig om op het hoogste niveau van je sport te komen. Dat wil zeggen 10 jaar lang gemiddeld 20 uur in de week?
Hallo, zijn jullie er... meer
|
05/10 - Trainingsstages 2002-2003
Met het plannen en organiseren van het seizoen 2003/2003 zijn inmiddels ook de trainingsstages grotendeels bekend. TDR zal minimaal 5 stages organiseren, met elk een duidelijke doelstelling. De... meer
|
19/09 - Dutch Disease
Zaterdag een prachtig artikel in de volkskrant over een soort van ziekte waarmee een groot deel van de Nederlandse (top)sportmaatschappij mee besmet schijnt te zijn: gebrek aan mentale weerbaarheid.... meer
|
22/08 - Binnenkort eerste column
He jongens, even een kort voorproefje, technisch gezien dan. Kijken of ik snap hoe ik vanuit beheer mijn wijze stukjes kan plaatsen. Laat ik meteen alvast wat reakties uitlokken, lees ik meteen wie de... meer
|
