 |
|
|
 |
 |
 |
|
:: TDR op de Nevada de Toluca |
|
 |
|
 |
 |
We hadden er al veel over gehoord. Berucht onder de marathonlopers. Bert van Vlaanderen trainde er op voor zn Rotterdam Marathons en natuurlijk German Silva zelf. Vergelijkbaar met The Fluorspar in Kenia. Sterke verhalen over snelle tijden van Moses Tanui en andere Fila lopers. In 2002 in Kenia deden we hem. Hugo in een alom respekt afdwingende 1.32, en Rens verrassend in 1.42. Het leverde hem de titel ?Fluorspar ? keizer? op en tegelijkertijd het definitieve vertrouwen dat het wel goed zal komen, ooit op de Coolsingel. De andere jongens zaten er ver achter. Elke marathonloper die zijn voorbereiding een beetje serieus nam gebruikte ?m wel in zn voorbereiding. De Fluorspar was 22km lang en ging van 1300 naar 2700m, vergelijkbaar met een flinke Alpencol in de Tour de France, laten we zeggen de Col de Madeleine. De 2 Keniaanse atleten die toen met ons mee reisden die vroege ochtend, het was mistig en nog donker, eindigden achter Hugo. De een, een loper van 1.02 op de Halve stond zelfs te kotsen 2km onder de top zodat Rens kon zorgen voor een 2/3e mzungu-podium.
Achteraf ?een eitje? (om met Kamiel te spreken), zo bleek op 31 dec 2004. Na overleg met German kon ik ?de Mexicaanse Fluorspar? op een juiste manier inplannen in het schema van de jongens en meiden. Na 3 ? week al ruim geacclimatiseerd en juist op een gepast aantal dagen van Egmond. German ging mee en ?s middags (na voldoende Vitargo, water en andere meegenomen herstellers) uiteindelijk een lunch / BBQ in German?s tuin. Het leek mij een leuk en passend afscheid van 2004.
Het bleek een hel. Deze prachtige vulkaan, we zien hem dagelijks vanuit het kamp liggen, heeft ons verslagen. Althans de meesten. In goed uitgerekende handicap-start, kreeg iedereen al de opdracht rustig te lopen. Verstandig en gedisciplineerd als ze zijn, hartslagmetertje om, gingen de dappere waaghalzen van start. Sommigen startten een paar km verder heuvelop. Niet wetende wat hen te wachten stond. Aanvankelijk door de prachtige bossen, later ook boven de boomgrens (!). We begeleidden ze met de Jeeps, zorgen voor de bidons en Wijnand nam op verzoek vele foto?s. Hugo, als laatste gestart, begon rustig. Jody, 5? daarvoor gestart met German, Rens en Ronald, ging als een beest tekeer en begon in te halen. Iedereen draaide lekker, al begonnen Rens (titelhouder) en Bob al hoofdpijn te krijgen.
Gelukkig waren we in staat om iedereen nauwlettend in de gaten te houden. Gezondheid voor alles. German, net terug uit Texel, kreeg problemen en merkte dat ie niet meer de grote vorm van weleer heeft. Hij liet Ronald gaan en voegde zich bij Rens en later bij Selma. We zitten nu boven de boomgrens, op zo?n 4000m. Rens klaagde inmiddels over misselijkheid en een kop die uitelkaar klapte. We geven gas naar Ronnie. We schrikken ons dood. Op een paar honderd meter afstand zien we dat ie, juist op het stuk met de diepste afgrond, de controle volledig kwijt lijkt te zijn. We manen hem direkt tot stilstand. Hij kijkt ons een beetje verdwaasd aan, zegt niet stuk te zijn maar wel licht in zijn hoofd en zag alles draaien. Hoogteziekte. Door naar Bob. Klaagt over misselijkheid en hoofdpijn. Stoppen dus. Hij heeft ongeveer 68? gelopen. Eenmaal tot stilstand moet ie de auto vasthouden. De auto begint aardig vol te raken zo. De jongens herstellen vrijwel direkt, al blijft de hoofdpijn. We maken ons zorgen om Rens, wetende hoe graag ie wil en hoe diep ie dus zou kunnen gaan. Selma vertelde later dat ze samen liepen en Rens huilend om de auto begon te smeken, bang als ie was dat ie ?vergeten? zou worden.
Deze hoogte is dus geen grap en absoluut niet te vergelijken met de Fluorspar in Kenia. Voortaan niet dan respekt voor de vulkaan!
We scheuren door, ik zag in een gedachtenflits al enkele atleten het ravijnn in zwalken. Iedere loper die we passeren stel ik meermalen de vraag of ze niet draaierig of misselijk zijn en of ze nog wel helder zijn. Sommigen antwoorden heel vreemd, een beetje euforisch. Selma klonk stoned toen ze zei: ?jongen, dit loopt zooooo lekker!?. Ze zei dat ik mn bek moest houden toen ik zei dat ze moest gaan zitten als ze draaierig werd. Sommigen mankeerden weinig, zoals Jody en Hugo, de jongens met de snelste tijd. Jody kon nog pushen, maar voelde wel zijn benen. Hij vond mijn vragen maar raar. Hij zal wel gedacht hebben?..
Uitendelijk plaatsten we de finish op 19km, bij het eerste kratermeertje. Het hoogste punt was al bereikt en we zouden nog 2km doorlopen totdat we ook het 2e meertje gerond zouden hebben. Ik vond het genoeg. Verbazing alom. ?Zijn we er nu al?? en ?Ik wil door?. Maar iedereen begon vreselijk te draaien op het moment van stoppen.
De fotograaf van het Mexicaanse magazine ?Sportlife? nam nog wat portretjes en wat groepsfoto?s. De groep splitste zich en sommigen klauterden nog een paar honderd meter omhoog naar een heel hoog uitkijkpunt, tegelijkertijd de doorsteek naar 1 van de auto?s. Wat een uitzicht! Een prachtige ervaring rijker rijden we met de 3 auto?s naar Toluca, waar Germans vrouw Miranda al bezig is de BBQ voor te bereiden. We beleven een prachtige middag, iedereen is weer kiplekker. Om 17.00 Mexicaanse tijd telden we af en vierden we het Hollandse nieuwjaar. We willen niet opblijven. Na het bekijken van wat video?s uit German?s loopbaan en het oplaten van een zelfgemaakte hete luchtballon keren we terug naar het kamp. Het was een ervaring die we niet snel zullen vergeten. Over grenzen verleggen gesproken. Ik ben blij te hebben ingegrepen en mijn atleten zo niet hun absolute grens laten overschrijden. Al was het maar hoogteziekte, een raar fenomeen. Maar maar weer lekker laag trainen, op 2800m. Eitje. Geplaatst door Guido Hartensveld op 6 januari 2005 - 01:46
|
|
 |
|
 |
|
|
|
|
:: Reacties bij deze column |
|
|
|
|
|
Wat een hoogtepunt!
Heel TDR een sportief en gezond 2005 gewenst!!! |
|
|
|
|
|
Columns
25/03 - A sunny day at the office
Soms hoef je geen medelijden te hebben met een TDR coach. Na de CPC successen van Chris en Selma met een tevreden gevoel het vliegtuig ingestapt naar Monte Gordo. Ik had even getwijfeld of ik wel zou... meer
|
06/01 - TDR op de Nevada de Toluca
We hadden er al veel over gehoord. Berucht onder de marathonlopers. Bert van Vlaanderen trainde er op voor zn Rotterdam Marathons en natuurlijk German Silva zelf. Vergelijkbaar met The Fluorspar in... meer
|
21/12 - Column voor Butty
Ik moest aan je denken toen ik hier in Mexico bezig was in de autobiografie van Paula Radcliffe. Helaas kon ik er niet bij zijn op de EK in Heringsdorf. De uitslag sprak voor zich: slecht en vooral... meer
|
05/07 - Traint TDR te hard?
Deze column vormt de reaktie op een vraag die ons elders op deze website is gesteld. Een kritische vraag die ik overigens niet voor het eerst hoor. Echter wel voor t eerst zo rechtstreeks. Hopelijk... meer
|
29/04 - Schelpdiertjes
Het is nu 01.15 uur. Portugese muziek op de achtergrond, biertje in de hand, atleten naar bed...
Wederom een prachtige dag gehad in Monte Gordo met goede trainingen, leuke... meer
|
18/03 - Psychologische karakteristieken van topatleten
Enkele psychologische karakteristieken van topatleten
Mentale training is bij TDR een belangrijke factor die meespeelt in de successen die onze lopers de laatste weken hebben behaald.... meer
|
06/03 - Interview: Hartensveld pleit voor beter benutten toptrainers
Door Herman Weening
Persoonlijke trainers verdienen meer support.
Hardenberg-Hartensveld is oprichter en hoofdtrainer van het Team Distance Runners. Hij is de... meer
|
05/03 - Richard Krajicek: Lui of ondergewaardeerd?
Richard Kraijcek, onze grootste Nederlandse tennisser aller tijden, werd jarenlang betiteld als: uitstralingloos, onge?nspireerd, mentaliteitloos en zelfs lui. Wie herinnert zich niet de beelden van... meer
|
18/02 - Prestatiediepte binnen TDR
Prestatiediepte binnen TDR.
De inspiratie tot het schrijven van deze column ontstond toen ik de prestaties van afgelopen zondag in Schoorl voor mezelf evalueerde. Trots realiseerde ik me de... meer
|
06/02 - Geld verdienen en/of goed worden
"Pingels"
In het profwielrennen is het gebruikelijk dat in het seizoen 3 wedstrijden per week worden gereden. De commerci?le belangen zijn groot en gaan denk ik wel eens... meer
|
10/11 - De keiharde wereld van de topsport
Wat is er aan de hand in de Nederlandse topsport? De fanatieke sportvolgers zullen zich die vraag misschien ook wel eens stellen na de conflicten tussen coaches, sporters en sportbonden die sinds deze... meer
|
08/07 - Hoe word ik een topper?
In het algemeen is circa 10.000 uur trainingsarbeid nodig om op het hoogste niveau van je sport te komen. Dat wil zeggen 10 jaar lang gemiddeld 20 uur in de week?
Hallo, zijn jullie er... meer
|
05/10 - Trainingsstages 2002-2003
Met het plannen en organiseren van het seizoen 2003/2003 zijn inmiddels ook de trainingsstages grotendeels bekend. TDR zal minimaal 5 stages organiseren, met elk een duidelijke doelstelling. De... meer
|
19/09 - Dutch Disease
Zaterdag een prachtig artikel in de volkskrant over een soort van ziekte waarmee een groot deel van de Nederlandse (top)sportmaatschappij mee besmet schijnt te zijn: gebrek aan mentale weerbaarheid.... meer
|
22/08 - Binnenkort eerste column
He jongens, even een kort voorproefje, technisch gezien dan. Kijken of ik snap hoe ik vanuit beheer mijn wijze stukjes kan plaatsen. Laat ik meteen alvast wat reakties uitlokken, lees ik meteen wie de... meer
|
|
